اشتباهات مشهور در ابیات آغازین مثنوی

 

( بشنو این نی چون شکایت میکند     وز جداییها حکایت میکند

کز نیستان تا مرا ببریده اند       در نفیرم مرد و زن نالیده اند )

استاد دکتر نوریان

در بسیار کتابهای مثنوی  بجای " این نی " ، " از نی " نوشته اند و بجای " در نفیرم " ، " از نفیرم " آورده اند .

که اشکالات اساسی مفهومی زیر را بوجود آورده است :

الف ) از نی یا این نی ؟

از نی : یعنی گوینده ای غیر خودت هست که باید از او شنید ، حال این گوینده که خارج از درون خودت است چه کسی است ؟

این نی : اشاره است بخود گوینده .

مولانا بخود اشاره میکند که بشنو از من که مثل نی ای بوده که از درون خالی شده و در دست نی زن ( خدا ) قرار دارم و اوست که سخن میکند .

و این تشبیه خود به نی ، سه نکته مهم را تداعی می کند :

  1. بریده شدن نی از نیستان = دور افتادن انسان از اصل الهی خود
  2. میان تهی بودن که ورود هوا را ممکن میکند = عشق را بیان میکند که تهی شدن از خود و پر شدن از معشوق است .
  3. نی برای مفید و موثر شدن ، نی زن می خواهد = هر چه هست از " نی زن " است نه نی ، و اگر از خود تهی شدی ، همه او خواهی شد و آواز او .

از خود خالی شو تا خدا در تو وارد شود و چون نی ای در دست او قرار گیری و آنگاهست که او با زبان تو سخن میگوید .

ب ) از نفیرم یا در نفیرم ؟

از نفیرم : گویی کسی در حال گفتن مصایب خود است و همه از زن و مرد در حال گریستن بر اویند .

در نفیرم : ناله همه مردان و زنان در من گنجانده شده است .

یعنی این از اصل دور افتادن ، مسیله و موجب ناله همه انسانهاست و اگر من مینالم ، یعنی زبان حال همه انسانها شده ام .

محمد صالحی – مهر/96

https://telegram.me/beshnofekrkon

http://mahsan.rasekhoonblog.com



 نگاشته شده توسط محمد صالحی در یک شنبه 16 مهر 1396  ساعت 02:08 ب.ظ نظرات 0 | لينک مطلب


Powered By Rasekhoon.net