اینفوگرافی انتظارات امام حسن مجتبی علیه السلام از شیعیان

اینفوگرافی انتظارات امام حسن مجتبی علیه السلام از شیعیان







[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 11:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

گزیده ای از سخنان امام حسن علیه السلام

1. اهمیّت سلام:

امام حسن (ع) فرمودند: مَنْ بَدَءِ بِالکلامِ قَبْلَ السَّلامِ فَلا تُجیبُوهُ؛

کسی که پیش از سلام کردن شروع به سخن گفتن کرد جواب او را ندهید.

2. نتیجه کنترل زبان:

امام حسن (ع) فرمودند: الصَّمْتُ سَتْرُ العَیِّ وَ زَیْنُ العِرْضِ وَ فاعِلُهُ فی راحَةٍ وَ جَلیِسُهُ آمِنٌ؛

خاموشی پوشش عیب ها و مایه حفظ آبروست. هر که از این صفت برخوردار باشد همواره در آسایش است و همدم و هم نشین او نیز در امنیّت به سر می برد.

3. خیر و سعادت کامل:

امام حسن (ع) فرمودند: الخَیْرُ الّذی لا شَرَّ فِیهِ الشُکرُ مَعَ النِّعْمَةِ و الصَّبْرُ عَلی النّازِلَة؛

خیری که هیچ بدی در آن نیست عبارت است از شکر در مقابل نعمت ها و صبر در برابر حوادث و رخدادهای ناگوار.

4. نشانه کمال عقل:

امام حسن (ع) فرمودند: رأسُ العَقْلِ مُعاشَرَةُ النّاسِ بالحَمیِلِ؛

معاشرت نیکوداشتن با مردم نشانه کمال عقل انسان است.

5. تعریف فرومایگی:

شخصی از امام حسن (ع) سؤال کرد: پستی و فرمایگی چیست؟ آن حضرت فرمودند: النَّظرُ فی الیَسیرِ وَ مَنْعُ الحَقیرِ؛

خرده بینی و اهمیّت دادن بیش از حدّ دادن به امور کوچک و مضایقه کردن از اعطای چیزهای بی ارزش.

6. ترک مستحب برای واجب:


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 10:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

اخلاق امام‏ حسن مجتبی علیه السلام

اخلاق امام‏ حسن مجتبی علیه السلام

بسيارى از دانشمندان به اين معنى اشاره كرده‏ اند كه در بخشش و كرم و سعه صدر هيچ كس به پايه امام حسن (ع) نمى ‏رسيد. مدائنى مى‏ گويد: امام حسن (ع) بزرگترين فرزند على (ع) و شخصى كريم و بزرگوار و در سخاوت و حلم و بردبارى بى ‏نظير بود و رسول خدا (ص) او را دوست مى‏ داشت.

شيخ صدوق در كتاب امالى به سند خود از امام صادق (ع) و او از پدر خود و او نيز از جدّ خود آورده است كه: 

امام حسن بن على بن ابى طالب در عبادت و زهد و تقوى و فضيلت چنان بود كه در زمان خود هيچ كس به پايه وى نمى ‏رسيد. همين كه قصد سفر حج مى‏ كرد پياده به راه مى ‏افتاد و گاهى پاى خود را نيز برهنه مى ‏ساخت هرگز به كارى نمى ‏پرداخت مگر اينكه خداى سبحان را ياد مى ‏كرد. راستگوترين مردم و در نطق و بيان از همه والاتر بود. چون به نزديك مسجد مى ‏رسيد عرض مى‏ كرد: بار خدايا مهمان تو به در خانه ‏ات آمده است. اى احسان‏ كننده، بنده گناهكار تو به درگاهت ايستاده. اى كريم، تو از بدي هايم به زيباييها و خوبيهاى خود درگذر.

زبير بن بكار در كتاب انساب قريش آورده است كه:


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 9:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

الگوى رفتارى امام حسن مجتبى علیه السلام‏

الگوى رفتارى امام حسن مجتبى علیه السلام‏

عبودیت امام حسن عليه السلام

حضرت امام صادق عليه السلام می فرمايد: پدرم از پدرش نقل می كرد كه حسن بن على بن ابى طالب در زمان خودش عابدترين و زاهدترين و برترين مردم بود. هنگامى كه به حج می رفت پياده می رفت و چه بسا با پاى برهنه به سوى حرم امن حركت می كرد.
هنگامى كه ياد مرگ و قبر و برانگيخته شدن در قيامت و عبور بر صراط می افتاد، گريه می كرد و چون ياد عرضه شدن بر خدا می كرد، فريادى می كشيد و غش می نمود و هنگامى كه در نماز قرار می گرفت بدنش در پيشگاه خدا می لرزيد و زمانى كه ياد بهشت و دوزخ می كرد چون مار گزيده به خود می پيچيد و از خدا درخواست بهشت می نمود و از دوزخ به حق پناه می برد.«1»

كمك و بخشش‏

حضرت امام صادق عليه السلام می فرمايد: مردى به عثمان بن عفان (خلیفه سوم) در حالى كه در مسجد نشسته بود گذشت، از او درخواست كمك كرد. به دستور عثمان، پنج درهم به او پرداختند، مرد به عثمان گفت: مرا به جايى كه دردم را دوا كنند راهنمايى كن، عثمان گفت: نزد آن جوانمردان كه آنان را می بينى برو و با دستش اشاره به ناحيه اى از مسجد كرد كه حضرت امام حسن عليه السلام و امام حسين عليه السلام و عبدالله بن جعفر در آن قرار داشتند.
آن مرد به سوى آنان رفته، سلام كرد و از آنان درخواست كمك نمود.
امام حسن عليه السلام به او فرمود: سؤال از ديگران جز در سه مورد جايز نيست يا براى ديه اى كه دل سوختگى دارد، يا وامى كه دل شكستگى آرد، يا فقرى كه غير قابل تحمل است؛ تو دچار كدام يك از اين سه موردى؟
گفت: دچار يكى از آنها هستم. امام مجتبى عليه السلام فرمان داد پنجاه دينار به او بپردازند و حضرت امام حسين عليه السلام دستور به چهل و نه دينار داد و عبدالله بن جعفر فرمان به چهل و هشت دينار.
آن مرد پس از دريافت دينارها برگشت و بر عثمان گذر كرد، عثمان گفت:
چه كردى؟ مرد گفت: بر تو گذشتم، جهت كمك به من به پنج دينار فرمان دادى و چيزى هم از من نپرسيدى


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 8:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیثی جعلی در مورد صلح امام حسن (ع)

حدیثی جعلی در مورد صلح امام حسن (ع)

حديث زیر در ميان آنچه كه از پيامبر (ص) درباره نواده ‏اش امام حسن (ع) روايت شده، شهرت دارد و شايد بتوان گفت تنها منبعى كه از پيامبر آن را نقل كرده باشد ابو بكرة برادر زياد بن عبيد از مادرش سميه است. البخارى در بخش صلح كتاب خود «صحيح البخارى» و امام احمد بن حنبل در مسند خويش به نقل از المبارك و او از امام حسن و ايشان از ابى بكرة، آن را نقل كرده ‏اند و متن آن در الاصابة ابن حجر به نقل از ابى بكرة چنين است: « می گويد پيامبر خدا را بر منبر ديدم كه حسن بن على در كنارش بود و پيامبر گاهى به مردم و گاهى به او نظر می افكند و می فرمود: اين فرزند من سيد (سرور) است و چه بسا كه خداوند به وسيله او ميان دو گروه بزرگ از مسلمانان، صلح برقرار خواهد كرد.

در روايت «عقد الفريد» آمده است كه رسول خدا (ص) بر دخترش فاطمه، وارد شد حسن كودك را ديد كه در كنار مادر، مشغول بازى است به او فرمود: خداوند به وسيله اين فرزندت ميان دو گروه بزرگ از مسلمانان، صلح برقرار خواهد كرد.
با اين عبارتهايى كه داراى مضمون نزديك به هم هستند محدثين، پيش‏بينى پيامبر (ص) را نسبت به آنچه به دست نواده‏ا ش امام حسن در اصلاح ميان دو گروه بزرگ از مسلمانان به تعبير راوى انجام خواهد گرفت، روايت كرده‏ اند و بدان استناد جسته و تو گويى از احاديث مسلم است، آن را ملاك قرار داده ‏اند و بدين


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 6:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

سخاوت امام‏ حسن علیه السلام

سخاوت امام‏ حسن علیه السلام


ابو نعيم در كتاب حلية مى ‏نويسد: حسن بن على (ع) دو بار آنچه داشت از اثاث زندگيش با خداى خود به دو بخش مساوى تقسيم كرد، و نيز به سند خود آورده است كه: حسن بن على (ع) مال خدا را از دارايى خود خارج ساخت. و سه بار دارايى خود را به دونيم كرد و نيمى را در راه خداى تعالى بخشيد. چنان كه يك جفت كفش را به مستمندان مى‏ داد و يك جفت را براى خود نگه مى‏ داشت. شبيه اين روايت را محمد بن حبيب در كتاب امالى ذكر كرده است.

ابن سعد در طبقات مى ‏نويسد: (امام حسن (ع) سه بار مال خود را به دو قسمت تقسيم كرد. يك قسمت را در راه خدا بخشيد و قسمت ديگر را براى خود نگه داشت؛ تا آنجا كه يك جفت كفش را به مستمندان مى ‏بخشيد و يك جفت را براى خود برمى ‏داشت، و همچنين دو بار مال خدا را از اموال خود خارج ساخت.
ابن شهر آشوب در مناقب آورده است: مردى از او چيزى خواست. آن حضرت پنجاه هزار درهم و پانصد دينار بخشيد و به وى گفت، كسى را براى حمل اين بار بياور، و چون كسى را حاضر كرد، عباى خود را به او داد و گفت اين هم اجرت باربر.
عربى براى درخواست كمك به حضورش آمد. آن حضرت فرمود: هر چه در خزانه هست به او بدهيد. بيست هزار درهم بود. همه را بر عرب دادند. گفت مولاى من اجازه ندادى كه حاجتم را بگويم و مديحه ‏اى را در

ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 5:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

معاويه بين صلح و جنگ با امام حسن علیه السلام

معاويه بين صلح و جنگ با امام حسن علیه السلام

جنگ یا صلح؟

معاويه مطمئن شده بود كه اگر جنگى ميان اهل شام و عراق درگير شود به نفع وى تمام می شود و امام حسن بن على (ع) و سربازان فداكار و مخلص او طى روزهاى اندكى پس از جنگ كشته شده و در دستان وى، به اسارت در می آيند و قدرت، بى‏ هيچ ترديدى، به او تعلق خواهد داشت ولى اين را هم می دانست كه رسيدن به قدرت از طريق زور و به كمك سلاح، مشروعيتى را كه همواره سعى می كرد مردم را بدان فريب دهد، در پى نخواهد آورد به علاوه پيامدهاى خطرناكى هم ممكن بود بدنبال آورد كه وى را در تنگنا قرار دهند از جمله اينكه چنانچه به حسن و حسين- كه بنا به اظهارات صريح و احاديث متواتر، سرور جوانان قريش و دردانه ‏هاى جدشان پيامبر (ص) و محبوبترين كسان به وى بودند- آسيبى وارد می آمد به سادگى نمی توانست جوابگو باشد.
بنظر می رسد كه معاويه به اين دليل و دلايل ديگر بسيار مايل بود كه با امام حسن (ع) درگير جنگ نشود اگر چه به نتايج آن اطمينان داشت لذا در نخستين نامه ‏هاى خود به او دم از صلح زد و هر شرطى را كه می خواست به عهده او واگذار كرد و در مجالسى كه داشت و نيز ميان يارانش در ميان لشكريان عراق، صحبت از صلح را تكرار می كرد و فرمانشانمی داد كه آن را تبليغ كنند؛ با فرماندهان و رؤسا نيز مكاتبه داشت تا آنان را از جنگ بازدارد و روح تسليم طلبى و زبونى در برابر واقعيتهاى موجود را ميانشان، بپراكنيد.

ایده صلح 

همچنانكه گفتيم ايده صلح آنچنان نيرنگ ‏آميز بود و ظاهر فريبكارانه‏اى داشت كه بسيارى از مردم فريفته‏ اش می شدند و بر جنگ و نبرد، ترجيحش می دادند. درنخستين نامه خود به امام حسن (ع) آن را مطرح ساخت و ميان اهل عراق، شايع گرداند و اين شرط را با ايشان در ميان گذاشت كه هيچ كارى بدون نظر خواهى از او


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 4:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امام حسن (ع) در دوره سه خليفه

امام حسن (ع) در دوره سه خليفه

خلافت ابوبکر

تاريخ چيز قابل توجهى از زندگى امام حسن (ع) در دوران خلافت ابو بكر، بميان نياورده زيرا در دوره كوتاه ابو بكر او كودك خردسالى بود و به هنگام وفات ابو بكر تنها ده سال داشته و البته على رغم چنين سنى، او از نقطه نظر انديشه و آگاهى و كارهايى كه مى‏ كرد و احساسى كه نسبت به اوضاع عمومى و روند آنها داشت در حد بيش از انتظار از همسن و سالهاى او بود به همين دليل و به دليل مشاهداتى كه از جد خود رسول گرامى داشت و نيز آنچه كه از آن حضرت درباره او و برادرش مسلمانان شنيده بودند از ارج و قدر و محبت بسيارى از سوى آنان برخوردار بود. او، طى خلافت عمر بن الخطاب، دوران كودكى را پشت سر گذارد و وارد دوران جوانى گرديد و باتفاق پدر از سياست و حكومت به تعليم مردم و روشنگرى و حل مشكلات آنها پرداخت.

خلافت عمر خطاب 

در آن هنگام كه عمر بن الخطاب در دومين سال خلافت خود و روزى كه غنايم از هر سوى به مدينه سرازير مى ‏شد مقرر داشت كه براى هر يك از مسلمانان سهمى بپردازد. براى كسانى كه با بدر همراه پيامبر (ص) جنگيده بودند پنج هزار درهم مقرر داشت و بنا به آنچه در تاريخ طبرى آمده است چهار تن از مسلمانان يعنى حسن، حسين، ابو ذر و سلمان فارسى را نيز در شمار اهل بدر آورد و براى ساير مسلمانان هر كدام بر حسب خود و موقعيتى كه در اسلام داشت، بهره مقرر كرد.
ابن عساكر در تاريخ سال پانزدهم (هجرت) اضافه مى‏ كند كه جامه ‏هايى با نقش و نگار يمن به عمر بن الخطاب رسيد آنها را ميان مسلمانان پخش كرد و حسن و حسين را فراموش نمود؛ به كارگزارش در يمن نوشت تا دو جامهَ برايش بفرستد تا آنها را به آن دو بدهد.

عدم شرکت امام حسن علیه السلام در جنگهای آن دوره 

مسلما آنها در زمان عمر بن الخطاب در جنگهاى اسلامى- على رغم اينكه در مناطق مختلف به اوج خود رسيده بود- و پيروزيهاى پياپى نصيب مى‏ شد و اموال و غنايم بسيارى از اينجا و آنجا به مدينه سرازير مى‏ شد، شركت نداشتند و طى دوره خليفه دوم، هيچ اقدامى از سوى امام حسن، صورت نپذيرفت حال آنكه در سالهاى آخر خلافت عمر، در آستانه بيست سالگى قرار داشتند و چنين سنى، لازمه ‏اش شركت در نبردها و


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 3:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

ملاقات امام حسن (ع) با «بلال» اذان‏ گزار پيامبر (ص)

ملاقات امام حسن (ع) با «بلال» اذان‏ گزار پيامبر (ص)

پس از وفات پيامبر (ص) بلال حبشى (اذان‏گزار پيامبر) به شام رفت و بنا به عهدى كه با خداى خود بسته بود به صفوف مجاهدين در آنجا پيوست و در آنجا با ديگرانى كه حضور يافته بودند، به حضور خود ادامه داد كه شبى كه به خوابى عميق فرو رفته بود پيامبر خدا را ديد كه به ديدارش آمده و خوش‏حال از چنين ديدارى، به او مى‏ گويد: اى بلال چرا اينهمه دورى مى ‏جويى آيا وقت آن نرسيده كه به ديدارم آيى.

هراسناك از خواب بيدار شد و مى‏ گفت: به خدا قسم كه هرگز چهره ‏ات از ذهنم و چشمانم زدوده نشده و حتى يك لحظه ترا فراموش نكرده ‏ام و اينك حتما براى زيارت قبر تو به مدينه بازخواهم ‏گشت. همسرش متوجه حرفهايى كه مى ‏زد شد و جريان را از وى جويا شد به او گفت: من به انتظار روز مى ‏مانم تا براى زيارت قبر رسول خدا به مدينه (يثرب) بازگردم. پيامبر بخوابم آمده بود تا از اين جفايى كه روا داشته ‏ام، نكوهشم كند. همين‏كه سپيده آن روز دميد به شتاب سوار بر مركبش شد و يك نفس در صحرا و بيابان براند تا


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 2:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

فروتنى و سخاوت امام‏ حسن علیه السلام

فروتنى و سخاوت امام‏ حسن علیه السلام

مورخين درباره فروتنى و سخاوتش ده ها روايت ذكر كرده‏ اند

  • از جمله اينكه او بر گروهى از مستمندان كه روى زمين نشسته بودند و نانى را كه به همراه داشتند مى‏ خوردند گذشت او را دعوت به همراهى با خود كردند با ايشان نشست و فرمود:خداوند مستكبران را دوست ندارد وقتى نان خوردنشان پايان گرفت آنان را دعوت به ضيافت خود كرد و خوراكشان داد و لباسشان پوشانيد و بر آنها بخشش بسيار كرد، 

  • یك بار ديگر بر فقرايى گذرش افتاد كه مشغول خوردن بودند و وى را به همراهى دعوت كردند از مركبش پياده شد و با آنان به خوردن پرداخت سپس آنان را به خانه خود برد و به ايشان اطعام و بخشش داد و فرمود: آنها كرم بيشترى دارند زيرا هر آنچه داشتند در برابرم نهادند و ما به جز آنچه به ايشان داديم داريم.

بهترین حالت در انجام کار خیر:

محدثين نقل می کنندكه مردى نيازمند نزدش آمد، و به او فرمود: نيازت را روى رقعه ‏اى بنويس و براى ما ارسال دار. او نيز نوشت و ارسال داشت دو برابرش را به او داد يكى از حاضران به او گفت: اى فرزند رسول خدا چرا اين نوشته اين قدر بركت داشت؟ به او فرمود:


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 12:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

فضائل و مکارم امام حسن علیه السلام

فضائل و مکارم امام حسن علیه السلام

1. امام حسن علیه السلام عقل مجسم:

رسول اکرم (ص) فرمودند: «اگر قرار بود عقل به صورت یک انسان تجسم پیدا کند به صورت امام حسن (ع) ظاهر می شد».

2. امام حسن علیه السلام، شبیه پیامبر صلی الله علیه و آله:

روزی رسول خدا (ص) خطاب به امام حسن (ع) فرمودند: «اَشْبَهْتَ خَلْقی و خُلْقی؛ تو به لحاظ صورت و سیرت به من می مانی».

3. بردباری امام حسن علیه السلام:

از صفات برجسته امام حسن (ع) حلم و بردباری بود. به گونه ای که «الحِلْمُ الحَسَنِیَّة» در فرهنگ اسلامی ضرب المثل شده است. بردباری و سعه صدر آن حضرت به اندازه ای بوده است که سرسخت ترین دشمنان او نیز همواره به این صفت اعتراف داشتند.

نقل می کنند وقتی جنازه امام حسن (ع) را پس از ممانعت عده ای از دفن آن درکنار مرقد رسول خدا (ص)، به طرف بقیع حمل می کردند، ناگهان امام حسین (ع) متوجّه شدند که مروان، یکی از سرسخت ترین دشمنان برادر


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 10:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

زندگینامه امام حسن علیه السلام

زندگینامه امام حسن علیه السلام

امام حسن عليه السّلام نخستين فرزند امام على (عليه السّلام) و فاطمه زهرا(سلام الله علیها) است كه در نيمۀ ماه مبارك رمضان سال سوم هجرى قمرى در مدينه منوره، ديده به جهان گشود و با تولد خويش، در جدش پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) و ساير اهل بيت (عليهم السّلام) شادى و نشاط ويژه اى پديد آورد.
پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) در گوش راست حسن، اذان و در گوش چپ او اقامه خواند و او را در دامن مهرانگيز خويش قرار داد و دستور داد كه در روز هفتم تولدش، گوسفندى را ذبح كرده و براى وى عقيقه كنند و موى سرش را تراشيده و به وزن او، نقره صدقه دادند.(1)
امام حسن (عليه السّلام) بنا به روايت شيعه و اهل سنت، شبيه ترين انسان ها به رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بود و در اين باره گفته شده است: «و كان الحسن اشبه النّاس برسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله خلقا و هَديا وَ سؤ ددا»؛ حسن از جهت سيما، روش و رهبرى از همه بيشتر به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شباهت داشت.(2)
امام حسن عليه السّلام به همراه برادرش امام حسين (عليه السّلام) عزيزترين انسان ها در نزد رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بودند و از آن حضرت، مهربانى هاى فراوانى ديدند و در مكتب توحيدى وى، رشد و تربيت يافتند.لطف بى كران الهى در عالم وجود، نصيب اين دو بزرگوار شد و آن دو را از تربيت پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) و دخترش فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و اميرمؤ منان (عليه السّلام) برخوردار کرد و آن دو را به عنوان دو انسان كامل و اسوه به جامعه بشريت ارزانى داشت و در روز قيامت، آن دو را دو سيّد جوانان اهل بهشت قرار داد.

امامت امام حسن (علیه السلام)

امام حسن (عليه السّلام) پس از شهادت پدرش اميرمؤ منان على بن ابى طالب (عليه السّلام) در كوفه، با

ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 7:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

ولادت با سعادت امام حسن "ع" مبارک




ادامه مطلب


[ پنج شنبه 10 خرداد 1397  ] [ 1:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

خاموشی ، یاوری نیکو

خاموشی ، یاوری نیکو 

امام حسن عليه السلام  

نِعمَ العَونُ الصَّمتُ في مَواطِنَ كثيرَةٍ و إن كُنتَ فَصِيحا 

در بسيارى جاها، خاموشى، ياورى نيكو است ؛ هرچند سخنور باشى .

معاني الأخبار:ص401،ح62







[ یک شنبه 9 اردیبهشت 1397  ] [ 2:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیث تصویری امام حسن «علیه السلام» (+پوستر)

کتاب احیاگر 

امام حسن عليه السلام  

اِنَّ هذَا القُرآنَ فيهِ مَصابيحُ النُّورِ وَ شِفاءٌ لِلْصُّدُورِ 

در اين قـرآن چراغ هاى روشـن (هـدايت) و داروى شـفابخش دل هـاست.

جامع الاخبار و الآثار، ج 1، ص 164







[ پنج شنبه 6 اردیبهشت 1397  ] [ 8:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیث تصویری امام حسن «علیه السلام» قدر نشناسی

قدر نشناسی 

امام حسن عليه السلام  

اللُّؤمُ أن لا تَشكُرَ النِّعمَةَ . 
پستى اين است كه سپاسگزار نعمت نباشى .
تحف العقول :ص 233






[ چهارشنبه 5 اردیبهشت 1397  ] [ 8:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیث تصویری امام حسن «علیه السلام» (+پوستر)

قدر نشناسی 

امام حسن عليه السلام  

اللُّؤمُ أن لا تَشكُرَ النِّعمَةَ . 

پستى اين است كه سپاسگزار نعمت نباشى .

تحف العقول :ص 233

 







[ پنج شنبه 30 فروردین 1397  ] [ 6:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیث تصویری امام حسن «علیه السلام» (خوشرفتاری با مردم )

خوشرفتاری با مردم 

امام حسن عليه السلام  

رَأسُ العَقلِ مُعاشَرَةُ النّاسِ بِالجَميلِ

خوشرفتارى با مردم، رأس خرد است

بحار الأنوار : ج78،ص111،ح6







[ چهارشنبه 29 فروردین 1397  ] [ 8:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

پندهایی از امام حسن علیه السلام به نقل از جد بزرگوارشان

پندهایی از امام حسن علیه السلام به نقل از جد بزرگوارشان

مناجات با پروردگار:

القريشى در كتاب خود «حياة الحسن (ع) (زندگى امام حسن) احاديث زير را همان گونه كه در مسند نامبرده آمده ‏اند، نقل كرده است:امام حسن از جدش نقل كرده كه فرموده است:

پروردگارا از لغزشهايم بكاه و هول و هراسم را تبديل به آرامش و امان كن و از آنها بر من جفا روا مى‏ دارند، امانم بدار و مرا بر آن كس كه بر من ستم روا دارد، يارى ده و چيره بگردان و انتقام مرا از او نشانم ده.

تضمین بهشت در گرو انجام سه کار:

و عبد اللّه بن الحسن از پدرش و او از جدش امام حسن به نقل از رسول خدا (ص) روايت كرده كه مى ‏فرمود: اى مسلم [مسلمان‏] سه مورد را برايم تضمين كن من بهشت را برايت تضمين مى‏  كنم:


ادامه مطلب


[ شنبه 27 آبان 1396  ] [ 4:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

تاملی در رفتار اجتماعی امام حسن علیه السلام

تاملی در رفتار اجتماعی امام حسن علیه السلام

تعالی شخصیت معنوی انسان، از والاترین و مقدس ترین اهداف پیشوایان دین بوده است. آنان با تحمل مشقت های بسیار در این مسیر، تمامی همّ خویش را بر آن گذاشتند تا اخلاق نیک را با شیوه های رفتاری و گفتاری خویش به آدمی بیاموزند واو را از زشتی ها به دور داشته، متوجه حقیقت والای انسانی و ارزش سترگش کنند. در این میان نقش برجسته امام مجتبی(علیه السلام) بسیار چشم گیر جلوه می نماید. از این رو، برآن شدیم که با تأملی کوتاه در رفتارهای اجتماعی امام مجتبی(علیه السلام) دریچه ای به بی کران سجایای اخلاقی آن امام همام بگشاییم.

مهربانی و مهرورزی

مهربانی با بندگان خدا از ویژگی های بارز امام مجتبی(علیه السلام) بود. اَنس می گوید: روزی در محضر امام بودم که یکی از کنیزان ایشان با شاخه گلی در دست وارد شد و آن گل را به امام تقدیم کرد. حضرت گل را از او گرفت و با مهربانی به او فرمود:


ادامه مطلب


[ شنبه 27 آبان 1396  ] [ 2:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]