انتظارات امام حسن مجتبی علیه السلام از شیعیان

انتظارات امام حسن مجتبی علیه السلام از شیعیان

آنچه پیش رو دارید، بیان برخی انتظارات و توقّعاتی است که امام حسن مجتبی علیه السلام از امت اسلامی؛ به خصوص از شیعیان دارد.

1. خدا محوری

امام حسن مجتبی علیه السلام که خود خدا محور و سرا پا اخلاص بود، از امت اسلامی و شیعیان خویش توقّع و انتظار دارد که رضایت الهی را محور فعّالیت خویش قرار دهند. 

امام، گاه با بیان زیان مردم محوری و خارج شدن از محور رضایت الهی، به خدا محوری دعوت می کند:

مَنْ طَلَبَ رِضَی اللّهِ بِسَخَطِ النّاسِ کَفاهُ اللّهُ اُمُورَ النّاسِ وَ مَنْ طَلَبَ رِضَی النّاسِ بِسَخَطِ اللّهِ وَکَّلَهُ اللّهُ اِلَی النّاسِ؛(3)

هر کس رضایت خدا را بخواهد هر چند با خشم مردم همراه شود؛ خداوند او را از امور مردم کفایت می کند و هر کس که با به خشم آوردن خداوند دنبال رضایت مردم باشد، خدا او را به مردم وا می گذارد.

و گاهی امام فوائد خدا محوری و در نظر گرفتن رضایت الهی را به زبان می آورد:


ادامه مطلب


[ شنبه 27 آبان 1396  ] [ 12:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

وصیت نامه امام حسن علیه السلام

 

وصیت نامه امام حسن علیه السلام

وصیت نامه امام حسن (علیه السلام) به برادر بزرگوارشان امام حسین (علیه السلام):

شهادت به یگانگی خداوندوصيت حسن اين است كه به يگانگى خدا شهادت مي دهد، خدا را آن طور كه بايد و شايد عبادت مي كند، خدا در سلطنت خود شريك ندارد، دوستى از لحاظ ذلت ندارد، خدا است است كه هر چيزى را آفريده و آن را به نحو مخصوصى اندازه‏ گيرى كرده خدا براى اينكه مورد پرستش و سپاسگزارى

 

ادامه مطلب


[ جمعه 26 آبان 1396  ] [ 9:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

نقش امام حسن علیه السلام در عصر علوی

نقش امام حسن علیه السلام در عصر علوی

امام حسن مجتبی(ع) در طول 37 سالی که در کنار امیرمؤمنان(ع) زندگی کرد، فرزندی مطیع، امام شناس، بازوی نیرومند، یار صدیق و امین و باتجربه و سربازی عاشق و فداکار برای پدرش به حساب می آمد. در همان دوران کودکی، شخصیت بزرگ امام حسن(ع) برای آن حضرت آشکار و نمایان بود.

این نوشتار درصدد است تا شخصیت امام حسن(ع) را در ابعاد گوناگون از دیدگاه امیرمؤمنان(ع) ترسیم و تبیین کند. آن حضرت، اوصاف امام حسن(ع) را گاهی به کنایه، گاهی، به صورت تصریح و در بعضی اوقات با حرکات بیان می داشت.

شخصیت علمی

امیرمؤمنان در رَحْبَه[1] به سر می برد که مردی به حضورش آمد اظهار ارادت کرد و گفت: من از ارادتمندان کشور اسلامی شما هستم. حضرت فرمود:


ادامه مطلب


[ جمعه 26 آبان 1396  ] [ 8:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امام حسن مجتبی (علیه السلام) مظهر انفاق و ایثار

 

امام حسن مجتبی (علیه السلام) مظهر انفاق و ایثار

یکی از بارزترین ویژگی امام مجتبی(ع) که بهترین سرمشق برای دوستداران اوست، بخشندگی بسیار و دستگیری از دیگران است. ایشان به بهانه‌های مختلف، همه را از خوان کرم خویش بهره‌مند می‌ساخت و آن‌قدر بخشش می‌کرد تا شخص نیازمند بی‌نیاز می‌شد. سخاوت و انفاق های آن حضرت زبانزد است و دارای اشتهار تاریخی می باشد و نمونه های فراوانی از آن ضبط و ثبت گردیده است.  بنابر مستندات تاریخی آن حضرت سه مرتبه همه اموال خود را در راه خدا میان فقرا و بینوایان تقسیم کردند.

نمونه هایی از بخشش و رفع نیاز فقرا توسط امام حسن مجتبی(ع):


ادامه مطلب


[ جمعه 26 آبان 1396  ] [ 4:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

زندگینامه امام حسن علیه السلام

زندگینامه امام حسن علیه السلام

امام حسن عليه السّلام نخستين فرزند امام على (عليه السّلام) و فاطمه زهرا(سلام الله علیها) است كه در نيمۀ ماه مبارك رمضان سال سوم هجرى قمرى در مدينه منوره، ديده به جهان گشود و با تولد خويش، در جدش پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) و ساير اهل بيت (عليهم السّلام) شادى و نشاط ويژه اى پديد آورد.

پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) در گوش راست حسن، اذان و در گوش چپ او اقامه خواند و او را در دامن مهرانگيز خويش قرار داد و دستور داد كه در روز هفتم تولدش، گوسفندى را ذبح كرده و براى وى عقيقه كنند و موى سرش را تراشيده و به وزن او، نقره صدقه دادند.(1)

امام حسن (عليه السّلام) بنا به روايت شيعه و اهل سنت، شبيه ترين


ادامه مطلب


[ جمعه 26 آبان 1396  ] [ 12:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

سخاوت امام‏ حسن علیه السلام

سخاوت امام‏ حسن علیه السلام


ابو نعيم در كتاب حلية مى ‏نويسد: حسن بن على (ع) دو بار آنچه داشت از اثاث زندگيش با خداى خود به دو بخش مساوى تقسيم كرد، و نيز به سند خود آورده است كه: حسن بن على (ع) مال خدا را از دارايى خود خارج ساخت. و سه بار دارايى خود را به دونيم كرد و نيمى را در راه خداى تعالى بخشيد. چنان كه يك جفت كفش را به مستمندان مى‏ داد و يك جفت را براى خود نگه مى‏ داشت. شبيه اين روايت را محمد بن حبيب در كتاب امالى ذكر كرده است.
ابن سعد در طبقات مى ‏نويسد: (امام حسن (ع) سه بار مال خود را به دو قسمت تقسيم كرد. يك قسمت را در راه خدا بخشيد و قسمت ديگر را

 


ادامه مطلب


[ جمعه 26 آبان 1396  ] [ 11:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

حدیث کربلا

مسـلخ عشــق

حضرت على عليه السلام روزى گذرش از كربلا افتاد و فرمود: 

 ... مَصارِعُ عُشّـاقٍ شُـهَداءِ لايَسْبِقُهُمْ مَنْ كانَ قَبْلَهُمْ وَ لايَلْحَقُهُمْ مَنْ كانَ بَعْدَهُمْ.

اينجاقربانگاه عاشقان و مشهد شهيدان است شهـيدانى كه نه شهداى گذشته و نه شـهداى آينـده به پاى آنها نمى رسـند.

 تهذيب، ج6، ص73 و بحار، ج98، ص116







[ پنج شنبه 20 مهر 1396  ] [ 4:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

اخلاق امام‏ حسن مجتبی علیه السلام

در محضر اولیاء الله, بزرگان منعویت

اخلاق امام‏ حسن مجتبی علیه السلام

بسيارى از دانشمندان به اين معنى اشاره كرده‏ اند كه در بخشش و كرم و سعه صدر هيچ كس به پايه امام حسن (ع) نمى ‏رسيد. مدائنى مى‏ گويد: امام حسن (ع) بزرگترين فرزند على (ع) و شخصى كريم و بزرگوار و در سخاوت و حلم و بردبارى بى ‏نظير بود و رسول خدا (ص) او را دوست مى‏ داشت.

شيخ صدوق در كتاب امالى به سند خود از امام صادق (ع) و او از پدر خود و او نيز از جدّ خود آورده است كه: 

امام حسن بن على بن ابى طالب در عبادت و زهد و تقوى و فضيلت چنان بود كه در زمان خود هيچ كس به پايه وى نمى ‏رسيد. همين كه قصد سفر حج مى‏ كرد پياده به راه مى ‏افتاد و گاهى پاى خود را نيز برهنه مى ‏ساخت هرگز به كارى نمى ‏پرداخت مگر اينكه خداى سبحان را ياد مى ‏كرد. راستگوترين مردم و در نطق و بيان از همه والاتر بود. چون به نزديك مسجد مى ‏رسيد عرض مى‏ كرد: بار خدايا مهمان تو به در خانه ‏ات آمده است. اى احسان‏ كننده، بنده گناهكار تو به درگاهت ايستاده. اى كريم، تو از بدي هايم به زيباييها و خوبيهاى خود درگذر.

زبير بن بكار در كتاب انساب قريش آورده است كه:

زينب دختر ابى رافع حديث كند كه فاطمه (س) دو فرزندش حسن و حسين (ع) را هنگام بيمارى رسول خدا (ص)، كه در همان بيمارى از دنيا رحلت كرد، به نزد آن حضرت آورد و گفت: اى رسول خدا اينان فرزندان تو هستند؛ پس چيزى به آن دو ميراث بده. پيامبر فرمود: شكوه و بزرگى و سيادت من براى حسن است. و اما حسين، پس كرم و شجاعتم براى اوست. الخ.

طبرسى در كتاب اعلام الورى مى ‏نويسد:

 حسن بن على را در راه مكه ملاقات كردم كه از مركب خود فرود آمد و پياده به راه افتاد. همه كسانى كه در كاروان بودند به وى اقتدا كردند و پياده به راه افتادند. حتى سعد بن ابى وقاص نيز پياده شد و در كنار آن حضرت راه افتاد. واصل بن عطاء مى‏ گويد: در حسن بن على، سيماى پيمبران و درخشندگى پادشاهان بود.

شيخ مفيد در ارشاد مى ‏نويسد:

حسن بن على وصىّ پدرش امير المؤمنين (ع) بود و امير المؤمنين او را ناظر بر صدقات خود و آنچه وقف كرده بود قرار داد، و در اين باره عهدنامه‏ اى براى وى نوشت كه مشهور است. وصيّت او به امام حسن ظاهر در معالم و مبانى دين و چشمه‏هاى حكمت و آداب است. اين وصيّت را اكثر دانشمندان نقل كرده‏ اند و بسيارى از فقها در دين و دنياى خود از آن استفاده كرده‏ اند و موجب بينايى آنان گشته است.


منبع: سيره معصومان /سيد محسن امين عاملى / مترجم على حجتى كرمانى‏,ج5, ص17

 







[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 11:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

پندهایی از امام حسن علیه السلام به نقل از جد بزرگوارشان

در محضر اولیاء الله

پندهایی از امام حسن علیه السلام به نقل از جد بزرگوارشان

مناجات با پروردگار:

القريشى در كتاب خود «حياة الحسن (ع) (زندگى امام حسن) احاديث زير را همان گونه كه در مسند نامبرده آمده ‏اند، نقل كرده است:امام حسن از جدش نقل كرده كه فرموده است:

پروردگارا از لغزشهايم بكاه و هول و هراسم را تبديل به آرامش و امان كن و از آنها بر من جفا روا مى‏ دارند، امانم بدار و مرا بر آن كس كه بر من ستم روا دارد، يارى ده و چيره بگردان و انتقام مرا از او نشانم ده.

تضمین بهشت در گرو انجام سه کار:

و عبد اللّه بن الحسن از پدرش و او از جدش امام حسن به نقل از رسول خدا (ص) روايت كرده كه مى ‏فرمود: اى مسلم [مسلمان‏] سه مورد را برايم تضمين كن من بهشت را برايت تضمين مى‏  كنم:

  • اگر تو به آنچه كه قرآن بر تو واجب دانسته عمل كنى از همه عابدترى
  • و اگر به آنچه خداوند روزيت داده بسنده كنى و قانع باشى، غنى ‏ترين مردمى
  • و اگر از آنچه كه خداوند بر تو حرام دانسته اجتناب ورزى، پرهيزكارترين مردم هستى.

درامان بود از آتش جهنم: 

و گفت كه شنيدم جدم پيامبر خدا (ص) مى ‏فرمود: هر كس كه نماز صبح بجاى آورد و تا طلوع خورشيد در جاى خود بنشيند خدا از آتش در امانش مى‏ دارد.

مهر و محبت مادرنسبت به فرزندانش:

در مسند نامبرده آمده است كه زنى با دو فرزندش نزد پيامبر (ص) آمد پيامبر سه عدد خرما به او داد او نيز به هر يك از فرزندانش يك خرما داد. آنگاه نگاهى به مادر انداخت او خرماى سوم را نيز ميان آنها تقسيم كرد در


ادامه مطلب


[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 9:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

بهترین مردم در نظر امام حسن علیه السلام

در محضر اولیاء الله

امام حسن علیه‌السلام در خطبه‌ای یکی از برادران دینی‌اش را ستود و او را الگوی مؤمنان معرفی نمود و فرمود: اگر نمی‌توانید همه اوصاف او را در خود پیاده کنید بهره‌گیری از اندک آنها بهتر از ترک همه است. حدیث این است: 

 

قال علیه‌السلام: 

انی أخبرکم عن أخ لی و کان من أعظم الناس فی عینی و کان رأس ما عظمه فی عینی صغر الدنیا فی عینه کان خارجا من سلطان بطنه فلا یشتهی ما لا یجد و لا یکثر اذا وجد و کان خارجا من سلطان فرجه فلا یستخف له عقله و لا رأیه، و کان خارجا من سلطان الجهلة فلا یمد یدا الی علی ثقة المنفعة، کان لا یسخط و لا یتبرم، کان اذا جاء مع العلماء یکون علی أن یسمع أحرص منه علی أن یتکلم، کان اذا غلب علی الکلام لم یغلب علی الصمت کان اکثر دهره صامتا فاذا قال بذل القائلین. 

کان لا یشارک فی دعوی و لا یدخل فی مراء و لا یدلی بحجة حتی یری قاضیا، کان یقول ما یفعل، و یفعل ما لا یقول تفضلا و تکرما، کان لا یغفل عن اخوانه و لا یختص بشی‌ء دونهم، کان لا یلوم أحدا فیما یقع العذر فی مثله، کان اذا ابتدأه أمران لا یدری أیهما أقرب الی الحق نظر فیما هو أقرب الی هواه فخالفه کان لا یشکو وجعا الا عند من یرجو عنده البر، و لا یستشیر الا من یرجوا عنده النصیحة، کان لا یتبرم و لا یتسخط و لا یتشکی و لا یتشهی و لا ینتقم و لا یغفل عن العدو، فعلیکم بمثل هذه الأخلاق الکریمة، ان اطقتموها، فان لم تطیقوها کلها فأخذ القلیل خیر من ترک الکثیر و لا حول و لا قوة الا بالله.  

ترجمه :

من در مورد برادری به شما خبر می‌دهم که در چشم من بزرگترین مردم است. و سرآمد آنچه که او را در چشم من بزرگ کرد، کوچکی دنیا در چشم او بود. او خارج از قلمرو شکم خویش بود، در نتیجه آنچه را که نمی‌یافت، هوس نمی‌کرد و وقتی می‌یافت، ذخیره نمی‌کرد و از قلمرو شهوت خود نیز خارج بود، پس عقل و دیدگاه او را خوار نمی‌کرد و از قلمرو نادانی و بی‌فکری خارج بود، بنابراین جز به آنچه که سودش مطمئن است دست دراز نمی‌کند. نه خشمناک می‌شود و نه ناراحت و وقتی با دانشمندان می‌آید چنان است که بیش از آن که بخواهد سخن بگوید دوست دارد شنونده باشد. 

و چنان است که اگر در سخن گفتن مغلوب گردد، در سکوت مغلوب نشود. بیشتر روزگار خود را به سکوت می‌گذراند و اگر سخن بگوید، داد سخن می‌دهد. نه در دعوایی شرکت کند و نه در جدالی وارد شود و هرگز برهانی نشان ندهد، مگر آن که به داوری خوانده شود. 

آنچه را که می‌گوید انجام می‌دهد «یعنی چیزی که انجام آن حتمی است که می‌شود و یا اساسا از قبل انجام شده است؛ را بر زبان می‌آورد» و از راه بزرگواری و کرم حتی آنچه را که نگفته انجام می‌دهد «یعنی اول انجام می‌دهد، بعد می‌گوید». از برادرانش غافل نمی‌شود برای خود چیز خاصی را اختصاص نمی‌دهد. به طوری که دیگران را از آن محروم سازد. 

هیچ کس را به خاطر چیزی که قابل عذرخواهی است ملامت نمی‌کند. و وقتی که دو کار در برابر او باشد که نداند کدام یک از آنها به حق نزدیک‌ترند، می‌نگرد تا کدام آنها به خواسته‌ی نفس او نزدیک‌تر است که با آن مخالفت کند. هرگز از دردی شکایت نمی‌کند مگر نزد آن کس که امید عافیت از او دارد و از کسی مشورت نمی‌خواهد مگر از آن کس که امید خیرخواهی از او دارد. 

نه ناراحت می‌شود و نه خشمگین و نه گله گزاری می‌کند و نه هوس می‌کند و نه انتقام می‌کشد و نه از دشمن غافل می‌ماند. پس اگر توانستید بر شما باد به مثل این اخلاق پسندیده را در خود ایجاد کنید. و اگر نتوانستید که همه‌ی آن را انجام دهید. پس بهره‌گیری از اندک بهتر از ترک همه‌ی آن است. هیچ قدرتی وجود ندارد، مگر بواسطه‌ی خداوند.

 

منبع :

دانشنامه امام حسن علیه السلام، جمعی از نویسندگان، ج1، ص125، به نقل از احقاق الحق، ج 11، ص 219 و 220. 







[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 7:30 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امامت امام حسن مجتبی علیه السلام در احادیث

در محضر اولیاء الله

تصريح به امامت آن بزرگوار

امام باقر عليه السلام :

إنّ أميرَ المؤمنينَ صلواتُ اللّه ِ علَيه لمّا حَضرَهُ الّذي حَضرَهُ قالَ لابنهِ الحسنِ : اُدْنُ منّي حتّى اُسِرَّ إليكَ ما أسرَّ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله إليَّ ، و أئتَمِنَكَ على ما ائتَمنَني علَيهِ ، فَفعَلَ .
چون وفات امير المؤمنين صلوات اللّه عليه فرا رسيد، به فرزندش حسن فرمود: نزديك من آى تا رازى را كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من گفت به تو بگويم و آنچه را به من امانت سپرد به تو بسپارم. سپس، اين كار را كرد.

الكافى ـ به نقل از سليم بن قيس ـ :

شَهِدتُ وَصيّةَ أميرِ المؤمنينَ عليه السلام حينَ أوصى إلَى ابنهِ الحسنِ عليه السلام و أشهَدَ على وصيّتِه الحسينَ عليه السلام و محمّدا و جميعَ وُلدِهِ و رؤساءَ شيعتهِ و أهلَ بيتهِ ، ثُمّ دفَعَ إليهِ الكِتابَ و السِّلاحَ .
 زمانى كه امير المؤمنين عليه السلام به فرزند خود حسن عليه السلام وصيّت مى كرد، من حاضر بودم. او حسين عليه السلام و محمّد [بن حنفيه] و همه فرزندان خود و سرانِ شيعيانش، و خانواده خويش را بر


ادامه مطلب


[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 3:30 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

زندگینامه امام حسن علیه السلام

زندگینامه امام حسن علیه السلام

امام حسن عليه السّلام نخستين فرزند امام على (عليه السّلام) و فاطمه زهرا(سلام الله علیها) است كه در نيمۀ ماه مبارك رمضان سال سوم هجرى قمرى در مدينه منوره، ديده به جهان گشود و با تولد خويش، در جدش پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) و ساير اهل بيت (عليهم السّلام) شادى و نشاط ويژه اى پديد آورد.

پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) در گوش راست حسن، اذان و در گوش چپ او اقامه خواند و او را در دامن مهرانگيز خويش قرار داد و دستور داد كه در روز هفتم تولدش، گوسفندى را ذبح كرده و براى وى عقيقه كنند و موى سرش را تراشيده و به وزن او، نقره صدقه دادند.(1)

امام حسن (عليه السّلام) بنا به روايت شيعه و اهل سنت، شبيه ترين انسان ها به رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بود و در اين باره گفته شده است: «و كان الحسن اشبه النّاس برسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله خلقا و هَديا وَ سؤ ددا»؛ حسن از جهت سيما، روش و رهبرى از همه بيشتر به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله شباهت داشت.(2)

امام حسن عليه السّلام به همراه برادرش امام حسين (عليه السّلام) عزيزترين انسان ها در نزد رسول خدا (صلّى اللّه عليه و آله) بودند و از آن حضرت، مهربانى هاى فراوانى ديدند و در مكتب توحيدى وى، رشد و تربيت يافتند.لطف بى كران الهى در عالم وجود، نصيب اين دو بزرگوار شد و آن دو را از تربيت پيامبر (صلّى اللّه عليه و آله) و دخترش فاطمه زهرا(سلام الله علیها) و اميرمؤ منان (عليه السّلام) برخوردار کرد و آن دو را به عنوان دو انسان كامل و اسوه به جامعه بشريت ارزانى داشت و در روز


ادامه مطلب


[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 2:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

سخنرانى امام حسن (ع) در كودكى، براى مادرش حضرت زهرا (س)

 

روایت شده: آن حضرت در دوران كودكى در سنّ هفت سالگى، در محضر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله حاضر مى ‏شد، و گفتار وحى را از آن حضرت مى ‏شنيد و به خاطر مى ‏سپرد، سپس نزد مادرش حضرت زهرا عليها السّلام مى ‏آمد، و همان گفتار را به حضرت زهرا عليها السّلام مى‏ رسانيد.
و هر وقت على عليه السّلام نزد فاطمه عليها السّلام مى ‏آمد، مى‏ ديد كه او به آيات قرآن و مطالب وحى شده، آگاهى دارد. از او مى ‏پرسيد: «كه اين آگاهى را از كجا تحصيل كرده ‏ا ى؟».
حضرت زهرا عليها السّلام مى‏ گفت: «از پسرت حسن عليه السّلام به دست آورده ‏ام».
روزى امام على عليه السّلام در خانه مخفى شد، حسن عليه السّلام كه وحى تازه‏اى از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله شنيده بود، خواست تا آن را به مادرش ابلاغ كند، ناگاه اضطراب پيدا كرد، مادرش از اضطراب او تعجّب نمود [كه چرا اين بار حسن عليه السّلام مانند گذشته نيست و پريشان است؟!].
حسن عليه السّلام به مادر گفت:

لا تعجبين يا امّاه! فانّ كبيرا يسمعنى، و استماعه فقد اوقفنى‏
 «مادرم! تعجّب نكن؛ چرا كه شخص بزرگى صداى مرا گوش مى‏دهد، و گوش دادن او مرا درمانده نموده است».

و طبق روايت ديگر، حسن عليه السّلام به مادر گفت:

يا امّاه! قلّ بياني و كلّ لساني، لعلّ سيّدا يرعانى‏
«اى مادرم! بيانم كوتاه، و زبانم نارسا شد، گويا شخص بزرگى مراقب من است».

انس بن مالك مى‏ گويد: هيچ‏كس همانند امام حسن عليه السّلام شباهت به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله نداشت.


منبع: الأنوار البهية( ترجمه)،شيخ عباس قمى / مترجم محمد محمدى اشتهاردى‏، قم‏:1380،ص121







[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 12:30 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

گزیده ای از سخنان امام حسن علیه السلام

امام حسن ع

1. اهمیّت سلام:

امام حسن (ع) فرمودند: مَنْ بَدَءِ بِالکلامِ قَبْلَ السَّلامِ فَلا تُجیبُوهُ؛

کسی که پیش از سلام کردن شروع به سخن گفتن کرد جواب او را ندهید.

2. نتیجه کنترل زبان:

امام حسن (ع) فرمودند: الصَّمْتُ سَتْرُ العَیِّ وَ زَیْنُ العِرْضِ وَ فاعِلُهُ فی راحَةٍ وَ جَلیِسُهُ آمِنٌ؛

خاموشی پوشش عیب ها و مایه حفظ آبروست. هر که از این صفت برخوردار باشد همواره در آسایش است و همدم و هم نشین او نیز در امنیّت به سر می برد.

3. خیر و سعادت کامل:

امام حسن (ع) فرمودند: الخَیْرُ الّذی لا شَرَّ فِیهِ الشُکرُ مَعَ النِّعْمَةِ و الصَّبْرُ عَلی النّازِلَة؛

خیری که هیچ بدی در آن نیست عبارت است از شکر در مقابل نعمت ها و صبر در برابر حوادث و رخدادهای ناگوار.

4. نشانه کمال عقل:

امام حسن (ع) فرمودند: رأسُ العَقْلِ مُعاشَرَةُ النّاسِ بالحَمیِلِ؛

معاشرت نیکوداشتن با مردم نشانه کمال عقل انسان است.

5. تعریف فرومایگی:

شخصی از امام حسن (ع) سؤال کرد: پستی و فرمایگی چیست؟ آن حضرت فرمودند: النَّظرُ فی الیَسیرِ وَ مَنْعُ الحَقیرِ؛

خرده بینی و اهمیّت دادن بیش از حدّ دادن به امور کوچک و مضایقه کردن از اعطای چیزهای بی ارزش.

6. ترک مستحب برای واجب:

امام حسن (ع) فرمودند:... اِذا ضَرّتِ النَّوافِلُ بالفَریضَةِ فَارفَضُوها؛

هنگامی که عبادت های مستحب به اعمال و عبادت های واجب آسیب رساند آنها را ترک کنید.

7. اهمیّت توجّه به امور معنوی:

امام حسن (ع) فرمودند: عَجِبْتُ لِمَنْ یَتَفکَّرُ فی مأکُولِهِ کَیفَ لا یَتَفَکَّرُ فی مَعْقُولِهِ فَیُجنِّبُ بَطْنَهُ ما یُؤذِیْهِ وَ یُودِعُ صَدْرَهُ ما یُرْدِیْهِ؛

تعجب می کنم از کسانی که در غذای جسم خود فکر می کنند ولی در امور معنوی و غذای روح خویش اندیشه نمی کنند؛ شکم خود را از طعام مضرّ حفظ می کنند ولی از افکار پلیدی که روان را می آلاید پرهیز نمی کنند.

8. توصیه درباره وصلت:

شخصی به امام حسن (ع) عرض کرد: دختری دارم که به سنّ ازدواج رسیده است. با چه کسی وصلت کنیم؟ امام حسن (ع) فرمودند: زَوِّجْها مِمَّنْ یَتَّقی اللّه عزّ و جلَّ فَاِنْ اَحَبَّها اَکْرَمَها و اِنْ اَبْغَضَها لَمْ یَظْلِمْها؛

او را به ازدواج کسی درآور که با تقوا و پرهیزگار باشد چرا که فرد باتقوا اگر او را دوست بدارد احترامش می کند و اگر او را دوست هم نداشته باشد به وی ستم نمی کند.

9. بیناترین و شنواترین مردم:

امام حسن (ع) فرمودند: اِنَّ أَبْصَرَ الاَبْصار ما نَفَذَ فِی الخَیْرِ مَذْهَبُهُ وَ اَسْمَعَ الاَسْماَعَ ما وَعی التّذکیرَ وَ انْتَفَعَ بِهِ، أَسْلَمُ القُلُوب ما طَهُرَ مِنَ الشُّبَهاتِ؛

بیناترین دیده ها آن است که خیربین باشد و شنواترین گوش ها آن است که پذیرای پند و اندرزها باشد و از آن سود ببرد و قلب سلیم قلبی است که از شبهات پاکیزه باشد.

10. معنی مجد و عظمت:

از امام حسن (ع) سؤال شد: فَما المَجْدُ؟ قالَ اَنْ تُعْطِیَ فِی الغُرْمِ وَ اَنْ تَعْفُو عَنِ الْجُرْمِ؛

عظمت و بزرگی در چیست؟ آن حضرت فرمودند: عبارتست از بخشش مال به هنگام نیاز و گذشتن از خطا.

11. سیاست از دیدگاه امام حسن (ع):

شخصی از امام حسن (ع) معنای سیاست را پرسید. آن حضرت فرمودند: «سیاست آن است که حقوق خدا و حقوق بندگان زنده و بنده های درگذشته خدا را رعایت کنی».

آن گاه برای توضیح بیشتر فرمودند:

  • «حقوق خدا آن است که آن چه را خدا از انجام واجبات و ترک محرمات تکلیف کرده به طور کامل رعایت کنی.

  • حقوق بندگان زنده آن است که وظایف خود را نسبت به برادران دینی انجام دهی. در خدمت گزاری برادر دینی درنگ ننمایی و نسبت به رهبر جامعه اسلامی تا زمانی که نسبت به مردم اخلاص دارد اخلاص داشته باشی و هر وقت از راه راست منحرف شد، اعتراض کنی.

  • حقوق بندگان در گذشته یاد کردن نیکی ها و چشم پوشیدن از بدی های آنهاست».

منبع:

شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام، گلبرگ، اردیبهش 81، شماره 29، سایت حوزه







[ شنبه 20 خرداد 1396  ] [ 9:30 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

بهترین مردم در نظر امام حسن علیه السلام

 

امام حسن علیه‌السلام در خطبه‌ای یکی از برادران دینی‌اش را ستود و او را الگوی مؤمنان معرفی نمود و فرمود: اگر نمی‌توانید همه اوصاف او را در خود پیاده کنید بهره‌گیری از اندک آنها بهتر از ترک همه است. حدیث این است: 

 

قال علیه‌السلام: 

انی أخبرکم عن أخ لی و کان من أعظم الناس فی عینی و کان رأس ما عظمه فی عینی صغر الدنیا فی عینه کان خارجا من سلطان بطنه فلا یشتهی ما لا یجد و لا یکثر اذا وجد و کان خارجا من سلطان فرجه فلا یستخف له عقله و لا رأیه، و کان خارجا من سلطان الجهلة فلا یمد یدا الی علی ثقة المنفعة، کان لا یسخط و لا یتبرم، کان اذا جاء مع العلماء یکون علی أن یسمع أحرص منه علی أن یتکلم، کان اذا غلب علی الکلام لم یغلب علی الصمت کان اکثر دهره صامتا فاذا قال بذل القائلین. 

کان لا یشارک فی دعوی و لا یدخل فی مراء و لا یدلی بحجة حتی یری


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 7 اردیبهشت 1396  ] [ 6:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

پاکدامنی،حرص

عکس و تصویر نه پاکدامنی، روزی را از انسان دور می کند و نه حرص، روزی زیاد می ...


نه پاکدامنی، روزی را از انسان دور می کند و نه حرص، روزی زیاد می آورد ✋


چون روزی قسمت شده است

و حرص زدن باعث مبتلا شدن به گناهان می شود.


امام حسن مجتبی ع


(تحف العقول، ص ۲۳۴)







[ سه شنبه 29 فروردین 1396  ] [ 9:00 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

خشنودی خدا

عکس و تصویر امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند: کسی که در دلش هوایی جز خشنودی خدا خطور ...

امام حسن مجتبی علیه السلام فرمودند:

کسی که در دلش هوایی جز خشنودی خدا خطور نکند من ضمانت میکنم که خداوند دعایش را مستجاب کند.





[ سه شنبه 3 اسفند 1395  ] [ 11:31 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

در غذای جسم سخت گیرند اما ...

عکس و تصویر 🌸 🌴 🌸 🌴 🌸 🌸 🌹 امام حسن علیه السلام می ‏فرماید: عَجِبْتُ لِمَنْ ...

امام حسن علیه السلام می ‏فرماید:
عَجِبْتُ لِمَنْ یَتَفَکَّرُ فی مَأْکُولِه کَیْفَ لا یَتَفَکَّرُ فی مَعْقُولِهِ، فَیُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما یُؤْذیهِ وَیُودِعُ صَدْرَهُ ما یُرْدِیهِ

ترجمه‏
عجب دارم از آنها که به غذای جسم خود می ‏اندیشند؛ امّا به غذای روح خود نمی ‏اندیشند، خوراک ناراحت کننده از شکم دور می ‏دارند؛ امّا قلب خود را با مطالب هلاکت ‏زا آکنده می‏ کنند.

شرح کوتاه‏
همان‏طور که پیشوای بزرگ ما فرموده مردم معمولًا در غذای جسمانی خود سخت گیرند جز در پرتو نور چراغ دست به سفره نمی ‏برند، و جز با چشم باز لقمه بر نمی ‏گیرند، از غذاهای مشکوک می ‏پرهیزند، و بعضی هزار گونه نکات بهداشتی را در تغذیه جسم رعایت می‏ کنند.
امّا در غذای جان، با چشم بسته، در لابه‏ لای ظلمت‏ های بی ‏خبری، هرگونه غذای فکری مشکوکی را در درون جان خود می ‏ریزند، گفتار دوستان نامناسب، مطبوعات بدآموز، تبلیغات مشکوک یا مسموم همه را به آسانی می ‏پذیرند و این جای بسیار شگفتی است.


__________
منبع:یکصدوپنجاه درس،آیت الله مکارم





[ سه شنبه 3 اسفند 1395  ] [ 11:15 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

روز بیست و هشتم صفر (مفاتیح الجنان)

اعمال ماه صفر، روز بيست‏ و هشتم سنه يازدهم روز وفات حضرت خاتم الانبيا صلوات اللّه علیه وآله است، و روز وفات روز دوشنبه بوده بالاتفاق و در وقت وفات، سنین عمر مبارکش به شصت‏ و سه رسیده بود. چهل سال از سن شریفش گذشته بود که وحی بر حضرتش نازل شد و بعد از آن، سیزده سال در مکه مردم را دعوت به خداپرستی نمود و پنجاه‏ و سه سال داشت که به مدينه هجرت فرمود، و در سال دهم هجرت از دنيا رفت،و امیرالمؤمنین علیه السلام، متوجه غسل‏ و حنوط آن حضرت شد و بعد از غسل و كفن بر بدن مطهّرش نماز گذارد، پس دسته‏ دسته‏ اصحاب آمدند و بدون امام، بر آن حضرت نماز خواندند، و حضرت امير المؤمنین عليه السّلام، آن حضرت را در حجره طاهره، در همان محلى كه از دنيا رفته بود دفن كرد. از انس بن مالك روايت است که چون از دفن پیغمبر فارغ شدیم، حضرت فاطمه علیهاالسلام سوی من آمد و گفت:ای انس، چگونه نفس شما همراهی کرد که خاک به صورت پیغمبر خدا صلی الله علیه وآله بریزید، پس گریست و فرمود:

يَا أَبَتَاهْ أَجَابَ رَبّا دَعَاهُ                    يَا أَبَتَاهْ مِن رَبِّهِ مَا أَدْنَاهُ

پدرجان! به پروردگاری که تو را فرا خوانده بود

پاسخ دادی. پدر جان!چقدر به پروردگارت نزديكى

 

الی آخر، و چه زيبا سروده شده:

اى دو جهان زير زمين از چه‏ اى

خاك نه ‏اى خاك‏ نشين از چه‏ اى؟

 

به روايت معتبر است که آن مخدره(بانوی بانوان)، مشتى از خاك پاك آن مرقد مطهّر را بر گرفت، و بر ديدگان گذاشت و فرمود:

مَا ذَا عَلَى الْمُشْتَمِّ تُرْبَةَ أَحْمَدَ                           أَنْ لا يَشَمَّ مَدَى الزَّمَانِ غَوَالِيَا

            آن را که تربت پاک احمد ببوید       

  چه باک از اینکه تا همیشه تاریخ بوی عطری نبوید

صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَا                             صُبَّتْ عَلَى الْأَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا

چنان مصبیت هایی بر من فرو ریخت که اگر

بر روزه افرو می ریخت(روزها) به شب تبدیل می گردید

 

و شيخ يوسف شامى در كتاب «درّ العظيم» نقل كرده است كه فاطمه زهرا عليها السّلام اين اشعار را در مرثيه پدر فرموده:

 

قُلْ لِلْمُغَيَّبِ تَحْتَ أَطْبَاقِ الثَّرَى                        إِنْ كُنْتَ تَسْمَعُ صَرْخَتِي وَ نِدَائِيَا

به آن‏كه در زير طبقات خاک نهان شده بگو 

 اگر شیون و فرياد مرا مى‏ شنوى

صُبَّتْ عَلَيَّ مَصَائِبُ لَوْ أَنَّهَا         صُبَّتْ عَلَى الْأَيَّامِ صِرْنَ لَيَالِيَا

چنان مصبیت هایی بر من فرو ریخت که اگر 

بر روزه افرو می ریخت به شب تبدیل می گردید

قَدْ كُنْتُ ذَاتَ حِمًى بِظِلِّ مُحَمَّدٍ     لا أَخْشَ مِنْ ضَيْمٍ وَ كَانَ حِمَیً لِيَا

 آنگاه که در سايه حمایت محمّد بودم 

  از ستم هراسی نداشتم و او نگهبان من بود

فَالْيَوْمَ أَخْضَعُ لِلذَّلِيلِ وَ أَتَّقِي                     ضَيْمِي وَ أَدْفَعُ ظَالِمِي بِرِدَائِيَا

اما امروز تسلیم ناکسان شده و از ستم  

می هراسم و با جامه ام ستمگر خویش را می رانم

   فَإِذَا بَكَتْ قُمْرِيَّةٌ فِي لَيْلِهَا                        شَجَنا عَلَى غُصْنٍ بَكَيْتُ صَبَاحِيَا

  پس تا هرگاه قمری در شب تارش   

   از روی اندوه بر سر شاخه ای بگرید، من در بامداد بگریم

فَلَأَجْعَلَنَّ الْحُزْنَ بَعْدَكَ مُونِسِي               وَ لَأَجْعَلَنَّ الدَّمْعَ فِيكَ وِشَاحِيَا

            به یقین پس از تو غم و اندوه را همدم خویش سازم

و گلوبندی از اشک غم تو را زیور خود کنم





[ یک شنبه 7 آذر 1395  ] [ 1:12 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

کرامات امام حسین (ع): حاج شيخ جعفر شوشترى (ره)

کرامات امام حسین (ع): حاج شيخ جعفر شوشترى (ره)

علامه محقق حاج شيخ محمد تقى شوشترى در كتاب آياتٌ بيّنات فى حقيقة بعض المنامات صفحه صدو چهل و سه مى نويسد: مرحوم آية اللّه العظمى حاج شيخ جعفر شوشترى نور اللّه مرقد، الشريف صاحب كتاب خصائص الحسينيه كه خود به حق نابغه عصر و زمان خويش بوده مى فرمايد: يك روز كه از تحصيلات علمى در نجف اشرف فارغ شدم و به وطن خويش شوشتر مراجعت نمودم با تمام وجود دريافتم كه مى بايستى در هرچه بيشتر آشنا كردن و مردم با معارف حقه اسلام انجام وظيفه بنمايم لذا روزهاى جمعه و بعدها با رسيدن ماه مبارك رمضان به خاطر اين مهم ، تفسير صافى را به دست مى گرفتم و از روى آن مردم را موعظه مى كردم و در آخر گفتار براى اينكه به قول مشهور هر غذائى نياز به نمك دارد و نمك مجالس وعظ و ارشاد، ذكر مصائب مولى الكونين حضرت ابى عبداللّه الحسين ع است ، ناچار بودم از كتاب روضة الشهداء كاشفى نيز مقدارى مرثيه بخوانم . ماه محرم را هم كه در پيش ‍ بود بدين طريق گذرانيدم متاسفانه به هيچ وجه تحمل جدائى از كتاب را در وقت منبر نداشتم ، يعنى بدون در دست داشتن كتاب نمى توانستم مردم را موعظه كنم . از طرفى مردم هم بهره كافى نمى بردند، تا اينكه يكسال به همين منوال گذشت ، سال بعد نزديكى ماه محرّم با خود گفتم تا كى مى بايستى كتاب در دست بگيرم و از روى آن صحبت كنم و نتوانسته باشم از حفظ منبر بروم بايد انديشه اى بنمايم و خود را از اين مخمصه


ادامه مطلب


[ سه شنبه 5 آبان 1394  ] [ 11:49 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]