گناهی که شیطان هم از آن بیزار است!

آیه در مورد تهمت,تهمت ناروا زدن

تهمت یه اندازه اى زشت و زننده است که حتى شیطان هم از انجام دهند آن بیزارى مى جوید

  

تهمت و بهتان به اندازه اى زشت و زننده است که حتى شیطان هم از انجام دهنده آن دو بیزارى مى جوید. شیطان از رفتارهاى زشت و اعمال خلاف استقبال مى کند؛ ولى برخى از رفتارهاى ناروا آن قدر زشت و پلیدند که شیطان هم آن ها را تایید نمى کند. یکى از این اعمال ، نابود کردن وجهه افراد در جامعه ، و ریختن آبروى آن ها به وسیله بهتان یا تهمت است .

تهمت آثار شومى هم براى تهمت زننده و هم براى تهمت زده شده به بار مى آورد که مى توان آن ها را در دو عنوان ذیل جاى داد:

1 - پیامد تهمت بر بعد معنوى انسان
در روایتى از امام جعفر صادق (علیه السلام ) در این باره آمده است :


ادامه مطلب


[ سه شنبه 20 تیر 1396  ] [ 9:00 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

آیا جایز است که مخالفان حق را با تهمت و فحش، مفتضح کنیم؟


این بحث در ذیل حدیثی از پیامبر ص مطرح شده است: «قال رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم: إذا رَأَیتُم أهلَ الرَّیبِ وَ البِدَعِ مِن بَعدی ، فَأَظهِرُوا البَراءَةَ مِنهُم وَ أَكثِروا مِن سَبِّهِم وَ القَولِ فیهِم وَ الوَقیعَةِ وَ باهِتوهُم كَی لا یطمَعوا فِی الفَسادِ فِی الإِسلامِ وَ یحذَرَهُمُ النّاسُ وَ لا یتَعَلَّمونَ مِن بِدَعِهِم، یكتُبِ اللّهُ لَكُم بِذلِكَ الحَسَناتِ وَ یرفَع لَكُم بِهِ الدَّرَجاتِ فِی الآخِرَةِ.» پس از من، هر گاه شکاکان و بدعتگذاران را دیدید، از آنان بیزاری نشان دهید و بسیار به آنان ناسزا گویید و درباره‌شان بدگویی و افشاگری کنید و آنان را مبهوت [و محکوم] سازید تا به تباه کردن اسلام، طمع نکنند و مردم


ادامه مطلب


[ شنبه 23 بهمن 1395  ] [ 3:17 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

همت نزنيد

عکس و تصویر امام صادق علیه السلام : إِذَا اتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ انْمَاثَ الْإِیمَانُ مِنْ قَلْبِهِ کَمَا یَنْمَاثُ ...

امام صادق علیه السلام :

إِذَا اتَّهَمَ الْمُؤْمِنُ أَخَاهُ انْمَاثَ الْإِیمَانُ مِنْ قَلْبِهِ کَمَا یَنْمَاثُ الْمِلْحُ فِی الْمَاءِ.

هرگاه مؤمن به برادر [دینی] خود تهمت بزند، ایمان در قلب او از میان می‏رود، همچنان که نمک در آب، ذوب می‏شود.

کافی(ط-الاسلامیه) ج 2، ص 361، ح 1





[ دوشنبه 24 آبان 1395  ] [ 11:23 PM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

گناهی که حرمت آن بالاتر از حرمت تخریب خانه خداست!

اسلام برای حفظ آبرو و حرمت و شخصیّت مؤمنان اهمیّت زیادی قائل است

تا آنجا که حق تعالی در قرآن کریم می‌فرماید:

 

پس کسی را که خداوند مدافع او است چگونه انسان به خود جرأت می‌دهد که پرده‌اش را بدرد و رازش را فاش کند یا عیبش را آشکار سازد، و یا بی دلیل به او تهمت وارد نموده و آبروی او را بریزد و به حیثیّتش صدمه برساند.

(سوره حج آیه38).

 

 یکی از آموزه‌های مهم تربیتی که مورد تاکید مکتب انسان ساز اسلام قرار دارد ضرورت حرمت آبروی دیگران و زود قضاوت نکردن درباره هیچ فرد یا اتفاقی است. این موضوع آن‌قدر مهم است که تجاوز به آبروی دیگران جزء بزرگ‌ترین گناهان محسوب شده و از طرف خداوند وعده عذاب الیم داده شده است.

 

 

پیامبر اکرم(ص) درباره اهمیت این موضوع می‌فرمایند:

"همه چیز مسلمان، از مال، آبرو و خونش بر مسلمان دیگر حرام است. هرگاه مومن برادر دینی خود را متهم نماید، ایمان او آب می‌شود و از بین می‌رود همان طوری که نمک در آب حل می‌شود و از بین می‌رود".

 

امام صادق(ع) نیز در جایی به نقل از رسول خدا فرمودند، خداوند تبارک و تعالی امر کرده است: "هر کس دوستی از دوستان مرا خوار کند، در کمین جنگ با من نشسته است".

 

در حدیث دیگری از پیامبر اسلام(ص)آمده است که فرمودند: "وقتی پروردگارم عزَّوجلّ مرا بالا برد(در معراج) به قومی گذشتم که ناخن‌های مسین داشتند و صورت و سینه خویش را می‌خراشیدند، گفتم ای جبرئیل این‌ها چه کسانی هستند؟ گفت: اینان آن کسانی‌اند که گوشت مردم خورند و از عرض و آبرویشان سخن کنند".

 

از این شیوه ناپسند هیچ کس سود نمی‌برد، چرا که اگر این رفتار ضد اخلاقی نهادینه شود همه از این ابزار علیه رقیبان استفاده خواهند کرد و در آن صورت این ابزار تبدیل به شمشیر دو لبه که روزی با ما و روزی دیگر علیه ما خواهد شد.

 

بنابراین برای توجه به اهمیت این مساله و یادآوری عقوبت و گناه این کار برای مومنانی که خود را مطیع دستورات دین می‌دانند و البته برای کسانی که پنبه در گوش‌های خود کرده‌اند و بی دلیل برای رسیدن به اهداف خود از ریختن آبروی افراد هراسی ندارند چند نمونه از احادیث و روایات معصومین(علیه‌السلام ) را در این باره مرور می‌کنیم:

 

- ربا 73 قسم است و بدتر ازهمه رباها تجاوز به آبروی مسلمان است.

 

- کسی که چیز ناروایی بشنود و آن‌را منتشر کند مثل این است که خودش آن کار زشت را انجام داده است.

 

- کار برادر مومنت را به نیکوترین وجهش حمل نما، مگر آنکه خلافش را یقین کنی. پس تا زمانی که می‌توانی کار او را حمل به خیر کنی، حق نداری حتی نسبت به یک کلمه که از برادر مومنت شنیدی سوء ظن ببری.

 

- نزدیک‌ترین وضعی که بنده به کفر دارد این است که با مردی برادر دینی باشد و لغزش‌ها و خطاهای او را شماره کند.

 

- هر که به عیب جویی، کسی را به صفتی که در او نیست یاد کند خداوند او را در آتش جهنم محبوس دارد تا گفته خویش را مجری دارد.

 

همچنین به برخی از خطراتی که این شیوه ناپسند و گناه بزرگ یعنی" بردن آبروی مومن و قضاوت بی‌جا درباره او" در جامعه اسلامی می‌تواند به همراه داشته باشد اشاره می‌کنیم:

 

- بردن آبرو، جنگ با خدا!

 

امام صادق(ع) به نقل از رسول خدا فرمودند: "خداوند تبارک و تعالی فرموده است: هر کس دوستی از دوستان مرا خوار کند، در کمین جنگ با من نشسته است".

 

- رسوا نمودن مومن، خروج از ولایت خدا

 

مفضل عمر روایت کرده است که حضرت صادق علیه‌السلام به من فرمودند: هر کس به زبان مومنی سخن بگوید و از آن رسوایی او و از بین بردن مروّت و جوانمردی‌اش را بخواهد تا از چشم مردمان بیفتد، خداوند او را از ولایت خودش به ولایت شیطان می‌اندازد ولی شیطان هم او را نمی‌پذیرد.

 

و در حدیثی دیگر امام صادق علیه السلام می‌فرمایند: المومن اعظم حرمة من الکعبه

 

حرمت مومن از حرمت کعبه بالاتر است

 

- ریختن آبروی مومن گناهش بیشتر از تخریب خانه خدا

 

در کتاب خصال روایت عجیبی آمده است که می‌فرماید: مقدس‌ترین سرزمین کعبه مکرمه (قبله گاه مسلمانان و نمازگزاران ) است به گونه‌ای که بدون توجه به آن نماز باطل است و حیوانی که به آن سو ذبح نشود حرام است. تکریم و احترام کعبه بر همه واجب و اهانت به آن حرام و گناه بزرگی است، بنابراین همان طور که تخریب و اهانت به کعبه حرام است تخریب مومن و اهانت به او نیز حرام است.

به راستی چه کسی به خود جرات می‌دهد کعبه را خراب یا به آن اهانت کند؟ آیا جز ستمکارانی مانند یزید که حکم تخریب و آتش زدن کعبه را صادر کرد؟ کسی چنین جسارتی را دارد؟ پس چگونه است که با وجود بالاتر بودن حرمت مومن از حرمت کعبه به آسانی مورد تخریب و توهین و جسارت قرار می‌گیرد و آبروی مسلمان به سادگی ریخته می‌شود؟

 

و در پایان یادمان باشد سنگینی گناه بهتان تا چه اندازه است؟

 

امام علی(ع) در این باره فرمودند: "بهتان زدن به آدم بی‌گناه بزرگتر از آسمان است".

 

امام صادق(ع) نیز فرمودند: "بهتان زدن به آدم بی‌گناه سنگین‏‌تر از کوه‌های استوار است".

 

پی نوشت:

 -الکافی، ج 2، ص 351

 - نهج الفصاحه ، حدیث 2284

 - پیامبر گرامی اسلام- نهج الفصاحه

 - پیامبر گرامی اسلام- کشف الریبه

 - امام باقر (علیه السلام)- کافی

 -وسائل الشیعة، ج 21، ص 557.

 - الکافی، ج 2، ص 351، ص 357، ص 358، ص 351.

 - نهج‌البلاغة، ص 538.

 - تحف‌العقول، ص 30.

 - مستدرک الوسائل، ج 13، ص 17

 - الصحیفة السجادیة، ص 98.

 - منتخب میزان الحکمة: 86





[ سه شنبه 7 اردیبهشت 1395  ] [ 3:40 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

احادیثی در این باره غيبت ، تهمت


احادیثی در این باره


غیبت چیست؟


رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم
لأبي ذَرٍّ: يا أباذرٍّ ،إيّاكَ والغِيبَةَ ؛ فإنَّ الغِيبَةَ أشَدُّ مِن الزِّنا ... قلتُ : يا رسولَ اللّه ، وما الغِيبَةُ ؟ قالَ : ذِكرُكَ أخاكَ بما يَكرَهُ ، قلتُ : يا رسولَ اللّه ، فإن كانَ فيهِ ذاكَ الذي يُذكَرُ بهِ ؟ قالَ : اِعلَمْ أ نَّكَ إذا ذَكَرتَهُ بما هو فيهِ فقدِ اغتَبتَهُ ، وإذا ذَكَرتَهُ بما ليسَ فيهِ فَقَد بَهَتَّهُ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم - خطاب به ابوذر - :
اى ابوذر! از غيبت بپرهيز، كه غيبت بدتر از زناست ... ابوذر گويد : عرض كردم : اى پيامبر خدا ! غيبت چيست ؟ فرمود : غيبت اين است كه از برادرت چيزى بگويى كه خوش ندارد . عرض كردم : اى پيامبر خدا ! اگر آنچه درباره او گفته مى ‏شود در او باشد چه ؟ فرمود : بدان كه اگر آنچه در او هست بگويى غيبتش كرده‏اى و اگر آنچه در او نيست بگويى ، به او بهتان زده‏اى .

 

بحار الأنوار : 77 / 89 / 3 منتخب ميزان الحكمة : 436
 


عنه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
الغِيبَةُ ذِكرُكَ أخاكَ بما يَكرَهُ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
غيبت آن است كه از برادرت چيزى بگويى ، كه خوش ندارد .

كنز العمّال : 8024 منتخب ميزان الحكمة : 436
 


عَمرُو بنُ شُعَيبٍ عن أبيهِ عن جدِّهِ : أنّهم ذَكَرُوا عندَ رسولِ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم رجُلاً فقالوا : لا يَأكُلُ حتّى يُطعَمَ ، ولا يَرحَلُ حتى يُرحَلَ لَهُ ، فقالَ النبيُّ صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
اغتَبتُمُوهُ ، فقالوا : يا رسولَ اللّه ، إنّما حَدَّثْنا بما فيهِ ! قال : حَسبُكَ إذا ذَكَرتَ أخاكَ بما فيهِ .

عمروبن شعيب - از قول پدرش از جدّش - :
آنان در حضور پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم از مردى سخن به ميان آوردند و گفتند : بايد غذا را در دهانش بگذارند و جهاز شترش را براى او ببندند . پيامبر صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم فرمود : غيبتش را كرديد .عرض كردند : اى پيامبر خدا ، ما چيزى را (از معايب) گفتيم كه در او هست ! پيامبر فرمود : (براى غيبت همين) كافى است كه درباره برادرت آن بگويى ، كه در او هست.

الترغيب والترهيب : 3 / 506 / 13 ، منتخب ميزان الحكمة : 436
 

يعنى به حدّى ناتوان يا تنبل است كه نياز به كمك دارد، تا به او آب و غذا بدهد و براى مسافرت بايد او را بر دوش حمل كند يا بر مركبش سوار شود.


الإمامُ الكاظمُ عليه‏السلام :
مَن ذَكَرَ رجُلاً مِن خَلفِهِ بما هُو فيهِ ممّا عَرَفَهُ الناسُ لم يَغتَبْهُ ، ومَن ذَكَرَهُ مِن خَلفِهِ بما هُو فيهِ ممّا لايَعرِفُهُ الناسُ اغتابَهُ .

امام كاظم عليه‏السلام :
هر كس پشت سر ديگرى چيزى بگويد كه در او هست و مردم هم آن را مى ‏دانند غيبتش نكرده‏است ، اما اگر كسى پشت سرش چيزى را بگويد كه در او هست ولى مردم نمى ‏دانند ، غيبتش كرده‏است .

 

الكافي : 2 / 358 / 6 منتخب ميزان الحكمة : 438
 


غیبت كردن از چه كسانی جایز است؟

رسولُ اللّه صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
أربَعةٌ لَيست غِيبَتُهُم غِيبَةً : الفاسِقُ المُعلِنُ بِفِسقِهِ ، والإمامُ الكَذّابُ إن أحسَنتَ لم يَشكُرْ وإن أسَأتَ لم يَغفِرْ ، والمُتَفَكِّهونَ بالاُمَّهاتِ ، والخارِجُ عنِ الجَماعةِ الطاعِنُ على اُمَّتِي الشاهِرُ علَيها بسَيفِهِ .

پيامبر خدا صلى‏ الله ‏عليه و ‏آله و سلّم :
چـهار كسند كـه غيبت كردن از آنها غـيبت نيست : فاسقى كه فسق خودرا آشكارمى ‏سازد ، پيشواى دروغگويى كه اگر خوبى كنى ، سپاسگزارى نمى ‏كند و اگر بدى كنى ، نمى‏ بخشد ، كسانى كه از سر خنده و شوخى فحش مادر مى‏ دهند و كسى كه از جماعت مسلمانان كناره گيرد و بر امّت من عيب گيرد و به روى آنها شمشير كشد .

 


بحار الأنوار : 75 / 261 / 64 منتخب ميزان الحكمة : 438

 





[ چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  ] [ 1:51 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

انتقاد ، غیبت ، تهمت

انتقاد

غیبت

تهمت


واژه هایی که در این دوره زمانه با هم ترکیب شده اند

 


انتقاد چیست؟

یک نفر در حال انجام خطائیست و ما برای آنکه اصلاحگری کنیم
به خود او این عیب را متذکر می شویم

این یک نوع اصلاحگری است که بسیار پسندیده است


غیبت چیست؟

این است كه در غیاب كسى سخنى گویند اما سخنى كه عیبى از عیوب او را فاش سازد، خواه این عیب جسمانى باشد، یا اخلاقى، در اعمال او باشد یا در سخنش، و حتى در امورى كه مربوط به او است مانند لباس، خانه، همسر و فرزندان و مانند این ها
و وی آن ها را فاش نکند و راضی به فاش شدنش هم نباشد


تهمت،بهتان و افترا چیست؟

اگر کسی عیبی را
اصلا نداشته باشد داخل در عنوان تهمت خواهد بود كه گناه آن به مراتب شدیدتر و سنگین تر است.


دو حدیث در این مورد

رسول اكرم صلى ‏الله‏ عليه ‏و‏آله :

أَتَدرونَ مَا الغيبَةُ؟ قالوا: اَللّه‏ُ وَرَسولُهُ أَعلَمُ، قالَ: ذِكرُكَ أَخاكَ بِما يَكرَهُ قيلَ: أَرَأَيتَ إِن كانَ فى أَخى ما أَقولُ؟ قالَ: إِن كانَ فيهِ ما تَقولُ فَقَدِ اغتَبتُهُ وَإِن لَم يَكُن فيهِ ما تَقولُ فَقَد بَهَتَّهُ؛
آيا مى‏دانيد غيبت چيست؟ عرض كردند: خدا و پيامبر او بهتر مى‏دانند. فرمودند: اين كه از برادرت چيزى بگويى كه دوست ندارد. عرض شد: اگر آنچه مى‏گويم در برادرم بود چه؟ فرمودند: اگر آنچه مى‏گويى در او باشد، غيبتش كرده اى و اگر آنچه مى‏گويى در او نباشد، به او تهمت زده‏اى.


الترغيب والترهيب، ج3، ص515، ح31
 


و از امام صادق علیه السلام:

«الغیبة ان تقول فى اخیك ما ستره الله علیه ، و اما الامر الظاهر فیه ، مثل الحدة و العجلة ، فلا ، و البهتان ان تقول ما لیس فیه؛ غیبت آن است كه در باره برادر مسلمانت چیزى را بگوئى كه خداوند پنهان داشته، و اما چیزى كه ظاهر است مانند تندخوئى و عجله داخل در غیبت نیست، اما بهتان این است كه چیزى را بگوئى كه در او وجود ندارد»
اینجا روشن مى شود عذرهاى عوامانه اى كه بعضى براى غیبت مى آورند مسموع نیست، مثلا گاهى غیبت كننده مى گوید این غیبت نیست، بلكه صفت اوست! در حالى كه اگر صفتش نباشد تهمت است نه غیبت. یا این كه مى گوید: این سخنى است كه در حضور او نیز مى گویم، در حالى كه گفتن آن پیش روى طرف نه تنها از گناه غیبت نمى كاهد بلكه به خاطر ایذاء، گناه سنگین ترى را به بار مى آورد

قرآن کریم شدیدا این کار را نهی می کند که فحشاء (و به تعبیر قرآن: فاحشه) یعنی زشتیهای مسلمانان، حتی زشتیهای واقعیشان پخش بشود: «ان الذین یحبون ان تشیع الفاحشه فی الذین آمنوا لهم عذاب الیم؛ کسانی که دوست دارند فاحشه در میان کسانی که ایمان آورده اند شیوع پیدا کند برایشان عذاب دردناکی است» (سوره نور/ آیه 19)


و در آخر از امام صادق عليه‏السلام :

اِذَا اتَّهَمَ المُؤُمِنُ اَخاهُ اِنماثَ الايمانُ مِن قَلبِهِ كَما يَنماثُ المِلحُ فِى الماءِ ؛
هرگاه مؤمن به برادر [دينى] خود تهمت بزند، ايمان در قلب او از ميان مى‏رود، همچنان كه نمك در آب، ذوب مى‏شود.


كافى، ج 2، ص 361، ح 1





[ چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  ] [ 1:45 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

تهمت موجب ...

حضرت محمد (صلی الله علیه وآله) می فرمایند مرد خوب با خبر خوب و مرد بد با خبر بد می‌آید؛ یعنی افراد خوب، کلام‌شان نیز خوب است برخلاف افراد بد که از دهان‌شان توهین و غیبت و تهمت خارج می‌شود.
 
"تهمت زدن" از زشت ترین کارهائى است که اسلام آن را به شدت محکوم ساخته است، آیات قرآن و روایات متعددی که در باره این موضوع وارد شده است. خداوند در سوره نساء آیه 112 می فرماید: «من یکسب خطیئة أو إثما ثم یرم به بریئا فقد احتمل بهتنا و إثما مبینا: و کسى که خطا یا گناهى مرتکب شود سپس بیگناهى را متهم سازد بار بهتان و گناه آشکارى بر دوش گرفته است.»
 

تهمت موجب زایل شدن ایمان می‌شود

یكی از گناهانی كه عامل می‌‌شود انسان دیگر در گناهان دریده شود، تهمت است. تهمت ایمان را از بین می‌‌برد. وقتی ایمان از بین رفت دیگر هر چه معجزه هم بیاوری، باورش نمی‌‌شود. بعضی از كسانی كه در محضر نبی ّمكرّم(صلی الله علیه وآله) بودند، شق ّالقمر پیامبر عظیم الشّأن(صلی الله علیه وآله) را دیدند، امّا آن‌‌قدر غرق گناه و نفاق خود بودند كه آنچه را دیدند، انكار كردند؛ چون وقتی

 


ادامه مطلب


[ چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  ] [ 1:37 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

تهمت

در روایتى از امام جعفر صادق (علیه السلام ) در این باره آمده است :
اذا اتهم المۆ من اخاه انماث الایمان من قلبه كما ینماث الملح فى الماء.
آن گاه كه مۆمن به برادر مۆمنش تهمت زند، ایمان در دل او ذوب مى شود؛ همان گونه كه نمك در آب ذوب مى شود.
همان طور كه از این روایت بر مى آید، تهمت موجب از بین رفتن ایمان مۆ من مى شود.
در توضیح این مطلب باید گفت كه بسیارى از اعمال انسان بر ایمان او تاثیر مى گذارد. همچنین درباره این اعمال ، دو حالت "انجام " و "ترك" وجود دارد كه هر دو حالت ، در بعد ایمانى او موثر است . ترك واجبات از سویى و انجام گناهان از سوى دیگر، ایمان انسان را ضعیف مى كند. "ترك واجب"و "انجام حرام " را مى توان دو گونه از كفر عملى به شمار آورد كه "انجام حرام " شامل "تهمت " هم مى شود و ضعف و نابودى ایمان را در پى دارد.

 

*
 


تهمت مایه نابودى حریم برادرى و روابط انسانى میان افراد جامعه بشرى است و جو عدم اعتماد و ترس از اطمینان را فراهم مى سازد:
امام جعفر صادق (علیه السلام ) فرمود:

 

ادامه مطلب


[ چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  ] [ 1:37 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

گناه تهمت!

گناه تهمت!بهتان واخباراهل بیت
پیغمبر اکرم فرمود:هرکس مرد یا زن مؤمنی را تهمت بزند یا چیزی که در او نیست بگوید خدا او را روز قیامت بر محلی از آتش نگه می دارد تا از عهده آنچه گفته است برآید.
حضرت صادق می فرماید:هرکس به مرد یا زن با ایمانی بهتان بزند به آنچه در آنها نباشد خداوند او را در روز قیامت در طینه خبال حبس می فرماید تا از عهده آنچه گفته است برآید راوی پرسید طینه خبال یعنی چه؟ حضرت فرمود چرکی است که از عورت زناکاران در جهنم جاری می گردد.
و نیز می فرماید:هرکس برادر مؤمنش را تهمت بزند ایمان در دلش ضایع می شود و از بین می رود چنان که نمک در آب حل می شود و خلاصه آنکه تهمت موجب فساد قلب و زوال ایمان است.
بهتان به خدا
سخت ترین بهتانها بهتان به حضرت آفریدگار اسن چنان که در سوره صف می فرماید:


ادامه مطلب


[ چهارشنبه 1 اردیبهشت 1395  ] [ 1:30 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]