دلایل و برکات هجرت امام رضا (علیه السلام) به ایران

حجت الاسلام عالی: دلایل و برکات هجرت امام رضا (علیه السلام) به ایران

 

 

 

 

حجت الاسلام عالی:

دلایل و برکات هجرت امام رضا (علیه السلام) به ایران

سخنرانی حجت الاسلام عالی با موضوع

" دلایل و برکات هجرت امام رضا (ع) به ایران







[ یک شنبه 28 آبان 1396  ] [ 08:00 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امام رضا (ع) و تشيع ايران

Image result for ‫امام رضا‬‎

گويا كسي در اين نكته ترديد ندارد كه مسير امام در سفر به خراسان از قزوين نبوده است. نيز گزارش شده است كه امام رضا _ عليه السلام _ از نطنز گذشته و محلي كه اكنون به نام قدمگاه علي _ عليه السلام _، شهرت دارد مربوط به توقف امام رضا _ عليه السلام _ در اين شهر است.[1] همچنين گزارش شده است كه امام رضا _ عليه السلام _ از دامغان گذشته و در محلي با نام آهوان، چند آهو خدمت آن حضرت رسيدند.[2]
ورود امام رضا _ عليه السلام _ به نيشابور در منابع فراواني آمده است. شيخ صدوق از ورود آن حضرت به محله فرد در نيشابور ياد كرده و نوشته است كه تا كنون (نيمه دوم قرن چهارم) در آن محل حمامي بنا شده كه به حمام رضا مشهور است.[3] همچنين در بيست و شش كيلومتري نيشابور قدمگاه معروف منسوب به امام رضا _ عليه السلام _ موجود است و به اين نام شهرت دارد. جائي هم با نام عين‌الرضا در محلي با نام حمراء[4] شناخته شده بوده است. از جائي نيز با نام پسنده، كه محل اقامت امام بوده و ايشان از آن راضي بوده و به همين دليل از آن با عنوان پسنديده ياد شده نام برده شده است.[5]
در ميان اصحاب امام رضا _ عليه السلام _ كساني هستند كه حتي اگر عرب نيز بوده‌اند، در شهرهاي ايراني زندگي مي‌كرده و نامي ايراني يافته‌اند. چند نفري كه به همداني شهرت دارند ندانستيم كه همداني هستند يا همداني. بنابراين يادي از آنها نكرديم از رازيها و قمي‌ها و غير شهرهاي ايران هم ياد نكرده‌ايم. كساني كه لقب آنها منسوب به شهرهاي ايراني است عبارتند از: ابراهيم بن ابي محمد خراساني (مسندالرضا _ عليه السلام _ 2/ 511) ابوسعيد الخراساني (مسند 2/ 514) محمدبن عبدالله الخراساني (مسند 2/ 548) سليمان بن حفص مروزي (مسند 2/ 533) سليمان بن صالح مروزي (مسند 2/ 534) سهل بن قاسم نوشجاني (مسند 2/ 534) ابوالقاسم الفارسي (مسند 2/ 515) فتح بن يزيد الجرجاني (مسند 2/ 542) فضاله بن ايوب ازدي سكن اهواز (2/ 543) محمدبن اسحاق طالقاني (2/ 545) محمدبن ابي يعقوب بلخي (مسند 2/ 545) محمدبن زيد طبري (اصله كوفي) (مسند 2/ 547) نعيم بن صالح طبري (مسند 2/ 553) ابوسعيد النيسابوري (مسند 2/ 515) حمزه بن جعفر الارجاني (مسند 2/ 515) ابوحيون مولي الرضا (مسند 2/ 514).


[1] . نك: ميراث فرهنگي نطنز، صص 158، 161.
[2] . بحرالانساب، ص 101، 103 اشاره به ولايت خراسان كرده به خصوص دامغان، نك: جغرافياي تاريخي هجرت امام رضا _ عليه السلام _، ص 116، 117.
[3] . جغرافياي تاريخي هجرت امام رضا _ عليه السلام _، ص 132، 133.
[4] . الثاقب في المناقب، ص 146. گفته شده كه شايد حمراء آن روزگار ده سرخ فعلي باشد. نك: جغرافياي تاريخي هجرت امام رضا _ عليه السلام _، ص 136.
[5] . الثاقب في المناقب، ص 146.

رسول جعفريان- تاريخ تشيع در ايران٬ ج1 ٬ص219




[ دوشنبه 25 بهمن 1395  ] [ 04:19 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امام رضا (ع) و تشيع ايران 2

Image result for ‫امام رضا‬‎

دانسته است كه طايفه خزاعيان از طوايف شيعي عرب به شمار مي‌روند و دعبل در اين زمان شاعر برجسته عرب، خزاعي و شيعي شناخته مي‌شد. زماني كه دعبل به خراسان آمد، قصيده تائيه خود را سروده و گفته بود كه نبايد كسي پيش از امام رضا _ عليه السلام _ آن را بشنود.[1] اين قصيده تاريخ شيعه را در اين دوره منعكس مي‌كند، تاريخي كه همراه با درد و رنج و قتل و آزار است. دعبل اميدوار است كه امامت در اختيار اهل بيت قرار گيرد:
خروج امام لا محالة خارج يقوم علي اسم الله و البركات
يميز فينا كل حق و باطل و يجزي علي النعماء و النقمات
امام از اين شعر به شدت متأثر شد و يك صد دينار از دينارهايي كه به اسم مبارك امام ضرب شده بود، به همراه جبه‌اي به وي داد.[2] عجيب آن كه در راه دزدان قافله‌اي را كه دعبل در آن بود، مورد حمله قرار دادند و تنها پس از آن كه دعبل را شناخته و او قصيده خود را براي آنها خواند، وسائل اهل قافله را پس دادند. مردمان قم، از وي خواستند تا جبه را به قيمت هزار دينار بفروشد اما نپذيرفت. پس از خروج از قم، جوانان عرب آن را از وي گرفتند. وي به شهر برگشت و تنها رضايت داد تا بخشي از جبه را به وي داده و هزار دينار نيز بگيرد.[3] به نظر آقاي اشتر وي به احتمال در قم مانده تا زماني كه خبر درگذشت امام را شنيده است. مأمون از روي خباثتي كه داشت امام را در نزديكي قبر پدرش رشيد در طوس دفن كرد. اين امر آشوبي در وجود دعبل و شيعيان برانگيخت. در اشعار بعدي دعبل حملات صريحي به عباسيان است. وي بويژه به همين ماجرا اشاره كرد:


ادامه مطلب


[ دوشنبه 25 بهمن 1395  ] [ 04:17 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

امام رضا (ع) و تشيع ايران

Image result for ‫امام رضا‬‎

پس از آنكه مأمون بر برادرش امين، پيروز شد، در حقيقت، حكومت عباسيان را كه در اصل تكيه بر خراسانيان داشت، بيشتر از پيش، خراساني كرد. حكومت امين، تكيه بر عناصر عربي و خاندان عباسيان داشت، اما حكومت مأمون از اين دو جهت، ضعيف بود. لذا وي سعي كرد تا پايگاه ديگري بدست آورد. براي ايجاد اين پايگاه، مي‌توانست حمايت مردم را كه علاقه به علويان داشتند، جذب نموده از آن ابزاري براي سركوبي قيامهايي بسازد كه بنام علويان صورت مي‌گرفت. ابن خلدون فراواني شيعيان را سبب چنين دعوتي از سوي مأمون براي ولايتعهدي امام رضا _ عليه السلام _ مي‌داند.[1]در نظر عامه مردم آمدن امام و پذيرش دعوت مأمون براي گرفتن خلافت و يا ولايتعهدي، مهر تأييدي براي مأمون بود، اين يكي از اهداف مهم اين اقدام بود.
امام ابتدا دعوت مأمون را نپذيرفت. بدنبال آن اصرارهاي مأمون به تهديد تبديل شد و بالاخره پس از تهديدهاي فراوان [2]امام مجبور شد تا به مرو بيايد و ولايتعهدي را بپذيرد. امام اين ولايتعهدي را تحت شرائطي قبول كرد؛ مهمترين شرط آن بود كه مسئوليتي در قبال كارها نداشته باشد. از جمله امام فرمود: اني داخل في ولايه العهد علي ان لا آمر و لاانهي ولاافتي و لااقضي و لااولي و لااعزل ولاأغير شيئا مما هو قائم و تعفين من ذلك كله.[3] من ولايتعهدي را مي‌پذيرم به شرط آنكه هيچ امر و نهي نكرده و فتوا و قضاوتي ننمايم. همچنين نقشي در عزل و نصب و تغيير


ادامه مطلب


[ دوشنبه 25 بهمن 1395  ] [ 04:15 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

ایرانیان چگونه شیعه شدند؟


 سؤالي که دراين نوشتار مورد بررسي قرار خواهد گرفت، اين است که چگونه ايرانيان به سوي تشيع گرايش يافتند؟ 

سابقه دین اسلام در سرزمین ايران به عصر حیات «پیامبر اکرم(ص)» و نامه آن حضرت به «خسرو پرویز» شاه ایران برمی‏گردد؛ و ورود رسمی این

دین به این سرزمین، به سال 16 هجري و در زمان حکومت «عمر بن خطاب» خليفه دوم.

اما سؤال اساسي اين است که به رغم ورود اسلام به ايران در دوره خلفا و همچنين به رغم آنکه ايرانيان قرون اوليه، اکثراً جزو اهل سنت بودند، چگونه شد که هم اينک شاهد اکثريت ايرانيان شيعي هستيم؟

در اين نوشته، بحث کلامي مطرح نيست. بلکه از دیدگاه "جامعه‏شناسي تاريخي" بررسی می‏کنیم که چه تحولاتی باعث شد که اکثر ایرانیان، شيعه شوند.

در خصوص سؤال فوق دو دسته پاسخ ارائه شده است:

1. پاسخ هاي نادرست و افسانه‏اي.

2. پاسخ صحيح و منطقي.

در اينجا ضمن طرح چند پاسخ افسانه‏اي و نقد آنها، در انتها پاسخ صحيح را ارائه خواهيم کرد.

1. پاسخ‏هاي نادرست و افسانه‏ای:

1 ـ 1. ازدواج امام حسين (ع) با شهربانو دختر يزدگرد سوم از سلسله ساساني، باعث علاقه ايرانيان به اهل بيت(ع) و در نتیجه تشيع ايرانيان


ادامه مطلب


[ دوشنبه 3 خرداد 1395  ] [ 02:44 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

نقش هجرت امام رضا(ع) درتعميق وگسترش تشيع ايرانيان

چكيده:
     درميان صدها حادثه دراذهان ايرانيان وشيعيان هجرت تاريخي امام رضا(ع) جايگاه خاصي دارد. در واقع حضور سه ساله امام (ع) در ايران برای ايرانيان بسيار پر ثمر بود¬ه¬است و تأثير خاصي در گرايشات و نگرش‌های اعتقادي، سياسی، اجتماعي، فرهنگی واقتصادي ايرانيان داشته است، لذا حضور امام رضا( ع)اين دوران را به فصل مهمی در تاريخ شيعه و ايران تبديل ساخته که در تاريخ تشيع نظير ندارد وتا به امروز نيز آثار حضور پر برکت ايشان قابل مشاهده است.
    امام رضا (ع) از لحظه حركت از مدينه تا مرو هميشه از روش های گوناگون برای شناساندن شيعه بهره برد .تاجايي كه مي¬توان حضور ايشان را در ايران سبب تقويت،تعميق وگسترش باورهای شيعی دانست. روش انجام اين تحقيق از نوع كتابخانه اي است در اين مقاله سعي شده است با بررسي  مقالات و كتب معتبر به نقش هجرت امام رضا(ع) درتعميق وگسترش تشيع ايرانيان پرداخته شود..



كليدواژه¬ها: امام رضا(ع)، هجرت به ايران،تاثيرات اجتماعي، اعتقادي ،سياسي ،علمي وتعميق تشيع
مقدمه :
    تشيع در لغت به معنای پيروی، ياری و ولايت کسی را داشتن است؛ البته به مذهب شيعه نيز«تشيع» اطلاق می‏شود. شيعه در اصطلاح به مسلمانانی می‏گويند که حضرت علی(ع) را پس از رحلت پيامبر اکرم(ص)خليفه و امام شرعی می‏دانند و معتقدند امامت آن حضرت به وسيله نص و تعيين، از جانب‏خداوند و با معرفی پيامبر(ص) صورت گرفته و عمل کسانی را که پس از پيامبر(ص) در سقيفه‏بنی‏ساعده گرد آمدند و غير علی(ع) را به خلافت برگزيدند، نمی‏پذيرند . (لغت‏نامه دهخدا،1377 ذيل عنوان «شيعه»)
    شيعه باداشتن اصول اعتقادي وسياسي خاصش يعني اعتقادبه اين¬كه امامت از حساس‏ترين و حياتی‏ترين اصول اعتقادی‏است و سياست از ديانت جدا نيست و نظام سياسی و حکومتي از مبانی فکری وعقيدتی نشأت می‏گيرد، به طوری که اجرای احکام دين، بدون وجود يک حاکميت سياسی‏مقتدر امکان نمی‏پذيرد، درطول تاريخ فراز ونشيب¬هاي فراواني را پشت سر گذاشته است .
    هجرت امام رضا(ع) به خاطرنقش بزرگي كه داشته ، درميان صدها حادثه دراذهان ايرانيان وشيعيان جايگاه خاصي دارد. امام (ع) در مسير


ادامه مطلب


[ دوشنبه 3 خرداد 1395  ] [ 02:36 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]