بالاتر از موت، هیچ واعظ و سخنرانی نیست!

بالاتر از موت، هیچ واعظ و سخنرانی نیست! لااقل هفته ای یکبار پای منبرش بنشینیم و پند بگیریم از قبرهای اموات که دیروز کنارمان بودند!





[ شنبه 2 بهمن 1395  ] [ 02:44 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

آیا گریه کردن برای مرده، سبب رنج او در آن دنیا می شود؟

انسان پس از مرگ اسیر اعمال خویش است و عمل دیگران تاثیری در حال او ندارد. کما اینکه قرآن به این مطلب با تعابیر مختلف اشاره کرده است.

«أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا یَعْمَلُونَ[بقره/۱۳۴] اعمال آنان، مربوط به خودشان بود و اعمال شما نیز مربوط به خود شماست و شما هیچ گاه مسئول اعمال آنها نخواهید بود.»

و اگر اطلاع از احوال بازماندگان سبب رنج یا خشنودی متوفی می شود، این نیز در گرو اعمال خود متوفی است که اگر خدای متعال به خاطر اعمالش بخواهد به او پاداش بدهد، یکی از پاداش ها، با خبر کردن از اخبار مسرت بخش بازماندگان است و اگر خدای متعال بخواهد شخص را به سبب اعمالش معذب کند، یکی از عذاب ها، با خبر کردن از اخبار ملالت بار بازماندگان است.

امام صادق (ع) فرموده اند: روح مؤمن اجازه مى‏‌یابد و به دیدار خانواده‏اش مى‏آید تا از حال و روزگار آنان با خبر گردد، اما آن چه براى او محبوب و مسرت آمیز باشد، مشاهده مى‌‏كند و آن چه براى او مكروه و نفرت آمیز باشد، مشاهده نخواهد كرد. روح كافر نیز به دیدار خانواده‏اش موفق


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 30 دی 1395  ] [ 11:14 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

آیا هدیه کردن برای مردگان، فایده ای به حال آنها دارد؟

 آیا هدیه کردن ثواب عمل نیک برای مردگان، فایده ای

به حال آنها دارد؟

نکته اولی که باید بدان توجه کنیم این است که اصل نجات انسان در مراحل برزخ و قیامت، وابسته به خود اوست و بدون ایمان و عمل صالح، این نجات محقق نمی شود. إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعيمِ (۸ لقمان) در حقيقت، كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كرده‏ اند، باغهاى پرنعمت خواهند داشت.

و اگر ایمان نباشد، حتی پیامبر (ص) نیز نمی تواند به آن شخص فایده ای برساند:

اسْتَغْفِرْ لَهُمْ أَوْ لا تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ إِنْ تَسْتَغْفِرْ لَهُمْ سَبْعينَ مَرَّةً فَلَنْ يَغْفِرَ اللَّهُ لَهُمْ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كَفَرُوا (۸۰ توبه) چه براى آنان آمرزش بخواهى يا برايشان آمرزش نخواهى [يكسان است، حتّى‏] اگر هفتاد بار برايشان آمرزش طلب كنى هرگز خدا آنان را نخواهد آمرزيد، چرا كه آنان كفر ورزيدند.

اما از آن جا که مومنان نیز خلل هایی در اعمالشان دارند و گاهی به گناه آلوده شده اند یا انجام اعمال صالح بیشتر، سبب پاداش بیشتر برای آنها می شود، می توان به این مساله پرداخت .

و طبق آنچه متون دینی بیان کرده است، مردگان به دو نوع پس از مرگشان نیز از پاداش بهره مند می شود.

اول پاداش اعمالی که در زمان زندگی شان انجام داده اند، اما آن اعمال با مرگشان پایان نیافته و همچنان ادامه دارد. و در روایات سه مصداق برای آن بر شمرده اند. ۱-صدقه جاریه مثل مسجد یا بیمارستان و ... که شخص ایجاد کرده و هنوز از آن استفاده می شود. ۲- علم و دانشی که از میت به


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 30 دی 1395  ] [ 10:59 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

آیا همین جسمی که درقبرمی گذراند، درقیامت برانگیخته میشود؟

معاد جسمانی

آیات قرآن به روشنی گواهی می دهد که معاد انسان ها در رستاخیز تنها روحانی نبوده، بلکه این بازگشت روحانی و جسمانی است، همچنین جسمی که روح به آن تعلق خواهد گرفت همان جسم عنصری دنیوی است. آیات فراوانی براین مطلب دلالت دارد که در این جا به جهت اختصار تنها به نقل چند نمونه اکتفا می کنیم:
 
۱. برخی از آیات در پاسخ کسانی است که زنده شدن استخوان ها را محال می پنداشتند؛ مانند: " بگو استخوان ها را آن کس که آنها را بار نخست آفرید زنده می کند". [۱] .   "آیا انسان مى‏پندارد که هرگز استخوانهاى او را جمع نخواهیم کرد"؟. "آرى قادریم که (حتّى خطوط سر) انگشتان او را موزون و مرتّب کنیم"! [۲]
 
۲.تعدادی از آیات گواهی می دهند که انسان روز قیامت از قبر برخاسته و پای محاسبه می آید، آن جا که می فرماید: "آیا نمى‏داند در آن روز که تمام کسانى که در قبرها هستند برانگیخته مى‏شوند". [۳] و "... (بار دیگر) در «صور» دمیده مى‏شود، ناگهان آنها از قبرها، شتابان به سوى (دادگاه) پروردگارشان مى‏روند". [۴]
 
۳.گاه قرآن امکان معاد جسمانی را از طریق وقوع آن در دنیا روشن می کند؛ مانند سرگذشت شگفت انگیز عزیر (ع) [۵] و داستان حضرت ابراهیم (ع) در پرسش از خداوند از چگونگی معاد جسمانی. [۶]

از این که قرآن کریم گاهی از طریق ارجاع به زندگی نخست و گاهی با


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 30 دی 1395  ] [ 10:56 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

چه راهی برای دیدن اموات و مردگان در خواب وجود دارد؟

دیدن اموات و مردگان در خواب

گرچه به طور اتفاقی ممکن است، انسان در عالم رؤیا با ارواح برخی مردگان ارتباط پیدا کند و آنها را ببیند، چنان که این مسئله برای همگان شاید اتفاق افتاده باشد که در حال خواب برخی اموات از علما و صلحا و یا بستگان‌شان را در خواب دیده باشند. این کار ممکن و شدنی است، چون آدمی در حال خواب وقتی از مشغله‌های عالم حسی فارغ شد، روحش با موجودات عالم مثال و خیال ارتباط برقرار می کند و برخی چیزها را در آن جا مشاهده می‌کند که از آن میان ارواح گذشتگان است.
این که مردگان تا چه مقدار بتوانند به خواب ما بیایند، به آزاد بودن روح ایشان و ارتباط روحی ما با ایشان بستگی دارد. روی همین جهت مردگان ممکن است به خواب برخی افراد بیایند و به خواب افراد دیگر نیایند، در عین حال نمی‌توان در این مسأله نظر قاطعی ارائه داد.
ولی در کتاب مفاتیح الجنان آمده است:
شیخ کفعمی در مصباح و محدّث فیض در خلاصه الأذکار فرموده است:
دیدم در بعضی کتب اصحاب امامیه که هر کسی خواسته باشد در خواب، یکی از پیامبران(ع) و امامان(ع) را یا یکی از نزدیکان و والدین خود را ببیند، سوره های شمس و لیل و قدر و کافرون و اخلاص و معوذتین (فلق و ناس) را بخواند، سپس صد مرتبه سوره توحید بخواند، سپس صد مرتبه صلوات بر پیامبر(ص) و آل او بفرستد، آن گاه با وضو و به جانب راست بخوابد، ان شاءالله خواهد دید هر که را اراده کرده باشد و تکلّم خواهد کرد با او.
نیز در نسخه های دیگر آمده است: این عمل را به جا آورد در هفت شب، بعد از آن که این دعا را بخواند: (ان شاء الله خواهد دید هر که را اراده کرده باشد) اللّهمّ انت الحیّ الّذی لا یوصف ـ و الایمان یُعرف منه، منک بدت الاشیاءُ و إلیک تعود، فما اقبل منها کنت ملجاهُ و منجاهُ و ما أدْبر منها لم یکن له ملجأٌ و لا ملجا منک إلاّ الیک فإسئلک بلا اله إلاّ أنت و أسئلک ببسم الله الرّحمن الرّحیم و بحقّ حبیبک محمدٍ(ص) سیّد النّبیین و بحقّ علیٍِّ خیر الوصیّین و بحقّ فاطمة سیّدة نساء العالمین و بحقّ الحسن(ع) و الحسین(ع) اللّذین جعلتها سیّدی شباب أهل الجنّة علیهم أجمعین السّلام أنْ تصلّی علی محمّدٍ و آل محمّد(ص) و أن ترینی میّتی (إمامی) فی الحال الّتی هو فیها. (۱)

پی نوشت :
۱. شیخ عباس قمی(ره) ـ کلیات مفاتیح الجنان، حاشیه، ص ۹۶۴ ـ ۹۶۰

 





[ پنج شنبه 30 دی 1395  ] [ 10:47 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

زیارت ائمه بقیع (ع) (دانلود متن، ترجمه و صوت)

زيارت ائمه بقيع عليهم السلام يعنى حضرت امام حسن مجتبى و امام زين العابدين و امام محمد باقر و امام جعفر صادق عليهم السلام چون خواستى زيارت كنى اين بزرگواران را بايد بعمل آورى آنچه در آداب زيارات ذكر شد از غسل و طهارت و پوشيدن جامه ‏هاى پاك و پاكيزه و استعمال بوى خوش و رخصت طلبيدن در دخول و نحو اينها و بگو نيز

يَا مَوَالِيَّ يَا أَبْنَاءَ رَسُولِ اللَّهِ عَبْدُكُمْ وَ ابْنُ أَمَتِكُمُ الذَّلِيلُ بَيْنَ أَيْدِيكُمْ‏

اى مولى و سروران من اى فرزندان رسول خدا من بنده و فرزند كنيز و خدمتگزار شما هستم كه حضور شما خوارم

وَ الْمُضْعِفُ (الْمُضْعَفُ) فِي عُلُوِّ قَدْرِكُمْ وَ الْمُعْتَرِفُ بِحَقِّكُمْ جَاءَكُمْ مُسْتَجِيراً بِكُمْ قَاصِداً إِلَى حَرَمِكُمْ‏

و در مقابل علو قدر و مقام شما ناتوان و معترفم به حق (امامت) شما اينك آمده ‏ام سوى شما و قاصد حرم مطهر شما

مُتَقَرِّباً إِلَى مَقَامِكُمْ مُتَوَسِّلاً إِلَى اللَّهِ تَعَالَى بِكُمْ أَ أَدْخُلُ يَا مَوَالِيَ‏

براى تقرب به مقام شما و توسل بسوى خداى تعالى بتوسط شما جسته ‏ام پس آيا اجازه ميدهيد كه بحرم شما در آيم آيا داخل حرم شوم اى سروران

أَ أَدْخُلُ يَا أَوْلِيَاءَ اللَّهِ أَ أَدْخُلُ يَا مَلاَئِكَةَ اللَّهِ الْمُحْدِقِينَ بِهَذَا الْحَرَمِ الْمُقِيمِينَ بِهَذَا الْمَشْهَدِ

من آيا داخل حرم شوم اى اولياء خدا آيا داخل حرم شوم اى فرشتگان خدا كه به گرد حرم حلقه زده و مقيم اين آستان مباركيد.

 

و بعد از خشوع و خضوع و رقت داخل شو و پاى راست را مقدم دار و بگو

اللَّهُ أَكْبَرُ كَبِيراً وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ كَثِيراً وَ سُبْحَانَ اللَّهِ بُكْرَةً وَ أَصِيلاً

خدا بزرگ است چنانكه در انديشه نمى ‏گنجد و ستايش بسيار مخصوص اوست و صبح و شام خدا را تسبيح مى ‏گويم

وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الْفَرْدِ الصَّمَدِ الْمَاجِدِ الْأَحَدِ

و ستايش خاص خداى فرد يكتا و غنى الذات با مجد و كرامت

الْمُتَفَضِّلِ الْمَنَّانِ الْمُتَطَوِّلِ الْحَنَّانِ الَّذِي مَنَّ بِطَوْلِهِ وَ سَهَّلَ زِيَارَةَ سَادَاتِي بِإِحْسَانِهِ‏

و نعمت بخشنده و مهربان است كه بر من منت گذارد تا به زيارت سادات و امامان من مرا موفق ساخت

وَ لَمْ يَجْعَلْنِي عَنْ زِيَارَتِهِمْ مَمْنُوعاً بَلْ تَطَوَّلَ وَ مَنَحَ‏

و مرا از زيارتشان محروم نگردانيد بلكه احسان و جود كرد.

 

پس نزديك قبور مقدسه ايشان برو و پشت به قبله و رو به قبر ايشان كن و بگو

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ التَّقْوَى‏

سلام بر شما اى پيشوايان هدايت خلق سلام بر شما اى كه اهل تقواى كامل هستيد

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْحُجَجُ عَلَى أَهْلِ الدُّنْيَا السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَيُّهَا الْقُوَّامُ فِي الْبَرِيَّةِ بِالْقِسْطِ

سلام بر شما اى حجتهاى خدا بر اهل دنيا سلام بر شما اى نگهبانان خلايق به عدل

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ الصَّفْوَةِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ آلَ رَسُولِ اللَّهِ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَهْلَ النَّجْوَى‏

سلام بر شما اى اهل صفا و اخلاص سلام بر شما اى آل پيغمبر خدا سلام بر شما اى اهل مناجات و راز دار خدا

أَشْهَدُ أَنَّكُمْ قَدْ بَلَّغْتُمْ وَ نَصَحْتُمْ وَ صَبَرْتُمْ فِي ذَاتِ اللَّهِ وَ كُذِّبْتُمْ وَ أُسِي‏ءَ إِلَيْكُمْ فَغَفَرْتُمْ‏

گواهى مى ‏دهم كه شما تبليغ دين و نصيحت خلق و صبر در بلا و آزار خلق در راه خدا كرديد و امت تكذيب مقام شما كردند و بديها و آزار درر حق شما كردند و همه را بخشيديد

وَ أَشْهَدُ أَنَّكُمُ الْأَئِمَّةُ الرَّاشِدُونَ الْمُهْتَدُونَ وَ أَنَّ طَاعَتَكُمْ مَفْرُوضَةٌ وَ أَنَّ قَوْلَكُمُ الصِّدْقُ‏

و گواهى مى ‏دهم كه شماييد امامان هادى و راهنماى خلق و البته طاعت شما واجب و سخن شما صدق و حقيقت است

وَ أَنَّكُمْ دَعَوْتُمْ فَلَمْ تُجَابُوا وَ أَمَرْتُمْ فَلَمْ تُطَاعُوا

و شما امت را دعوت به خدا كرديد و آنها اجابت نكردند و امر كرديد و امتثال امر نكردند

وَ أَنَّكُمْ دَعَائِمُ الدِّينِ وَ أَرْكَانُ الْأَرْضِ لَمْ تَزَالُوا بِعَيْنِ اللَّهِ‏

و شماييد ستونهاى دين و اركان زمين و پيوسته عنايت خدا

يَنْسَخُكُمْ مِنْ أَصْلاَبِ كُلِّ مُطَهَّرٍ وَ يَنْقُلُكُمْ مِنْ أَرْحَامِ الْمُطَهَّرَاتِ‏

شما را از صلب و ارحام پاكى به صلب و ارحام پاك ديگر منتقل ساخت

لَمْ تُدَنِّسْكُمُ الْجَاهِلِيَّةُ الْجَهْلاَءُ وَ لَمْ تَشْرَكْ فِيكُمْ فِتَنُ الْأَهْوَاءِ

كه ابدا از دنس و آلودگيهاى جاهليت پاك و منزه گرديده و اصلا فتن و هواهاى نفسانى در وجود شماشركت و تصرف نكرد

طِبْتُمْ وَ طَابَ مَنْبِتُكُمْ مَنَّ بِكُمْ عَلَيْنَا دَيَّانُ الدِّينِ فَجَعَلَكُمْ فِي بُيُوتٍ أَذِنَ اللَّهُ أَنْ تُرْفَعَ وَ يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ‏

پاك و منزهيد و منشأ وجود شما پاك و پاكيزه است و خداى ديان به نعمت وجود شما بر ما منت گذاشت پس شما را در خاندانى قرار داد كه به آن خاندان اذن خدا مقام بلند كرامت فرموده و ذكر نام خود را از آن بلند كرد

وَ جَعَلَ صَلاَتَنَا عَلَيْكُمْ رَحْمَةً لَنَا وَ كَفَّارَةً لِذُنُوبِنَا إِذِ اخْتَارَكُمُ اللَّهُ لَنَا

و درود و تحيات ما را براى شما جدا واسطه رحمت خود و كفاره گناهان بر ما مقرر داشت هنگامى كه نعمت وجود شما را براى ما اختيار فرمود

وَ طَيَّبَ خَلْقَنَا بِمَا مَنَّ عَلَيْنَا مِنْ وِلاَيَتِكُمْ وَ كُنَّا عِنْدَهُ مُسَمِّينَ بِعِلْمِكُمْ مُعْتَرِفِينَ بِتَصْدِيقِنَا إِيَّاكُمْ‏

و خلقت ما را طيب و طاهر براى قبول ولايت شما گردانيد و ما در نزد خدا معين و موسوم بعلم شما و معترف بتصديق و اعتقاد بولايت شما هستيم

وَ هَذَا مَقَامُ مَنْ أَسْرَفَ وَ أَخْطَأَ وَ اسْتَكَانَ وَ أَقَرَّ بِمَا جَنَى‏

و اين مقام زيارت كه اكنون ايستاده‏ ام جايگاه كسى است كه داراى گناه و اسراف و خطا و مسكنت است و اقرار مى‏ كند بجنايت خود

وَ رَجَا بِمَقَامِهِ الْخَلاَصَ وَ أَنْ يَسْتَنْقِذَهُ بِكُمْ مُسْتَنْقِذُ الْهَلْكَى مِنَ الرَّدَى‏

و همه اميدش در اين مقام خلاصى خود است كه بواسطه شفاعت شما خدا او را از سقوط در مهالك نجات دهد

فَكُونُوا لِي شُفَعَاءَ فَقَدْ وَفَدْتُ إِلَيْكُمْ إِذْ رَغِبَ عَنْكُمْ أَهْلُ الدُّنْيَا وَ اتَّخَذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَ اسْتَكْبَرُوا عَنْهَا

پس شما براى ما نزد خدا شفاعت كنيد كه من از شوق و محبت بر شما وارد شدم زمانى كه مردم دنيا از در خانه شما دور مى‏ شدند و آيات خدا را استهزاء مى ‏كردند و بر آنها تكبر و سركشى داشتند

 

و در اينجا سر بالا كن و بگو

يَا مَنْ هُوَ قَائِمٌ لاَ يَسْهُو وَ دَائِمٌ لاَ يَلْهُو وَ مُحِيطٌ بِكُلِّ شَيْ‏ءٍ

اى خدايى كه هميشه حاضرى و سهو ندارى و پيوسته ناظرى فراموشى در تو نيست و بتمام موجودات احاطه دارى

لَكَ الْمَنُّ بِمَا وَفَّقْتَنِي وَ عَرَّفْتَنِي بِمَا أَقَمْتَنِي عَلَيْهِ‏

منت بر من تو راست كه مرا موفق داشتى و به مقام اولياء خود بزيارتشان شناسا كردى

إِذْ صَدَّ عَنْهُ عِبَادُكَ وَ جَهِلُوا مَعْرِفَتَهُ وَ اسْتَخَفُّوا بِحَقِّهِ وَ مَالُوا إِلَى سِوَاهُ‏

وقتى كه اين درگاه را بندگان جاهل تو بستند و معرفت به نور ولايت نيافتند و حقش را سبك پنداشتند و ميل به جانب ديگر نمودند

فَكَانَتِ الْمِنَّةُ مِنْكَ عَلَيَّ مَعَ أَقْوَامٍ خَصَصْتَهُمْ بِمَا خَصَصْتَنِي بِهِ‏

پس منت از تو بر من است و اقوام و طوايفى كه مانند من به اين نعمت ولايت اختصاص دادى

فَلَكَ الْحَمْدُ إِذْ كُنْتُ عِنْدَكَ فِي مَقَامِي هَذَا مَذْكُوراً مَكْتُوباً فَلاَ تَحْرِمْنِي مَا رَجَوْتُ‏

ستايش تو را كه من به اين مقام زيارت اولياء خود نزد تو مذكور و در كتاب علم تو ثبت و مكتوبم پس مرا از آنچه اميدوارم محرومم مگردان

وَ لاَ تُخَيِّبْنِي فِيمَا دَعَوْتُ بِحُرْمَةِ مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطَّاهِرِينَ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ

و نااميد از اجابت دعايم مفرما به حق حرمت محمد و آل اطهارش كه درود خدا بر اوو آل او باد.

 

پس دعا كن از براى خود به هر چه خواهى و شيخ طوسى رحمة الله عليه در تهذيب فرموده كه بعد از آن هشت ركعت نماز زيارت بكن يعنى از براى هر امامى دو ركعت و شيخ طوسى و سيد بن طاوس گفته‏ اند كه چون خواهى ايشان را وداع كنى بگو

السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ أَئِمَّةَ الْهُدَى وَ رَحْمَةُ اللَّهِ وَ بَرَكَاتُهُ أَسْتَوْدِعُكُمُ اللَّهَ وَ أَقْرَأُ عَلَيْكُمُ السَّلاَمُ‏

سلام بر شما باد اى پيشوايان هدايت و رحمت و بركات خداى بر شما باد وداع و بدرود كنم با شما و به خدا سپارم شما را و به شما سلام مى‏ دهم

آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالرَّسُولِ وَ بِمَا جِئْتُمْ بِهِ وَ دَلَلْتُمْ عَلَيْهِ اللَّهُمَّ فَاكْتُبْنَا مَعَ الشَّاهِدِينَ‏

ايمان داريم به خدا و به پيغمبر و به آنچه شما آورديد و راهنمايى به آن فرموديد بار خدايا پس بنويس ما را از گواهان.

 

پس دعا بسيار كن و از خدا سؤال كن كه ديگر تو را به زيارت ايشان برگرداند و آخر عهد تو نباشد از زيارت ايشان. ‏علاّمه مجلسى(ره)،در«بحار»از يكى از نسخه ‏هاى قديمى، زيارت مبسوطى ايراد فرموده و چون به تصريح ايشان و ديگران، بهترين زيارات براى آن بزرگواران زيارات جامعه است [مجموعه ‏اى زيارات است كه به هر كدام زيارت‏ جامعه گفته مى‏ شود مانند زيارت امين اللّه،جامعه معروفه و...] كه پس از اين ذكر خواهد شد ان شاء اللّه، به همين خاطر ما در اين‏ مقام به همين اندازه اكتفا كرديم و در باب اول، در ذكر زيارات حجج طاهره عليهم السّلام در ايام هفته، زيارتى براى حضرت امام‏ حسن عليه السّلام و زيارتى براى اين سه امام بزرگوار نقل كرديم، از آنها غفلت نشود بدان‏كه ما در زيارت هر يك از حجج طاهره عليهم السّلام‏ غيز از ائمه بقيع عليهم السّلام صلواتى براى صاحب زيارت ذكر مى‏ كنيم، و در صلوات بر اين بزرگواران اكتفا مى ‏كنيم به صلواتى‏ كه در آخر باب زيارات ذكر مى ‏شود، به آنجا رجوع شود، و با ذكر صلوات بر ايشان ترازوى اعمال حسنه خود را سنگين‏ كن.





[ یک شنبه 7 آذر 1395  ] [ 01:16 ب.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]

زيارت اهل قبور

 





[ جمعه 18 تیر 1395  ] [ 05:43 ق.ظ ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]