معنای ثبات ایمان یا ثابت قدم بودن در دین چیست؟

 
ثبات ایمان و ثابت قدم بودن
ثبات ایمان و ثابت قدم بودن

ثبات ایمان تنها راه نجات انسان از فتنه های آخر الزمان و گام نهادن در طریق سیر و سلوک می باشد.

امیر المؤمنین على (ع) فرموده است:
پارسایى و پرهیزکاری مایه ثبات و پایدارى ایمان است.

امیر المؤمنین علیه السّلام به اصحابش فرمود:
… خوشا بحال کسى که محبّت ما اهل بیت در قلب او رسوخ داشته باشد، ایمان در قلب چنین کسى ثابت‏تر از کوه احد در مکانش خواهد بود.

 

ثبات ایمان یا ثابت قدم بودن در دین

خدای تعالی درباره ی ثبات می فرماید:
«یُثَبِّتُ اللهُ الَّذینَ آمَنُوا بالقَولِ الثابِتِ فِی الحَیوهِ الدُّنیا وَ فِی الاخِرَهِ» (سوره ی ابراهیم، آیه ی ۲۷)
خداوند مومنان را با قول ثابت در زندگی دنیا  و آخرت تثبیت می کند.

ثبات حالتی است که تا با ایمان همراه نگردد اطمینان نفس و در نتیجه

بلکه می‌توان گفت متحیر و سرگردان، تصمیم هم ندارد و تا به یک سمت معیّن رو نیاورد حرکت و سیر و سلوک از او صادر نمی‌شود و اگر هم حرکتی بکند حرکتی بی حاصل و بدون فائده است.
و امّا علّت ثبات یک فرد بصیرت درونی و اعتقاد به حقّانیّت عقاید خود و دریافت لذّت نیل به کمال و ملکه شدن این حالت درونی است به گونه‌ای که زوال نپذیرد، و بدین گونه است که از انسان‌های ثابت قدم همواره اعمال صالح صادر می گردد.

نکته: ملکه در مقابل حال است. حال آن حالتی است که زود از بین می‌رود مثل زردی رنگ انسان ترسیده و سرخی رنگ انسان خجالت زده، ولی ملکه حالتی که به زودی زوال نمی‌پذیرد مثل شجاعت و حسادت و سایر ملکات اخلاقی.

(«اوصاف الاشراف» خواجه نصیرالدین طوسی، انتشارات حضور، صفحه ۲۹)





[ دوشنبه 24 خرداد 1395  ] [ 3:06 AM ] [ مهدی زارع ]
[ نظرات(0) ]