مراجع ومهدويت (3)

آیت الله العظمی مظاهری

امروز مهدویت در بین شیعه و سنی مظلوم واقع شده است.
امروز در نظام جمهوری اسلامی در صورتی که خیلی به مساله مهدویت توجه شود تنها دعای ندبه و دعای سمات برگزار می شود و شب نیمه شعبان جشن گرفته می شود و این کافی نیست.
مهدویت مساله ای ضروری برای اسلام است و تمام مباحث دینی مقدمه ای برای این بحث و تشکیل حکومت اهل بیت (ع) بر روی زمین است.
گرچه همه چهارده معصوم(ع) واسطه فیض‌اند، اما در زمان ما، واسطه فیض عالم، امام زمان(عج) هستند
یعنی اگر در زمان حاضر توسّلی به پیغمبراکرم«ص»یا سایر حضرات معصومین«ع»بشود، فیض الهی به واسطه وجود مقدّس امام زمان به بندگان می‌رسد.
آیت الله مظاهری در تبیین امامت امام زمان(عج) به نقل داستانی پرداخته است که در پی می آید:
یکی از علمای بزرگ، در زمان قدیم در تخت فولاد خدمت امام زمان«عج» رسیده بود و از آن حضرت درخواست «علم اکسیر»کرده بود، در حالیکه یاد گرفتن علوم غریبه حرام است و گفت و شنود و تعلیم و تعلّمش نیز حرام است.
آن حضرت به او فرموده بودند: علوم غریبه به تو چه ربطی دارد؟ من به جای آن ختمی به تو یاد می‌دهم که بهتر از اکسیر است، بعد فرموده بودند: به پنج تن و امام زمان«عج»توسّل پیدا کن و در توسّل‌هایت بگو: «یا محمّد یا علی یا فاطمه یا حسن یا حسین، ‌یا صاحب الزمان ادرکنی و لا تهلکنی».
آن عالم نقل می‌کند: وقتی حضرت فرمودند:«ادرکنی»، به ذهنم خطور کرد که باید بفرمایند:«ادرکونی»، یعنی برای درخواست کمک از پنج نور مقدّس، باید فعل جمع به کار ببریم، پس چرا ایشان فعل مفرد به کار برده و می‌فرمایند: «ادرکنی و لاتهلکنی»؟! وقتی چنین تصوری کردم، امام زمان«عج» تبسّم کردند و فرمودند: همین است که گفتم. برای اینکه واسطه فیض این عالم، اکنون من هستم.
یعنی اگر در زمان حاضر توسّلی به پیغمبراکرم«ص»یا سایر حضرات معصومین«ع»بشود، فیض الهی به واسطه وجود مقدّس امام زمان به بندگان می‌رسد: «بِکُمْ فَتَحَ اللَّهُ وَ بِکُمْ یَخْتِمُ وَ بِکُمْ یُنَزِّلُ الْغَیْثَ وَ بِکُمْ یُمْسِکُ السَّماءَ أَنْ تَقَعَ عَلَى الْأَرْضِ إِلَّا بِإِذْنِهِ وَ بِکُمْ یُنَفِّسُ الْهَمَّ وَ یَکْشِفُ الضُّر

پیغمبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» به بحث مهدویّت، اهمیّت فراوانی می‌دادند و در هر فرصتی، راجع به حضرت مهدی«اروحنافداه»، صحبت می‌کردند.

آن حضرت به چند مطلب اهمیّت فراوانی می‌دادند؛ اوّل: نبوّت، دوّم راجع به ولایت  امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیهم» و  بیشتر از ولایت امیرالمؤمنین«سلام‌الله‌علیه»، راجع به حضرت مهدی «ارواحنافداه» مطالبی می‌فرمودند

برخی از بزرگان معتقدند تواتر لفظی دارد و رسم پیغمبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» این بود که هرکجا فرصتی پیدا می‌شد، قضیۀ حضرت مهدی«اروحنافداه» را جلو می‌کشیدند.

پیغمبر اکرم و ائمۀ طاهرین«سلام‌الله‌علیهم»، با بیش از ده هزار روایت، میزان اهمیّت مساله مهدویت را به ما گوش‌زد فرموده‌اند.

اهتمام پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» و ائمه اطهار به موضوع مهدویّت، به ما می‌آموزد که باید مسألۀ مهدویّت را زنده نگه داریم و در مجالس مختلف و در هر فرصتی، در مورد آن گفتگو کنیم

آشنایی با مباحث مهدویّت و امام زمان«ارواحنافداه» باید در دانشگاه‌ها، حوزه‌ها،‌دبیرستان‌ها و حتّی در دبستان‌ها مطرح باشد.

اهتمام پیامبر اکرم«صلّی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلّم» به موضوع مهدویّت، به ما می‌آموزد که باید مسألۀ مهدویّت را زنده نگه داریم و در مجالس مختلف و در هر فرصتی، در مورد آن گفتگو کنیم.

متأسّفانه اجتماع ما، امام زمان«ارواحنافداه» را فراموش کرده است

برای ظهور امام زمان ارواحنافداه»، دو انقلاب وجود دارد: یکی انقلاب تدریجی و دیگری انقلاب دفعی است.

انقلاب تدریجی آن است که جامعه مهیّای ظهور امام زمان«ارواحنافداه» باشد و هرگاه این تهیّأ و آمادگی پیدا شد و همه برای ظهور آماده شدند، حتماً انقلاب دفعی واقع می شود و امام زمان«ارواحنافداه»  ظهور می‌فرمایند.

طبق قاعدۀ لطف، هرگاه مردم آمادۀ ظهور شوند و با انقلاب تدریجی، زمینه‌ساز ظهور حضرت ولی عصر«ارواحنافداه» گردند، بر خداوند متعال واجب می‌شود که بلافاصله، فرج و ظهور امام زمان«ارواحنافداه» را با انقلاب دفعی به مردم عطا فرماید.

اگر یک درصد آنچه در رسانه‌ها، به فیلم‌ها و سریال‌ها اهمیّت می‌دهند، به امام زمان«ارواحنافداه» اهمیّت می‌دادند و دربارۀ آن حضرت صحبت می‌کردند، مسألۀ مهدویّت در بین مردم زنده می‌شد.

اگر همان‌گونه که در شب پانزده شعبان، به یاد حضرت هستیم، البته منهای گناه و فعل حرام، در سایر ایّام نیز به یاد و ذکر حضرت مشغول بودیم، امر امام زمان«ارواحنافداه» در همۀ خانه‌ها زنده می‌شد.

اگر فرزندان و کودکان با مسائل مهدویّت، آشنا شوند، شور و شوق و محبّت فراوانی نسبت به حضرت پیدا خواهند کرد.

بنابراین بر همگان لازم است روایات و آیات مربوط به حضرت مهدی«ارواحنافداه» را یاد بگیرند و به دیگران، خصوصاً خانواده و فرزندان خود بیاموزند تا موضوع مهدویّت در جامعه زنده شود.