گر چه از عشق فقط لطمه زدن را بلدیم
گر چه چندی است که بی روح تر از هر جسدیم
گر چه در خوب ترین حالت مان نیز بدیم
جز در خانه ی ارباب , دری را نزدیم . . .
پ,ن: درو دیوار شهر را که نگاه میکنی انگار همه یادشان رفته امشب چه شبی است؟ آنقدر غرق انتخابات شده ایم که مولایمان را ازیاد برده ایم. راستی خوش به حال فطرس ملک.
