معبودم!
ای که هم در آسمانی و هم در زمین
هم در دشتهای گسترده و
هم در اوج قله ها و
هم لای ستاره ها و هم روی ماه!
اکنون خود را به نیاز، تسلیم تو کرده ام
بی خود از خویش،
سراپا غرق نیایشم
تشنه و گداخته و لبریز از امید
و بی تاب اشتیاقم!
دریچه ای بگشا
تا
نسیم مهرت بشارت بهار آورد.
ای مهربان!
بر من بتاب