همه ساله روز تاسوعا و با حضور سنتی دستجاتی از روستاهای خمس ، اسکستان ، اسبو و درو در امامزاده اسبو، حال و هوای خاصی دارد که در سالهای اخیر با حضور پرشور مردم از سایر روستاها و شهرها این شور و حال را مضاعف کرده است
طلوع غم انگیز یک روز آفتابی پاییزی که هیچ کسی در خانه نمی ماند وخود را همانند افراد مصیبتزده وخسارت دیده وانمود می کند هم دیدنیست وهم ستودنی؛هرکس فارغ بال از دنیا ودنیا دوستی شریک غم وغصه یک واقعه تاریخی می داند که صدها فرسنگ از خاک وجغرافیایش دور است ولی هیچ احساس دوری نمی کند وخاک خودش را با خاک اویکسان وحتی اولی تر می داند ؛
اگر هریک از آنان پرسیده شود کدام قظعه وخاک را از جانت بیشتر دوست داری؟ خواهد گفت:خاک کربلا را ؛ کدام واقعه تاریخی تو را رنج می دهد ؟ خواهد گفت: مسلماً واقعه دردناک و حزن انگیز یا تراژدی عاشورا
مقدمه عاشورا روز تاسوعاست که ابهتاش برای دوستداران خاندان عصمت (ع) به هبیت و سطوت دلیر مرد کربلا حضرت عباس (ع) است که دلاوری ومردانگیاش آفتاب را شرمنده می کند و هنوز رود فرات از شرمندگی اش ایستایی ندارد و همیشه روان است تا نماند وخجل ز روی عباس (ع) نباشد
مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.مردم روستای اسکستان بخش شاهرود خلخال از پیر و جوان و زن و مرد و خرد و کلان؛ همه و همه در کسوتهای مختلف از زنجیر زنی و سینه زنی و مداحی و علم برداری و میدانداری دسته ها و حمل و نقل وسایل صوتی و...... خود را دخیل در مراسم روز تاسوعا می دانند.
در این روز حزن و اشک و غم و ماتم و مرثیه و توزیع شیر و... همه یک هدف دارند که اسمشان در دفتر عزادران خامس آل عبا (ع) ثبت و ضبظ بشود؛ و این غایت آرزوی همگان است
علاوه بر این بر اساس رسم دیرین عزادران روستای همجوار اسکستان، خمس که ترک زبانند در روز تاسوعا برای رفتن به روستای اسبو؛ مهمان عزیز اسکستانیها هستند ذوالجناحی هم که همراه دارند بر الم و غم همگان می افزایند و صحنه ای از روز عاشورا را ترسیم می کنند
اسکستانیها تا قبرستانی که وروردی اسکستان و مزار شهیدان نیز است به استقبال خمسی ها میروند و با شعار اهل عزای شاه دین خوش آمدین و با تکرار سینه زنی و زنجیر زنی دل هر بینده ای ریش می کنند.
عزادران مهمان و میزبان (خمس ترک زبان /اسکستان تات زبان) راهی اسبو می شوند و اسبویی ها مهربانانه مهمانان خود را پذیرا می شوند و به اتفاق بطرف امامزاده اسبو که بین روستا اسبو و درو آنسوی رودخانه و کمرکش کوه مدفون شده اند بصورت دسته می روند و با آمدن عزادران دروی صحنه خاصی جلوه گر می شود؛
مداحان با ایجاد شور حسینی سعی می کنند گوی سبقت از هم بربایند؛ عموماً مداحان خمس و اسکستان اشعار و مراثی ترکی می خوانند. ولی مداحان اسبو و درو فارسی خوانی را ترجیح می دهند.
هنگام بر آمدن بانک اذان ظهر و اقامه نماز مراسم به اتمام می رسد که اسبویی به فراخور مهمان نوازی شان عده ای از اسکستانیها را به خانه هایشان برای صرف نهار دعوت میکنند؛ اما خمسی ها مهمان مردم عزادار اسکستانند که قبلا به اندازه کافی توسط هیات امنای مسجد جامع اسکستان تدارک دیده شده (چند سالی ست این غذادهی خمسی ها یکپارچه شده است و در مسجد جامع تناول می کنند؛در سالیان گذشته خانه های مردم سفره خانه عزادران خمسی ها بود)
و پس از اطعام و اتمام نهار خمسی ها به خمس مراجعت می نمایند.
