حديث
37
:
امام علي (ع)
:
[2] اين سخن را امام عليه السلام هنگامی فرمود که در مسير حرکتش به شام
کدخدايان شهر انبار با او ملاقات کردند . و بخاطر امام عليه السلام از
مرکب پياده شدند و با سرعت بسوی او شتافتند [ و مراسمی که نشانه ذلت در
برابر امراء بود انجام دادند ] امام عليه السلام فرمود 30] اين چه کاری
بود که شما کرديد ؟ عرض کردند اين آدابی است که ما اميران خود را با آن
بزرگ مي داريم . [4] امام فرمود : به خدا سوگند با اين عمل زمامداران شما
بهره مند نمي شوند و شما با اين کار در دنيا مشقت بر خود هموار مي سازيد .
[5] و در قيامت بدبخت خواهيد بود . و چه زيان بار است مشقتی که پشت سر آن
مجازات الهی باشد . [6] و چه پرسود است آرامشی که با آن امان از عذاب دوزخ
باشد .
37 - و قال [ع ] و قد لقيه عند مسيره الی الشام دهاقين الانبار ،فترجلوا
له و اشتدوا بين يديه ، فقال : ما هذا الذی صنعتموه ? فقالوا : خلق منا
نعظم به امراءنا ، فقال : و الله ما ينتفع بهذا امراؤکم و انکم لتشقون علی
انفسکم فی دنياکم ، و تشقون به فی آخرتکم و ما اخسر المشقه وراءها العقاب
، و اربح الدعه معها الامان من النار
نهج البلاغه