نانوفناوري از چند سال پيش تاكنون، به‌عنوان راه‌حل بسياري از مشكلات صنايع، گره‌گشا بوده و در بسياري موارد به بشر خدمت كرده است. علم ذرات ريز و به‌كارگيري مواد نانو، علمي جديد بوده و به‌صورت چشمگيري در حال پيشرفت است. در حال‌حاضر، محققين كشور همگام با ساير كشورهاي پيشرفته درگير طرح‌هاي پژوهشي و صنعتي بسياري در اين زمينه هستند. فناوري‌هاي نوين همواره بسان سكه‌اي دورو بوده‌اند. يك طرف اين سكه در خدمت رفاه و بهره‌مندي انسان عمل كرده و طرف ديگر، به‌طور مستقيم با سلامت جسمي بشر در تضاد است. لذا نبايد از روي ديگر اين سكه غافل بود. 

سال ها پیش در یکی از کلاس های ریاضیات مدارس آلمان، آموزگار برای اینکه مدتی بچه ها را سرگرم کند و به کارش برسد؛ از آنها خواست تا مجموع اعداد از یک تا صد را حساب کنند. پس از چند دقیقه یکی از شاگردان کلاس گفت: مجموع این اعداد را پیدا کرده و حاصل عدد ۵۰۵۰ می شود. با شنیدن این عدد معلم با حیرت فراوان او را به پای تخته برد تا روش محاسبه خود را توضیح دهد. به نظر شما این شاگرد باهوش که بعدها یکی از بزرگ ترین و معروف ترین ریاضیدانان دنیا شد.
چه روشی را به کار بست؟

يك مدل رياضي لئوناردو داوينچي، دانشمند ايتاليايي در مورد شكل شاخه‌هاي برخي درختان كه به ايستادگي بيشتر درخت در برابر بادهاي قوي كمك مي‌كند مي‌تواند به مهندسان در احداث ساختمان‌هاي مقاوم كمك كند.

 

طبق نظريه داوينچي، در هر ارتفاعي از سطح زمين، مقطع عرضي كلي شاخه‌هاي برخي از درختان منطقه تقريبا يكساني با تنه دارند. به نظر مي‌رسيد كه اين الگو به تطبيق جريان انتقال آب در درخت مي پردازد چرا كه جريان آب زماني كه ميزان آب موجود در رشته‌هاي منشعب زياد بود، سريعتر انجام مي‌شد اما كريستوف الوي از دانشگاه كاليفرنيا در سان‌ديگو بر اين باور بود كه درختان از شبكه لوله‌يي بسيار كوچكي براي انجام كار برخوردار بوده و از اين رو دليل ديگري بايد در كار باشد.

 

الوي با نظريه احتمال نقش باد در اين ميان به يك شبيه‌سازي از نيروهاي خم‌كننده باد دست زده و دريافت كه درختاني كه از شاخه‌هايي با ضخامت سازگار با قانون داوينچي برخوردارند در برابر شکستگي مقاومت مي‌كنند.

 

اين مدل كه در مجله «فيزيكال ريويو لترز» منتشر خواهد شد، مي‌تواند به طراحان و معماران در ساخت بناهاي مقاوم در برابر باد كه مشابه شاخه‌هاي درختان هستند كمك كند.