• English / العربیة / French  



  • ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  




    ادامه مطلب


    نظرات (0) نويسنده:وحید صباغی - در شنبه 29 خرداد 1389  ساعت1:59 AM   |  

    تعداد صفحات :87      20   21   22   23   24   25   26   27   28   29   >  

     

     


     

     


     

     


     

     

     


     

     


     

     


     

     


     

     


       

      صفحه خانگي خود كنید !   ایمیل به مدیر !   اضافه کردن به علاقه مندیها !   سال89،کـــار و همت مضــاعف

       



    جستاری در اوقات فراقت


    جستاری در اوقات فراقت

    اشاره
    شاید شما هم تعجب کنید اگر من در مقایسه سهمی که اوقات فراغت از همه وقت های ما دارد و تعداد کتاب هایی که در این باره نوشته شده اند از مثل فیل و فنجان استفاده کنم ولی مطمئنم شما هم مثل من در فرصت یکی دو روز وبا گشتن چند کتابخانه عمومی کوچک چیز دندان گیری در این باره پیدا نمی کنید ؛ البته همه این حرف ها برای وقتی است که بخواهیم درباره ی اصل اوقات فراغت صحبت کنیم و الا برای پر کردن آن شاید همین ردیف کتاب های روی تاقچه هم از فرصت شما زیادتر باشد .
     
    - اصلا ً چه کسی گفته باید اوقات فراغت را پر کرد ؟! این اشکالی است که دکتر عبدا لعظیم کریمی در کتاب اثرات پنهان تربیت آسیب زا مطرح کرده است .

    تأمین یا تکریم او قات فراغت

    در یونان باستان ، اوقات فراغت را اشتغال به کار لذت بخش تلقی می کردند و بر این باور بودند که بزرگترین و با شکوه ترین تمدن های بشری محصول اوقات فراغت آدمی است ،اما عده ای اوقات فراغت را بیکاری ،بطالت و فعالیت های پوچ و بی معنا تلقی می کنند و آن را نه شکتفن که آسودن می دانند ... هر گاه اوقات فراغت طبق چارچوب های از پیش تعیین شده نه «غنی » که « پر» شود آن گاه این اوقات از معنای اصلی خود خالی می شود [اگر] قبول کنیم که ذهن هنگامی به جوشش و خلاقیت می افتد که منشأ تحریک آن تمایلات درونی و خود انگیخته باشد و فرد فعالانه و با انتخاب آزاد و به دور از انتظارات بیرونی در شکل دادن افکار واندیشه ها واعمال خود دخالت نماید ، آن گاه می توان به فلسفه ی وجودی اوقات فراغت آن هم با جهت گیری مثبت و رشد دهنده وکمال زا پی برد . در این جا فقط به چند مثال اکتفا می کنیم :
    موقعیت و شرایط زمانی و مکانی نیوتون در هنگام کشف نیروی جاذبه در زیر درخت سیب و آن هم هنگام استراحت و غیر رسمی ترین اوقات ، هیچ برنامه ی قبلی نداشت ولی کاملاً تصادفی در اوقات فراغت با این پدیده برخورد کرد.
    موقعیت ارشمیدس ،شیمی دان بزرگ در خزینه حمام آن هم با فریاد «یافتم یافتم » و درکشف قانون سبکی اشیا در آب ، مشاهده خود به خودی نیکلاس ماسکلین ستاره شناس بزرگ در... ص179-174
    - در باره انتخاب کتاب جوان از نظر عقل و احساسات نوشته مرحوم محمدتقی فلسفی - همان خطیب مشهور- به دنبال این مطلب بودیم : هر انسان نیازمند اوقات فراغت است و دین اسلام نیز بر این باور تأکید دارد.

    ضرورت فراغت

    سرگرمی و تفریح ،آدمی را از ملالت کارهای یکنواخت و خسته کننده ی زندگی خلاص می کند و برای مدت کوتاهی بار سنگین مسؤولیت را از دوش وی بر می دارد و زنجیرهای وظایف روز مره را موقتاً از دست و پایش می گشاید و تفریح برای استراحت بدن و جبران خستگی های ناشی از کار یک نیاز اساسی و اجتناب ناپذیر است .عن علی ( علیه السلام ): لکل عضو من البدن استراحه : علی (علیه السلام ) فرموده است : هریک از اعضای بدن به استراحت احتیاج دارد . ساعت تفریح یکی از بهترین فرصت های سود بخش در حیات بشر است . در موقع تفریح و سرگرمی ،محیط زندگی رنگ ذوق و ابتکار به خود می گیرد ، روح ، سبک بال و پرنشاط می شود و عواطف و احساسات شکوفا می گردند .قال امیر المومنین ( علیه السلام ) : اوقات السرور خلسه ؛ علی ( علیه السلام ) فرموده :مواقع تفریح و شادمانی فرصت است ... در آیین مقدس اسلام تمایل به تفریح مانند سایر خواهش های طبیعی بشر مورد توجه واقع شده و به شایستگی ارضا می شود و در بعضی روایات دست یافتن بمشتهیات و لذائذ مشروع در ردیف امور مربوط به معاش و معاد قرار گرفته و خاطر نشان شده است که مسلمان شایسته قسمتی از وقت خود را به جلب لذت های مباح واختصاص می دهد و موجبات بهت وانبساط خودرا فراهم می سازد و برای انجام وظایف دینی و دنیوی آماده می شود .ص 416
    - موضوع اوقات فراغت در اندیشه بسیاری از دانشمندان راه داشته است سامويل کینگ در کتاب جامعه شناسی خود در این باره می گوید :

    یک مسأله دشوار

    بر اثر کاهش ساعات کار طی سال های اخیر ، تفریح یا فعالیت ساعات بیکاری تبدیل به یک مسأله اجتماعی حیاتی گردیده و توجه بسیاری از محققانه را به خود معطوف داشته است . مطالعات این دانشمندان نشان می دهد مادام که ما نتوانیم به طور عاقلانه اوقات روز افزون بیکاری خودمان را به سر بریم ، چه در زندگی و چه در شخصیت ها اختلالاتی روی خواهد داد. افراد بشر همواره طبعاً مایل به داشتن اوقات بیکاری بیشتری بوده اند لکن اینک مواجه با این خطر شده اند که اوقات فراغت شان بیشتر از آن است که در خور آنند و بیم آن می رود که در اثر عدم توانایی امرار این اوقات به طور عالاقانه خطرات بزرگی برای خودشان و جامعه به وجود آورند و به همین جهت است که مسأله گذراندن ساعات بیکاری ، امروز یکی از دشوارترین مسايلی است که تاکنون اکثر ملل جهان و به ویژه باختریان با آن مواجه می باشند .ص299
    - و یک نکته ی تربیتی از سیره درس آموز امام خمینی ( رحمه الله ) در باب اوقات فراغت از کتاب برداشت هایی از سیره امام خمینی ( رحمةالله ) :

    تفریح به جای خود

    امام وقتی می بینند من روزهای تعطیل مشغول درس هستم می گویند : به جایی نمی رسی چون باید موقع تفریح ، تفریح کنی ، من نه یک ساعت تفریحم را گذاشتم برای درس و نه یک ساعت وقت درسم را برای تفریح گذاشتم اگر تفریح نداشته باشی نمی توانی خودت را برای تحصیل آماده کنی . ج 1، ص 60
    - اوقات جمع وقت است و فراغت به معنی بطالت و بی خیالی نیست پس همه نکته هایی که درباره استفاده بهینه از وقت گفتنی است در این باره نیز صادق است . از کتاب اعجاز لحظه ها نوشته دکتر محمد رضا دادخواه تهرانی این نکته ها را صید کرده ایم :

    دزدان وقت

    تصور کنید اگر خود را عادت دهید که همیشه کتاب کوچکی با خود همراه داشته باشید تا در اوقات بیکاری مثلاً در مسیر رفتن به محل کار یا زمانی که منتظر اتوبوس هستید و... آن را بخوانید ، چه فوایدی را برای شماخواهد داشت . دانشمندان ،برخی از آثار خود خود را در اوقاتی که دیگران آن را به آسانی تلف می کنند ،نوشته اند .برای مثال : فیلسوف شرق ، خواجه نصیر الدین طوسی که مدت ها درقلعه الموت از طرف فرقه اسماعیلیه باز داشت بود ، کتاب بزرگ و ذی قیمت شرح اشارات را در آن زندان نوشته است . دکتر ماردن کود نیز یکی از آثار خود را درضمن رفتن به خانه بیماری به خانه بیمار دیگر نوشته است و یا دکتر بورنی ، زبان فرانسوی وایتالیایی را در طی رفتن به اداره و بازگشت از آن یاد گرفت ...افرادی هستند که نه تنها عمر خویش را به بطالت می گذرانند بلکه باعث نابودی اوقات گهربار دوستان خود نیز می شوند .اینان دزدان واقعی هستند و گران تر وسنگین تر خواهد شد ؛ چرا که :
    گر گوهری ازکفت برون تاخت در سایه وقت می توان یافت
    گر وقت رود زدست انسان با هیچ گهر خرید نتوان
    - یک توصیه همیشگی برای اوقات فراغت ، هم نشینی با کتاب است ، اما یک نکته قابل تأمل در این باره از کتاب گوهر وقت نوشته حسن مطلبی .

    کدام کتاب ؟

    در هنگام انتخاب کتاب باید از خود بپرسیم چه سودهایی از مطالعه این کتاب توانیم برد ؟ آیا این کتاب بر معلومات ما می افزاید و در فهمیدن و حل مشکلات زندگی ، ما را یاری می کند یا نه ، و بالعکس تأثیر نامطلوب می گذارد؟
    کتاب را برای مقصد و مقصودی باید خواند نه برای کشتن وقت .تن ، شیرینی لازم دارد ولی آنچه برای تن لازم تر است غذای ساده ومعنوی است ،روح هم به غذای ساده ومعنوی بیشتر احتیاج دارد تا به غذای شیرین ، کسی که سراسر اوقات خود را صرف خواندن مطالب شیرین ولی بی مغز می کند مانند کسی است که چیزی جیز شیرینی نمی خورد ، همان طور که یک چنین شخصی مریض می شود این گونه خوانندگان هم روحاً مریض می گردند .کتاب در تکوین و تکمیل اخلاق نقش بزرگی بازی می کند .کتب ، سازندگان اخلاق خوانندگانند ؛ از این رو دانشمندی می پرسد بگو ببینم چه می خوانی تا بگویم که چیستی ؟ ص104
    - اگر به اوقات فراغت به دیده ی فرصت بنگریم برای بهره گیری بهتر از آن به مدیریتی شایسته نیازمندیم .این مطلب را از کتاب 425 نکته برای بهتر زیستن نوشته مژده پورحسین انتخاب کرده ایم .

    مدیریت فرصت

    1. کیفیت زندگی شما بستگی دارد به کیفیت مدیریت شما در استفاده بهتر از وقت ها و فرصت ها ، وقت ، با ارزش ترین منبع مالی و تمام موجودی شما برای خرید چیزهایی است که در زندگی خواهان آن هستید .
    2. شما همیشه آزادید که انتخاب کنید چه کاری را اول انجام دهید و چه کاری را بعداً انجام دهید و چه کاری را اصلاً انجام ندهید . این یکی از مهمترین تصمیم گیری های زندگی شماست .
    3. خوشبختی وقتی حاصل می شود که شما به کاری که انجام می دهید اعتقاد داشته باشید و آن را خوب بشناسید و دوست داشته باشید .
    4. اصل پارتو ( قانون20/80 ) می گوید : 80 در صد از دست آوردهای شما نتیجه 20 درصداز فعالیت های شماست . 20 درصد فعالیتهای سازنده شما کدامند؟ سعی کنید قانون 20و80 را تمرین کنید و همیشه بدانید 20 درصد وقتی که صرف برنامه ریزی برای هر کار می کنید به اندازه 80 درصد وقتی که برای انجام خود آن کار صرف می کنید ،اهمیت دارد .
    5 . این توصیه الکس مکنزی متخصص مدیریت زمان را هم به خاطر بسپارید . علت هر شکستی عمل کردن بدون فکر کردن است .
    6. در خانه ، کمیت وقت و در هنگام کار کیفیت وقت است که به حساب می آید . آنها را با هم مخلوط نکنید .
    7. روشن نبودن قضایا اولین علت اتلاف وقت است . مدام از خودتان بپرسید می خواهم چه کاری انجام بدهم و چه طور می خواهم این کار را انجام بدهم .ص68

    منبع: ماهنامه دیدار آشنا، مرداد وشهریور1386 ، شماره 84-83 ،ص 30 تا 31 ، عبدالله نيازي

           

     فراغت نوجوانان و جوانان

    اوقات طلايى فراغت نوجوانان و جوانان

    پر كردن بهينه اوقات فراغت نوجوانان و جوانان از شمار مسايل مهم اين قشر آينده ساز و ارزشمند است.
    فراغت در لغت به معناى آسايش، آرامش و استراحت است و آزاد بودن از كار روزانه و هرگونه فرصت و مجال ديگر نيز معنى مى دهد. در حقيقت فراغت اغلب در برابر اشتغالات و درگيرى هاى روزمره كه نوعا سبب خستگى مى شود به كار مى رود.با اين تعريف اوقات فراغت مى تواند پربارترين و شوق انگيزترين لحظات و برعكس ملال آورترين و بى بارترين و حتى مفسده انگيزترين دقايق باشد.
     
    چند كاركرد اوقات فراغت :
    ۱- اوقات فراغت و تجديد قوا
    ۲- اوقات فراغت و خلاقيت
    ۳- اصلاح رفتار و تعالى شخصيت انسان
    ۴- اوقات فراغت و اشاعه فرهنگ عمومى
    زيان هاى عدم برنامه ريزى اوقات فراغت
    ساختار جمعيتى نشان مى دهد كه كشور ما از جوان ترين كشورهاى دنيا است. اين موضوع گذشته از مزايا و معايب آن، لزوم برنامه ريزى هاى دقيق و كارشناسانه را براى نسل جوان جامعه خاطرنشان مى كند. آمار جمعيتى كشور نشان مى دهد كه ۵۹ درصد جمعيت زير ۲۴ سال است، بنابراين قشر عظيم جوان و نوجوان نيازمند عنايت و توجه بيشترى در زمينه برنامه ريزى براى گذراندن اوقات فراغت هستند. چنان چه مسوولان جامعه و خانواده ها هدايت و راهنمايى نوجوانان و جوانان را در خصوص اوقات فراغتشان برعهده نگيرند، احساسات نوجوانى آنان و يا مروجين بى رحم فرهنگ منجمد غرب راهنماى اين نسل ارزشمند و آينده ساز خواهد شد و نه تنها نوجوانان و جوانان نخواهند توانست از اوقات فراغت خود بهره بگيرند بلكه اوقات فراغت آنان با ابتذال پر خواهد شد.
    فعاليت هاى گذراندن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان:
    ۱- ورزش: ورزش و بازى از قديم يكى از شكل هاى مهم گذراندن اوقات فراغت بوده است و بسيارى از دانشمندان گرايش انسان به ورزش و بازى را ناشى از يك نياز فطرى و غريزى مى دانند.
    ۲- هنر و فعاليت هاى مربوط به آن: خلق و ايجاد اصولا لذت بخش و تحرك كننده ذوق انسان است. لذتى كه از پديد آمدن يك اثر هنرى و يا از تهيه و تكميل يا تعمير وسايل مورد نياز زندگى با كوشش شخص به انسان دست مى دهد در اصل نوعى تغذيه روان و تقويت استعدادهاى نهفته انسانى را به همراه دارد.
    ۳- سير و سياحت: سير و سياحت يكى از بهترين برنامه هاى اوقات فراغت در سراسر جهان است. مهم ترين فايده مسافرت شناخت ويژگى هاى انسان هاى ديگر شهرها و آشنايى با مذاهب و فرهنگ ها و سنن ديگر شهرهاست.
    ۴- مطالعه: مطالعه كتاب هاى گوناگون در زمينه هاى سياسى، فرهنگى، رمان، ادبى شعر و … است نكته مهم در مورد مطالعه كتاب هاى متنوع غيردرسى و مطالعه آزاد اين است كه فرد از همه كتاب ها از هر فرهنگ و ملت استفاده نمايد و خود را مقيد به يك نوع كتاب و در يك زمينه خاص نكند.
    ۵- شركت در مسابقات و جشنواره ها: مسابقات چون با تشويق و جايزه مادى و كسب مقام معنوى همراه است بهترين انگيزه براى گذران اوقات فراغت مى تواند باشد. انواع مسابقات عبارتند از: ۱- مسابقات فرهنگى مذهبى ۲- مسابقات هنرى ۳- مسابقات علمى ۴- مسابقات ورزشى ۵- مسابقات آموزشى و تربيتى.
    ۶- كار:تشكيل اردوهاى كار در زمينه هاى توليدى اعم از صنعتى، كشاورزى و خدماتى به طورى كه مقررى مشخصى نيز براى نوجوانان و جوانان در نظر گرفته شود كه اين امر نه تنها در پر نمودن بهينه اوقات فراغت آنان موثر خواهد بود بلكه باعث رشد اجتماعى آنان نيز مى شود.
    ۷- بوستان هاى شهرى: از آنجا كه بوستان هاى شهرى نيز از اماكن مناسب براى پر نمودن اوقات فراغت نوجوانان و جوانان به شمار مى آيند بايد اين مكان ها از زمينه هاى گرايش به انحرافات پاكسازى شوند و بدين منظور نيروهاى متعهد آشنا به علوم رفتارى و آگاه به مسايل جوانان و نوجوانان براى اجراى فرضيه امر به معروف و نهى از منكر ضرورى است.

    منابع

    ۱- محمد على كشاورزى ـ مسايل جوانان و نوجوانان، تهران، انتشارات روزبهان، ۱۳۸۵
    ۲- سيداحمد احمدى ـ روانشناسى نوجوانان و جوانان، نشر نخستين ۱۳۷۸
    ۳- فضل الله شاهلويى پور، پروين قائمى ـ روانشناسى بلوغ و تربيت جنسى كودكان ونوجوانان، تهران انتشارات حسام، ۱۳۷۰
    ۴- كتايون تجلى ـ دنياى پسران، نشر پيدايش، ۱۳۷۹

    احمد نوروزى

           نورپورتال

     آيا براي اوقات فراغت فرزندان كاري كرده ايم

    آيا براي اوقات فراغت فرزندان كاري كرده ايم

    مقدمه :
    با فرا رسيدن تابستان ، فرزندان ما پس از پشت سر گذاشتن يك سال تحصيلي توام با تلاش ، در پي آنند كه از زمان فراغت تابستاني خود بيش ترين بهره را ببرند. پدران ، مادران و مسئو لان تعليم و تربيت نيز با دغد غه چگونگي گذراندن اوقات فراغت كودكان و نوجوانان بدنبال برنامه ريزي صحيح در اين زمينه هستند.اوقات فراغت پديده اي است كه از يك سو مناسب ترين بستر براي رشد و شكوفايي استعدادهاي گوناگون و ابعاد مختلف وجود نوجوانان و جوانان به شمار مي آيد و از سويي ديگر زمينه ساز بسياري از مشكلات اجتماعي و بزه كاريهاي فردي و اجتما عي است.بنابراين اگر با آگاهي و دانش با آن روبه رو نشويم و برنامه اي سنجيده و منظم براي رويارويي با آن نداشته باشيم ،دچار صدمات و ضررهاي جبران ناپذيري خواهيم شد.امروزه بيشتر وقت جوانان ،به ويژه در فصل تابستان به اوقات فراغت اختصاص مي يابد.طبق استانداردهاي بين المللي تعداد روزهاي فراغت كشورهاي ديگر در سال، 80 روز و اين رقم در كشور ما 10روز بيشتر 90روز است.اما بررسيهاي انجام گرفته نشان مي دهد كه تنها 61 درصد جوانان ايراني اوقات فراغت خود را كافي مي دانند.
     
    با گسترش دامنه اوقات فراغت بايد دستگاهها و نهادهاي متولي براي گذران مناسب اين ايام به فكر برنامه ريزي مناسب براي كودكان و جوانان و نوجوانان باشند.با توجه به اهميت اوقات فراغت در زندگي فرزندانمان و ضرورت برنامه ريزي در اين زمينه بسيار حائز اهميت مي باشد.
    مفهوم اوقات فراغت :
    آلن بيرو در بحث از اوقات فراغت و معناي آن مي نويسد:فراغت از leislrمصدر قديمي مبدل شده به اسم مصدر و از ريشه لاتيني licerبه معناي مجازي شدن گرفته شده است. اوقات فراغت فقط زمان آزاد شده از بار كار نيست،بلكه فعاليتي غير اجباري است.در فرهنگ عميد نيز درباره تعريف و معناي اوقات فراغت چنين آمده است : فراغت در فارسي به معني آسودگي و آسايش و آسودگي از كار و شغل است.در همه تعاريف بر عنصر آزادي و اختيار فرد در انتخاب نوع فعاليت در زمان فراغت و نيز لذت بخش و ارضا كننده بودن فعاليت تاكيد شده است.در يك جمع بندي كلي از مباحث فوق مي توانيم اوقات فراغت را زماني بدانيم كه شخص در اختيار خودش است و مي تواند به كار دلخواه خود بپردازد.
    نيازهايي كه از طريق گذران اوقات فراغت تامين مي شود:
    گذران اوقات فراغت نيازهايي را در پي دارد كه به اختصار بدان اشاره مي شود:
    -1 نيا ز به استراحت و رفع خستگي:
    انسان ها همه نياز به استراحت و رفع خستگي دارند.پيوستگي در انجام كارها و نبود زمان كافي براي استراحت و فراغت موجب نزول كيفيت كار و نيز پرخاشگري فرد فعال مي گردد.ولي بايد به كودكان و نوجوانان آموخت كه زمان استراحت زمان بطالت نيست.بلكه زماني است كه فرد به تمركز اعصاب مي پردازدو حاصل آن افزايش بازده است.بدن و ذهن آدمي پس از مدتي كار ،خود به خود نياز مند استراحت است و به طور طبيعي بدان مي پردازد.پس اوقات فراغت مي تواند چنين نيازي را رفع كند.
    -2 نيا ز به تفريح :
    پس از انجام كار در طي ايامي خاص ،آدمي نياز داردتا اوقاتي را صرف تفريح كند.نقل مي كنند كه علي (ع) در روزهاي جمعه به بيرون از شهر مدينه و به قصد تفريح مي رفتند.پس الگوهاي ديني جايگاهي براي تفريحات در زندگاني پر با ر خود در نظر گرفته بودند.گاه در ايام فراغت به سفر نيز مي توان رفت و پيامبر (ص) فرموده اند: سافروا تصحوا. مسافرت كنيد تا سلامت بمانيد.حتي سفرهاي كوتاه به بيرون شهر در روزهاي جمعه و خوردن ناهار در كنار رودخانه و سبزه زار مي تواند تفريحي دل انگيز محسوب شود.به هر حال بايد ترتيبي اتخاذ نمود كه در ايام سال كودكان و نوجوانان از تفريحات سالم برخوردار بشوند.در مراكز مشاوره يكي از مشكلاتي كه خانم ها و كودكان و نوجوانان مطرح مي كنند اين است كه پدر با داشتن امكانات مالي از بردن آنها به سفر و تفريح امتناع مي كند.بايد دانست كه تفريحات موجب انبساط خاطر و سلامت رواني مي گردد.
    -3 سرگرمي و ايجاد تنوع :
    نياز ديگري كه در اوقات فراغت رفع مي شود نياز كودكان و نوجوانان به سرگرمي و تنوع داشتن است.بخشي از درگيريهاي درون منزل كه ميان كودكان رخ مي دهد به اين دليل است كه آنها بيكارند و وسيله اي براي سرگرمي ندارند.لذا يكي براي ديگري ادا در مي آورد و او نيز در عوض وي را مي زند.اما وقتي هر دو داراي سرگرمي خاص باشند ،فرصت كمتري براي ايجاد مزاحمت و درگيري با يكديگر دارند.مسئله تنوع نيز امري مهم است و زندگي بدون تنوع خسته كننده مي باشد .پس تنوع در گذراندن اوقات فراغت باعث ايجاد تنوع در زندگي مي گردد و تنوع مانع پديد آيي افسردگي است.آنچه افسرده ها از آن گله مند هستند ،نداشتن تنوع در زندگي و يكنو اخت شدن آن است .پس با راهنمايي فرزندان به انجام فعاليتهاي متنوع زمينه علاقه مندي آنان به زندگاني را فراهم آوريم.
    -4 شكوفايي استعدادهاي شخصي:
    هر يك از فرزندان ما داراي استعداهايي است .در تعريف استعداد گفته اند كه آن توانايي بالقوه اي است كه اگر در محيط مساعدتري قرار بگيرد، به شكوفايي مي انجامد.فردي كه استعدادهايش به نحو مطلوبي به شكوفايي رسيده باشد به تعبير مازلو)maslow( به خود شكوفايي دست يافته است.يكي از زمينه هايي كه موجب رشد استعدادها را فراهم مي آورد پرداختن به فعاليتهايي است كه فرزند در اوقات فراغت انجام مي دهد. از جمله راههايي كه مي توان از طريق آنها مبادرت به شناخت استعدادهاي كودكان و نوجوانان نمود ملاحظه كردن كارهايي است كه آنان ، با علاقه انجام مي دهند و نيز به تكرار آن مي پردازند.پس در لحظه هايي كه كودكان و نوجوانان خود مايلند به فعاليتي روي آورند بهتر مي توان به شناخت استعدادها و علايق آنان پي بردو تمهيدات و امكانات لازم را براي رشد و بالندگي استعدادهايشان فراهم كرد.
    -5 شكوفايي فردي و اجتماعي:
    گذران اوقات فراغت بايد به نحوي باشد كه زمينه هاي لازم را براي شكوفايي فردي و اجتماعي را فراهم آورد.زيرا شكوفا كردن استعداد ها از اهم وظايف تعليم و تربيت است.و انسان بالنده در تفكر مازلو فردي است كه به خود شكوفايي رسيده باشد و يكي از عواملي كه به خود شكوفايي فرد كمك مي كند ،به تعبير آلن بيرو ،گذران اوقات فراغت است.در حين گذران اوقات فراغت كه فعاليتي آزاد و اختياري است ، فرد به دلخواه خود به فعاليتي مي پردازد كه استعداد انجام آن را دارد و به آن فعاليت علاقه مند نيز مي باشد.هر گاه آدمي به فعاليتي بپردازد كه هم استعداد آن را دارد و هم بدان علاقه مند است ،قطعا به شكوفايي در بعدفردي مي رسد.
    شكوفايي در بعد اجتماعي نيز آن گاه محقق مي گردد كه فرد در كنار جمعي به فعاليت مي پردازد و از طريق فراگيري مهارتهاي اجتماعي )social skills(و مهارتهاي زندگي)life skills(به رشد و بالندگي بيشتري دست يابد .علاوه بر اين با قرار گرفتن در جمع انسانهايي كه توان رهبري جمعي را دارند شناخته مي شود و با به دست گرفتن رهبري جمع ،استعدادهاي رهبري وي به شكوفايي مي رسد و علاوه بر آن استعدادهايي در او رشد مي كند كه لازمه آن حضور در اجتماع است ،مانند رشد استعداد كلامي.نتيجه آنكه حاصل گذران اوقات فراغت دست يافتن به شكوفايي فردي و جمعي است.
    -6 اوقات فراغت و بهداشت رواني:
    حسن گذران اوقات فراغت تضمين كننده سلامت و بهداشت رواني انسان است.اشتغال مستمر و بدون وقفه فكري و عملي موجب خستگي جسمي و ذهني مي گردد.به گونه اي كه فرد به تدريج نشاط و سرزندگي خود را ازد ست مي دهد.در واقع فشارهاي ناشي از اشتغال ممتد ذهني و جسمي (به خصوص ذهني)نه تنها ممكن است با از دست رفتن نشاط و تعادل حياتي فرد همراه باشد ،بلكه در مواقعي عا مل مهمي براي بروز بسياري از اختلالات رواني،همچون نوروزها،افسرد گي ها و نارساييهاي جسمي،به ويژه از نوع بيماريهاي روان تني (سايكو سوماتيك)محسوب مي شود.در اين شرايط برخورداري از يك برنامه جامع و پيش بيني فرصتي آزاد و فارغ از كار موظف و بهره بري از آن ،اولين و مهمترين گام در پيش گيري از آسيب هاي ذهني و حفظ بهداشت رواني است.فقدان حداقلي از اوقات فراغت در زندگي روزمره ،ولو ساعتي يا كمتر از آن باعث افزايش اضطراب يا فشار رواني شده ،زمينه اختلال در قواي حسي و ادراكي را فراهم مي آورد و فرد در تفكر مولد و خلاق با مشكل جدي مواجه مي گردد.به طور مسلم،همان طوري كه ذكر شد فشار ذهني و رواني ناشي از فعاليتها و مشغله هاي مستمر و بي وقفه نه تنها موجب اختلال دربهداشت رواني فرد مي شود بلكه قدرت فراگيري ،ادراك مطالب ونگاه داري ذهني را به حداقل مي رساند.
    لذا ضروري است كه اوليا ء و مربيان ضمن توجيه كودكا ن ونوجوانان نسبت به اهميت،ارزش و نقش حياتي اوقات فراغت در چگونگي حسن گذران فرصت هاي آزاد ،آنها را ياري دهند .از اين رهگذر انتظار مي رود فرصت استفاده مطلوب و برنامه ريزي شده از اوقات فراغت به آن دسته از دانش آموزاني كه به عللي در بعضي از دروس تجديد شده اند نيز داده شود.چه بسا بهره مندي شايسته از اوقات خوشايند فراغت مانع خستگي ذهني و فشار رواني دا نش آموزان شده ،با فراهم كردن نشاط و سر زندگي كه از شاخصه هاي بهداشت رواني است ،قدرت يادگيري و نگاه داري ذهني در آن ها افزايش مي يابد .بدون شك دربعضي از موانع علت تجديدي دانش آموزان را بايد در وجود بي نظمي و بي برنامه گي در رفتار تحصيلي آنها جست.
    به نظر ما مسئله فراغت كودكان ،نوجوانان و حتي جوانان از اهم مسائل قابل بحث در تربيت است.از يك سو مي تواند عامل رشد و سعادت كودكان به حساب آيد و از سو ي ديگر موجب بدبختي فساد و انحطاط آنها، عامل رشد و سعادت است درآن گاه كه والدين و مربيان بتوانند به نحوي شايسته در آن برنامه ريزي كنند و از اوقات فراغت اين نسل نيكو استفاده نمايند.
    طبعا عامل بد بختي و فساد است در آن هنگام كه آنان به پناه خود رها شوند و در خانه و مدرسه عامل سرگرمي و اشتغالي بر ايشان نبا شد. اين مسئله دامنگير همه خانواده ها و همه گروه ها و موسساتي است كه به نحوي با كودكان و نوجوانان و جوانان سر و كار دارند.به منظور تحقق نيازهاي ايام فراغت ،پيشنهادهاي زير عرضه مي گردد تا راهنماي عمل برنامه ريزان اجتماعي و خانواده ها واقع شود:
    -تاسيس فرهنگسرا ها و ورزشگاه ها ي متعدد و تشكيل انواع گروه هاي اجتماعي ،تفريحي ورزشي،هنري و ادبي،چنين اقدامي پيامدهايي از جمله موارد زير را به دنبال دارد:
    -1نظم و محتوا به اوقات فراغت بخشيده مي شود.
    -2ايجاد روابط گروهي و فراهم نمودن محيط تعامل اجتماعي ،وجود هنجارها و دستور العمل هاي اجتماعي،و عرضه كنترل اجتماعي نظارت شده گروه بر اعضاء سبب مي شود كه اوقات فراغت به وقت اشتغال ،و بي برنامه گي به ايفاي نقش در گروه تبديل گردد.
    -3ايفاي نقش در گروههاي اجتماعي ،تفريحي و ورزشي سبب بروز استعدادهاي هنري،ادبي،و.....مي شود.
    -ايجاد تنوع درامكانات عرضه شده: افزايش قدرت انتخاب افراد هردوجنس براي نحوه گذراندن اوقات فراغت به گونه اي كه هرنوع سليقه وعلاقه اي را تحت پوشش قراردهد ،باعث رشد شخصيت وتكامل فكروانديشه افراد مي شود.
    -آگاهي دادن به مردم درباره مفهوم و كاركرد اوقات فراغت:تغيير نگرش مردم در اين جهت كه اوقات فراغت صرفا استراحت كردن و بدون فعاليت كردن نيست.پيامد چنين نگرشي گاهي به مرز گريز از واقعيات زندگي نيز كشيده مي شود.
    -حال آنكه اگر تعطيلات را بخشي از فرآيند تربيت بدانيم از اين فرصت بايد به صورت برنامه ريزي شده استفاده نماييم.در اين زمينه كميته هاي فرهنگي ،هنري و همه مراكز ي كه به نحوي در پر كردن اوقات فراغت دانش آموزان دست اندركارند بايد به شناسايي استعدادها و علائق آنها پرداخته ،براي به حداكثر رساندن استفاده از اين ايام برنامه ريزي كنند.به ويژه كه بسياري از اين دانش آموزان همراه با پايان سال تحصيلي با مشكل گذراندن اوقات فراغت مواجه مي شوند ؛زيرا هيچ برنامه خاص و مشخصي براي اين ايام ندارند.
    رهنمود هاي عملي براي والدين:
    برنامه ريزي والدين براي اين ايام بايدبا مشورت و نظر خود فرزندان صورت بگيرد نه فقط با اعمال نظر والدين،زيرا در غير اين صورت مهمترين مشخصه مفهوم اوقات فراغت نبود الزام -كمرنگ مي شود و در نتيجه كاركردهاي مطرح شده جايگاه خود را از دست مي دهند.آنچه در اين زمينه اهميت دارد ،توجه دادن والدين به اين امر است كه آنها بايد همواره نقش راهنما داشته ،فرزندان را با توجه به علائق شان در جهت رشد و پرورش استعدادهايشان ياري كنند.از آنجا كه بسياري از خانواده ها ،توان استفاده از امكانات عرضه شده ،همچون كلاسها و اردوهاي مختلف تفريحي و آموزشي را ندارند ،راهكارهاي زير مي تواند بهره وري فرزندان آنان را از اين ايام تا حدودي افزايش دهد:
    -1امكا ن معاشرت فرزندانتان را با دوستان قابل اعتماد ، آنها فراهم سازيد.براي اطمينان بيشتر توصيه مي شود به نحوي با خانواده آنها ارتباطي هر چند اندك برقرار نماييد.
    -2كتابهاي متناسب با علائق آنان تهيه كنيد.
    -3امكا ن استفاده از كتابخانه را براي آنان فراهم نماييد.
    -4وقت بيشتري را به فرزندانتان اختصاص دهيد تا درنتيجه ارتباط متقابل ،شناخت متقابل شما ازهمديگرتوسعه يابد.
    -5بخشي از كارهاي منزل را بنا به انتخاب فرزندان به آنها واگذار نمايد.شما اي مادر عزيز مي توانيد برنامه هايي مفيد و سازنده براي فرزندانتان تدارك ببينيد .شما مي توانيد در امور خانه از آنها كمك بگيريد،شما مي توانيد آنها را در انجام امور منزل شركت دهيد،بچه ها همه به كار كردن علاقه مند هستنداما نمي خواهند كار براي آنها الزام و اجبار داشته باشد،نمي خواهند كه كار براي آنها تكليف باشد.كسي كه هر شب نشسته و يك ديكته نوشته كه فردا صبح به معلم تحويل دهد ديگر حاضر نيست اكنون كه مدرسه تعطيل شده است يك كار موظف انجام دهد.شما كار را به عنوان پاداش يك كار خوب به آن رجوع كنيد.
    -6امكانات تهيه كارها ي دستي ارزان قيمت را در منزل فراهم كنيد و خود نيز راهنمايي آنان را عهده دار شويد.بطور قطع شما نيز راهكارهاي خلاقانه ديگري را مي توانيد به اين فهرست اضافه نمايد.

    منابع

    -1 ايماني،محسن . درآمدي بر نحوه گذران اوقات فراغت ،نشريه پيوند،تابستان1382،صص،184،183
    -2 بهارستاني،مريم. فراغت،تحرك و فعا ليت،نشريه،پيوند،تابستان1385،ص13
    3 - تركسلر و تورث. فنون راهنمايي،ترجمه بها ري ورزكش،انتشارات دانشگاه تربيت معلم ،تهران،1353،ص78
    4 - سعيدي رضواني،نويد. شهرداريها و اوقات فراغت شهروندان،مركز مطالعات برنامه ريزي شهري،1378،ص8
    -5 دبيرخانه عا لي شوراي جوانان ،چگونگي گذران اوقات فراغت نوجوانان در فصل تابستان،تابستان76،ص1
    -6 قائمي،علي،اوقات فراغت نشريه پيوند،شماره 56، 1363،ص22
    -7 هاشميان،فريده.اوقات فراغت ، رشد يا انحطاط،نشريه پيوند،1382،ص201
    -8 تابستان بچه ها،نشريه پيوند ،شماره 9، 1359،ص59

           

    اوقات فراغت نوجوانمان


    اوقات فراغت نوجوانمان

    اوقات فراغت یعنی گذراندن وقت برای فعالیت خاص و با هدف خاص. فراغت یعنی وقت آزادی که فرد به فعالیت خاصی مشغول نیست. معمولاً چون کار اهمیت دارد، برای آن برنامه ریزی می شود. ولی به اوقات فراغت توجهی نمی شود و برنامه ای برای چگونه گذراندن آن در نظر گرفته نمی شود.
    اوقات فراغت تربیت غیررسمی نوجوانان تلقی می شود. تحقیقات نشان می دهد که میان انواع تربیت، تربیت غیررسمی و زمینه های اجتماعی- فرهنگی بیش از از محیط ها و عوامل تربیت رسمی در تغییر رفتار مؤثر است. بنابراین اگر تربیت غیررسمی در زمینه هایی صورت گیرد که مورد علاقه و رغبت افراد است و با ظرفیت های روانشناختی و زمینه های اجتماعی- فرهنگی آنان هماهنگی دارد، تأثیرات مثبت بیشتری بر رشد آنان خواهد گذاشت. فعالیت های غیررسمی و مورد علاقه نوجوانان که معمولاً آزادانه انتخاب می شود، تأثیر غیرقابل انکاری در جوانب مختلف رشد آنان به جای می گذارد.
    سرمایه گذاری مادی و معنوی برای رشد سالم و تربیت صحیح کودکان و نوجوانان و جوانان، در واقع اساسی ترین و مهمترین سرمایه گذاری خانوادگی و اجتماعی و مالی است. این سرمایه گذاری از جنبه های مختلف انسانی، فرهنگی، اخلاقی، اجتماعی و اقتصادی حائز اهمیت است. توجه به نوجوانان مستلزم تأمین نیازمندی های زیستی، روانی، فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی آنان است. تربیت سالم آنان نیز پاسخگویی عملی به همین نیازهای آنان است. نحوه تربیت نیازمند شرکت و تصمیم گیری خود نوجوانان، والدین، مربیان، متخصصان تعلیم و تربیت است. کمک نهادهای اجتماعی شامل ایجاد تسهیلات لازم فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی در راستای اهداف فوق برای نوجوانان و جوانان است. برنامه ریزی فعالیت های اوقات فراغت نوجوانان و برآوردن نیازمندی های آنان باید از جنبه های فردی، اجتماعی، اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و دینی مورد توجه قرار گیرد.

    برنامه ریزی فردی:

    کمک به نوجوانان و جوانان برای کشف خویشتن و شکوفایی امکانات بدنی، عاطفی، شناختی و اجتماعی خودشان باشد.

    برنامه ریزی از جنبه اجتماعی و سیاسی:

    فراهم کردن زمینه های تربیت اجتماعی برای بهبود مناسبات نوجوانان و جوانان با خانواده، دوستان و به طور کلی زندگی در جامعه را فراهم کند.
    توجه به استقلال نوجوانان و جوانان جهت کمک به آنان که در ارتباط های متقابل اجتماعی خود احساس شخصیت کنند و روابط سالم و حقوق برابر را رعایت کنند.

    برنامه ریزی اقتصادی برای نوجوانان و جوانان:

    جهت تدوین هدف ها و راه های پرورش مهارت های شغلی برای دستیابی تدریجی به استقلال اقتصادی نوجوانان و جوانان.
    برنامه ریزی فعالیت های فوق برنامه فرهنگی و اخلاقی و دینی در عصر حاضر ضرورت بیشتری دارد. کمک به نوجوانان و جوانان برای آراستن اندیشه و احساس و رفتار خود به تعالیم ادیان الهی، ایمان و عمل به موازین متعالی فرهنگی کشور، تقویت فضایل اخلاقی، بهره گیری از فرهنگ و هنر و ادبیات ملی و جهانی و استفاده از فرهنگ انسانی در زمینه های گوناگون.

    سیمین احمدیان راد

           نورپورتال

    اوقات فراغت را تلف نكنيد

       اوقات فراغت را تلف نكنيد
    كارهاى خانه‏دارى به قدرى زياد است كه يك بانوى خانه‏دار اگربخواهد بخوبى انجام وظيفه كند اكثر اوقاتش را اشغال خواهد كرد.
    مخصوصا اگر داراى چندين فرزند قد و نيم قد باشد.ليكن در عين حال اكثربانوان اوقات فراغتى هم دارند.
    هر كسى مواقع بيكارى خويش را به يك جور ميگذراند.دسته‏اى‏از بانوان آنها را بيهوده تلف نموده كار سودمندى انجام نميدهند.يا بدون‏هدف در خيابانها پرسه ميزنند،يا زن ديگرى را پيدا كرده به سخنانى‏مشغول ميشوند كه صد من آنها يك قران ارزش ندارد.يا به سخنان مكرر ونغمه‏هايى گوش ميدهند كه جز تضييع وقت و ضعف اعصاب و فساد اخلاق‏نتيجه‏اى در بر ندارد.اين دسته يقينا ضرر ميكنند زيرا اولا اوقات فراغت‏نيز از عمر انسان محسوب ميشوند،و تلف نمودن آنها پشيمانى دارد.
    دوران زندگى چنان كوتاه است كه هنوز چشم نگشوده بايد ديده فرو بنديم.
    شگفتا اگر اندك پولى را از دست‏بدهيم اندوهگين ميشويم ليكن از تلف‏شدن عمر ملالى بخاطر نميآوريم!يك انسان عاقل ساعتها بلكه دقائق عمرگرانمايه خويش را غنيمت‏شمرده حداكثر استفاده را از آنها مى‏برد.ازهمين اوقات فراغت چه استفاده‏هاى ارزنده‏اى ميتوان برد! ثانيا خودبيكارى زيانبخش بوده آثار و عواقب بدى را در بر دارد.بسيارى از بيماريهاى عصبى و روانى كه اكثر خانمها از آنها شكوه دارند در اثربيكارى بوجود ميآيند.آدم بيكار به فكر فرو ميرود و براى خويشتن غم وغصه پيدا ميكند.پشت‏سر غم و غصه هم ضعف اعصاب و پريشانى روح‏خواهد آمد.خوشبخت كسى است كه غرق كار باشد و بدبخت كسى است‏كه اوقات فراغتى داشته باشد كه درباره خوشبختى و بدبختى خويشتن‏فكر كند.اشتغال به كار بسيار لذت بخش ميباشد.اشخاص بيكار غالباپژمرده و افسرده‏اند.
    حيف نيست انسان عمر گرانمايه خويش را بيهوده تلف كند ونتيجه‏اى از آن نگيرد؟!
    خانم محترم،شما ميتوانيد از همين اوقات فراغت گر چه كم وكوتاه باشند استفاده‏هاى هنگفتى ببريد.ميتوانيد به كارهاى علمى بپردازيد.
    بر حسب ذوق خودتان و مشورت با شوهرتان يك رشته علمى را انتخاب‏كنيد.كتابهاى مربوط به آن رشته را تهيه نموده در ساعتهاى فراغت‏مشغول مطالعه شويد و روز بروز بر فضائل و كمالات خودتان بيفزاييد.
    انتخاب رشته به سليقه شما بستگى دارد.فيزيك و شيمى،هيئت ونجوم،جامعه‏شناسى،حقوق، روانشناسى،تفسير قرآن،فلسفه و كلام،علم‏اخلاق،تاريخ و ادبيات هر يك از اين رشته‏ها يا علوم ديگر را ميتوانيدانتخاب كنيد و در اطرافش به مطالعه و تحقيق بپردازيد.بعد از اينكه‏بخواندن كتاب مانوس شديد از كتاب خواندن لذت خواهيد برد و درك‏ميكنيد كه چه حقائق شيرين و دلپذيرى در كتابها وجود دارد.
    بدينوسيله بهترين سرگرمى و تفريح را خواهيد داشت.و روز بروزبر فضائل و كمالات شما افزوده خواهد شد و اگر پشتكار داشته باشيد در همان رشته تخصص پيدا ميكنيد و ميتوانيد بدينوسيله خدمات علمى‏ارزنده‏اى از خودتان بيادگار بگذاريد.ميتوانيد مقالات سودمندى تهيه‏نموده براى روزنامه‏ها و مجلات بفرستيد.ميتوانيد كتابهاى مفيدى بنويسيدو در اختيار مردم بگذاريد.بدينوسيله هم شخصيت و احترام شما زيادميشود،هم آثار گرانبهايى از خودتان بيادگار ميگذاريد و ممكن است ازهمين راه درآمدى هم پيدا كنيد.مبادا خيال كنيد كه با انجام امور خانه‏دارى‏نميتوان بدين موفقيت‏هاى بزرگ نائل شد.اگر سعى و همت داشته باشيدپيروزى شما حتمى خواهد بود.گمان نكن بانوان بزرگ كه آثار گرانبهايى‏از خويشتن بيادگار گذاشته‏اند بيكار بوده‏اند.
    آنان نيز شغل خانه‏دارى را انجام ميداده‏اند ليكن اوقات فراغت‏خودشان را بيهوده تلف نميكرده‏اند.بانو دورتى كارنگى كه يك كتاب‏ارزنده و پر فروشى تاليف نموده بانوى خانه‏دارى بوده كه هم امور خانه رابخوبى انجام ميداده هم در كارهاى علمى به شوهرش ديل كارنگى كمك‏ميكرده هم به مطالعه و نوشتن كتاب اشتغال داشته است.مينويسد:من خودقسمت اعظم اين كتاب را در فرصت دو ساعتى كه روزانه هنگام خواب‏طفل كوچكم بدست ميآوردم نوشتم.بسيارى از مطالعات ضرورى را درمواقعى كه زير دستگاه خشك كننده مو در آرايشگاه نشسته بودم انجام‏دادم. (9) در ميان بانوان،دانشمندان و نويسندگان زبردستى ديده ميشود كه‏خدمات علمى گرانبهايى انجام داده و آثار بزرگى از خويشتن باقى‏گذاشته‏اند.شما هم اگر همت و پشتكار داشته باشيد ميتوانيد در اين قبيل‏كارها دوشادوش مردها پيشرفت نماييد.اگر شوهر شما يك نفر دانشمند و اهل تحقيق باشد ميتوانيد در كارهاى علمى باو كمك و همكارى كنيد.يامشتركا به مطالعه و تحقيق بپردازيد.حيف نيست‏يك خانم تحصيل كرده‏يك مرتبه تحصيلاتش را كنار بگذارد و از مطالعه و تحقيق دست‏بردارد؟!
    حضرت على عليه السلام فرمود:هيچ گنجى بهتر از دانش نيست. (10) حضرت‏باقر عليه السلام فرمود:هر كس شبانه‏روز خويش را در طلب دانش صرف‏كند رحمت‏خدا شامل حالش خواهد شد. (11)
    اگر حوصله مطالعه و تحقيق نداريد ميتوانيد يك رشته از كارهاى‏هنرى و دستى را ياد بگيريد و در اوقات فراغت مشغول باشيد مثلا خياطى،گلدوزى،نقاشى،گلسازى،بافندگى كارهاى خوبى هستند هر يك از آنهارا كه دوست ميداريد ياد بگيريد و انجام دهيد.بدينوسيله هم سرگرمى‏خوبى خواهيد داشت هم ذوق و هنر خويش را نمايان مى‏سازيد،هم‏درآمدى پيدا ميكنيد كه ميتوانيد به بودجه خانوادگى كمك نماييد.
    اسلام نيز كارهاى دستى را براى سرگرمى بانوان انتخاب نموده‏رسول خدا صلى الله عليه و آله ميفرمايد:اشتغال بريسندگى براى بانوان‏سرگرمى خوبى است. (12)

    پى‏نوشتها:

    9-آئين شوهردارى ص 172.
    10-بحار،ج 1 ص 165.
    11-بحار ج 1 ص 174.
    12-بحار ج 103 ص 258.

    آيين همسردارى « آيت الله ابراهيم امينى »

           

     جوانان  و نحوه
 ي گذراندن اوقات فراغت

    جوانان و نحوه ي گذراندن اوقات فراغت

    مقدمه:
    اوقات فراغت، دلپذيرترين لحظات براي همه ي انسان ها بويژه نسل جوان است. از آنجا که اوقات فراغت نقش مؤثري در زندگي جوان دارد، برنامه ريزي براي استفاده از اين اوقات گرانبها که چون برق و باد در گذرند، از اهميت ويژه اي برخوردار است.
     
    از آنجا که «فراغت» بدون در نظر گرفتن «کار» مفهومي ندارد، بنابراين، کار و فراغت مفاهيمي هستند که با وقت و زمان ارتباط دارند، کار، گذراندن وقت براي فعاليت خاص و با هدفي خاص است و فراغت، وقت آزادي است که فرد به فعاليت خاصي اشتغال ندارد.معمولا بيشتر افراد جامعه، که به کار اهميت مي دهند و براي آن برنامه ريزي مي کنند، به اوقات فراغت که ارزش آن کمتر از کار نيست توجه چنداني ندارند و براي گذراندن آن برنامه اي در نظر نمي گيرند.امروزه، اوقات فراغت از چنان اهميتي برخوردار است که عملا به گشايش باب ويژه اي در حوزه علوم اجتماعي، تحت عنوان «جامعه شناسي و فراغت» انجاميده است. مبناي ظهور آن نيز رهانيدن انسان غوطه ور در جامعه ي شهري و صنعتي از دام «از خود بيگانگي» است. به اين معنا که از ساعات غير کاري افراد، به عنوان فرصتي براي بازاريابي خود و تجلي يافتن بعد معنوي انسان استفاده بشود.در اهميت اين موضوع همين بس که برخي از صاحب نظران علوم اجتماعي، فعاليت هاي «اوقات فراغت» را نشانه هايي از فرهنگ «فرهنگ جامعه» مي دانند.
    اوقات فراغت در بينش اسلامي
    از آنجا که در تعاليم ديني، هرگونه کار و فعاليت سالم و هدفدار، نوعي عبادت شناخته شده، مانند: تفکر در نشانه هاي خدا، نرمي سخن، بلند گفتن سلام، نگاه محبت آميز به والدين، نگاه احترام آميز به دانشمند، نگاه به پيشواي دادگر، کمک به مسلمانان و... پس نمي توان فراغت را به معناي خلاص شدن از کار به شمار آورد.
    در فرهنگ اسلام تمام «اوقات» مي توانند «وقت کار» و «زمان فعاليت سالم و هدفدار» به شمار آيد و يک مسلمان نبايد فارغ از آن باشد. فرد مسلمان، هرگاه از کاري فارغ شد بايد به کار ديگري بپردازد. زيرا خداوند بنده ي بيکار را دشمن شمرده است. از امام موسي کاظم (ع) روايت است که: «اوقات يک مسلمان به چهار بخش تقسيم شده است: راز و نياز با خدا، کار و تلاش براي کسب رزق و روزي، ارتباط سازنده با ديگران و تفريح سالم.»
    بر اساس اين زمان بندي، تمام فعاليت هاي فردي و اجتماعي يک مسلمان مفيد و داراي هدف است که ما آن را «کار» مي ناميم. بنابراين، تفريحات سالم و سازنده نيز نوعي فعاليت مفيد و هدفدار هستند. چنانچه بر اساس روايت نقل شده، هدف از تفريح، کسب نيرو و نشاط براي انجام فعاليت هاي ديگر است.
    «اوقات فراغت» در نظام اسلامي، زمان انجام کار مفيدي است که به حس کمال جويي انسان پاسخ بدهد. به زبان ديگر، اوقات فراغت، فرصت هايي است که انسان بايد در جهت رشد و شکوفايي شخصيت معنوي، اجتماعي، فردي و علمي خويش از آن استفاده کند... و اين مهمترين کارکرد اوقات فراغت است.
    جوان و نحوه ي گذراندن اوقات فراغت
    اوقات فراغت براي همه ي جوانان يکسان نيست. جوان روستايي شايد وقت فراغتي نداشته باشد و هميشه مددکار والدين و درگير باشد و ساعت فراغت وي همان ساعتي است که به استراحت مي پردازد. جوان کارگر نيز با توجه به اينکه اغلب از صبح تا شام مشغول کار است و تمام انرژي او در همين ساعات مصرف مي شود، فراغت از کار به معناي زمان استراحت است. همچنين جواني که خود را براي امتحانات پايان ترم يا کنکور آماده مي کند، معمولا تمام وقت او را درس و مطالعه مي گيرد و کمتر ساعاتي باقي مي ماند که بتوان آن را وقت فراغت ناميد. چنين به نظر مي رسد که جوان در ايام تحصيل وقت اضافي ندارد و تمام وقت او را دروس و مطالعات علمي گرفته است. اما واقعيت اين است که با برنامه ريزي دقيق و زمان بندي مناسب، مي توان ساعات فراغتي را در بين برنامه هاي درسي گنجاند و در اين اوقات به عبادت، تلاوت قرآن، مطالعه کتاب ها و مجلات سودمند، ورزش و فعاليت هاي اجتماعي پرداخت و ساعاتي را نيز براي کمک و ياري پدر، مادر و ديگر اعضاي خانواده اختصاص داد.
    با توجه به بررسي هاي انجام شده توسط صاحب نظران علوم اجتماعي و علوم تربيتي، بهترين وسيله براي گذراندن اوقات فراغت جوانان، تفريحات سالمي چون ورزش، مطالعه و فعاليت هاي اجتماعي است.
    تفريحات سالم
    اختصاص دادن ساعاتي از روز هر چند اندک به تفريح، موجب کسب نيرو و انرژي لازم براي انجام کارهاي علمي و عملي مي شود. مقصود از تفريح تنها توجه به گردش و قدم زدن در پارک و مسافرت نيست، گرچه اين ها هم اگر به صورت سالم و هدفدار برگزار بشوند، علاوه بر اينکه ساعاتي از وقت جوانان را پر مي کنند، موجب تقويت روحيه و ايجاد نشاط و شادابي در او مي شوند.
    از اين نظر، گاهي تفريح شامل موارد ذيل نيز مي شود: 1- انواع فعاليت هاي ورزشي. 2- بازي هاي سازنده فکري. 3- فعاليت هاي گوناگون هنري. 4- تهيه ي مجموعه هاي مختلفي چون مجموعه ي سنگ، برگ، گل و... . 5- جمع آوري مطالب علمي، فرهنگي، ورزشي، هنري و... . 6- نگارش داستان شعر و ثبت خاطرات ارزشمند زندگي. 7- مطالعه ي کتاب، نشريه، روزنامه هاي مفيد، معتبر و متناسب با گروه سني جوان. 8- مکاتبه با مجلات معتبر و روزنامه ها و طرح پرسش هاي گوناگون براي پاسخگويي. 9- شرکت در فعاليت هاي گروه ها، مؤسسات و کانون هاي علمي، فرهنگي، هنري و اجتماعي معتبر و قابل اعتماد. 10- استفاده مناسب و به اندازه از برنامه هاي راديو و تلويزيون. 11- شرکت در کلاس هاي علمي، فرهنگي و هنري. 12- کمک و ياري به اعضاي خانواده، دوستان، همسايگان، اقوام و... . 13- و سرانجام ساعتي نيز براي تفکر و تعمق در خويشتن و بررسي نقاط ضعف و قوت و محاسبه ي اعمال روزانه ي خود.
    از آنجا که برخي از موارد ذکر شده، از اهميت بيشتري برخوردارند. ضروري است که اشاراتي به آنها داشته باشيم.
    ورزش
    اسلام براي مسأله ي ورزش و پرورش جسم، اهميت ويژه اي قايل شده است. تا آنجا که پيامبر اکرم (ص) علاوه بر تشويق پيروان خود به انجام ورزش هايي چون اسب دواني و تيراندازي، خود نيز در اينگونه فعاليت ها شرکت مي جستند.
    ورزش جز آنکه فعاليت بدني و اجتماعي و گروهي است نوعي بازي به حساب مي آيد و براي مدتي انسان را از نگراني ها و دلواپسي ها به دور نگه مي دارد و فرد را متوجه ي نقاط مثبت خويش مي کند.
    بازي ها را معمولا به سه دسته تقسيم مي کنند:
    1. بازي هايي که به پرورش جسم کمک مي کند و مهارت هاي جسمي و حرکتي را تقويت مي کند مانند: دوچرخه سواري، واليبال، فوتبال و ...
    2. بازي هايي که قدرت تخيل را پرورش مي دهد، مانند: ماکت سازي، طراحي، نقاشي و...
    2. بازي هايي که قدرت تفکر را پرورش مي دهد. شطرنج و انواع معماها و...
    پر کردن اوقات فراغت جوانان با بازي هايي که به جسم و پرورش جسم، تخيل و انديشه ختم شود، بسيار مطلوب است.
    مطالعه
    مطالعه ي کتاب هاي سودمند، بهترين سرگرمي و تفريح به شمار مي رود. جواني که اوقات فراغت خود را با خواندن کتاب بگذراند، علاوه بر بهره برداري علمي و فرهنگي، از ضعف اعصاب و پريشاني در امان بوده، در زندگي از آرامش بيشتري برخوردار خواهد بود.

    منبع: مجله شاهد جوان

           

    برنامه ریزی 
برای روزهای عید


    برنامه ریزی برای روزهای عید

    تمام اعضاي خانواده پس از يك دوره طولاني مدت فعاليت، نياز به استراحت و تفريح در تعطيلات دارند.
    اما احتمالا شما هم تا به حال با افرادي برخورد داشته‌ايد كه وقتي اسم «تعطيلات» مي‌آيد اصلا احساس خوبي ندارند يا از تعطيلات فراري هستند. علت اين امر را مي‌دانيد؟
    براي اين‌كه تجربه خوبي از تعطيلات گذشته ندارند و يكي از مهم‌ترين علل آن نيز عدم برنامه‌ريزي قبلي و مناسب براي لذت از تعطيلات است.
    شايد تصور كنيد كه تعطيلات يعني خوابيدن و استراحت و نداشتن كار و مشغوليت ذهني خاص، اما اين موارد شايد براي روز اول بد نباشد ولي در ادامه شما را با مشكل رو به رو خواهد كرد.
    گروهي ديگر از خانواده‌ها كه فرزندان كوچك دارند معتقدند با بچه‌ها كه نمي‌توان برنامه‌ريزي خاصي داشت زيرا عملا برنامه‌ها تحقق نخواهد يافت. ما در اين قسمت چند نكته را به شما ارائه مي‌كنيم كه با چند دقيقه وقت گذاشتن مي‌تواند به بيشتر لذت بردن شما و خانواده‌تان از تعطيلات كمك كند:

    علايق مشترك را دريابيد.

    يكي از مهم‌ترين مسائل در گذراندن تعطيلات خوب و لذتبخش توجه به علايق مشترك تمامي‌ اعضاي خانواده در برنامه‌ريزي‌هاست. نه اين‌كه تمام لحظات و برنامه‌ها مطابق با سليقه و تمايل يك نفر برنامه‌ريزي شده باشد.
    اول ببينيد آيا همگي از بودن در كنار دريا لذت بيشتري مي‌بريد يا رفتن به كوه و طبيعت، بازي‌هاي گروهي يا حتي خريد كردن؟
    توجه داشته باشيد كه اگر سليقه‌ها با هم فرق دارند حداقل هر برنامه را مطابق ميل يك نفر تنظيم كنيد تا نظر همه به نوعي تامين شود.
    اگر قرار باشد يكي از اعضا رفتن به ساحل آرام دريا را ترجيح دهد اما بقيه هيچ تمايلي به اين كار نداشته باشند نه تنها به آنها خوش نمي‌گذرد بلكه محيط به گونه‌اي خواهد بود كه عضو مورد نظر نيز از رفتن به مكان مورد نظر خود لذت چنداني نخواهد برد.

    انتخاب وسيله نقليه، اهميت خاصي دارد.

    اين‌كه براي رفتن به مكان و مقصد مورد نظر از چه وسيله نقليه‌اي استفاده مي‌كنيد هم مهم است. زيرا برخي افراد تمايل دارند با اتومبيل به گردش بروند و از لحظه لحظه سفر و مسير لذت ببرند، برخي ديگر از جمله كودكان ممكن است در مسيرهاي طولاني دچار خستگي و حالت تهوع و بدخلقي شوند و برخي ديگر نيز در سفرهاي دريايي و هوايي ترس و اضطراب زيادي را تجربه مي‌كنند. پس وسيله نقليه‌اي را انتخاب كنيد كه اكثر اعضاي خانواده مشكلي با آن ندارند و مناسب سن و شرايط آنهاست.

    برمبناي بودجه خود از قبل برنامه‌ريزي كنيد.

    متاسفانه برخي از خانواده‌ها بدون هدف با خانواده راه مي‌افتند و وقتي نياز به گذراندن شب يا ماندن و اقامت در بخشي از راه است با كمبود امكانات و سردرگمي ‌مواجه مي‌شوند. بهتر است اگر قرار است به سينما برويد بليت آن را زودتر رزرو كنيد يا اگر قرار است به شهري ديگر سفر كنيد امكانات يا مكاني را براي اقامت آماده نماييد.

    قبل از حركت وسايل مورد نياز را فهرست كنيد.

    بهتر است چند روز قبل از حركت حتي براي گذراندن يك روز در خارج از شهر فهرستي از وسايل و مواد خوراكي و آشاميدني و گرمايي و لباس‌هاي مورد نياز بويژه در مورد كودكان را تهيه نماييد تا طبق آن مجهز شويد و چيزي از قلم نيفتد.

    به برنامه‌هاي گروهي توجه نماييد.

    تعطيلات فرصت مناسبي براي با هم بودن است. سعي كنيد در هر برنامه‌اي كه داريد با ديگران همسو باشد و صرفا اين فرصت را تبديل به زمان اضافه كاري يا انجام كارهاي عقب افتاده شخصي نكنيد.

    كودكان را فراموش نكنيد.

    فقط به خودتان و بزرگ‌ترها فكر نكنيد. سعي كنيد وقت خود را به‌گونه‌اي تنظيم كنيد كه به كودكان نيز خوش بگذرد. با آنها كتاب بخوانيد. برايشان داستان و خاطره تعريف كنيد يا توپ بازي و بازي‌هاي گروهي ديگر را در برنامه قرار دهيد.

    مكان‌هاي خيلي شلوغ را انتخاب نكنيد.

    البته تعطيلات فرصت مناسبي براي حضور در اجتماع مردم است اما برخي مكان‌ها بيش از حد شلوغ مي‌شود.
    اگر به دلايلي مجبور بوديد كه به چنين مكان‌هايي مثل موزه ملي يا مكان‌هايي مشابه برويد بهتر است از سمت چپ حركت كنيد، زيرا اكثر مردم از سمت راست حركت مي‌كنند.
    ديگر اين‌كه اكثر بازديدكنندگان به نخستين چيزي كه مي‌بينند توجه بيشتري مي‌كنند پس شما به جاي اين‌كه در اولين بخش راه بايستيد و تماشا كنيد بهتر است از قسمت ورودي رد شويد و از قسمت‌هاي ديگر ديدن نماييد.

    مهارت‌هاي اجتماعي را فراموش نكنيد.

    يكي از مهم‌ترين مسائل در زمان تعطيلات رفتار و ارتباط مردم با يكديگر است.
    سعي كنيد به ميانسالان و بزرگ‌ترها احترام بيشتري بگذاريد. باور كنيد آنها تجربه‌هاي ارزشمندي دارند كه مي‌توانند در اختيار شما بگذارند اما ممكن است در مواردي نيز شيوه بيان‌شان با شما فرق داشته باشد. به اين موارد جزئي اهميت ندهيد تا لذت بيشتري از با هم بودن ببريد.

    ممكن است موارد غيرمنتظره‌اي نيز اتفاق بيفتند.

    در هر زمان آمادگي براي رويارويي با هر چيزي را داشته باشيد. قرار نيست همه چيز كاملا مطابق ميل شما پيش برود.
    اگر اتفاق يا حادثه‌اي رخ داد مضطرب نشويد و سعي كنيد با آرامش، تمام توان خود را براي حل و برطرف كردن مشكلات به كار ببريد نه اين‌كه قالب تهي كنيد.
    چنانچه فرزندان شما در سنين كودكي هستند ممكن است برخي بستگان و آشنايان شيوه رفتار شما يا آنها را نپذيرند. در اين مورد به جاي اين‌كه تلاش به متقاعد كردن آنها كنيد بهتر است راحت‌تر با مسائل كنار بياييد و نظرات گوناگون را بپذيريد.
    شايد اطرافيان نيز مانند شما اكنون در حال كسب تجربه و يادگيري در مورد نيازهاي خانواده باشند يا شايد به واسطه برخي تجربياتي كه داشته‌اند خسته يا ناراحت و معذب باشند.
    لازم به ذكر است كه دوستان و بستگان تاثير زيادي از رفتار و گفتار شما مي‌پذيرند. چنانچه شما در مورد فرزندتان با نگرشي مثبت، راحت و ناشي از رضايت صحبت كنيد آنها در مي‌يابند كه شما با فرزندتان مشكلي نداريد پس آنها نيز احساس راحتي بيشتري كرده و بهتر برخورد مي‌كنند. از ديگران انتظار نداشته باشيد كه مشكلات شما را به طور كامل درك كنند مگر اين‌كه به آنها اطلاعات كامل و كافي بدهيد. در اين مورد نيز انتظار نداشته باشيد خودشان به طور داوطلبانه از شما سوال كنند. ‌در مورد امور جاري خود و كودك براحتي صحبت نماييد و به آنچه نياز داريد هم بپردازيد. شايد آنها تا به حال كمكي نكرده‌اند تا احساس نكنيد در امورتان دخالت مي‌كنند اما شما تصور مي‌كنيد كه علاقه‌اي به وضعيت شما ندارند.
    با ديگراعضاي خانواده در روزهاي تعطيل به گردش و تفريح برويد تا هم روحيه خودتان تازه‌تر شود و هم متوجه نيازهاي شما و كودك در حال رشد و يادگيري شما شوند و كودك نيز در تعامل با ديگران روابط اجتماعي را بياموزد. در بسياري از خانواده‌ها كودكان با هم سن وسالان خود مانند دخترخاله يا پسرعمو بازي كرده و اوقات خوشي را دارند. شما نيز فرصت استراحت داريد. اين به مراتب بهتر از اين است كه فرزندتان با غريبه‌ها كه گاهي او را وارد بازي هم نمي‌كنند وقت بگذراند.
    ممكن است اطرافيان كمك خود را در نوع و زماني كه شما خواهان آن هستيد ارائه نكنند اما شما امكان آن را ايجاد كنيد. كمك آنها را بپذيريد و مودبانه آنچه مي‌خواهيد انجام دهند را نشانشان دهيد. به اين ترتيب به تدريج احساس صميميت و راحتي بيشتري خواهند كرد.

    روزنامه جام جم

           

     اوقات فراغت

    اوقات فراغت خود را چگونه به بهترین نحو سپری کنیم

    مؤلف کتاب هاي مديريت آموزشي، انسان شناسي فرهنگي، جامعه شناسي آموزش و پرورش و مباني جامعه شناسي که تعدادي از آن ها گاه تا پنج بار هم تجديد چاپ شده اند، مي گويد: «هيچ کس نمي تواند ادعا کند اوقات فراغت ندارد»
    دکتر قرايي مقدم حدود سه هزار مقاله با موضوعات مختلف و تحقيقات وسيعي در مورد گذراندن اوقات فراغت در ميان دانشجويان و دانش آموزان تهراني و دامغاني انجام داده است، وي در تعريف اوقات فراغت مي گويد: «هر نوع کار و فعاليتي که فرد خارج از ايام و ساعات کار روزانه و حرفه اصلي اش انجام مي دهد که در نهايت موجب احساس رضايت خاطر فرد مي شود، بخشي از اوقات فراغت او به حساب مي آيد.»
    و من هم در ادامه اين تعريفش مي گويم: پس نتيجه مي گيريم اين بحث و گفت و گو با موضوع مديريت اوقات فراغت، بخشي از گذران اوقات فراغت شما محسوب مي شود.
     
    گفتيد هيچ کس نمي تواند ادعا کند اوقات فراغت ندارد؟
    نه، هيچ کس نيست که در طول شبانه روز، اوقات فراغت نداشته باشد، اوقاتي که بعد از ايام کار روزانه براي فرد باقي مي ماند، اعم از اين که آن زمان را در خانه سپري کند يا در خيابان و پارک باشد و يا اين که به کارهاي عقب افتاده اش برسد که در نتيجه آن، احساس نشاط، رضايت و سرگرمي کند، بخشي از اوقات فراغت فرد محسوب مي شود.
    گاهي انجام اين کارهاي عقب افتاده نتيجه اش خستگي مفرط است که حاصلش با تعريف شما از احساس رضايت و نشاط در اوقات فراغت متفاوت است. با وجود اين، آن فعاليت، بخشي از کار روزانه فرد يا بخشي از اوقات فراغت او محسوب مي شود؟
    هر کاري که غير از کار و حرفه روزانه فرد و به اختيار او در هر ساعتي از فراغت که مايل است انجام شود، هر قدر هم که سخت و خسته کننده باشد باز هم جزيي از گذران اوقات فراغت فرد محسوب مي شود، زيرا بر خلاف کار روزانه هيچ اجباري براي انجام آن ندارد و مي تواند زمان آن را تغيير دهد. البته اين مسئله در مورد خانم ها متفاوت است. به ويژه خانم هاي شاغل، زماني را که صرف امور خانه داري مي کنند جزء اوقات فراغت آن ها به حساب نمي آيد. در کل هر کاري حتي سخت و خسته کننده که فرد خارج از زمان کار اصلي اش انجام دهد و از آن احساس شادي کند يا اين که براي زمان از دست رفته احساس زيان نکند، بخشي از اوقات فراغت فرد به حساب مي آيد.
    تفاوت گذران اوقات فراغت و وقت تلف کردن در چيست؟
    اگر پس از گذران اوقات فراغت فرد احساس رضايت و شادابي کرد و از آن فعاليت سود بصري و فکري برد، وقتش تلف نشده، اما اگر بعد از آن زمان دچار استرس، احساس گناه و از دست دادن زمان شد وقتش را تلف کرده است.
    بيشتر جوان هاي ما اوقات فراغت شان را سپري مي کنند و يا اين که وقت شان را تلف مي کنند؟
    متأسفانه به چند دليل عمده مردم ما در اين اوقات که مي تواند نقش بسيار مهمي در شناسايي و شکوفايي استعدادهايشان داشته باشد وقت تلف مي کنند که بخش عمده آن به عدم وجود امکانات و بخشي به عدم مديريت اوقات فراغت در حوزه افراد باز مي گردد. به عقيده من، دولت و رسانه ها (راديو و تلويزيون) نتوانسته اند نياز جوانان و مردم را برطرف سازند. امکانات محدود تفريحي، ورزشي و فرهنگي و... و بالا بودن هزينه هاي استفاده از آن امکانات، عملا جوانان طبقه متوسط و ضعيف جامعه را از آن ها محروم ساخته است و از طرفي رسانه هاي ما در تسخير عناصر فرهنگي، مذهبي، سياسي هستند و نمي توانند برنامه اي شاد، متنوع و متناسب با نياز مردم به ويژه جوانان توليد کنند. از بعد ديگر اوقات فراغت ما تحت تأثير اشتغال ماست، عمده خانواده ها توان مالي براي سامان دهي و نظم بخشيدن به اوقات فراغت خانواده را ندارند و نمي توانند براي سفرهاي فصلي، ساليانه و يا آخر هفته برنامه ريزي اقتصادي داشته باشند. به ناچار در اثر تمام اين عوامل، بخشي از مردم ما به ويژه جوانان و نوجوانان در اوقات فراغت، وقت تلف مي کنند و در نهايت، براي جبران کاستي ها جذب سي دي ها، ماهواره و گروه همسالان مي شوند و اوقات فراغت شان سر گذرها، ميادين و در خيابان ها با دود کردن سيگار و خوردن اکس و ... مي گذرد.
    مي خواهيد بگوييد چگونگي گذران اوقات فراغت در ميان جوانان يک جامعه تأثير مستقيم در بروز آسيب هاي اجتماعي دارد؟
    بله، به جرأت مي توان گفت يکي از مهم ترين عوامل مؤثر در بروز انواع آسيب هاي اجتماعي مربوط به عدم مديريت و برنامه ريزي صحيح براي اوقات فراغت جوانان و نوجوانان است. اگر جوان از هر طبقه اي در جامعه، بتواند از امکانات تفريحي، ورزشي و... موجود استفاده کند و حق انتخاب داشته باشد و با تنوع سرگرمي ها رو به رو شود و از طرفي خانواده امکان مالي براي برنامه ريزي و تنظيم اوقات فراغت جوان را داشته باشد، جوانان در دوران بلوغ با سرعت جذب گروه همسالان نمي شوند و خودشان به ناچار براي اوقات فراغتشان برنامه ريزي نمي کنند. در غير اين صورت جامعه به سرعت دچار پاتولوژي «آسيب هاي اجتماعي» مي شود.
    مديريت و برنامه ريزي در اوقات فراغت به عهده خود فرد است و يا جامعه و خانواده؟
    اصل کار بر دوش دولت است که بايد براي اوقات فراغت مردم و جوانان کشور برنامه ريزي و امکانات را مهيا کند، که البته طي سال هاي اخير با فعال شدن فرهنگسراها و خانه فرهنگ ها کمي اين کار انجام شده، اما کافي نيست. از طرفي خيلي هم متناسب با نياز جوان امروز نيست. اما در حال حاضر اين خانواده ها هستند که در بيشتر موارد با توجه به اقتصاد خانواده براي اوقات فراغت فرزندانشان برنامه ريزي مي کنند و تصميم گيرنده هستند. فرزنداني که به هر دليلي از جمله فقر مالي يا فرهنگي براي اوقات فراغتش در خانواده برنامه ريزي نشود، جذب گروه همسالان مي شوند و خودشان براي زمان هايشان برنامه ريزي مي کنند که عمدتا به دليل عدم آموزش جوانان و کمي تجربه وقتشان را تلف مي کنند نه اين که اوقات فراغتشان را سپري کنند.
    جوان ها چگونه بايد براي مديريت اوقات فراغت شان آموزش ببينند؟ براي گذران اوقات فراغت مطلوب، يک تعريف و معيار جهاني وجود دارد؟ به نوعي ما بايد فعاليت هاي ويژه «اوقات فراغت» را در کم و کيف هم سو با کشورهاي پيشرفته و مدرن انجام دهيم؟
    در مورد بخش اول سؤال بايد بگويم: بله، اوقات فراغت بايد از تنوع برخوردار باشد و فعاليت هايي که در آن زمان انجام مي شود هدفمند باشد و از ديد «کارکرد گرايان» هر عمل حتي در زمان اوقات فراغت بايد يک نتيجه داشته باشد، خواه اين نتيجه شادي باشد خواه سود اقتصادي، فرهنگي و غيره.
    اما در بخش دوم سؤال شما بايد بگويم اصولا گذران اوقات فراغت هر مردمي خاص همان مردم است که با توجه به فرهنگ، سنت، مذهب، موقعيت جغرافيايي و اوضاع اقتصادي مردم آن کشور شکل مي گيرد. در واقع هر جامعه اي اوقات فراغت مختص به خودش را دارد. حتي در کشورمان نيز گذران اوقات فراغت مردم شهرها و روستاهاي مختلف با يکديگر متفاوت است، چون امکانات متفاوت در اختيار دارند. به نوعي براي گذران اوقات فراغت مطلوب يک قانون کلي وجود ندارد. چگونگي گذران اوقات فراغت بيشتر به طبقه افراد، نوع شغل، سطح تحصيلات، سن و جنس افراد بستگي دارد.
    عمده عادت هاي ما ايرانيان در گذران اوقات فراغت چيست؟
    در کشور ما اوقات فراغت از گذشته تا به حال تغيير ماهيت داده است. به عبارتي گذران اوقات فراغت مردم از خارج خانه به درون خانه ها راه يافته و آمارها نشان مي دهد، بيشتر صرف ديدن و شنيدن تلويزيون و راديو مي شود و متأسفانه وقت کمتري براي مطالعه صرف مي شود. البته سينما، پارک ها و تئاتر هنوز هم جزء گذران اوقات فراغت محسوب مي شود. اما در گذشته مردم عموما اوقات فراغت شان را به ميان طبيعت و ييلاق هاي اطراف شهر مي رفتند، البته کساني که از توان مالي برخوردارباشند و وسيله نقليه شخصي داشته باشند هنوز هم گاهي به اين شيوه اوقات فراغت را سپري مي کنند. ولي عموما اوقات فراغت در خانه صرف ديدن تلويزيون مي شود و اين البته از جهاتي مثبت است، علي رغم آن که صدا و سيما نتوانسته برنامه هايي متناسب با نياز مردم و به ويژه جوانان توليد کند اما به آن جهت که گاهي با برنامه ها و فيلم هايش فضا و تصاويري را مي سازد که فرد شايد هيچ گاه امکان حضور در آن ها را نداشته باشد باعث افزايش نشاط و آگاهي فرد مي شود. اما مردم در گذشته نه خيلي دور که البته هنوز در بسياري از روستاهاي کشور به آن پايبند هستند اوقات فراغت شان را به شب چره «شب نشيني» مي گذراندند. ولي امروز در شهرهاي بزرگ اين نوع از گذران اوقات فراغت به دليل گران بودن هزينه هاي زندگي، دوري مسافت ها و محدود بودن زمان کمتر ديده مي شود و در واقع هر چه جامعه به سوي توسعه يافتگي و صنعتي شدن مي رود روابط خويشاوندي کم رنگ تر مي شود.
    آيا مي توان با توجه به چگونگي گذران اوقات فراغت، به شناخت شخصيتي از افراد رسيد، به نوعي آن دسته اي که ترجيح مي دهند در اين زمان در طبيعت و ميان جمع باشند، «برون گرا» و دسته ديگر را، «درون گرا» دانست؟
    خير، نمي توان از اين راه به شناخت شخصيتي رسيد و قانون برون گرا و درون گرا را براي فرد صادق کرد. زيرا گذران اوقات فراغت بيشتر مربوط به امکانات فرد مي شود. اما نوعي تأثير متفاوت بر روحيه ي فرد مي گذارد. فردي که بيرون از فضاي خانه اوقاتش را سپري مي کند، عموما شادتر و براي آغاز هفته کاري آماده تر مي شود، اما افرادي که اوقات فراغت شان با ديدن تلويزيون و سينما سپري مي شود گاهي دچار تنش ها و استرس هاي ناشي از موضوع فيلم ها مي شوند.
    بيشترين تأثير خوب براي گذراندن اوقات فراغت بر فرد چگونه است؟
    از آن جايي که جوامع با صنعتي شدن و افزايش به خدمت گرفتن ابزار و ماشين موجب ازدياد ساعات بيکاري و فراغت افراد شده اند اين تأثير بر هويت افراد پر رنگ تر شده است. چنانچه ساعات کار هفتگي از حدود شصت ساعت به چهل ساعت رسيده و طبق آماري که سازمان مديريت و برنامه ريزي طي پنج - شش سال گذشته ارايه کرده است، هر فرد حدود 90 تا 120 دقيقه صرف کار مفيد مي کند. با اين افزايش اوقات فراغت اهميت آن براي يک مديريت صحيح و منسجم بيشتر احساس مي شود و از طرفي تأثيري که مي تواند بر روحيه ي زندگي شخص داشته باشد افزايش مي يابد. در نتيجه فراغت از ابعاد اقتصادي، اجتماعي، فرهنگي، بهداشت و سلامت روح و حتي سياسي بر زندگي فرد تأثيرگذار است.
    تحقيقات نشان داده است افرادي که اوقات فراغت مفيد و مطلوبي دارند از لحاظ اقتصادي بازده مطلوب تري دارند و از لحاظ روحي نشاط و حتي طول عمر بيشتري دارند. اما تأثير اجتماعي و فرهنگي چگونگي اوقات فراغت بر زندگي فرد موجب افزايش سطح شعور، آگاهي و تبادل افکار مي شود. به نوعي اين اتفاق در گذشته و زماني که مطبوعات و رسانه ها وجود نداشتند و افراد در زمان بيکاري در روستاها دور هم جمع مي شدند و اين اتفاق موجب مي شد که تمام اخبار و اطلاعات مربوط به اهالي ده رد و بدل شود. اما گذران اوقات فراغت بر زندگي سياسي فرد تأثيرگذار است. چنانچه در صورتي که اين زمان صرف امور مثبت و مفيد شود نگاه و تفکر افراد جامعه نسبت به دولت و حکومت مساعد خواهد بود. زيرا براي فراغت افراد امکانات را فراهم کرده اند. در نتيجه نوع گذران اوقات فراغت بر بخش هاي متعدد زندگي يک فرد تأثير مي گذارد.

    منبع: مجله شاهد جوان

           

    چند بازی برای وقتی که کودکمان به 6ماهگی میرسد


    چند بازی برای وقتی که کودکمان به 6ماهگی میرسد

    وقتي فرزندتان به 6 ماهگي مي‌رسد متوجه مي‌شويد كه سرگرم كردن او نياز به انرژي بيشتري دارد. حالا او از بازي كردن لذت مي‌برد.
    هر چه كودك بزرگ‌تر مي‌شود سرگرم كردن او تلاش بيشتري مي‌خواهد. او در 6 ماهگي بخوبي آماده يادگيري است و براي كشف آنچه لمس مي‌كند، مي‌شنود يا مي‌چشد و مي‌بيند به كمك شما نياز دارد.
    حتي تغيير موضع او از پشت به شكم يا از روي زمين به روي صندلي موقعيت‌هاي جديدي برايش ايجاد مي‌كند تا مهارت بيشتري در سيستم حركتي پيدا كرده و در نهايت چهار دست و پا برود، راه برود و نهايتا بدود.
    به منظور تقويت مهارت‌هاي ظريف حركتي در دستان و انگشتان كودك سعي كنيد فرصت‌هايي ايجاد كنيد تا كودك اشياي مختلف را به دست گرفته و با آنها بازي كند.
    وسايل و اسباببازي‌هايي مانند توپ و لگو مي‌تواند در اين زمينه موثر باشد، اما بازي‌هاي قديمي‌ با استفاده از دست و انگشتان نيز براي كودك سرگرم‌كننده هستند و فرصتي براي تقويت رابطه دوطرفه ميان شما و فرزندتان فراهم مي‌كنند.

    در اين بخش به چند مورد از اين بازي‌ها اشاره مي‌كنيم:

    اين پيشي كوچولو: بازي را با انگشت شست پاي كودك شروع كنيد. انگشتان شست پاي او را بين انگشت شست و اشاره خود گرفته و شروع به حرف زدن كنيد. براي مثال بگوييد اين پيشي كوچولو شير خورد، به خريد رفت، در خانه ماند، خوابيد... و وقتي نوبت به انگشت كوچك پايش برسد قلقلكش گرفته و مي‌خندد.
    كلاغ پر: بازي قديمي‌كلاغ پر، گنجشك پر را با او بكنيد و با هر بار كه مي‌گوييد پر او را از روي زمين بلند كنيد. پس از چند بار او ياد مي‌گيرد با شنيدن كلمه پر خود را به طرف بالا بكشد.
    دالي موشه: در پشت در يا بالش قايم شويد و سپس ناگهان خود را به كودك نشان دهيد و بگوييد دالي موشه من تو را ديدم. كودك از اين كار لذت مي‌برد و دوست دارد كه بارها و بارها اين كار را انجام دهيد.
    يك نان بده: در حالي كه دست‌هايتان را به هم مي‌زنيد بگوييد يك نان بده نانوا، زود، زود، تند يك نان بده سپس دست‌هايتان را به علامت گرفتن از هم باز كنيد. خوشحالي كودك را خواهيد ديد. البته بازي‌هايي مثل كلاغ پر با انگشت و ليلي‌ليلي حوضك نيز در ماه‌هاي بعد كودك را سرگرم مي‌كند.اين گونه بازي‌هاي قديمي‌ به دليل اين‌كه نياز به وسايل و اسباب بازي خاصي ندارد و سرگرمي‌ داشته باشد قابل انجام است و كودك از آن لذت مي‌برد.
           نورپورتال

    سرمایه ارزشمند اوقات فراغت را به هدر ندهیم

    سرمایه ارزشمند اوقات فراغت را به هدر ندهیم

    این که گفته اند:«فرصت، به دست آمدنی نیست؛ بلکه به دست آوردنی است» کلامی درست است و کار کسانی است که خلاقیت آنان در «مدیریّت زمان» و ا ستفاده از «فرصت های موجود»، سبب می شود که زمان، گسترش یابد و از «هیچ»؛ «خیلی چیزها» پدید آید.
    مثلاً اگر «تعطیلات»، نوعی فرصت و مهلت است، بدون برنامه ریزی برای استفاده از آن، این «منبع سود»، به راحتی تبدیل به «کانون زیان» می شود و این سرمایه از کف می رود.
    این گونه است که ایّام فراغت، به ایّام حسرت تبدیل می شود و سرمایه به زیان!
    گرچه دل انسان می خواهد ایّام فراغت را به خوشی و لذّت و تفریح و حتّی بیکاری و راحتی بگذراند، ولی با حسرت های بعدی این گونه رفتار با یک «نعمت الهی» چه کنیم؟
    پیشوای پاکان و اسوه ی پاکی ها، علی (ع) فرمود:
    ان یکن الشغل مجهدة فالفراغ مفسدة. (1)
    اگر کار و اشتغال، زحمت دارد، بیکاری هم فساد انگیز است.
    و این جایی است که فراغت را به معنای بیکاری بگیریم و این سرمایه را تباه سازیم؛ ولی اگر از این امکان موجود، برای آینده بهره بگیریم چه؟ نه تنها مفسده نیست، بلکه سودآور و مایه ی مسرّت خواهد بود.
    آنچه به عنوان «ایّام فراغت» داریم، فرصتی است که هنوز گرفتاری ها واشتغالات، آن قدر ما را محاصره نکرده که به هیچ کاری نرسیم. مجال موجود و حال نقد را باید به بهترین صورت به بهره وری رساند؛ چرا که شاید دیگر پیش نیاید و مجالی دست ندهد.
    باز هم از کلام مولا علی (ع) بیاموزیم که بر قلّه ی رفیع آگاهی و موعظت و حکمت نشسته و به ما نوآموزان و تازه پایان، چنین پند می دهد:
    و اعلم ان الدنیا دار بلیة لم یفرغ صاحبها فیها ساعة الّا کانت فرغته علیه حسرة یوم القیامة. (2)
    بدانید که دنیا، سرای گرفتاری است و اهل دنیا، هرگز ساعتی به فراغت و بیکاری و بی خیالی در آن نمی گذرانند؛ مگر آن که همین یک ساعت، مایه ی حسرتشان در روز قیامت خواهد بود.
    پس چه باید کرد؟
    ایّام فراغت را نباید به معنای ایّام بیکاری و تعطیلی کار و وانهادن خویش و از یاد بردن هدف و فرونشستن از طیّ طریق و ادامه ی مسیر دانست. این «آفت عمر» است. کدام جوان با همّت و هوشیاری این گونه عمل می کند؟
    درست است که جسم و جان ما هم نیازمند «تفریحات سالم» است ولی تفریحات سالم چیست و چگونه روح ما شاد و انبساط خاطر می یابد؟
    بعضی با تماشای مناظر طبیعی و قدم زدن در باغ و ساحل رودخانه و هوای آزاد و دامنه ی کوه، «انبساط خاطر» می یابند. بعضی با دید و بازدید و «صله ی رحم»، به مسرّت و شادی می رسند؛ برخی با ورزش و نرمش؛ بعضی با مطالعه و کارهای علمی و فعالیّت های هنری و ذوقی؛ برخی با حضور در یک مسجد و فضای روحانی و شرکت در مراسم مذهبی. بعضی هم این تفریح را در یک شب نشینی یا تماشای یک فیلم و مسابقه می جویند.
    در مواردی، تفریح، به کام انسان زهر می شود و روح را آزرده و خسته می سازد و اعصاب را می فرساید و دل را چرکین، خشم را افزون، وقت را تلف، و دوستی ها را تبدیل به دشمنی و حسادت می کند.
    راستی! از اوقات فراغت، چگونه باید بهره گرفت؟
    بعضی از کسانی که در اوقات فراغت و روزهای تعطیلی، ساعت ها پای فیلم می نشینند و خود را از هوای آزاد و قدم زدن در دامن طبیعت و تحرّک بدنی و تجدید نشاط روحی محروم می کنند، به خیال تفریح، خود را خسته تر و فرسوده تر می سازند. در کنج خانه نشستن و تنها چشم به صفحه ی تلویزیون و صحنه ی فیلم دوختن، نوعی «تفریح کاذب» است. بیچاره «روح» که گاهی زیر دست و پای ندانم کاری های ما «له» می شود و برای یک قطره «معنویت» بال بال می زند و ما از آن دریغ داریم!
    باری، چه کنیم که فراغتمان به حسرت تبدیل نشود؟
    هوشیاری لازم است که با سرمایه ای به نام فراغت، بازی نکنیم.
    از وصیت های حضرت رسول (ص)، به ابوذر غفاری این است که «پنج چیز را قبل از پنج چیز، غنیمت بشمار، یکی هم آسودگی و فراغت را پیش از گرفتاری و مشغولیت». (3)
    یک بار دیگر هم جام روح و پیاله ی دلمان را زیر بارش حکمتی نغز از مولای متقیان قرار دهیم که می فرماید:
    اجعل زمان رخائک عدة لأیّام بلائک. (4)
    روزگار آسوده خاطری خویش را سرمایه و ره توشه ای برای روزهای گرفتاری ات قرار بده.
    نیز، از سخنان حکیمانه ی اوست:
    فلیعمل العامل منکم فی ایّام مهله قبل ارهاق اجله و فی فراغه قبل اوان شغله.(5) هر کوشنده و تلاشگری از شما، پیش از آن که اجلش فرا رسد، عمل کند و پیش از آن که دوران گرفتاری فرا رسد، در دوره ی فراغت بکوشد.
    اگر دوره ی فراغت به بیکاری بگذرد که فساد خیز است، به خصوص برای جوانان:
    جوانی و بیکاری و خواسته
    بسی فتنه ها زین سه برخاسته
    اگر به کم کاری و اهمال و پرداختن به امور کم ارزش وغیر اولویت دار هم بگذرد، باز، حسرت آور است و با روش و منش یک انسان دقیق و حسابگر – که ارزش زمان و عمر و قیمت فرصت ها و اوقات را می شناسد - ناسازگار است.
    به هر حال، ما و زمان، در حال دادوستد با یکدیگریم. زمان از ما «عمر» و «فرصت»ها را می گیرد و ما، در «ظرف زمان»، به تلاش و تحصیل و مطالعه و فراگیری و تجربه اندوزی و خودسازی می پردازیم.
    آیا نباید حساب کرد که چه می دهیم و چه می گیریم؟
    سود می بریم یا زیان می کنیم؟
    ما اکنون سر کلاس نشسته ایم؛ کلاس زندگی. در کلاس عمر، هر کس را یک بار می نشانند و درس می دهند و امتحان می گیرند. می توانیم دنیا را یک میدان وسیع مسابقه بدانیم که همه ی آدم ها رقیب مایند. ما هم در یک رقابت سالم، با همه شرکت کرده ایم. به خودمان نمره و امتیاز بدهیم که نحوه ی بهره گیری مان از فرصت هایمان چگونه است؟
    در آغاز، به «مدیریّت زمان» اشاره کردیم. این وقتی است که اولویت ها را در زندگی خویش بشناسیم و به تناسب آن،فرصت های خود را خرج کنیم.
    کسانی که در زندگی و مصرف سرمایه ی زمان، به اصلی و فرعی کردن مسائل نمی اندیشند و موضوعات را پیش خود به «مهم» و «مهم تر» و «لازم» و «لازم تر» تقسیم نمی کنند، کم ترین ضرر و ضایعه برایشان، این است که «آفتابه» را خرج «لحیم» می کنند و اصل را فدای فرع.
    سرمایه ی ما همین یک بار زیستن است؛ ولی سود ما چیست؟
    آنچه ندارد عوض، ای هوشیار!
    عمر عزیز است، غنیمت شمار
    کسی که اوقات فراغت خویش را به کارهای بیهوده یا کم اهمیت سپری کند، از کارهای مهم تر باز می ماند.
    و این، خسارتی است بزرگ!

    پی نوشت

    1. میزان الحکمه، ج 7، ص 459.
    2. نهج البلاغه، تصحیح: صبحی الصالح، نامه ی 59.
    3. ...و فراغک قبل شغلک (مکارم الأخلاق، ص 459).
    4. تصنیف غرر الحکم، ص 473.
    5. نهج البلاغه، خطبه ی 86.

    نويسنده: جواد محدّثی

    نورپورتال

    اوقات فراغت

    اوقات فراغت چه اوقاتی است

    تمدّن، محصول اوقات فراغت ملّت هاست، مردمانی که خور و خواب و شکار و غارت، همه ی شب و روز آنها را پر کرده بود، هیچ تمدّنی نیافریدند. ظروف مقاوم تر، جامه های ظریف تر، معماری ماناتر، شعر زیباتر، ماشین ها، کتاب ها، ارتباطات، اختراعات، اکتشافات و ... همه ی وسایل رفاهی بشر، زاییده ی اوقات فراغت اویند.
    ویل دورانت(1)
     
    وقت فراغت، چه وقتی است؟
    اوقات فراغت، ساعاتی است که باید بدون اجبار، صرف اموری شود که شخص به آنها «تمایل» دارد و تا حد ممکن نباید با نفع اقتصادی همراه باشد یا منبع درآمدی برای شخص، محسوب گردد؛ بلکه باید به کسب تنوع، ایجاد سرگرمی، فراهم آوردن امکانات رشد فکری و جسمی در راستای تعالی و رسیدن به ارزش های معنوی منجر گردد. (2)
    در ارائه یک تعریف علمی از «اوقات فراغت»، دکتر «جی، بی، نیش» در کتاب «فلسفه ی فراغت و تفریحات سالم»، این گونه اظهار نظر می نماید: «فراغت، مربوط به اوقاتی از زندگی انسان می شود که از کار کردن، آزاد است و در خواب هم نیست». (3)
    دکتر غلامعلی افروز معتقد است که:
    «منظور از اوقات فراغت، فرصت و زمانی است که انسان مسئولیت پذیر، هیچ گونه تکلیف یا کار موظفی را عهده دار نبوده، زمان در اختیار اوست که با میل و انگیزه ی شخصی به امر خاصی بپردازد. به دیگر سخن، فراغت، زمانی است که پس از به انجام رساندن کار و تکلیف موظّف روزانه، باقی مانده است و انسان، فرصت می یابد که با رغبت و علاقه و انگیزه ی شخصی، فعالیت یا برنامه ی خاصی را انتخاب و پیگیری نماید». (4)
    اوژه «اوقات فراغت» را چنین تعریف می کند :
    «منظور از اوقات فراغت، وقت صرف شده برای سرگرمی ها، تفریحات و فعالیت هایی است که افراد به هنگام آسودگی از کار عادی با شوق و رغبت، به سوی آنها رو می آورند». (5)
    گروه بین المللی جامعه شناسی، تعریف زیر را از «اوقات فراغت» ارائه کرده است:
    «وقت صرف شده برای مجموعه ای از اشتغالات، که فرد با رضایت خاطر، به قصد استراحت، یا برای تفریح و یا به منظور توسعه آگاهی ها یا فراگیری غیر انتفاعی و مشارکت اجتماعی، داوطلبانه و بعد از رهایی از الزامات شغلی، خانوادگی و اجتماعی به آنها می پردازد».(6)
    دومازیه، (7) جامعه شناس فرانسوی و مؤلف کتاب به سوی تمدّن فراغت، معتقد است:
    فعالیت های اوقات فراغت (فوق برنامه ) ،مجموعه فعالیت هایی است که شخص ، پس از رهایی از تعهدات وتکالیف شغلی، خانوادگی واجتماعی، با میل واشتیاق به آن می پردازد و غرضش استراحت ، تفریح ، توسعه ی دانش ، به کمال رساندن شخصیت خویش، به ظهور رساندن استعدادها وخلاقیت ها، و سرانجام، مشارکت آزادانه در اجتماع است. (8)
    کن براون (جامعه شناس)، اضافه می کند که:
    وقت فراغت صرفاً وقتی نیست که صرف کار نشود، بلکه فعالیت هایی مانند مسافرت برای کار، مراقبت شخصی، کارهای خانه، خرید، مراقبت از بچه و خوابیدن، همه از امور ضروری اند که اکثر جامعه شناسان، آنها را به عنوان «فراغت» نمی شناسند. (9)
    اکنون با بررسی این تعاریف می توان به این نکات اشاره کرد:
    1- در ارائه تعریف «اوقات فراغت» عده ای صاحب نظران به «ویژگی های اوقات فراغت» اشاره نموده و عده ای دیگر «اهداف اوقات فراغت» و گروهی «آثار و نتایج اوقات فراغت» را مورد توجه قرار داده اند.
    2- از میان تعاریف ارائده شده، تعریف دومازیه تقریباً «جامع ترین تعریف برای اوقات فراغت» (10) است، که در آن، علاوه بر ویژگی های «اوقات فراغت» به کارکردها و نتایج آن نیز اشاره شده است.
    بهره وری چیست؟ بهره ور کیست؟
    تعریف «بهره وری»: در مورد بهره وری، تعریف پذیرفته شده ای که مورد توافق همگان باشد تقریباً وجود ندارد؛ امّا در این جا به تعدادی از تعاریف معتبر، اشاره می شود.
    استنیر می گوید: بهره وری، میزان و معیار عملکرد و یا قدرت و توان موجود در تولید کالا و خدمات است.
    استیگل معتقد است که: بهره وری را می توان همان نسبت میان بازده و عملیات تولیدی مشخّص و معیّن دانست.
    ماندل، اشاره می کند که: بهره وری به مفهوم نسبت بین «بازده تولید» و «واحد منابع مصرف شده» است که با یک نسبت مشابه در دوره ی دیگر، مقایسه می شود.
    بهره وری برابر است با خارج قسمت خروجی (میزان تولید) بر یکی از (یا کلّ) عوامل تولید.
    دیویس، تغییر به دست آمده در شکل محصول (در ازای منابع مصرف شده در مسیر تولید آن) را بهره وری می نامد. (11)
    تعریف «بهره ور»: با توجه به تعاریفی که گذشت، یک سؤال اساسی مطرح می شود که: چه انسانی با چه ویژگی هایی می تواند یک فرد بهره ور باشد؟
    سه ویژگی اساسی را برای یک فرد بهره ور می توان مورد شناسایی قرار داد.
    الف) نارضایتی خلّاق :
    رضایت ازوضع موجود پدیده ها و امور، باعث می شود که فرد، نسبت به تغییر دادن وضعیت آنها اقدامی نکند. نارضایتی خلّاق، یعنی همواره از زاویه ی نقد وضع موجود پدیده ها به آنها نگریستن و در جستجوی شکل برتر و بهتر آنها برآمدن .
    نارضایتی خلّاق نسبت به دستاوردهای زندگی باعث می شود که ما همواره با خود، شعار زیر را زمزمه کنیم و بر اساس آن، عمل کنیم: «امروز بهتر از دیروز وفردا بهتر از امروز!».
    ب) نگرش مثبت :
    نگرش مثبت به معنای ندیدن «زشتی ها و نقص ها» و خوش بینی بسیار ودور از واقع بینی نیست؛ بلکه به معنای درست دیدن «نقص ها» برای دستیابی به راه های «رفع» آنهاست. آدمی آن گاه به رفع نقص و بهبود امور یا اصلاح دیگر افراد می اندیشد که بتواند به آن پدیده (شخص، چیز، روند)، با نگرشی مثبت نگاه کند. هر گاه فردی با تنفّر، انزجار و بدبینی با امور روبه رو شود، جریان اندیشه ی سازنده را نسبت به آن موضوع از دست می دهد و فرآیند بهره وری دچار رکود خواهد شد.
    ج) خلّاقیت (توانایی تجسّم، پیش بینی و ایجاد ایده)
    بهره وری در گرو اندیشه های نو برای بهبود «آنچه هست» و طراحی برای آینده است.(12)
    راه کارهای متعدّدی برای پرورش استعداد و خلّاقیت وجود دارد؛ امّا در این جا تنها به یکی از آنها (13) اشاره می کنیم که می گوید:
    خلّاقیت، نتیجه ی پاسخگویی به پرسش های زیر، در مواجهه با هر پدیده (شخص،چیز، روند برای تبدیل آن به پدیده ی بهتر و مطلوب تر است:
    1- چه چیزی را می توان جایگزین کرد؟
    2- چه چیزی را می توان با آن ترکیب کرد؟
    3- چه چیز دیگری مثل این است؟
    4- چرخش جدید؟ تغییر معنا، رنگ، صدا، رایحه، شکل، اندام؟ تغییرات دیگر؟
    5- چه چیز بیفزاییم؟ زمان بیشتر؟ تکرار بیشتر؟ قوی تر؟ بلندتر؟ طولانی تر؟ ضخیم تر؟...
    6- راه های جدید استفاده ازهمین که هست؟ کاربردهای دیگرش، اگر تغییراتی در آن داده شود؟
    7- چه چیزی را حذف کنیم؟ چه چیزی را کم یا کوچک کنیم؟
    8- جابه جا کردن اجزا و آرایش دوباره؟ الگوهای دیگر؟ (14)
    ویژگی های اساسی «فراغت»
    دومازیه در توضیح واژه ی «فراغت» در دایره المعارف علوم اجتماعی کوپر، چهار ویژگی اساسی برای فراغت، توصیف می کند:
    الف) رها بودن از وظایف
    فراغت، نتیجه ی انتخاب آزاد است. البته فراغت، همان آزادی نیست و اشتباه است اگر بگوییم وظایف، ابداً در هیچ بخشی از فراغت، وجود ندارد. با این حال، فراغت، آزاد بودن از دسته ی خاصی از وظایف را دربر می گیرد. در درجه ی اول، فراغت، رهایی از کار مزدگیرانه در محل کار است. فراغت، همچنین آزادی از مطالعه ای است که جزو برنامه های مدرسه است. همچنین فراغت، آزادی از وظایف اساسی ای است که توسط دیگر سازمان های اجتماعی (مانند: خانواده، اجتماع و مذهب)، تعیین شده اند.
    دومازیه معتقد است که هنگامی که فعالیت فراغت، بخشی از کار شخصی (مانند ورزشکاران حرفه ای)، زندگی خانوادگی (گردش روز تعطیل) و یا وظایف مذهبی یا سیاسی (شرکت در یک اجتماع مذهبی یا تقویت حزب سیاسی) می شود، حتی اگر همان رضامندی قبلی را بدهد، ماهیت آن تغییر خواهد کرد.
    ب) هدف و جهت مادّی نداشتن
    برخلاف وظایف شغلی و خانوادگی و سیاسی، فراغت، هدف سودمندانه و مادی ندارد. اگر فراغت به وسیله اهداف تجاری، سودگرایانه یا ایدئولوژیکی کنترل شود، آن دیگر فراغت نیست. این چنین فراغتی تنها بخشی از ماهیت خود را حفظ می کند.
    پ) احساس خشنودی
    آنچه فعالیتی را به عنوان «فراغت» مشخص می سازد. جستجوی حالتی از رضایت است که دارای ماهیت لذّت جویی است. البته شادی صرفاً موضوع فراغت نیست؛ چون فرد می تواند در حال انجام وظایف اساسی اجتماعی نیز شاد باشد؛ امّا جستجو برای رضایت، خوشی وشادی، یکی ازویژگی های اساسی فراغت در جامعه ی جدید است و شرط اولیه ی فراغت، حالتی از رضایت است.
    ت) تحقّق توانایی ها و رشد استعدادها
    فراغت بایستی با تحقّق توانایی های بالقوه آدمی به صورتی آزادانه ارتباط داشته باشد. چنین هدفی، چه با نیازهای اجتماعی سازش پیدا کند و چه نکند، به خودی خود، هدف تلقّی می شود. (15)
    کار کردهای اصلی «فراغت»
    دومازیه سه کارکرد اصلی برای «فراغت» ذکر می کند:
    1- رفع خستگی: فراغت به فرد، فرصت می دهد که خستگی کارها و تکالیف را از تن بیرون کند.
    2- تفریح و سرگرمی: به وسیله سرگرمی، فضاهای جدیدی گشوده می شود که در آنها فرد می تواند از رنج روزانه ی یک سری وظایف محدود وعادی و نیز کارهای تکراری و محیط یکنواخت فرار کند، تا به رکود یا شکنندگی روانی دچار نشود.
    3- رشد و تعالی شخصیت: فراغت، فرد را قادر می سازد تا از کارهای روزمرّه ی کلیشه ای که او را مجبور به پذیرش الزامات سازمان های اصلی اجتماعی می کنند، رهایی یابد، به کشف و اختراع و ابتکار دست بزند و اندیشه، محیط و افراد مرتبط با خود را متحوّل کند.
    فراغت، در واقعی ترین مفهوم کلمه، هر سه ی این کارکردهای اساسی را برآورده ساخته، نیاز انسان را که با هر یک از آنها مرتبط است، ارضا می کند. (16)
    بر همین اساس، از دیدگاه اکثر جامعه شناسان، اوقات فراغت، صرفاً وقتی نیست که فرد به کار مشغول نباشد؛ بلکه وقتی است که در آن، فرد از الزامات عملی آزاد باشد و فعالیتی است که فرد، آزادانه انتخاب می کند و موجب رشد استعدادها و آرامش و خشنودی او می گردد. (17)
    تنوّع کارکرد و گستردگی فعالیت های اوقات فراغت
    در چارچوب کارکردهای کلّی سه گانه ای که برای اوقات فراغت برشمردیم ، کارکردهای جزئی متنوّعی نیز قابل شناسایی اند که می توان هر کدام از آنها را سرفصلی برای فعالیت های اوقات فراغت (فوق برنامه) قرار داد، از جمله:
    1) کسب اعتماد به نفس
    روان شناسان می گویند: «هر نوع فکر و خیالی این گرایش را در خود دارد که به صورت یک واقعیت خارجی جامه ی عمل بر تن کند و عملی گردد. بنابراین می توان گفت نگرش واندیشه ای که هر فرد درباره ی خودش دارد، به زندگی او هویت می بخشد و نوع رفتار وشیوه ی زندگانی اش را بر روی این کره ی خاکی تعیین می کند.
    صاحب نظران بر این عقیده اند که یأس انسان بعد از هر شکست، به مراتب، تأثیرات ویرانگرش بیشتر از خود شکست است. کسی در برابر شکست، تسلیم می شود که به توانایی ها و نیروهای درونی خویش ایمان ندارد. برای ایجاد روحیه ی خودباوری و تلقین مثبت در خویش، ابزاری لازم است تا بتوان با استفاده از آن، به این روحیه ی شکوفاگر رسید. بهترین ابزار و بستر برای ایجاد انگیزه و روحیه ی خودباوری، فعالیت های اوقات فراغت اند که شخص در جریان آنها می تواند در کمال آرامش و آسودگی، نیات درونی خویش را به منصه ی ظهور برساند و به تمرین ایجاد و تقویت این روحیه بپردازد.
    2) یافتن درک سیاسی
    در برنامه های اوقات فراغت، به مخاطبان کمک می شود تا دریابند که: کیستند، چه دارند و چه می توانند باشند، چگونه باید خویشتن سازی کنند، چگونه در مقابل هجوم های فرهنگی وایدئولوژی های استعماری مقاومت کنند و چگونه از آنها انتقاد علمی به عمل آورند، چگونه مسائل سیاسی را تجزیه و تحلیل کنند، چگونه فرهنگ های مختلف را مورد ارزیابی قرار دهند، چگونه فرهنگ موجودشان را در صورت مطلوب نبودن، به فرهنگ مطلوب تبدیل کنند و آن را کمال بخشند، و...
    3) راهیابی تدریجی به فضاهای اقتصادی
    جوان و نوجوان، در جهان پرشتاب کنونی و بویژه در شرایط دشوار جوامع در حال توسعه، ناگزیر از این است که پس ازسنوات تحصیل، خیلی زود به بازار کار و تولید، وارد شود. چنین جوانی، چنانچه در سال های پیش توانسته باشد در اوقات فراغت خود به حرفه ای یا فعالیتی اقتصادی یا علمی نزدیک شود و در سطوحی خود را و توانایی های خود را بیازماید، در هنگام ورود به بازار کار، نیروی انسانی آزموده (ماهر) خواهد بود. بماند که این گونه کارآموزی ها و کسب مهارت ها کمک بزرگی به رشد اقتصادی کشور نیز هست.
    4) شناخت مقتضیات زمان
    از آن جا که معمولاً متون درسی و آموزش های رسمی و نظام اداری کشورها از تحوّلات روز جهانی فاصله دارند. فعالیت های فوق برنامه هستند که وظیفه ی به روز کردن اطلاعات و توانایی های شهروندان را به عهده دارند. همچنین اطلاع یافتن از مباحثات و مجادلات علمی و فرهنگی میان روشنفکران ملّت ها و فرهنگ های مؤثر جهانی و نیز تجهیز نمودن خویشتن به فرهنگ خودی، فقط در اوقات فراغت، ممکن است.
    5) تفریح و گردش وسرگرمی
    سرگرمی، تفریح و گردش، در واقع، پاسخی است صحیح و منطقی به نیازها و غرایز درونی انسان و زمینه ای است برای ارتقای فکری و انبساط خاطر و تخلیه ی روحی و روانی. همان گونه که انسان به پرورش جسمی نیازمند است، به تفریح سالم نیز نیازمند است تا بتواند از این طریق، به آرامش روحی و فکری برسد.
    6) تحرّک جسمی و حفظ ورزیدگی
    یک ضرب المثل قدیمی است که می گوید: «عقل سالم در بدن سالم است». اگر بدن بخواهد سالم بماند، باید فعالیت های متنوّع و مطابق با وضعیت عمومی و مقتضیات سن انجام دهد. پرداختن به انواع فعالیت های ورزشی که به عنوان یکی از ضرورت های انکارناپذیر برای سلامت انسان مطرح است، در زمان اوقات فراغت، میسّر است. به عقیده ی کارشناسان، کم تحرّکی و نپرداختن به فعالیت های تحرک زا می تواند عواقب وخیم جسمی و روانی و بویژه افسردگی روحی به جا بگذارد. بماند که ورزش و نرمش صحیح و برنامه ریزی شده، در ایجاد روحیه ی نشاط و شادابی و اعتماد به نفس، فوق العاده مؤثّر است.
    7) رسیدن به آرامش
    فعالیت هایی که انسان در اوقات فراغت انجام می دهد، چون ازروی میل و با اشتیاق است و شخص در این راه، انگیزه ی لازم و آزادی کامل برای انتخاب نوع فعالیت را دارد، به همین خاطر، نوعی احساس رضایت و تمدّد اعصاب را در پی دارند.
    معمولاً در افرادی که در کار و اشتغال روزانه ی خود انگیزه و رغبت لازم را ندارند وازروی اجبار و اکراه به انجام آن می پردازند، به مرور زمان، نوعی ناراحتی روانی و عصبی و نیز عدم رضایت و دلزدگی ناشی از کار مداوم و یکنواخت به وجود می آید که شایسته است جهت رفع این معضل- که در خارج از محیط کار و اشتغال و بر روی روان انسان نیز اثرات سوء و گاه مخرّب برجای می گذارد- اقدام لازم و مقتضی انجام دهند. بهترین اقدام در این زمینه، روی آوردن به فعالیت های متنوّع اوقات فراغت، مطابق ذوق و سلیقه ی شخصی است، تا بعد از یک تمدّد اعصاب و راحتی روان، مجدداً تمرکز اعصاب یافته، به کار و فعالیت بپردازند.
    8) بهداشت روانی
    برای یک زندگی سعادتمندانه، سلامت جسمانی و سلامت روانی لازم و ملزوم یکدیگرند. برای تأمین بهداشت روانی، فعالیت های متعددی را باید به انجام رساند، از جمله فراهم آوردن شرایط لازم برای تخلیه ی برخی از فشارهای روانی که در دوره ی اشتغال به کار به انسان وارد می شوند. اگر انسان در طول دوره اشتغال، مجبور به تحمّل شرایط و اشخاصی باشد که برای او آزار دهنده اند، در دوره ی فراغت می تواند ناراحتی های حاصل از تحمّل آنها را به اشکال گوناگون، از جمله هم صحبتی با افراد مورد علاقه ی خویش تخلیه کند. اگر فرصت لازم برای تخلیه ی چنین فشارهایی فراهم نشود، ممکن است تحمّل طولانی مدّت آنها به نوعی، تعادل روانی انسان را تهدید کند.
    بررسی های متخصصان تربیت بدنی نشان داده است که بسیاری از ناراحتی های جسمی (مانند: اسهال، یبوست، ناراحتی های معده، کوفتگی عضلات، سردرد و ناراحتی های پوستی)، ریشه ی روانی(از قبیل: ترس، خشم، نگرانی و ناامیدی) دارند. از آثار و نتایج فعالیت های اوقات فراغت، جبران صدمات جسمی و روانی ناشی از هیجانات مداوم کار و نیز رهانیدن انسان از کسالت ناشی از یکنواختی انجام وظایف روزانه است.
    9) خودسازی معنوی
    نماز، تفکر در آسمان و زمین و آفاق و انفس، تدبّر در کلام خدا و پیشوایان معصوم، حضور درجماعات مسلمانان، عمل به سفارش های دین درباره ی انجام دادن مستحبّات و ترک مکروهات، دعا، ذکر، محاسبه ی اعمال، مراقبت از نفس، آموختن معارف دین و اخلاق، کسب نشاط برای عمل به واجبات و ... همه و همه در اوقات فراغت، ممکن اند.
    10) تجدید قوا
    فعالیت در قالب برنامه هر قدرهم لذت بخش باشد، باز خستگی هایی به دنبال خود دارد. بخشی از این خستگی، خستگی جسمانی است که معمولاً با استراحت (از جمله خواب) برطرف می شود. بخش دیگری از این خستگی، خستگی روانی است که معمولاً به دلیل مواجهه ی مستمر با یک محرّک به وجود می آید. انسان، وقتی به شکل مستمر با محرّک واحدی سر و کار داشته باشد، به لحاظ روانی از آن خسته وخواستار تغییر شرایط می شود. این خستگی بسیار مضر است و گاه ممکن است موجب دوری دائمی فرد ازچیزی شود.
    اشباع، یک پدیده روان شناختی است که می تواند موجب ترک کامل یک رفتار شود. در چنین مواردی ضروری است فرد، جهت دوری از تکرار تنوّع در کار ایجاد نماید. بهترین کاری که شخص می تواند در چنین مواقعی به انجام برساند، برنامه ریزی برای فراغت است، تا از این طریق، قوای جسمانی خود را بازسازی کند و بتواند هم از نظرجسمانی و هم از نظر روحی و روانی برای شروع مجدّد کار، آماده شود. از این طریق، هم ضریب موفقیّت و کارآمدی فعالیت وی افزایش می یابد. و هم خللی در میزان انگیزه و ذوق و شوق وی برای انجام دادن آن فعالیت مستمر، ایجاد نگردد.
    11) کسب ضریب بالای موفقیّت در آموزش
    مقیّد شدن و اجبار درفعالیت جسمی و روحی، باعث کاهش بازده (راندمان) کار می شود و شخص، همیشه خویش را در حصار، احساس می کند. اکثر قریب به اتّفاق دانش آموزان ودانشجویان، چنین حالتی را در زمان تحصیل دارند. وجود انواع و اقسام فعالیت های آموزشی در زمینه های فرهنگی ، مذهبی، هنری، تربیتی، فنّی و ... در برنامه های اوقات فراغت، باعث می شود که این اوقات، در واقع، نقش زمان حضور در کلاس های رسمی را ایفا کنند. با این تفاوت که شخص در این زمان، با میل و رضایت خاطر و علاقه ی خویش در سر کلاس های آموزشی حضور می یابد. به همین خاطر، چون این فعالیت ها و زمان استفاده از آنها مطابق سلیقه و ذوق وی اند باعث افزایش ضریب یادگیری حرفه و آموزش می شوند.
    12) داشتن برنامه برای تعطیلات
    تعداد کلّ روزهایی که در طول سال با تعطیلی مواجه می شویم، چند ماه است، که این همه فرصت و زمان اوقات فراغت، نیاز به برنامه ریزی و تأمل بیشتر دارد. ملّتی موفق و خوش بخت است که حداکثر بهره برداری و استفاده را از زمان ببرد و فرصت ها را غنیمت بشمارد و برای لحظه لحظه ی اوقات، دارای برنامه ی مدوّن و کارشناسی شده باشد.
    13) تمرین حیات اجتماعی
    یکی از مهم ترین ویژگی های فعالیت های اوقات فراغت، انجام دادن برنامه های گروهی و دسته جمعی است که خود، عاملی است برای زندگی اجتماعی ورشد اجتماعی و نیز در این فعالیت هاست که انسان با جمع، آشنا می شود و دوستانی تازه پیدا می کند و از زندگی فردی و تنهایی خویش، رهایی می یابد. همان طور که می دانیم، زمینه سازی رشد انسان، در شکل گرفتن به موقع بعد اجتماعی وی است.
    14) ارتقای مهارت های شناختی
    اوقات فراغت، مناسب ترین فرصت ها برای توسعه ی مهارت های شناختی (مطالعه، پژوهش، پرسشگری، سخنرانی، و گفتگو و ...) و شکوفایی استعدادها هستند؛ زیرا هنگامی که فرد براساس علاقه و انگیزه ی شخصی (بدون داشتن اجبار و وظیفه ی رسمی) بخواهد در زمینه های متنوّع فعالیت داشته باشد، مسلماً تلاش او در چنین شرایط مطلوب و خوشایند ذهنی و روانی، از یک طرف در تأمین بهداشت جسمی و روانی وی مؤثر خواهد بود و از طرف دیگر، موجب فراگیری های پایدار در او خواهد شد.
    15) بازشناسی و بازسازی شخصیّت
    اوقات فراغت از دو جهت در تعالی بخشیدن به شخصیت، نقش دارند: اوّلاً اوقات فراغت به عنوان مناسب ترین فرصت به انسان این امکان را می دهند تا رفتار فردی و اجتماعی خود را مورد ارزیابی و ارزشیابی قرار داده، با آرامش خاطر، نسبت به خصوصیات اخلاقی، رفتاری و ..ی خود به تفکر بپردازد و نقاط قوّت و ضعف خود را دریابد ؛ ثانیاً اوقات فراغت- از آن جهت که فرصت مناسبی برای ظهور و رشد و شکوفایی استعدادها و توانایی ها و خلّاقیت ها و نوآوری های فردی هستند-، می توانند در تعالی بخشیدن به شخصیت فرد، مؤثر و مفید باشند.
    16) آموختن فرهنگ عمومی
    عدّه ای از صاحب نظران بر این عقیده اند که فعالیت های اوقات فراغت، درنهایت، موجب رشد و توسعه فرهنگی در جامعه خواهند شد.
    در اثر فعالیت های سالم، از جمله: کتاب خوانی، فعالیت های هنری، شرکت کردن در اردوهای جمعی، انجام دادن فعالیت های جسمانی و ورزشی، انجام دادن فعالیت های فوق برنامه ی عملی وذوقی و ... نه تنها از فرصت های بیکاری و بعضاً تمایل به بزهکاری های اجتماعی کاسته می شود، بلکه فرهنگ عمومی اشاعه می یابد و توسعه ی فرهنگی ونشاط و سرزندگی در جامعه افزایش خواهد یافت.
    17) شکوفایی خلّاقیت ها
    خلّاقیت یعنی نوآوری انسان. در این زمینه تفکر را، به تفکر «همگرا» و «واگرا» تقسیم می کنند. تفکر همگرا تلاشی است برای حل مسئله با روش های سنّتی و آموخته شده، در حالی که تفکر واگرا تفکّری است مبتنی بر روش های نو و تازه. در تفکّر همگرا اندیشه صرفاً روی مسئله متمرکز می شود. در حالی که در تفکّر واگرا اندیشه بر پدیده های جانبی و حتی دور از مسئله نیز تمرکز پیدا می کند.
    جهت تأمین فضای لازم برای رشد خلّاقیت، لازم است فرد در شرایطی قرار گیرد که ضمن مواجه شدن با مسئله به دنبال یافتن راه حل آن باشد. دومازیه، جامعه شناس فرانسوی، معتقد است که یکی از اهداف و نتایج فعالیت های اوقات فراغت، به ظهور رساندن استعدادها و خلّاقیت های فرد است. (18) دنیس کیور- که مطالعات زیادی در زمینه ی اوقات فراغت انجام داده است- می گوید: اوقات فراغت، فرصتی به فرد می دهند تا انرژی خود را آزاد کند و به خلّاقیت و خود شکوفایی نایل شود. (19)
    برخی کارکردهای دیگر برنامه های اوقات فراغت (فعالیت های فوق برنامه)، عبارت اند از: سیر و سفر در سرزمین ها و عبرت گرفتن از تاریخ پیشینیان، شناخت طبیعت و حفظ آن و بهره گیری از آن، تحکیم خانواده و صله ی رحم و تعمیق پیوندهای خویشاوندی، رویکرد به هنر و هنرآموزی و لذّت بردن از آثار هنری، آموختن کمک های اوّلیه ی پزشکی و فوریت های امدادی و بهداشت فردی و اجتماعی، آشنایی با حقوق فردی و اجتماعی و آیین شهروندی و نظام مدنی، شناخت آسیب های اجتماعی (که عمدتاً تاشی از بهره ی صحیح نگرفتن از اوقات فراغت اند) و راه های مصون ماندن از آنها، دیدن آموزش های دفاع نظامی وغیر نظامی (بسیج نظامی، امدادی، بهداشتی وفرهنگی)، شادی آفرینی و برگزاری آیین ها (جشن ها، همایش ها ومراسم سوگواری)، فعالیت های خیریّه ی اجتماعی در محلّه ومدرسه و دانشگاه و شهر، و ...(20)
    در پایان، همان جمله ی نخست این نوشتار را تکرار می کنم که: تمدّن، محصول اوقات فراغت ملّت هاست...

    پی نوشت

    1. تاریخ تمدّن، ویل و آریل دورانت، تهران: انقلاب اسلامی، ج 1، ص 38(مقدّمه).
    2. «چگونگی گذراندن اوقات فراغت»، باقر یوسفی، فصل نامه ی مدیریت در آموزش و پرورش، ش 13، ص 77.
    3. همان جا.
    4. «هنگامه های فراغت، زمینه ساز بهداشت روانی و بستر خلاقیت ها»، غلامعلی افروز،پیوند، ش 142 (تابستان 1370)، ص 124.
    5. «خانواده و ضرورت توجه به اوقات فراغت فرزندان»، علیرضا عصاره،پیوند، ش 225(تابستان 1377)، ص 30.
    6. «چگونگی گذراندن اوقات فراغت»، ص 77.
    7. فرهنگ علوم اجتماعی، آلن بیرو، ترجمه: باقر ساروخانی، انتشارات کیهان، ص 203.
    8. «خانواده و ضرورت توجه به اوقات فراغت فرزندان»، ص 30.
    9. فرهنگ علوم اجتماعی، ص 204.
    10. بنگرید به: جامعه شناسی فراغت، مجید زاهدی اصل، دفتر همکاری حوزه ودانشگاه، جزوه ی 31، ص 5.
    11. پژوهشی در اوقات فراغت (ویژه ی معلمان)، حسینعلی کوهستانی و علی اصغر خلیل زاده، مشهد: تیهو، ص 113-114.
    12. همان، ص 119-120.
    13. این روش، به عنوان مدل scammper که نام اختصاری آن است، شناخته می شود.
    14. «هنگامه های فراغت...»، ص 128-129؛پژوهشی در اوقات فراغت، ص 120-121.
    15. جامعه شناسی اوقات فراغت، فرنگیس اردلان، تهران: دانشکده ی علوم اجتماعی دانشگاه تهران، 1354، ص 2 (نقل از : همشهری، سال هفتم، ش 2878، صفحه ی اجتماعی).
    16. فرهنگ علوم اجتماعی، ص 203.
    17. همان، ص 204-205.
    18. «چگونگی گذران اوقات فراغت»، ص 77.
    19. همان، ص 81.
    20. یک منبع بسیار سودمند برای آشنایی با کارکردهای متنوع برنامه ها ی اوقات فراغت، کتاب جوانان و تجربه ی زندگی در اوقات فراغت است که از سوی «سازمان ملی جوانان» تهیه و توسط نشر اسپید (تهران/1379) منتشر شده است. در این کتاب، فهرستی از صدها فعالیت فوق برنامه به صورت دسته بندی شده، به جوانان و نهادهای مدنی مرتبط با آنان ، معرفی شده است.

    نويسنده: لیلا علوی مقدّم-- منبع: مجله ی حدیث زندگی

    نورپورتال

    گذران اوقات زنان تهراني در دوران ناصرالدین شاه

    گذران اوقات زنان تهراني در دوران ناصرالدین شاه

    ياکوب ادوارد پولاک، پزشک آلماني از 1851 تا 1860 در ايران اقامت داشت و از 1855/1272 ق پس از مرگ دکتر کلوکه پزشک ناصرالدين شاه به عنوان پزشک شاه به دربار دعوت شد. حاصل اقامت او در ايران کتابي است به نام «ايران و ايرانيان» يا همان سفرنامه پولاک. او در اين سفرنامه با فصل بندي عناوين مختلف به موضوعاتي چون «خانه‌ها، شهرها، باغها، ...»، «لباس، زيب و زيور و سلاح»، و... است. زنان در سفرنامه وي در بخشهايي چون «لباس، زيب و زيور و سلاح» و «زندگي خانوادگي و فعاليت جنسي» حضور دارند که با جزئيات کامل به مباحث مورد نظر مي‌پردازد. موضوع منتخب براي اين شماره عناويني است که زنان را با آن مي خواندند و ديگري چگونگي گذران اوقات زنان از طبقات مختلف است.
    «عنواني که به زن محترم مي دهند خانم است. زنهاي درجه دوم را بيگم يا باجي مي گويند. عنوان زنان از پايين ترين مرتبه و درجه ضعيفه است. عنوان بي بي به معني سرکار خانم سابقا سخت رواج داشته است اما فعلا استعمالي ندارد.
    اشتغال زنان بر حسب مقام اجتماعي آنان و سکونتشان در شهر و روستا فرق مي کند. در طبقات فقير کليه کارهاي منزل را انجام مي دهند، بقيه اوقات را به پشم ريسي مي پردازند. آنها دوک را زير بغل نگاه مي‌دارند و با رشته هاي پشم که رشته اند جوراب، فرش، و جل اسب مي بافند. زنان اعيان تقريبا تمام اوقات خود را به حمام رفتن، قليان کشيدن، ديد و بازديد، خوردن شيرينيهاي مختلف و ميوه هاي چربي دار از قبيل گردو و پسته و بادام، نوشيدن چاي و قهوه مي گذرانند. به ندرت ممکن است به خواندن کتاب يا نوشتن رقعه اي مشغول شوند. زن ايراني در خروج از منزل آزادي بسيار دارد. زنان طبقه متوسط يا حتي زنان محترم به صورت ناشناس به تنهايي به بازار و پيش طبيب مي روند و غيره؛ زنان بسيار ثروتمند با اسب و در معيت خدمه متعدد به ديد و بازديد مي روند؛ پشت سر آنها گيس سفيدشان سوار بر اسب است و خواجه يا يکي ديگر از نوکران عنان اسب را به دست دارد. رفتن به زيارت امام زاده ها يکي از سرگرميهاي مورد علاقه زنان است و البته خيلي مي شود که سواي زيارت به انجام دادن کارهاي عادي و دنيوي هم مي پردازند».1

    پی نوشت

    1. ياکوب ادوارد پولاک، سفرنامه پولاک «ايران و ايرانيان»، ترجمه کيکاوس جهانداري، تهران، خوارزمي، 1361، ص 159.

    فاطمه معزي

    نورپورتال

    خانواده؛ جوان و
 اوقات فراغت


    خانواده؛ جوان و اوقات فراغت

    فرازی فروزان در زندگی
    از فراغت میان ناز و نَعیم
    وز ملامت میان تاب و تَبیم
    همه، دلدادگانِ پاک‏دلیم
    همه، تردامنان خشک‏لبیم(1)
    «اوقات فراغت»، لحظات زیبا و زرین زندگی است که متفاوت از دیگر روزها و هفته‏ها، باعث رضایت درونی و افزایش شادکامی انسان می‏شود؛ هر یک از ما را از «تکرار» و «یکنواختی» نجات می‏دهد و با جدا شدن از «روزمرّگی»، زمینه‏ساز سلامت از هیجانات زیانبخش و احساسات منفی گردیده، شفابخش خستگی‏های روحی و آسیب‏های روانی در زندگی می‏شود و در پرتو فراغت مطلوب، به «تعادل و سلامت روان» دست می‏یابیم و با چنین رخداد خجسته‏ای، افسردگی‏ها، غم‏ها، غصه‏ها، تلاطم‏ها و درگیری‏های متعدد و متفاوت از جسم و جان ما دور می‏شود.
    «فلسفه اوقات فراغت»، ارتباطی منطقی با «فلسفه زندگی» دارد و در حقیقت زیرمجموعه و تابعی از آن محسوب می‏شود و با اوقات رسمی زندگی فرد نیز در ارتباط است؛ با این توضیح که هر گاه هر یک از ما بتوانیم از اوقات رسمی خود به خوبی استفاده کنیم، قادر به استفاده مطلوب از اوقات فراغت خویش خواهیم بود.
    ارتباط منطقی فلسفه اوقات فراغت با هدف خلقت، ضرورت تدوین یک فلسفه ارضاءکننده زندگی را مشخص می‏سازد و چنین بینشی نسبت به زندگی، روح رضایت را در آدمی پرورش می‏دهد و توان لازم را برای دیگر بخش‏های زندگی فراهم می‏سازد، از این‏رو چنین می‏توان نتیجه گرفت که آنهایی بهتر از دیگران به نیازهای زندگی خود پاسخ می‏دهند که بهتر از آنها می‏توانند برای اوقات فراغت‏شان، طرح و برنامه‏ای داشته باشند؛ تمدد جسم و جان، آرامش روح و روان،
    افزایش شادی و شادکامی پیدا و پنهان را نصیب خود سازند و در این فرصت سبز و دوست‏داشتنی، دریچه‏هایی به عالم بیرون گشوده، نگاهی نو، به خود، خلقت و خداوند بیابند و با این نگاه ناب از لغزش‏ها و ریزش‏های اعتقادی، اخلاقی و اجتماعی مصون مانند و فردایی بهتر، آرام‏تر، شیرین‏تر و دلنشین‏تر برای خود رقم زنند.

    اوقات فراغت در آموزه‏های آسمانی

    در فرهنگ و اندیشه اسلامی، اوقات فراغت با بیهودگی و معطلی یا آلودگی و روزمرّگی، همسو نیست، بلکه فراغت، فرصت مجددی برای تلاش و کوشش بی‏پایان زندگی است؛(2) که در آن گرچه «فعالیت‏های ظاهری و فیزیکی» تعطیل می‏شود اما «فعالیت‏های فکری»، «جوشش شناخت و بینش درونی» و «سفر به دیار قرب و قرار الهی با پاکی نیت و تابناکی اندیشه» آغاز می‏شود و سوغات‏های این سفر تا هفته‏ها و ماهها و گاه سال‏های بسیار، روشنی‏بخش شب‏ها و روزهای زندگی خواهد بود.
    از این‏رو امام سجاد(ع) از پیشگاه پروردگار پر مهر چنین درخواست می‏کند:
    «[خدایا]، اگر برای ما فراغتی از کارها مقدر فرموده‏ای، آن را فراغت سالم قرار ده که در آن، گناهی ما را در نیابد و خستگی به ما رو نیاورد تا (فرشتگان) و نویسندگان بدی‏ها با پرونده‏ای خالی از بیان گناهان‏مان از سوی ما بازگردند و نویسندگان نیکی‏ها به خاطر نیکی‏هایی که از ما نوشته‏اند، شادمان شوند.»(3)
    چنین بینشی موجب گردیده که پاکان و خوبان در دعاهای خود «طلب فراغت» می‏کردند و برای اجابت خواسته خویش آن را با صلوات بر محمد و آل محمد آغاز می‏نمودند و می‏گفتند:
    «الّلهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و ارزقنی فیه الصّحة و الفراغ ...؛(4)
    خدایا! درود فرست بر محمد و آل او و روزی‏ام فرما در این ماه [مبارک رمضان[ سلامت و فراغت [برای بازگشت به خویش و توجه و توبه به سوی تو.]»
    همان گونه که در روز عزیز و شریف عرفه، افزون بر دستیابی، درک حقیقی اوقات فراغت یعنی حرکت در مسیر عبودیت و رسیدن به قله قرب الهی را می‏جوییم و از خداوند مدد می‏طلبیم تا گشایشی شایسته در روح و روان ما پدید آید و جامه جان ما با عطر عبودیت و بندگی معطر گردد. (وَ اَذِقْنی طَعْمَ الْفَراغ لِما تُحبُّ بِسِعَةٍ مِنْ سِعَتِکْ ...)(5)
    اوقات فراغت؛ آسیب‏ها و آفت‏ها
    صائب چو سرو و بید ز بی‏حاصلی مُدام
    در باغ روزگار خجالت کشیده‏ایم
    بوده است گوشه دل خود در جهان خاک
    جایی که ما نفس به فراغت کشیده‏ایم(6)
    بینش‏ها و روش‏های متفاوت یا متناقض ما در باره اوقات فراغت، این موضوع را چون خنده و شادی یا شوخی و شادمانی، دارای دو جلوه زیبا و روح‏نواز یا زشت و روح‏خراش کرده است، به گونه‏ای که این نعمت بزرگ الهی را که در کنار «صحت و سلامتی» قرار دارد و مورد سؤال خدای مهربان در روز رستاخیز واقع می‏شود (ثم لتسئلن یومئذ عن النعیم،(7) الصّحة و الفراغ(8))، دستخوش افراط‏ها، تفریط‏ها، سیاهی‏ها و تباهی‏ها می‏کند.
    این رخداد تلخ آنگاه پدید می‏آید که «اوقات فراغت» حاصلی جز بی‏حاصلی، پوچی، بطالت و خوشگذرانی بی‏هدف نداشته باشد و تنها به عنوان «هدف زندگی»، بی‏هیچ پشتوانه انسانی و ارزشی نگریسته شود و «بیکاری» در آن، دلیل دست زدن به «هر کاری» تلقی گردد! از این‏رو برخی «فراغت زمانی»، «توانایی جسمانی» و «توانمندی مالی» را فسادآور دانسته، چنین می‏گویند:
    «اِنَّ الشَّبابَ و الفِراغَ و الجِدَة
    مفسدةٌ للمرء ای مفسدة؛(9)
    همانا جوانی، فراغت و ثروت موجب فساد و تباهی است، فسادی بزرگ و بسیار».
    رسول گرامی اسلام(ص) با نگاهی پر نور، «فراغت» و «سلامت» را همپای هم دانسته و در باره این دو می‏فرماید:
    «خُلّتان کثیرٌ من النّاس فیهما مفتون: الصّحة و الفراغ؛(10)
    دو چیز است که بسیاری از مردم با آن امتحان شده‏اند و فریب خورده‏اند: صحّت و فراغت.» و امام علی(ع) با توجه به آیه «فَاِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ؛ پس چون فراغت یافتی به کار دیگری بپرداز.» می‏فرمود:
    «آگاه باشید که دنیا سرای بلا و امتحان است که ساکنان آن زمانی را به فراغت، بیکاری و بیهودگی سپری نمی‏کنند مگر آنکه حسرت و پشیمانی بسیاری بر آنان در روز قیامت خواهد بود.»(11) این راهبرد روشنگر موجب گردیده که در مجموعه معارف وحیانی و آموزه‏های ربانی افراد «نوّام» و «کثیرالنوم» یعنی پرخواب و کم‏کار و انسان‏های «کثرة الفراغ(12)» یعنی پر فراغت و کم‏فعالیت، نکوهش بسیار شوند، به گونه‏ای که مورد بغض و غضب خداوند قرار گیرند، زیرا لحظه‏های پر بار و سرنوشت‏ساز زندگی خود را که مهر و کابین خوشبختی آنان در دنیا و سعادت‏شان در آخرت(13) است و باید همراه با کیمیای اطاعت و عبودیت، جاودان سازند، پوچ و بی‏ارزش ساخته‏اند.
    داوود نبی(ع) با زیبانگری خویش، مجموعه‏ای از صفات برجسته انسان‏های ارزشمدار و خداجو را در حدیثی چنین بازگو می‏فرماید:
    «خردمند صاحبدل، اوقات خود را جز در چهار مورد صرف نمی‏کند: مناجات با خدا، محاسبه نفس، ملاقات با دوستان صمیمی و دینی که خیرخواه او بوده و عیب‏های وی را به او گوشزد کنند، و لذت‏های پاک و شایسته که پروردگار مجاز دانسته است.»(14)

    راهکارها و توصیه‏ها به اولیا، مربیان و مبلّغان

    به کارگیری توصیه‏ها و پیشنهادهای زیر در تنظیم، تدوین و تصویب اوقات فراغت جوانان و نوجوانان جهت بازدهی بیشتر و شکوفایی فراوان‏تر بسیار مفید و مؤثر خواهد بود:
    1. بهره‏گیری از رایزنی و مشورت با نسل نو برای تنظیم برنامه‏های اوقات فراغت، اشتیاق آنان را در شروع و استقبال آنها را در استمرار برنامه‏ها به طور چشمگیری افزایش می‏دهد و باعث کامیابی، موفقیت و خرسندی مسئولان می‏شود.
    بی‏گمان این سخن به معنای «اقتدا» به یکایک خواسته‏های جوانان نیست، بلکه «احترام» و توجه به ذوق و ذائقه یا میل و علاقه آنان است تا هر لحظه و هر روز از روزهای شیرین و به‏یادماندنی ایام فراغت، با سختی و تلخی جانکاه از سوی شرکت‏کنندگان و اولیای امور طی نشود. این تدبیر شایسته و بایسته از آن‏رو است که ما به این باور دست یابیم که خواسته‏های هر نسل با نسل‏های دیگر متفاوت و گاه متناقض است و هرگز نمی‏توان با تنظیم برنامه‏هایی خاص و مورد علاقه خود، آن هم پشت درهای بسته، جمعیت‏های نوجوانان و جوانان را روزها و هفته‏ها در مکان‏هایی معین دعوت نمود و انتظار اجابت و موفقیت داشت!
    این توجه آنگاه خود را مهم‏تر جلوه‏گر می‏سازد که بدانیم نسل امروزی بیش از سن خود «می‏بیند»، «می‏یابد» و «می‏فهمد»، از این‏رو قدرت «ترسیم» و «تحلیل» شگرفی از خود نشان می‏دهد و گاه اولیا و مربیان را با پرسش‏هایی برتر از توان آنان در پاسخگویی روبه‏رو می‏سازد، گرچه آنها از افراد تحصیل‏کرده و برتر اجتماع محسوب شوند!!
    2. رعایت «تنوع روحی» نسل نو بر موفقیت برنامه‏ریزی و اجرای آنها به طور غیر قابل باوری می‏افزاید و گاه در یکایک مراحل، حرف اول را می‏زند! این مهم از آن‏روست که نوجوانان و جوانان، «تنوع‏طلب»، «نوگرا» و گاه «ساختارشکن» هستند و از برنامه‏های «خشک و بی‏روح» یا «رسمی و سطحی» که جسم را در بند و روح را در زنجیر می‏کند، به هیچ گونه استقبال نمی‏کنند و هر گاه مجبور به پذیرش شوند، فاصله‏ای بیش از زمین تا آسمان بین جسم و جان‏شان وجود دارد و به اصطلاح «دل نمی‏دهند»، بدین خاطر با کمترین بهانه‏ای، بزرگ‏ترین روزنه‏ای برای گریز از محیط می‏یابند و به این شیوه‏ها افتخار می‏کنند.
    به یقین توجه به شور و نشاط، تنوع‏طلبی و نوگرایی این نسل از تکرار خستگی و افسردگی آنها جلوگیری می‏کند و از «بی‏خیال»بازی یا «وِلِشْ»گویی، یعنی بی‏مسئولیتی آنان به طور قابل توجهی می‏کاهد و در مقابل نوعی نشاط و شادکامی، تخلیه انرژی متراکم بدن و مسئولیت‏پذیری ویژه در روزها و هفته‏های اوقات فراغت به آنها می‏بخشد و این پدیده یعنی «ارتباط سالم»، «درک متقابل» و «فهم درست حقایق»؛ رخدادی خجسته و مبارک که گاه در محیط‏های تعلیم و تربیت با قحطی بسیاری روبه‏روست و ماهها و سال‏های جوانی را با تیرگی و خستگی و بی‏انگیزگی همسو می‏سازد و «فرصت‏کشی» را یگانه ارمغان آن می‏نماید.
    3. ترغیب جوانان به استفاده از «خلوت شخصی» و «لحظاتی با خود بودن» موجب تقویت ذهن و رشد خودآگاهی آنان می‏شود، علاوه بر آن، درک جامع‏تری از زندگی نیز به دست می‏آورند.
    اندک آشنایی با گروههای سنی مختلف جامعه بخصوص میانسالان و کهنسالان، گویای این واقعیت پیدا و پنهان است که دوری از خودشناسی و خلوت با خویشتن، باعث گم گشتن در کوچه پس‏کوچه‏های روزمرّگی و پرداختن به جلوه‏های ظاهری زندگی بدون توجه و تأمل در جلوه‏های جاودان حیات می‏شود. آنان که از اوان عمر ـ به ویژه نوروز نوجوانی و بهار جوانی ـ آموخته‏اند که ساعتی از شبانه‏روز یا هفته را باید به مرور دفتر عمر خویش بپردازند و با مطالعه درس‏آموز و عبرت‏پذیر، سطر سطر آن را بازبینی نمایند، در نخستین گام‏های سردرگمی و حرکت به سوی تندبادهای پوچی و نیستی، به سوی صراط هدایت و سعادت باز می‏گردند و به جبران حیرانی‏ها می‏پردازند، اما کسانی که این لحظات زیبا و زرّین را فراهم
    نمی‏کنند و نمی‏دانند «چرا» باید زندگی کنند؟ و «چگونه» باید زندگی کنند؟ سال‏های بسیاری را به «خوردن برای دویدن» و «دویدن برای خوردن» رو می‏کنند و تنها با «رؤیا و خیال» بی‏هیچ اندیشه ناب و نورانی، یگانه سرمایه آسمانی خویش، یعنی عمر خود را از دست می‏دهند و در پایان دلشکسته و ورشکسته با خود زمزمه‏ای بی‏فایده می‏کنند که:
    عمری به جز بیهوده بودن سر نکردیم
    تقویم‏ها گفتند و ما باور نکردیم
    دل در تب لبیک تاول زد ولی ما
    لبیک گفتن را لبی هم، تر نکردیم(15)
    4. تشویق نسل جوان به داشتن برنامه‏ای مفید و جامع که شامل ورزش و فعالیت‏های فیزیکی، کتابخوانی بر اساس یک سیر منظم مطالعاتی، جبران عقب‏افتادگی‏های احتمالی آموزشی، پرورش ذوق، هنر و سلیقه‏های متنوع، آموزش مهارت‏های اجتماعی، تعلیم دوره‏های مختلف زبان و رایانه، تقویت مبانی دینی و اخلاقی، مطالعه زندگی‏نامه الگوها و پیشوایان الهی و سایر موارد مفید، ارزنده و سازنده باشد، آنان را در تحقق زندگی متعادل، بالنده و پویا یاری خواهد نمود.
    به یقین هر گاه در سیر برنامه‏ها، بیش از «تعلیم» به «تربیت» و «پرورش» ابعاد جسمانی و روحانی توجه شود و سرآمد تمامی برنامه‏ها، «کشف انسان از سوی خود» و «شناخت استعدادها و نیروهای بالقوه» قرار گیرد، یادگاری ماندگار از اوقات فراغت برای تمامی عمر باقی می‏ماند که همچون مشعلی شعله‏ور، راه امروز و فردای نسل جوان را پر نور و پر فروغ می‏سازد.
    5. مراقبت از فعالیت‏های اجتماعی، رفت و آمدها و معاشرت‏ها در ایام فراغت، یک ضرورت غیر قابل انکار است؛ زیرا در اوقات فراغت، میزان جرایم و بزهکاری‏ها افزایش می‏یابد و در این ایام بیشترین گرایش‏ها به سوی رفتارهای ضد اجتماعی، معاشرت‏های آلوده و دوستی‏های مشکوک صورت می‏گیرد.(16) این رخداد تلخ ـ که گاه فرصت جبران را از جوان و خانواده او سلب می‏کند ـ بدین خاطر است که:
    اولاً: انرژی نهفته در وجود جوان همراه با هیجانات و احساسات این سن چنین حرکت‏هایی را فراهم می‏سازد.
    ثانیا: انتظارات و توقعات رؤیایی و غیر قابل باور نسل نو برای ثروتمند شدن آن هم در یک شب، بی‏هیچ تلاش و کوششی در اغلب جوانان به چشم می‏خورد.
    ثالثا: دست‏های پیدا و پنهانی در صدد سوق دادن جوانان پاک‏نهاد و روشن‏ضمیر ایران اسلامی یعنی آینده‏سازان این مرز و بوم به سوی فساد، فحشا، اعتیاد و انحراف هستند تا امروزِ آنان را سیاه و فردایشان را تباه سازند و امواج پر خروش و تأثیرگذار، جوانان خداجو و دین‏باور را بی‏هویت، در دست دشمنان اسیر سازد تا با یک اشاره حتی آرایش ظاهری، آنان را از آن سوی مرز مشخص سازند! مسئولیت بسیار سنگین همه ما، «مراقبت» نه «دخالت» و «پیشگیری» نه «گیردهی»
    است تا بی‏هیچ دخالت مستقیم، باید و نباید آزاردهنده، خدشه به استقلال شخصیتی نسل جوان، این ایام با سلامت و سعادت سپری شود و پر نشاط و پر شور همراه با پاکی و تابناکی به آینده‏ای زیبا و امیدآفرین رو کنند.

    پی‏نوشتها:

    1 ـ ملک‏الشعرای بهار.
    2 ـ جوان و نیروی چهارم زندگی، دکتر محمدرضا شرفی، ص34 و 33.
    3 ـ صحیفه سجادیه، دعای یازدهم، ج1، ص63 (ترجمه غرویان).
    4 ـ الاقبال بالاعمال الحسنه، سید بن‏طاووس، ج1، ص83.
    5 ـ همان، ج2، ص100.
    6 ـ صائب.
    7 ـ سوره تکاثر، آیه 8.
    8 ـ مجمع‏البیان، طبرسی، ذیل آیه 8 سوره تکاثر، ر.ک: الانوار الساطعة، ج5، ص83.
    9 ـ ریاض‏السالکین، ج3، ص425.
    10 ـ فروع الکافی، ج2، ص152.
    11 ـ شرح نهج‏البلاغه، ابن‏ابی‏الحدید، ج17، ص145.
    12 ـ ریاض‏السالکین، ج2، ص455؛ کتاب من لا یحضره الفقیه، ج3، ص103.
    13 ـ غررالحکم، ص158، ح3014.
    14 ـ کنزالعمّال، 5281.
    15 ـ قیصر امین‏پور.
    16 ـ ر.ک: جوان و نیروی چهارم زندگی، ص35.

    پدیدآورنده:احمد لقمانی،

    نورپورتال

    فکری برای اوقات
 فراغت فرزندان


    فکری برای اوقات فراغت فرزندان

    توصیه های تابستانی دکتر حسین ابراهیمی مقدم روانشناس به والدین

    شاید فکر کنید برای حرف زدن از اوقات فراغت، کمی دیر شده؛ ولی روان شناسان نگاه دیگری دارند و معتقدند با برنامه ریزی و تفکر صحیح، می توان از باقیمانده اوقات فراغت فرزندان در فصل تعطیلات به نحو مطلوبی بهره برد. سال ها پیش وقتی دوران درس و مدرسه را سپری می کردیم تمام هوش و حواسمان به تابستان و تعطیلات بود ولی تابستان که می شد، پدر و مادر به ما اخطار می دادند که قرار نیست این سه ماه را عاطل و باطل بگذرانی و آخرش ناچار در کلاس های تقویتی جورواجور ثبت نام می کردیم تا اوقات فراغتمان به خوبی سپری شود. اما این روزها والدین بیش از گذشته نگران اوقات فراغت فرزندان خود هستند و گاهی با همسایه و فامیل در همین زمینه رقابت نیز می کنند. با دکتر حسین ابراهیمی مقدم، روان شناس، درباره همین موضوع و روان شناسی گذران اوقات فراغت حرف زده ایم...

    نظرتان راجع به اوقات فراغت بچه مدرسه ای ها چیست؟

    ▪ واقعیت اش این است که فراغت پدیده مظلومی است. در بحث های اجتماعی وقتی محقق بخواهد یک آسیب اجتماعی مثل دزدی را بررسی کند، به او بودجه و امکانات می دهند ولی من کمتر دیده ام که واقعا به طور علمی در مورد پدیده اوقات فراغت بحث شود، در حالی که فراغت مساله بسیار مهمی است. دانشمندی به نام دومالدید کتابی تحت عنوان تمدن فراغت نوشته و می گوید دنیای جدید دنیای فراغت است و تمدن جدید، تمدن فراغت است. پدیده فراغت شاخص توسعه است و گذران فراغت هم به نظر من شاخص توسعه انسانی است.

    یعنی اگر جامعه ای فراغت بیشتر وبهتری داشته باشد، توسعه یافته تر است؟

    ▪ ببینید؛ توسعه یک پدیده همه جانبه است و توسعه انسانی مدنظر است. واقعیت این است که کارگردانان تبهکاری هم وقتی می خواهند کسی را به تباهی بکشند، از زمان فراغتش استفاده می کنند. زمان کار که زمان تعهد و اشتغال است، زمانی است که آدم ها فرصت ندارند به کار دیگری بپردازند. ولی افراد در زمان فراغت آزاد هستند و تبهکاران از این روزنه، مخصوصا جوانان را به تبهکاری و فساد می کشند. بد نیست سری به آمارهای نیروی انتظامی بزنیم تا متوجه شویم که در فصل تابستان چه قدر بر میزان بزهکاری افزوده می شود. تصور کنید انبوهی از جوانان را که فراغت دارند ولی مدیریت فراغت ندارند. تبهکاران از همین خلا فراغت استفاده می کنند و آنها را جذب می کنند.

    پس فصل تابستان که اوقات فراغت است، فصل بسیار حساسی است؟

    ▪ به تعبیری، بله. ولی اوقات فراغت همیشه و همه جاست، در شب و روز! و در همه جهان زندگی ما اثر می گذارد. حتی شاید تعجب کنید که یکی از سوال هایی که من برای مشاوره ازدواج افراد می پرسم این است که اوقات فراغت شان را چگونه سپری می کنند. این شاخص در شناخت و ارزیابی افراد در جامعه خیلی مهم است. اگر بتوانیم فراغت مان را خوب مدیریت کنیم، دنیای کارمان هم بهتر می شود. بعضی افراد که فراغت را نظم داده اند می گویند ما فلان ساعت می رویم فلان جا، در تعطیلات مان این کار را انجام می دهیم، آن لحظاتی هم که کار می کنند باز به یاد آن دو سه ماه بعد است که قرار است بروند، قراردادشان را بسته، بلیت شان را خریده و قرار است بروند فلان جا، کارشان بهتر می شود ، کیفیت کارشان بهتر می شود، روحیه شان بالا می رود. پس می بینید که فراغت محدود به آن زمان نیست که در حال سپری کردن مثلا در یک مسافرت هستیم، تازه اگر به ما خوش بگذرد (چون برنامه داشته ایم) یاد آن دوران، یاد آن زمان باقی می ماند. بعضی یاد آن زمان را با عکس یا فیلم زنده نگه می دارند که می تواند روی تمام زندگی اثر بگذارد.

    پس باید برای مدیریت اوقات فراغت فرزندان مان سخت تلاش کنیم؟

    اولا سوال من این است که چرا هر وقت صحبت از فراغت است، فقط به یاد فرزندان مان می افتیم؟ خود پدر و مادر هم نیاز به فراغت دارند. البته چون پدر و مادرهای امروزی در کودکی متعلق به عصر فراغت نبودند، شاید برای فرزندان شان هم مثل خودشان فراغت درست و حسابی قایل نشوند. عده ای به فرزندان شان می گویند الان وقت کار است، کارت را انجام بده، اصلا تفریح کجا بود! گردش و بازی یعنی چه؟ و در بعضی موارد هم برعکس خانواده هایی وجود دارند که به دقت فرزندان شان را کنترل می کنند. فلان ساعت برو فلان جا، فلان ساعت استخر، از آنجا که درآمدی موسیقی... اینها هم که دیگر فراغت نیست. از ویژگی های فراغت، آزادی و رهایی و آشتی است. پس می بینیم که افراط و تفریط است.

    در قسمت قبلی صحبت هایتان از تعبیر خلأ فراغت صحبت کردید. بیشتر در این خصوص توضیح می دهید؟

    ▪ شاید چیزی تحت عنوان سندرم روز تعطیل را شنیده باشید. مشخص شده که برخلاف انتظار، بیشترین مشاجره های خانوادگی در روزهای تعطیل اتفاق می افتد و حتی خیلی ها در اواخر روزهای تعطیل حالاتی از افسردگی را نشان می دهند. شاید شما هم این تجربه را داشته باشید؛ مخصوصا فرد جوان احساس می کند ایامی که سر کار می رود، مشغول است، حالا جمعه است، بی کار است و سرگردان مانده که چه کار کند، حتی شاید با خودش بگوید حیف، حداقل سرکار می رفتم سرم گرم بود!

    خب، شاید همه امکان اقتصادی گذران اوقات فراغت را نداشته باشند.

    ▪ نه، فراغت لزوما یک پدیده گران قیمت نیست. این نیست که مثلا برویم فلان کشور و کلی خرج کنیم.کارهای خیلی ارزان و ساده ای هم می شود انجام داد؛ کارهای ذوقی، مثلا فرض کنید یک کلکسیون کبریت ساختن، مجموعه تمبر جمع آوری کردن، چیزهایی که بسیار کوچک، زیبا و ارزان است، جمع کردن. ما فرزندان مان را برای این عادت های زیبا تربیت نکرده ایم و این کوتاهی از طرف خانواده از یک طرف و کوتاهی از طرف جامعه از طرف دیگر مشکلات زیادی را به وجود خواهد آورد.

    پس نقش خانواده هم کمتر از اجتماع نیست.

    ▪ همین طور است. پدران بزرگ ترین آموزگاران جامعه هستند و لذا بزرگ ترین آموزگاران فراغت اند، بزرگ ترین مدیران فراغت اند و باید الفبای گذران فراغت را به فرزندان شان منتقل کنند و پایدارترین انتقال، انتقالی است که در هنگام کودکی صورت می گیرد چرا که در دنیای درونی کودکی باقی مانده و پایدار خواهد ماند. اگر قرار است پایدارترین و دایمی ترین تغییرات را در وجود انسان ها ایجاد کنیم، باید از خانواده شروع کنیم. اولین نکته این است که والدین، پدران و مادران بپذیرند که فراغت یک پدیده واقعی است و پدیده ای حساس و اساسی است، پس مرحله اول پذیرش واقعیت از جانب والدین و نگاه دقیق به واقعیت است. اینکه من به بچه بگویم که وقتی بی کار شدی، کتاب بخوان خیلی خوب است ولی وقتی من خودم کتاب را نشناسم، اصلا کتاب را به دست نگیرم، این حرف نمی تواند موثر باشد. مساله ما پذیرش رسالت است.

    منظورتان چه نوع رسالتی است؟

    ▪ از رسالت هایی که در سازمان فرزندان باید داشت، اصل خودانگیختگی و درون زادی است. فراغت دنیای کرختی و خواب آلودگی محض نیست.
    گاهی در دنیای فراغت انسان ها بیشتر از زمان کار فعالیت می کنند اما تفاوت اینجاست که در این دنیای فراغت به میل باطنی خود کار می کنند، با خودشان آشنا هستند، از خودشان بیگانه نیستند و انگیزه ای درونی عامل این حرکت است، پس بنابراین رسالت بزرگ والدین این است که این خودانگیختگی را ایجاد کنند، یعنی افراد در زمان فراغت، به میل خود به کارهایی بپردازند اما خانواده آن جهان خودفرهیختگی را ایجاد کرده است.

    جهان خودفرهیختگی یعنی چه؟

    ▪ جهانی است که در درونش، انواع گوناگون فعالیت ها می توانند انجام بگیرند اما همه مفیدند. همه فرهیخته اند و جوان. بین اینها هر کدام را انتخاب کند، خوب است و به عبارتی والدین نمی گویند چه بکن، اما زمینه کارها را فراهم کرده اند، حال جوان خودش انتخاب می کند. هر کدام را هم انتخاب کند، مفید است. قبلا گفتم که اگر ما والدین یک لحظه قصور کنیم همان لحظه ممکن است تبهکاران وارد شوند. بنابراین دنیای حساس فراغت دنیای گسیخته نیست، دنیای تسلسل و به هم پیوسته است.

    پس نظارت خانواده روی فراغت جوانان لازم است.

    ▪ صددرصد. اصل تسلسل، اصل استمرار است، یعنی اگر خانواده ای مدام کوشش کند ولی در چنین لحظاتی فرزندش را رها کند، ممکن است خطرآفرین باشد. اگر هم قرار است فراغت نقش آزادی داشته باشد، پس نظارت مستقیم و اجبار هم نمی تواند همیشه موثر باشد اما نظارت از راه دور، نظارت نامریی و با رعایت احترام و ایجاد گزینه های مطلوب یک اصل درست کار در خانواده است.

    می توانیم بگوییم که مدیریت فراغت به وضعیت خوب اقتصادی فرزندمان هم منجر می شود؟

    ▪ البته فراغت تنها نباید با آینده نگری یا احتساب مالی یا مادی همراه باشد، یعنی نباید در این اندیشه باشیم که فرزندان مان را فقط در مقابل چنین گزینه ای قرار دهیم. مثلا کامپیوتر یاد بگیر که بعدا به دردت می خورد. این می تواند یک بعد باشد ولی یادمان باشد که باید احساس آزادی هم در فراغت باشد، احساس لذت هم باشد. این امر هم زمانی بیشتر میسر می شود که فراغت فعال باشد؛ مثلا فرض کنید کودکانی که ساعت ها جلوی تلویزیون ولو می شوند، همه حالت کرخت و بی حال پیدا می کنند. رعایت توازن بسیار مهم است، حتی توازن فراغت های فردی و جمعی. این نیست که فرزند ما حتی فراغت اش فردی یا جمعی باشد بلکه باید توازنی وجود داشته باشد. بحث فراغتی کردن کار در خانواده هم مهم است. اگر فرزند من می خواهد کار کند، تکلیف مدرسه اش را بنویسد و به مدرسه اش برود، اگر انگیزه ای اساسی به او بدهم و آن مدرسه را خانه اش بداند، کار مدرسه را به عنوان اجبار تلقی نکند بلکه از درون او بجوشد و من انگیزه ها را در درون او ایجاد کنم، کار هم به دنیای فراغت نزدیک می شود و چه قدر لذت بخش است کاری با انگیزش درونی آدمی آمیخته باشد.

    حرف آخر؟

    ▪ حرف در مورد فراغت زیاد است ولی به نظر من فراغت به معنای ارتقای کیفیت زندگی است. وقتی فراغت را درون خانواده کنترل می کنیم، به یک معنا، آشتی نسل ها را تحقق می بخشیم. دنیای امروز ما زمان فراغت را زمان رهایی تلقی نمی کند؛ چرا که در آن صورت یک مرتبه می بینید که فرزندتان را که رها کرده اید، یک آدمی درآمده که دیگر او را نمی شناسید. نوع لباسی که می پوشد، غذایی که او می خورد و الگوها و آرمان هایی که دارد، با عقاید شما ناهم خوان است و بعدش خدای نکرده کجروی و بزهکاری است. یکی از تیوری هایی که امروزه خیلی مطرح است، این است که تفاوت بین دنیای توسعه نیافته و دنیای پیشرفته هزینه پردازش انسان است. هر چه قدر ما برای پردازش انسان چه در دنیای کار، چه در دنیای فراغت هزینه و سرمایه گذاری کنیم، به همان نسبت جامعه توسعه یافته ای خواهیم داشت. در یک کلام آنهایی که سد ساختند، پل آفریدند، کارگاه و کارخانه تولید کردند، کاری نیک انجام دادند اما آنهایی که در باز تولید انسانیت به پردازش انسان، ارتقا و اعتلای کیفی انسان کوشیده اند و مثلا به اوقات فراغت نسل امروز و فردا توجه می کنند، کاری بس بزرگ تر انجام می دهند.

    دکتر مجید سلطانی
    جوان امروز

           

    چگونه براي 
اوقات فراغت فرزندانمان برنامه ريزي كنيم؟


    چگونه براي اوقات فراغت فرزندانمان برنامه ريزي كنيم؟

    تابستان با خميازه هاي كشدار

    با فرارسيدن تابستان، فرزندان ما پس از پشت سر گذاشتن يك سال تحصيلي توام با تلاش، در پي آنند كه از زمان فراغت تابستاني خود بيشترين بهره را ببرند.
    پدران، مادران و مسوولان تعليم و تربيت نيز با دغدغه چگونگي گذراندن اوقات فراغت كودكان و نوجوانان، به دنبال برنامه ريزي صحيح در اين زمينه هستند.
    آيا شما نيز از آن دسته والديني هستيد كه همراه با فرارسيدن فصل تابستان دلمشغولي بسياري براي پر كردن اوقات فراغت فرزندتان داريد؟
    آيا شما نيز به دنبال راهي هستيد كه علاوه بر جنبه آموزشي براي فرزندتان، جنبه تفريحي و سرگرم كننده نيز داشته باشد؟
    نگران نباشيد، چرا كه اين مساله در اكثر خانواده هاي متعهد و مسوول در قبال فرزندان وجود دارد و راهكارهاي آن بسته به مطالعه و برنامه ريزي والدين و در نظر گرفتن علائق و خواسته هاي فرزندان در اين زمينه در دسترس خواهد بود.
    متاسفانه اكثر والدين بدون اطلاع از معني و مفهوم اوقات فراغت و بدون توجه به علائق و سليقه هاي فرزندشان، تنها به جنبه آموزشي اين دوره اهميت داده، او را وادار به شركت در كلاس هاي آموزشي از جمله: دروس سال تحصيلي بعد و يا كلاس هاي زبان مختلف نموده و با اين كار نه تنها زمينه استراحت و آماده سازي ذهن او را براي يادگيري دوره تحصيلي بعدي فراهم نمي آورند بلكه سبب مي شوند كه خستگي فرزندشان از يادگيري دوچندان شده و دروس دوره بعدي را نيز به نحو احسنت به انجام نرساند. در صورتي كه اين دوره 3 ماهه تعطيلات با برنامه ريزي صحيح و منسجم مي تواند زماني براي استراحت فكر و افزايش پتانسيل يادگيري براي دوره تحصيلي بعد را فراهم آورد و ضريب يادگيري را نيز افزوني بخشد.
    شايد ريشه اين مشكل در اين باشد كه اكثر والدين از مفهوم اصلي اوقات فراغت واقف نيستند. در اينجا ابتدا به بررسي مفهوم اصلي اوقات فراغت و سپس راهكارها و چگونگي برنامه ريزي براي سپري كردن اين دوران به بهترين نحو خواهيم پرداخت.
    «دومازيه» جامعه شناس فرانسوي و مولف كتاب «به سوي تمدن فراغت» تقريبا تعريف جامعي براي اوقات فراغت بيان كرده است كه در آن علاوه بر ويژگي هاي اوقات فراغت به كاركردها و نتايج آن نيز اشاره شده است:
    فعاليت هاي اوقات فراغت (فوق برنامه)، مجموعه فعاليت هايي است كه شخص پس از رهايي از تعهدات و تكاليف شغلي، خانوادگي و اجتماعي با ميل و اشتياق به آن مي پردازد و غرضش استراحت، تفريح، توسعه دانش، به كمال رساندن شخصيت خويش، به ظهور رساندن استعدادها و خلاقيت ها و سرانجام مشاركت آزادانه در اجتماع است. دومازيه 3 كاركرد اصلي براي فراغت ذكر مي كند:
    رفع خستگي: فراغت به فرد فرصت مي دهد كه خستگي كارها و تكاليف را از تن بيرون كند.
    تفريح و سرگرمي: به وسيله سرگرمي، فضاهاي جديدي گشوده مي شود كه در آنها فرد مي تواند از رنج روزانه يك سري وظايف محدود و عادي و نيزكارهاي تكراري و محيط يكنواخت فرار كند تا به ركود يا شكنندگي رواني دچار نشود.
    رشد و تعالي شخصيت: فراغت، فرد را قادر مي سازد تا از كارهاي روزمره كليشه اي كه او را مجبور به پذيرش الزامات سازمان هاي اصلي اجتماعي مي كنند رهايي يابد، به كشف و اختراع و ابتكار دست بزند و انديشه، محيط و افراد مرتبط با خود را متحول كند.
    فراغت در واقعي ترين مفهوم كلمه هر سه اين كاركردهاي اساسي را برآورده ساخته و نياز انسان را كه با هر يك از آنها مرتبط است، ارضاء مي كند. بر همين اساس، از ديدگاه اكثر جامعه شناسان، اوقات فراغت صرفا وقتي نيست كه فرد به كار مشغول نباشد، بلكه وقتي است كه درآن فرد از الزامات عملي آزاد باشد و فعاليتي است كه فرد، آزادانه انتخاب مي كند و موجب رشد استعدادها و آرامش و خشنودي او مي گردد.
    در چارچوب كاركردهاي كلي سه گانه اي كه براي اوقات فراغت برشمرديم، كاركردهاي جزئي متنوعي نيز قابل شناسايي اند كه مي توان هر كدام از آنها را سرفصلي براي فعاليت هاي اوقات فراغت (فوق برنامه) قرار داد: از جمله:
    كسب اعتماد به نفس: اصولا وجود علاقه در انجام كارها، سبب كسب موفقيت خواهد شد و اين پيروزي و موفقيت، اعتماد به نفس فرد را بالا مي برد.
    شناخت مقتضيات زمان: چون فرد آزاد از انجام الزامات و وظايف كاري روزمره مي شود و وقت آزاد بيشتري براي حضور در اجتماع و فعاليت هاي فوق برنامه دارد، از مقتضيات زمان و مسائل روزمره اطلاع خواهد يافت.
    تفريح و گردش و سرگرمي
    تحرك جسمي و حفظ ورزيدگي
    رسيدن به آرامش
    بهداشت رواني
    تجديد قوا: فعاليت در قالب برنامه هر قدر هم لذت بخش باشد، باز خستگي هايي به دنبال خود دارد. بخشي از اين خستگي، خستگي جسماني است كه معمولا با استراحت (از جمله خواب) برطرف مي شود. بخش ديگري از اين خستگي، خستگي رواني است كه معمولا به دليل مواجهه مستمر با يك محرك به وجود مي آيد.

    كسب ضريب بالاي موفقيت در آموزش

    مقيد شدن و اجبار در فعاليت جسمي و روحي، باعث كاهش بازده (راندمان) كار مي شود و شخص هميشه خويش را در حصار احساس مي كند. اكثر قريب به اتفاق دانش آموزان و دانشجويان چنين حالتي را در زمان تحصيل دارند.
    وجود انواع و اقسام فعاليت هاي آموزشي در زمينه هاي فرهنگي، هنري، تربيتي، فني و ... در برنامه هاي اوقات فراغت باعث مي شود كه اين اوقات در واقع نقش زمان حضور در كلاس هاي رسمي را ايفا كنند. با اين تفاوت كه شخص در اين زمان با ميل و رضايت خاطر و علاقه خويش در سر كلاس هاي آموزشي حضور مي يابد.
    به همين خاطر، چون اين فعاليت ها و زمان استفاده از آنها مطابق سليقه و ذوق او هستند باعث افزايش ضريب يادگيري حرفه و آموزش مي شوند.

    تمرين حيات اجتماعي

    يكي از مهم ترين ويژگي هاي فعاليت هاي اوقات فراغت، انجام دادن برنامه هاي گروهي و دسته جمعي است كه خود عاملي است براي زندگي اجتماعي و رشد اجتماعي و نيز در اين فعاليت هاست كه انسان با جمع آشنا مي شود و دوستاني تازه پيدا مي كند و از زندگي فردي و تنهايي خويش رهايي مي يابد. همان طور كه مي دانيم زمينه سازي رشد انسان، در شكل گرفتن به موقع بعد اجتماعي وي است.

    ارتقاي مهارت هاي شناختي

    اوقات فراغت مناسب ترين فرصت ها براي توسعه مهارت هاي شناختي از جمله مطالعه، پژوهش، پرسشگري، سخنراني و گفتگو و... و شكوفايي استعدادها هستند. زيرا هنگامي كه فرد براساس علاقه و انگيزه شخصي (بدون داشتن اجبار و وظيفه رسمي) بخواهد در زمينه هاي متنوع فعاليت داشته باشد، مسلما تلاش او در چنين شرايط مطلوب و خوشايند ذهني و رواني، از يك طرف در تامين بهداشت جسمي و رواني وي موثر خواهد بود و از طرف ديگر، موجب فراگيري هاي پايدار در او خواهد شد.

    شكوفايي خلاقيت ها

    انجام دادن كارها از روي علاقه و با انگيزه شخصي سبب تمركز بيشتر در انجام آن كار و نهايتا منجر به بروز خلاقيت و ابتكار و نوآوري در انجام آن كار خواهد شد. حال كه مفهوم واقعي اوقات فراغت و اثرات آن را دانستيم، به ذكر راهكارهاي موثر و بهينه براي گذراندن آن مي پردازيم.

    تفريحات سالم

    اختصاص دادن ساعاتي از روز هرچند اندك به تفريح، موجب كسب نيرو و انرژي لازم براي انجام كارهاي علمي و عملي مي شود. مقصود از تفريح تنها توجه به گردش و قدم زدن در پارك و مسافرت نيست. گرچه اينها هم اگر به صورت سالم و هدفدار برگزار بشوند، علاوه بر اين كه ساعاتي از وقت جوانان را پر مي كنند، موجب تقويت روحيه و ايجاد نشاط و شادابي در او مي شوند.

    ورزش

    ورزش جز آن كه فعاليت بدني و اجتماعي و گروهي است نوعي بازي به حساب مي آيد و براي مدتي انسان را از نگراني ها و دلواپسي ها به دور نگه مي دارد و فرد را متوجه نقاط مثبت خويش مي كند. بازي ها را معمولا به 3 دسته تقسيم مي كنند:
    بازي هايي كه به پرورش جسم كمك مي كند و مهارت هاي جسمي و حركتي را تقويت مي كند مانند: دوچرخه سواري، واليبال، فوتبال و...
    بازي هايي كه قدرت تخيل را پرورش مي دهد. مانند: ماكت سازي، طراحي، نقاشي و...
    بازي هايي كه قدرت تفكر را پرورش مي دهد. مانند: شطرنج و انواع معماها و...
    پركردن اوقات فراغت فرزندان با بازي هايي كه به جسم و پرورش جسم، تخيل و انديشه ختم شود، بسيار مطلوب است.

    مطالعه

    مطالعه كتاب هاي سودمند، بهترين سرگرمي و تفريح به شمار مي رود. اگر فرزندمان را مجاب كنيم كه اوقات فراغت خويش را البته با ميل و رغبت، با خواندن كتاب بگذراند، علاوه بر بهره برداري علمي و فرهنگي، از ضعف اعصاب و پريشاني در امان بوده و در زندگي از آرامش بيشتري برخوردار خواهد بود.

    رهنمودهاي عملي براي والدين

    برنامه ريزي والدين براي اين ايام بايد با مشورت و نظرخود فرزندان صورت گيرد نه فقط با اعمال نظر والدين، زيرا در غيراين صورت مهم ترين مشخصه مفهوم اوقات فراغت نبود الزام كمرنگ مي شود و در نتيجه كاركردهاي مطرح شده جايگاه خود را از دست مي دهند. آنچه در اين زمينه اهميت دارد توجه دادن والدين به اين امر است كه آنها بايد همواره نقش راهنما داشته، فرزندان را با توجه به علائقشان در جهت رشد و پرورش استعدادهايشان ياري كنند. از آنجا كه بسياري از خانواده ها توان استفاده از امكانات عرضه شده همچون كلاس ها و اردوهاي مختلف تفريحي و آموزشي را ندارند، راهكارهاي زير مي تواند بهره وري فرزندان آنان را از اين ايام تا حدودي افزايش دهد:
    امكان معاشرت فرزندانتان را با دوستان قابل اعتماد آنها فراهم سازيد. براي اطمينان بيشتر توصيه مي شود به نحوي با خانواده آنها ارتباطي هر چند اندك برقرار كنيد.
    كتاب هاي متناسب با علائق و سن آنان تهيه كنيد.
    امكان استفاده از كتابخانه را براي آنان فراهم نماييد.
    وقت بيشتري را به فرزندان تان اختصاص دهيد تا در نتيجه ارتباط متقابل، شناخت متقابل شما از همديگر توسعه يابد.
    امكانات تهيه كارهاي دستي ارزان قيمت را در منزل فراهم آوريد و خود نيز راهنمايي آنان را عهده دار شويد و سخن آخر اين كه: اوقات فراغت به معناي بيكاري نيست. چون در اوقات بيكاري فرد كاري براي انجام دادن ندارد ولي در اوقات فراغت كارهاي متعددي مي تواند داشته باشد كه تفاوت آن با اوقات ديگر كه در آنها نيز به انجام كار و فعاليت مشغول است در هدف اين كارها و فعاليت هاست. هدف از فعاليت هاي اوقات فراغت كسب آرامش و لذت است.

    منبع:داستان