محمد شريفي مقدم، كه در آن زمان معاون فني سازمان نظام
پرستاري و دبير كل خانه پرستار بود نيز گفت: 70 درصد پرستاران در مدت كمتر
از 10 سال به مشكلات و ناراحتيهاي روحي يا جسمي مبتلا ميشوند.
به
گفته وي پرستاران به عنوان نزديكترين فرد به بيماران در بيمارستان به طور
مستمر با استرسها و دردهاي مردم روبهرو ميشوند كه در بلند مدت روح و جان
آنان را ميآزارد و دچار ناراحتيهاي فراوان ميكند. پرستاران به علت
ماهيت حرفه خود همواره با افرادي روبه رو هستند كه دچار تغيير فرم بدن،
شكستگي، تنگي نفس، حواس پرتي، خونريزي و اختلال روحي و رواني هستند و به
خصوص با توجه به كمبود و كاستيهاي موجود در بيمارستانها و سوء مديريت
آنها در برخي از موارد با تهديد و هتك حرمت از سوي بيماران يا همراهان آنها
مواجه ميشوند.
وي گفت: پرستاران هر لحظه ممكن است پس از برخورد با
بيماران مبتلا به ايدز و هپاتيت و سل به اين بيماريها مبتلا شوند علاوه بر
آن جا به جا كردن بيماران در بسياري از موارد آنان را به ناراحتيهايي مثل
ديسك كمر و ناراحتيهاي جسمي ديگر مبتلا ميكند.
معاون سازمان نظام
پرستاري افزود: كار در شيفت غير متعارف در عصر و شب، جمعهها و روزهاي
تعطيل پرستاران به خصوص پرستاران زن را با مشكلات فراوان روبهرو ميكند و
خستگيهاي مفرط در بلند مدت عوارض زيادي را براي آنان به همراه دارد كه
پيري زود روس شايعترين آن است.
شريفي مقدم ادامه داد: علاوه بر آن
خانواده پرستاران به خصوص زنان پرستار به علت دور بودن از خانواده دچار
ناراحتي و آسيبهاي اجتماعي فراوان ميشوند و در بيشتر موارد مهر مادري و
پدري در خانواده آنان به حداقل ميرسد. با اين وجود حقوق دريافتي پرستاران
از تمام كاركنان دولت كمتر است.
چند ماه بعد هم اعضاي شوراي عالي نظام
پرستاري طي نامهاي به محمد خاتمي، رئيس جمهوري وقت از وي خواستند كه به
مطالبات پرستاران شامل رفع كمبود شديد نيروي پرستار، اجراي قانون بازآموزي
براي پرستاران با لحاظ تمام جوانب بازآموزي علمي و فراگير، تسري قانون سخت و
زيانآور بودن شغل پرستاري به كاركنان بيمارستانهاي خصوصي و تأمين
اجتماعي و همچنين اجراي درست قانون آن در بخش دولتي. تعديل ساعت كار
پرستاران، متوقف كردن خصوصي سازي خدمات پرستاري به بهانه اجراي ماده
192برنامه توسعه سوم. تعريف تعرفه براي خدمات پرستاري و تعديل كارانهها و
رفع تبعيضهاي ناروا. درج عنوان كارشناسي در احكام كارگزيني پرستاراني كه
داراي مدرك ليسانس هستند و اصلاح آيين نامه اجرايي ارتقاي مسير شغلي
پرستاران رسيدگي كند.
* 4 قانون براي پرستاران
اكنون 6 سال از آن زمان ميگذرد و در اين مدت اتفاقات
زيادي افتاده است، چنانچه غضنفر ميرزابيگي كه اكنون براي دومين بار بر
صندلي رياست سازمان نظام پرستاري نشسته است ميگويد: طي 4 سال گذشته 4
قانون مهم براي رفع مشكلات پرستاران تصويب شده كه 2 تاي آن اجراي شده و 2
تاي ديگر مراحل نهايي را براي اجرا طي ميكند، قوانين ارتقاي مسير شغلي
پرستاران و استخدام نيرو بر اساس قانون برنامه توسعه چهارم اجرايي شده و
قانون تعرفهگذاري خدمات پرستاري و ارتقاي بهرهوري خدمات پرسنل باليني در
شرف اجراست.
به گفته وي طي برنامه توسعه چهارم وزارت بهداشت مجاز بود
سالانه حدود 14 هزار نيروي جديد استخدام كند كه حدود 50 درصد اين ميزان هر
ساله پرستار استخدام شد، تعرفهگذاري خدمات پرستاري نيز بر اساس شرح وظايف
خدمات پرستاري كه تدوين و ابلاغ شده است نيز در وزارت بهداشت نهايي شده و
براي پوشش بيمهاي اين خدمات به شوراي عالي بيمه در وزارت رفاه ارسال شده
است.
رئيس كل سازمان نظام پرستاري اضافه ميكند: قانون ارتقاي مسير
شغلي نيز با ابلاغ آيين نامه آن از ارديبهشت امسال آماده اجرا است كه طي
آن ساعت كاري پرستاران بر اساس 3 شاخص نوبت كاري، سختي كار و سابقه تا 8
ساعت كاهش مييابد، ضمن اينكه چون پرستاري در تمام بخشهاي دولتي، خصوصي و
نيروهاي مسلح و بخش عمومي جزء مشاغل سخت و زيان آور شناخته شده نبايد
پرستاران بيش از 36 ساعت در هفته كار كنند.
وي ادامه ميدهد: بر اساس
اين قانون، از اين پس فعاليت پرستاران در ساعت شب و ايام تعطيل با ضريب 5/1
محاسبه ميشود. پرستاران نيابد 12 ساعت متوالي كار كنند و اضافه كاري
اجباري براي پرستاران ممنوع است. مزاياي ديگري نيز مطابق اين قانون براي
پرستاران در نظر گرفته شده از جمله اينكه پرستاران شاغل در بخشهاي سوختگي و
رواني از يك ماه مرخصي سالانه بيشتر برخوردار ميشوند و دستگاههاي اجرايي
و مراكز خصوصي بايد تمام مواد اين قانون را اجرا كنند در حالي كه متأسفانه
شاهد اين هستيم كه در برخي مراكز موادي از اين قانون را كه به نفع پرستار
است اجرا نميكنند و موادي كه به نفع كارفرماست مانند ممنوعيت استراحت و
خوابيدن پرستاران در ساعت شب را اجرايي ميكنند.
با اين وجود هنوز
مهمترين مشكل جامعه پرستاري كه كمبود نيروست، پا بر جاست به طوري كه رئيس
سازمان نظام پرستاري نيز اذعان ميكند: يكي از مهمترين مشكلات جامعه
پرستاري كمبود نيروست كه با وجود استخدام و افزايش نيرو در چند سال گذشته
هنوز با استاندارد 210 هزار پرستار شاغل در كشور فاصله داريم و فقط 160
هزار پرستار شاغل در كشور داريم، براي جبران اين كمبود بايد علاوه بر
استخدام سالانه حدود 7 هزار پرستار در بخش دولتي طي هر سال برنامه توسعه
چهارم با فعال شدن تعاونيهاي خدمات پرستاري كمبود را جبران كنيم.
اما
تأمين نيروي پرستار با وجود سختيهاي اين حرفه و فارغالتحصيلان محدود اين
رشته چندان هم آسان نيست، چنانچه به قول ميرزابيگي، در زمان حاضر تقريباً
در تمام مراكز استانها نيروي پرستار بيكار نداريم اما در برخي شهرستانها
پرستار بيكار وجود دارد.
پرستاران البته مطالبات ديگري هم دارند، آنان
ميخواهند علاوه بر فعاليت در بيمارستانها و درمان بيماران در حوزه
پيشگيري از بيماريها و بازتواني معلولان نيز نقش داشته باشند و تمام خدمات
آنها در اين عرصهها تعرفهگذاري مناسب داشته باشد و درآمدزا باشد. اما
هنوز چنين امكاني به صورت نهادينه شده در كشور براي آنان فراهم نيست و حتي
به گفته مسئولان سازمان نظام پرستاري هنوز جايگاه پرستاران در طرح پزشك
خانواده نيز به درستي تعريف نشده است.
* پرستاران در انتظار اجراي كامل قوانين
مشكل ديگر پرستاران تفاوت درآمد آنها با پزشكان و ساير
پرسنل بخش باليني است چنانچه محمد شريفي مقدم از اين مسئله با عنوان نظام
پزشك سالار سلامت در كشور ياد ميكند كه همواره حقوق پرستاران را ناديده
ميگيرند و به گفته ميرزابيگي، رئيس كل سازمان نظام پرستاري، در برخي مراكز
درماني به خصوص بيمارستانهاي خصوصي بين حقوق يك پزشك متخصص و يك پرستار
تا 100 برابر فاصله وجود دارد. در حالي كه در هيچ جاي دنيا چنين مسئلهاي
وجود ندارد.
حسين علي شهرياري، نائب رئيس كميسيون بهداشت و درمان مجلس
در اين باره ميگويد: در قانون مديريت خدمات كشوري كه چند سال پيش تصويب
شد، امتيازهاي زيادي براي پرستاران در نظر گرفته شد، از جمله اينكه حقوق
ويژهاي براي پرستاران شاغل در بخشهاي مراقبتهاي ويژه، سوختگي و رواني
اختصاص يافت، مسير ارتقاي شغلي پرستاران مشخص شد و مزايايي براي پرستاران
به اين علت كه جزء شاغلان مشاغل سخت و زيان آور هستند، در نظر گرفته شد كه
اميدواريم مسئولان اجرايي مصوبات اين قانون را براي پرستاران اجرا كرده
باشند.
وي اضافه ميكند: كار پرستاري، كار سختي است و پرستاران همواره
در معرض مشكلات و تألم هاي روحي و جسمي قرار دارند، مشكل كمبود كادر
پرستاري هم اضافه بر اين مشكلات بر سختي كار پرستاران ميافزايد به همين
علت هم مجلس هفتم تصويب كرد كه وزارت بهداشت سالانه 6هزار نفر نيروي جديد
علاوه بر تعداد بازنشستگان استخدام كند كه در اين مدت بيشترين تعداد افراد
استخدام شده نيز كادر پرستاري بودند و امروز تا حدي از مشكل كمبود نيرو
نسبت به گذشته كم شده است، هر چند هنوز اين مشكل وجود دارد.
نائب رئيس
كميسيون بهداشت و درمان مجلس ميافزايد: مجلس هفتم و هشتم تقريباً هر طرح و
لايحهاي را كه براي حل مشكلات پرستاران به مجلس آورده شد، تصويب كرد،
تعرفهگذاري خدمات پرستاري يكي از آنها بود كه در تمام دنيا بي نظير است و
هنوز در هيچ كشوري خدمات پرستاري تعرفه گذاري نشده است كه اميدواريم مطابق
قول وزير بهداشت اين قانون هم امسال اجرايي شود.
وي ميگويد: قانون مهم
ديگري كه براي رفع مشكلات پرستاران در مجلس تصويب شد، قانون ارتقاي
بهرهوري خدمات پرسنل باليني است كه ابتدا با عنوان لايحه كاهش ساعت كاري
پرستاران به مجلس آمد. در صورتي كه اين قانون به طور كامل اجرا شود، بسياري
از مشكلات پرستاران حل ميشود، دولت هم اعتبار و الزامات اجراي اين لايحه
پيشنهادي خود را ديده است و هيچ مشكلي براي اجراي آن وجود ندارد.
شهرياري
اضافه ميكند: مجلس وظيفه خود را براي رسيدگي به مشكلات پرستاران انجام
داد، حالا نوبت دولت است كه با اجراي كامل قوانين مصوب، مشكلات پرستاران را
حل كند. نظام جمهوي اسلامي به علت اهميتي كه به سلامت مردم ميدهد،
بيشترين توجه را به پرستاران داشته است و قوانيني كه براي اين قشر تصويب
شده است تقريباً براي هيچ يك از گروههاي شغلي ديگر نداشتهايم. اما به هر
حال بايد شرايط و محدوديتهاي منابع مالي كشور را هم در نظر بگيريم و
واقعيتها را بپذيريم و مطابق امكانات كشور توقع رفع مشكلات را داشته باشيم
زيرا در تمام حوزهها مشكل داريم و نميشود فقط مشكلات يك قشر را ديد.
نائب
رئيس كميسيون بهداشت و درمان مجلس به اين نكته هم اشاره ميكند كه درست
است كه پرستاران هنوز به تمام مطالباتشان نرسيدهاند اما مشكلات، خستگي و
سختي كار نبايد باعث شود كه گاهي با بيماران يا همراهان آنها برخورد
نامناسب داشته باشند.
منبع:salehemmat.blogfa.com
محمد يزدي زاده
نامگذاري سال 1389 به عنوان سال "همت
مضاعف؛ كار مضاعف" در واقع يكي از راهبردي ترين نامگذاري ها توسط رهبر
معظم انقلاب به شمار مي رود.
بدون ترديد بسياري از دلسوزان، انديشمندان، تحليلگران و علاقه مندان، در تفسير و تبيين "همت مضاعف، كار مضاعف" تاكنون دست به كار شده اند و يا خواهندشد؛ به ويژه مسئولين و دولتمردان هم به نوبه خود اقدامات خود را آغاز خواهند كرد. ولي نكته اساسي و حائز اهميت در اينجاست كه آيا در اين زمينه دچار شعار زدگي و سخن پراكني خواهيم شد و پس از مثلا 6 ماه با تشكيل و تاسيس انواع كارگروه ها و كميسيون هاي تخصصي و غيرتخصصي و چندين سمينار و كنفرانس پرخرج و بی اثر و تخصيص انواع بودجه هاي غيرضروري گزارشي مبسوط و عريض و طويل درخصوص انواع راهكارهاي"افزايش همت و افزايش كار" ارائه خواهيم كرد!؟ و يا نه؛ از همين امروز آستين هاي همت مضاعف را بالا زده و دست به دست هم داده و كار واقعي و مضاعف را بدون هيچ گونه شعارزدگي و در جهت پيشرفت و اعتلاي كشور آغاز خواهيم كرد.
به نظرحقير شايد به توان آموزه هاي زير را از فحواي كلام و پيام رهبر انقلاب استنباط نمود:
1 ـ به فرموده پيامبر گرامي اسلام(ص) " كلكم راع و كلكم مسؤول عن رعيته":
همه ما اعم از مردم عادي كوچه و بازار و خواص و دولتيان و كارمندان و كارگران موظف به افزايش همت و اراده و افزايش بازده كاري خود هستيم. طبيعي است كه نبايستي دولتمردان فقط از مردم عادي انتظار داشته باشند و مردم هم نبايستي خود را از مسئوليت ها مبرا بدانند و همه چيز را از دولتمردان بخواهند. بنابراين هر كسي به تناسب و نوع كار و وظيفه اي كه بر عهده دارد، مي بايست در اين امر خطير سهيم باشد.
سال 1389 با تدبیر حکیمانه مقام معظم رهبری سال «همت مضاعف و کار مضاعف» نامیده شده است. سال 89 دومین سال از دهه پیشرفت و عدالت محسوب می شود و تردیدی نیست که دستیابی به پیشرفت همه جانبه و تحقق عدالت، بدون همت عالی و برنامه ریزی جامع و مدون و کار و تلاش چند برابر امکان پذیر نمی باشد. اصلاح الگوی مصرف نیز که سال گذشته از سوی رهبر انقلاب مورد تاکید قرار گرفت و همچنان ادامه دارد، بدون چنین همت و تلاشی میسر نخواهد شد.
کار و کوشش لازمه حیات و پویایی انسان هاست و هیچ جامعه ای بدون همت بلند و کار مداوم و حساب شده به قله های توسعه و ترقی صعود نمی کند. اساسا فطرت آدمی به طور طبیعی در پی تلاش و جنب و جوش است و قرآن کریم انسان را کادح (تلاشگر) معرفی کرده است (یا ایها الانسان انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه).
در فرهنگ و معارف اسلامی کار از جایگاه ویژه ای برخوردار بوده و نوعی عبادت محسوب می شود. قرآن کریم تصریح می کند که انسان بدون تلاش به چیزی دست نخواهد یافت (لیس للانسان الا ما سعی) و پیامبر اکرم(ص) دست کارگر را می بوسید. در روایات اسلامی نسبت به سخت کوشی و پرهیز از تنبلی و سربار بودن ، سفارش های اکیدی می بینیم. پیامبر اسلام در حدیثی فرموده اند: آن که بار زندگی خود را بر دوش دیگران بیفکند ملعون است (ملعون من القی کلّه علی الناس).
در سیره پیامبر و ائمه نیز مشاهده می شود که آن بزرگواران همواره مشغول کار و کوشش بوده اند. برای نمونه امام علی(ع) با دست مبارک خویش هزاران نخل کاشت و یا امام باقر(ع) به کار کشاورزی می پرداخت و چون شخصی از ایشان پرسید چرا شما با این سن و سال و موقعیت زمین را بیل می زنید، پاسخ داد: برای آن که از امثال تو بی نیاز باشم.
بررسی های مربوط به مسایل اجتماعی ایران نشان می دهد كه متاسفانه فرهنگ كار در ایران در مقایسه با جوامع پیشرفته در سطح پایین تری قرار دارد. به نظر می رسد اتلاف وقت در فرهنگ ما يک امر عادی شده است و فرار از کار و زحمت، گاه نوعی زرنگی محسوب می شود. این واقعیت تلخ بدان معناست که جوهره کار (اعم از کار فکری و یدوی) در فرهنگ عمومی ما هنوز به عنوان یک ارزش تثبیت نشده است و معمولا کارها و مشاغل موجود با انگیزه های فردی و تنها به منظور کسب درآمد صورت می گیرد و نگاه دینی، ملی و راهبردی به آن وجود ندارد.
چندی پیش در گزارش کمیسیون اجتماعی دبیرخانه شورای عالی انقلاب فرهنگی ضمن هشدار نسبت به گسترش پدیده تنبلی در میان ایرانیان آمده بود: «نتایج تحقیق تطبیقی نشان می دهد که میزان تنبلی ایرانیان از متوسط جهانی بیشتر است و تنها کشورهای عربی و آفریقایی هستند که بیش از ایرانیان دچار تنبلی هستند.»
این گزارش «تنبلی اجتماعی» را یکی از مهمترین ویژگی های رفتاری ناپسند ایرانیان دانسته و افزوده است: «این مساله به ویژه در عدم تمایل به درس خواندن در مدارس و دانشگاه ها و در کار اداری کارمندان و در میزان بالای تماشای تلویزیون در ایران به جای کتابخوانی و در تمایل زیاد به استخدام در دستگاه های دولتی و عدم تمایل برای کسب تخصص و مهارت و کارآفرینی و نیز در وجود تعطیلی فراوان سالانه و در پدیدهای به نام بین التعطیلین و در موارد فراوان دیگر به چشم می خورد...»
تحقیقات مرکز آمار ایران نشان میدهد كه مردان ایرانی روزانه به طور متوسط دو ساعت و 18 دقیقه و زنان 21 دقیقه به فعالیتهای شغلی و كار مفید می پردازند. این در حالی است كه در جهان پیشرفته با عنایت بیشتر به نقش راهبردی نیروی انسانی و اهتمام به كار و تولید، مفهوم فرهنگ كار از اهمیت ویژه ای برخوردار است و برای نمونه متوسط ساعت کاری مفید در ژاپن بیش از 8 ساعت در روز می باشد.
نکته دیگری که در آسیب شناسی فرهنگ کار در ایران از دید تیز کارشناسان دور نمانده ضعف کار جمعی و سازمانی است. اصولا با توجه به پیشرفت علم و فن آوری های نوین و توسعه ارتباطات، مدیریت کیفی و کار سازمانی و هدفمند از اهمیت ویژه ای برخوردار است و نحوه مدیریت نیروهای پراکنده انسانی به منظور افزایش ضریب بهره وری نقش مهمی در ساماندهی کار و تولید و توسعه در جوامع امروزی دارد.
به نظر می رسد در ایران در جهت ارتقای سطح مدیریت و بهینه سازی و توسعه سازمانی و فرهنگ کار جمعی کار زیادی انجام نشده است و به همین دلیل دستاوردهای برجسته ایرانیان بیشتر جنبه فردی دارد تا گروهی (همانند دستاوردهای ورزشی).
بی تردید با افزایش سطح بهره وری سازمانی و کار جمعی می توان از ظرفیت های شگرف نیروی انسانی استفاده بیشتری کرد و با توجه به توانمندی های ایرانیان به ویژه در جنبه ضریب هوشی و قابلیت های علمی و مهارت های مدیریتی، به پیشرفت های پرشتابی دست یافت. در این راستا کارشناسان به راهکارهایی چون اجرای اصل 44 قانون اساسی و فعال سازی بخش خصوصی اشاره دارند، چون در سایه نظام دولتی و عدم وجود فضای رقابتی، ظرفیت ها و خلاقیت ها مجال کمتری برای رشد می یابند.
این آرمان دور از واقعیت نیست و با برنامه ریزی حساب شده می توان اهداف سند چشم انداز بیست ساله کشور را تحقق بخشید و تا سال 1404 به مقام اول خاورمیانه دست یافت. نگاهی به پیشرفت ها و دستاوردهای خیره کننده علمی چند ساله اخیر که نمونه ای از تجلی این ظرفیت های عظیم محسوب می شود، نشان می دهد تحقق اهداف سند مذکور دور از دسترس نخواهد بود و با همت و تلاشی مضاعف می توان دهه چهارم انقلاب اسلامی را به دهه پیشرفت و عدالت تبدیل کرد.
در هر حال ملت ایران حداقل طی سی سال گذشته نشان داده است که اهل همت عالی و انجام کارهای کلان است و آزمون هایی چون انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی و سازندگی کشور و پروژه هایی همچون پرونده هسته ای را با موفقیت پشت سر گذارده است. ایران اسلامی در سایه رهنمودهای مقام شامخ ولایت، از این پس نیز گام های بعدی پیشرفت و ترقی را با همت و تلاشی چند برابر خواهد پیمود.
همت بلند دار که مردان روزگار
از همت بلند به جایی رسیده اند
" بايد به خداي متعال توکل کنيم ، از خداي متعال استمداد کنيم ، و بدانيم که زمينه براي کار زياد است ، دشمنان ، دشمن علم و ايمان جامعه ي ما هستند ، علم و ايمان را به صورت مضاعف در ميان خودمان بايد تقويت کنيم ، انشاءا... راهها هموار خواهد شد ، موانع کوچک خواهد شد ، و کمک الهي و نصرت الهي ملت ما و کشور ما و مسئولين ما را همراه و زير سايه خود خواهد داشت " ( بخشي از سخنان مقام معظم رهبري ) سال 89 را در حالي آغاز نموديم که در پيام نوروزي مقام معظم رهبري سال جديد را همت مضاعف و کار مضاعف اعلام نمودند ، مثل هميشه مقام ولايت مانند يک طبيبي حاذق درد جامعه را تشخيص داده و راه درمان را نشان دادند حال چگونه بايد اين دارو براي درمان درد ما چاره ساز شود. ايران اسلامي همواره در مقاطع مختلف و دوران هاي گوناگون سرآمد ديگر کشورها بوده است ، دانشمندان ، مديران و مردم کشور ما گوي سبقت را از همه کس ربودند ، اما اين سئوال مطرح مي شود چرا مقام معظم رهبري همت و کار مضاعف را از مسئولين چاره درد عنوان مي نمايد. کشوري با غناي تاريخي ، علمي ، اقتصادي و منابع سرشار زير زميني و غيره بايد در عصر کنوني بر تمام کشورها برتري داشته باشد ، چگونه ملتي مي تواند در 30 سال انقلاب و 8 سال دفاع مقدس در مقابل ياوه گويي و دسيسه هاي دشمنان پيروز باشد اما در باز سازي و عمران و آباداني و پيشرفت داخلي از بعد اقتصادي هنوز در زمره جهان سوم به شمار آيد. مسئولين کشور بايد بيانات نوروزي و همچنين سخنان معظم له در مشهد را بعنوان يک منشور کاري براي خود سرمشق قرار دهند و هر روز اين جمله را با تلاش مضاعف زمزمه کنند ( همت ، کار ، ) موفقيت ما در اين دو کلمه نهفته است ، بايد در کنار همت مضاعف و کار مضاعف تعهد و پيروي مضاعف از ولايت را هم اضافه کنيم ، وحدت مهم ترين چيزي است که مي تواند سه قواي کشور را در اجراي فرامين رهبري موفق نمايد. در استان پهناور مازندران هم جاي تلاش و کار فراوان است ، در ديداري که بمناسبت حماسه ششم بهمن مردم مازندران با رهبري داشته اند ، ايشان اين جمله را تأکيد فراوان داشته اند ، کار ، کار ، کار ، .. مديران استان مازندران بايد هوشيار باشند ، استان هنوز در بعد اقتصادي و صنعتي به جايگاه واقعي خود نرسيده است. قرار بود در مازندران همراه با کشاورزي ، صنعت و جهانگردي هم توسعه يابد ، اما نه تنها کشاورزي و کشاورزان شاهد حمايت و توسعه نبودند بلکه صنعت گذشته راکد و صنعت جديد هم در حد بسيار نازلي شکل گرفت و در بحث جهانگردي فقط جمع آوري زباله نصيب مازندران گرديد. بايد براي توسعه اين سه امر زير ساخت هاي مناسب ايجاد شود ، پارک ها ، مراکز توريستي ، تفريحي ، هتل ها و ... بايد با بهترين شکل ساخته شوند ، بحث آزاد سازي سواحل با جديت پيگيري شود ، صنايعي که براي فعاليت در استان مجوز گرفتند با همت مضاعف شروع به کار نمايند و مسئولين هم موانع فراروي امور مربوط را بردارند تا مازندران شاهد شکوفايي بيشتر باشد. در اين زمينه انشاءا... بصورت سلسله وار مطالبي به رشته تحرير در خواهد آمد و از مردم استان و خوانندگان پژواک هم انتظار داريم مطالب خويش را در اين زمينه براي ما ارسال نمايند.
منبع:farsnews.com
بخشی از بیانات مقام معظم رهبری در نخستین روز سال 1389 در جوار حرم مطهر حضرت امام رضا (ع)
امسال سى و دومین سالى است که نظام جمهورى اسلامى تشکیل شده است؛ یعنى دومین سال از دههاى است که اعلام شد دههى پیشرفت و عدالت است. شعار پیشرفت و عدالت، یک شعار محورى است؛ یک مطلب اساسى است؛ یک نیاز است. در این مرحله، هدف کلان ملت عزیز ما و مسئولان باید پیشرفت و عدالت باشد. «پیشرفت» و «عدالت» دو خواستهاى است که انسانها به آن نیازمندند. پیشرفت، یعنى از لحاظ علم و عمل و آنچه که در دنیا براى یک جامعه لازم است، به نتائج مطلوب برسد. عدالت هم یعنى میان انسانها تبعیض وجود نداشته باشد، بىعدالتى نباشد، ظلم نباشد. هر دو خواسته، جزو خواستههاى اساسى و اصلى و دیرین بشریت است، که تا تاریخ بشر وجود داشته است، این دو خواسته، خواستهى اصلى انسانها بوده است: پیشرفت و عدالت. این شعارها را میشود داد؛ مهم این است که کِى میشود به این شعارها عمل کرد. ما در نظام جمهورى اسلامى، این دههى چهارم را هنگام مناسب براى عمل در جهت رسیدن به این دو شعار یافتیم. پیشرفت را میشود به معناى حقیقى کلمه به دست آورد؛ عدالت را هم با رشدى که در جامعهى ما هست، با آگاهى و بصیرتى که مردم ما بحمداللَّه پیدا کردهاند، موانع را شناختهاند، اهداف را تشخیص دادهاند، دوست و دشمن را امروز جوانهاى ما تشخیص میدهند، اگر مسئولى در پى عدالت باشد، میتواند در جامعهى ما مقدمات استقرار عدالت کامل را فراهم کند.
منبع:farsnews.com
شعار سالانه و پیام نوروزی رهبر انقلاب همواره موجب ایجاد انگیزه و شور و شوق ـ در رابطه با آن موضوع خاص ـ در سطح جامعه بوده است و شعار سال 1389 که « همت و کار مضاعف» نام گرفت نیز به مانند شعارهای هر سال که با توجه به مقتضیات و نیازهای زمانه طراحی شده، از ضروری ترین نیازهای کشورمان در این برهه محسوب می شود، چه آنکه میزان توسعه، رشد و تعالی هر جامعه ای به میزان کار و تلاش مفید آن جامعه وابسته است.
از این رو هر اقدامی که موجب افزایش فرهنگ کار و کار آمدی جامعه بشود امری مبارک و قابل تحسین است و بدیهی است که برای نهادینه شدن فرهنگ کار و تلاش، علاوه بر همت عمومی آحاد مردم، همه قوای کشور رسالت خطیری بر عهده دارند به ویژه رسانه های گروهی که باید با نگاهی آسیب شناسانه و نقادانه موانع و عوامل کم کاری در جامعه را شناسایی نموده و راهکارهای اجرایی و عملیاتی ارایه نمایند.
مهم اینکه همه می دانیم که سطح بهره وری در کشور ما بسیار پایین است و این بدون شک به الگوی رفتاری برخاسته از فرهنگ عمومی که طی سالیان سال در لایه های مختلف جامعه نهادینه شده است بر می گردد و لذا برای اینکه در جامعه کار مضاعف صورت گیرد باید ابتدا اراده تغییر در تک تک افراد حاصل شده و مردم بیش از هرکس خود را مقصر بدانند تا به مرور زمان فرهنگ بی مسئولیتی و کم کاری از جامعه رخت بربندد و "کار و تلاش" ـ چنانکه در آموزه های دینی آمده است ـ در سطوح مختلف به صورت عملی و نه شعاری به یک ارزش ملی تبدیل شود و افراد به جای اینکه از دیگران بپرسند تو چه کرده ای، از خود بپرسند که من برای اعتلای کشورم چه کرده ام.
در اینجا به برخی موانع و راهکارهای عملیاتی شدن این مسئله اشاره می کنیم:
1 ـ عامل مدیریتی: همت و کار مضاعف بدون اتکا به مدیریت کارآمد و عالمانه میسر نمی شود و قطعا در پشت هر سازمان متعالی و کشور توسعه یافته، مدیریتی علمی و کارآمد نهفته است و این مدیران و رهبران تحول گرا هستند که موجب اثرگذاری در مجموعه خود می گردند. نهادینه شدن فرهنگ کار در جامعه به مدیران کارآمدی نیاز دارد که توان انگیزش و تحرک بخشی در بدنه سازمان و محیط خود را داشته باشند. امروزه بخش اعظم ناکارآمدی و کم کاری در جامعه به نحوه مدیریت و تدبیر مدیران و مسئولان سازمان ها بر می گردد.
2 ـ تقویت انگیزه های دینی و انقلابی: یکی از عوامل بسیار مهمی که می تواند به توسعه کار و افزایش کارآمدی در جامعه کمک نماید توجه به آموزه های دینی و ارزش های معنوی کار است. قرآن کریم و سیره ائمه اطهار همواره به انسان ساعی احترام گذاشته و بر تلاش آحاد و اقشار مختلف هر جامعه تاکید نموده است لذا ضروری است خطبا و واعظین در منابر و تریبون ها به تبیین نقش کار از منظر قرآن و احادیث پرداخته و جامعه را به تحرک درآورند. تقویت انگیزه های دینی برای کارآفرینی و اهتمام به کار و تلاش در کنار تبیین مسایل اخروی موجب نهادینه شدن فرهنگ کار در جامعه می شود.
3 ـ عامل فرهنگی: میزان کار و پشتکار یک ملت امری فرهنگی بوده و ریشه در پیشینه تاریخی آن ملت دارد. وقتی تولید و خلق ثروت در جامعه ای ارزش تلقی شود، به دنبالش فرهنگ کار نهادینه می شود. در جامعه ای که نگاه منفی و نادرست به سرمایه دار و ثروتمند وجود دارد، در آن جامعه روح کار و تلاش و جهد و جدیت می میرد و تن پروری و کم کاری فرهنگ غالب می شود. متاسفانه برخی سیاست های غلط امدادی و کمک های مستقیم مالی موجب شده است برخی افراد به جای کار به دنبال دریافت کمک های سازمان های امدادی باشند در صورتی که می بایست به جای ماهی دادن به افراد گرسنه کنار دریا تور بافتن و ماهیگیری را یادشان بدهیم تا بستر کار مولد را فراهم کرده باشیم.
4 ـ تعهد ملی: در کشوری که منافع ملی ارزش تلقی شود احساس مسئولیت نسبت به سرنوشت کشور در فرد فرد آحاد آن جامعه امری درونی و با ارزش می گردد. مردمان آن کشور برای توسعه و تعالی میهن خود متعهدانه می کوشند و منافع ملی را بر منافع شخصی، گروهی و سازمانی ترجیح می دهند. ضروری است مسئولان فرهنگی، رسانه های گروهی و مراکز آموزشی در تقویت مسئولیت پذیری و تعهد ملی در جامعه تلاش نمایند، چرا که بین تعهد ملی و کار مظاعف رابطه معناداری وجود دارد.
5 ـ عامل انگیزش: برای آنکه کار مضاعف در جامعه انجام شود می بایست انگیزه های خدمتی نیروی کار حفظ و تقویت شود. این انگیزه ها می تواند مادی یا معنوی، فردی یا سازمانی و شخصی یا گروهی باشد.
6 ـ توانمند سازی: نیروی کار همواره به آموزش حین کار نیاز دارد. آموزش، مهارت های شغلی نیروی کار را افزایش داده و موجب افزایش بهره وری، خلاقیت و کارآفرینی می شود.
7 ـ ارزشیابی: ارزشیابی عادلانه و مستمر و تشویق نیروهای فعال در سازمان های دولتی و خصوصی می تواند منجر به تقویت فرهنگ کار و تلاش شود. در جامعه ای که به نیروی انسانی اصالت داده شود و انسان کارآمد محور توسعه گردد، آن جامعه قطعا رستگار و پویا خواهد بود.
8 ـ تعطیلات: تعطیلات فراوان مناسبتی و تقویمی یکی از عوامل مهم منفی پیشرفت در کشور ماست. کاهش تعطیلات عامل مهمی برای توسعه فرهنگ کار و افزایش بهره وری خواهد بود، البته باید توجه داشت که اگر وجدان و تعهد اجتماعی در جامعه از میزان بالایی برخوردار بوده و افراد در طول زمان کار بیشترین عزم را برای انجام کار مفید داشته باشند شاید اثر سوء فراوانی تعطیلات نمود کمتری پیدا کند.
9 ـ حسن تدبیر: همت مضاعف از طریق تدبیر درست و کارشناسانه امور انجام می شود و یکی از راه های هدایت درست منابع، تصمیم گیری صحیح می باشد. تصمیم های نادرست و غیر اصولی باعث هدر رفت منابع، نیروی کار و طراوت جامعه شده و در نهایت جامعه را دچار سرخوردگی و رکود می کند.
10 ـ عامل قوانین و مقررات: قوانین و مقررات باید به نحوی تدوین شوند که موجب کارآمدی و تقویت نیروی کار شوند و فضای کسب و کار و تغییر و تحول را فراهم سازند و به جای ایجاد مانع، بیشتر در صدد رفع موانع و تسهیل امور برآیند تا شور و شوق کار خود به خود فزونی یابد.
11 ـ روش ها: روش های سازمانی و جریان کار عامل بسیار مهمی در نیروی کار و کارآمدی سازمان ها هستند. اصلاح روش ها می تواند موجب چابکی و چالاکی سازمانی گردیده، عامل پویایی و افزایش بهره وری شود. لذا مهندسی مجدد روش انجام کار موجب تحرک بخشی و استفاده بهینه از منابع و فرصت ها می شود.
و در نهایت اینکه باید به این باور برسیم که اگر بخواهیم، می توانیم.
ایرج نیاز آذری
منبع:farsnews.com

نویسندگان :