استراس تروپ کار روي زبان «c با کلاس» را در سال ۱۹۷۹ آغاز کرد.ايده ساخت اين زبان جديد در زمان کار بر روي تز دکتراي خود به ذهن استراس تروپ خطور نمود. او متوجه شد که سيمولا داراي ويژگي هاي مناسب براي ساخت برنامه هاي بسيار بزرگ است اما براي استفاده عملي بسيار کند است اما BCPL با وجود سرعت بسيار زياد براي ساخت برنامه هاي بزرگ بسيار سطح پايين است. زماني که استراس تروپ کار خود را در آزمايشگاه هاي بل (Bell Labs) آغاز نمود با مشکل تحليل هسته unix با توجه به محاسبات توزيع شده روبرو شده بود. ● استاندارد زبان بعد از سال ها کار کميته مشترک ANSIISO در سال ۱۹۹۸ ++ C را استاندارد نمودند (ISO/IEC۱۴۸۸۲:۱۹۹۸). به مدت چند سال پس از انتشار استاندارد اين کميته گزارشات معايب را مورد بررسي قرار داده نسخه اصلاح شده استاندارد ++ C منتشر شد. در سال ۲۰۰۵ گزارشي فني بنام «گزارش فني کتابخانه ۱» (که معمولاً بصورت اختصار TR۱ خوانده مي شود) انتشار يافت. با وجود اين که گزارش بخشي رسمي از استاندارد نيست ولي بخش هايي را به آن اضافه نموده که انتظار مي رود در نسخه هاي بعدي استاندارد در نظر گرفته شود. پشتيباني از اين گزارش در حال افزايش بين تمام کامپايلرهاي فعلي است. در حالي که ++ C به هيچ مؤسسه اي وابسته نيست اين مستندات بصورت آزادانه در دسترس نيستند. ● نام ++ C اين نام منسوب به ريک ماسکيتي (اواسط ۱۹۸۳) است و براي اولين بار در دسامبر سال ۱۹۸۳ به کار برده شد. در طول مدت تحقيق اين زبان بنام «C جديد» و بعدها «C با کلاس» خوانده شد. در علوم کامپيوتر هنوز هم ++ C به عنوان ابرساختار C شناخته مي شود. آخرين نام از عملگر ++ در زبان C (که براي افزايش مقدار متغير به اندازه يک واحد بکار مي رود) و يک عرف معمول براي نشان دادن افزايش قابليت ها توسط + ناشي گشته است. با توجه به نقل قولي از استراس تروپ: «اين نام ويژگي ها تکاملي زبان در C را نشان مي دهد.»+ C نام زباني غير مرتبط به اين زبان است. استراس تروپ مبدا اين نام را در فصل اول کتاب خود «زبان برنامه نويسي ++ C » اشاره مي نمايد که معني ديگر ++ C را مي توان در ضمائم کتاب جرج ارول بنام ۱۹۸۴ يافت. در سه قسمت از زبان تخيلي Newspeak «کلمات C» براي اشاره به لغات فني و حرفه اي بکار مي رود. «دو علامت +» براي ايجاد صفات عالي از صفات Newspeak به کار مي رفت بنابراين ++ C به معناي زباني با بيشترين شباهت به C است. وقتي که به صورت خصوصي از ريک ماسکيتي در مورد اين اسم سؤال شد او در جواب گفت که اين اسم بصورت خودماني در بين آنها به کار مي رفته است و تصور نمي کردند که اين نام بصورت نام رسمي اين زبان درآيد. ● توسعه آينده ++ C همچنان در حال تکامل است تا نيازهاي آينده را پاسخگو باشد. نسخه جديد استاندارد ++ C در حال بررسي است و تحت عنوان C++۰x است که انتظار مي رود در سال ۲۰۱۰ منتشر گردد. تغييرات کنوني نشان مي دهد که که همچنان به صورت چندمدلي++ C تأکيد مي گردد. توسعه هاي مهم پشتيباني از چندرشته اي و مفاهيمي براي راحت نمودن کار با قالب هاست. اضافه نمودن ويژگي جمع آوري زباله به آن به شدت مورد بحث است. Boost.org گروهي براي بيشترين استفاده از ويژگي هاي فعلي ++ C مي باشد. آنها ويژگي هاي تابعي و فرابرنامه نويسي آن را گسترش مي دهند و در مورد ++ C به کميته استاندارد نصيحت هايي نموده است که کدام ويژگي ها خوب عمل نمي کنند و کدام ها نياز به توسعه دارند.
با يادآوري تجربيات خود در دوران دکترا، او زبان C را با استفاده از ويژگي هاي سيمولا گسترش داد. C به اين دليل انتخاب شد که C يک زبان عمومي، سريع، قابل حمل و بصورت گسترده در حال استفاده بود. علاوه بر C و سيمولا زبان هاي ديگري مانند۶۸ ALGOL ، ADA، CLU، ML نيز بر ساختار اين زبان جديد اثر گذاشت. در ابتدا ويژگي هاي کلاس، کلاس هاي مشتق شده، کنترل نوع قوي، توابع درون خطي و آرگومان پيش فرض از طريق Cfront به C اضافه شد. اولين نسخه تجاري در سال ۱۹۸۵ ارائه شد. در سال ۱۹۸۳ نام زبان از «C با کلاس» به++ C تغيير يافت. ويژگي هاي ديگر شامل توابع مجازي، سربارگزاري عملگر و نام تابع، ارجاعات، ثوابت، کنترل حافظه توسط کاربر بصورت آزاد، کنترل نوع بهتر، و توضيحات يک خطي به صورت BCPL با استفاده از «//» نيز به آن اضافه شد. در سال ۱۹۸۵ اولين نسخه زبان برنامه نويسي ++ C انتشار يافت و مرجع مهمي براي اين زبان فراهم شد در حالي که هيچ استاندارد رسمي وجود نداشت. در سال ۱۹۸۹ ويرايش ۲/۰ از زبان ++ C ارائه شد.
ويژگي هاي جديدي مانند ارث بري چندگانه، کلاس هاي انتزاعي، اعضاي ايستاي توايع، اعضاي ثابت تابع، و اعضاي حفاظت شده به آن اضافه شد. در سال ۱۹۹۰ «راهنماي مرجع ++ C» منتشر شد. اين کار بنيان استانداردهاي بعدي شد. آخرين ويژگي هاي اضافه شده شامل موارد زير بودند: قالب توابع، استثناها، فضاهاي نام، تبديلات جديد، و يک نوع داده منطقي. در حين تکامل++ C کتابخانه استاندارد نيز بوجود آمد. اولين نسخه کتاب استاندارد شامل کتابخانه جريانات I/O بود که جايگزين printf و scanf شد. در ادامه مهم ترين ويژگي اضافه شده Standard Template Library بوده است.