محور : مقالات انگليسي + ترجمه در لينك مطلب
Obstacles to Islamic Economics Research: April 2008, KAAU, Jeddah, Saudi Arabia
موانع پژوهشي اقتصاد اسلامي : آوريل 2008 ، KAAU، جده، عربستان سعودي
OBSTACLES TO ISLAMIC ECONOMICS RESEARCH
Seventh International Conference on Islamic Economics, Islamic Economics Research Center, KAAU, Jeddah, April 1-3,2008
(Mohammad Nejatullah Siddiqi mnsiddiqi@hotmail.com)
This paper emphasizes six factors as main obstacles to progress in research in Islamic Economics. They are: Lack of proper historical studies; Lack of relevant empirical studies; Lack of adequate institutional support; Non-observance of ethical norms relating to research and publications; Poor vision of Islamic society and economy that fails to distinguish between the essential and the peripheral, and, last but not the least; Failure to distinguish between the divine and the human in the Islamic heritage. In what follows we discuss each one of these, with the existing Islamic economics literature in mind. We then suggest possible ways of removing these obstacles to further progress in Islamic economics research. wa billah al-tawfiq
INTRODUCTION
Before we launch our enquiry it is appropriate to ask ourselves the question: Why are we doing it? All is not well with Islamic economic research. The enthusiasm of the early decades has gone. The surge in enrolment in Islamic economics courses, especially at the post- graduate level, observed during the eighties of the last century, has all but subsided. In its place we have kids looking for appropriate qualifications in “Islamic Finance”, and sprouting of institutions offering such courses “on line,” to meet the growing needs of the ‘industry’. Nothing bad. No regrets. The question is, what about the grand idea of providing an alternative to capitalism and socialism, that is informed by moral purpose and inspired by a spiritual vision. Has it yielded to a desire to join the flock at its own terms? I suspect it is so, and that this is rooted, among other things, in the change of times. In the sixties and seventies of twentieth century the world of Islam was abuzz with all things Islamic: education, society and state. Currently, in the first decade if the twenty-first century, there is a collapse of grand agendas leaving a pathetic scenario in which everything is in a flux: education, society, state. As I proceed to discus the micro-causes of decline in Islamic economic research, I beseech you not to lose sight of the macro- framework in which the future would unfold it self. The grand Islamic agenda launched in the early decades of twentieth century has been pushed back due to its own shortcomings.
Lack of a sense of History
Islamic economics, insofar as its normative aspect is concerned, is based on divine guidance revealed in the seventh century Arabia to a desert people who later carried it to the fertile valleys in the north, west and east, and then across the mountains and beyond the oceans. People of all hues and colors, speaking different languages, and cherishing different traditions rooted in each people’s unique past, tried to live that guidance. Trying to do the same in the twenty-first century in a globalising world, we need to know everything about these trials before we can draw a plan of action.
That is where we failed. The source of most of the economics projected as Islamic has been fiqh, which is largely based on the historical experiences of the first four centuries, mostly in what we now call the Middle East and North Africa. Historical experiences over the next thousand years, especially those in India and South-East Asia, Turkey and Iran have neither been studied properly nor allowed full impact on fiqh. Among the very few attempts to sift through Islamic history for knowing more about such institutions and practices as waqf, zakat, mudaraba, suftajah, and such concepts as israf, infaq, etc.[1], the sources covered are all in Arabic and from one particular region. This has deprived us of the variety of interpretation and diversity of experience in living according to Quran and Sunnah. Economic history of Muslim peoples is a very thinly researched area, and so is the economic thought of Muslims. This can hardly do, as living according to norms and concepts handed down centuries ago is a challenging task, especially in economic affairs. It would be some help to know how Muslims responded to technological changes, expanding markets and new sources of energy over the centuries. As it stands, most of Islamic economic literature treated Islamic norms and concepts relevant for man’s economic life to be above time and place, unaffected by increasing populations, urbanization, rising incomes, increasing trade and commerce, innovative ways of handling money and foreign exchange and faster means of transport and communication. That is unacceptable as even during the first few centuries of Islam, which did not witness any revolutionary change in sources of energy or technology, we have some variety of interpretation and diversity of practice. What we need is a closer look at what was going on in different regions at different times. That requires sifting through all available historical records, supplementing these by a study of stories (qisas, poetry and travelogues, court records, etc. This has to be done for all regions under Muslims, covering all the languages spoken by them and through all the 15 centuries that have passed between now and the days of divine revelation.
Let us have it straight, history, even of Muslim peoples, is not a source of guidance for us. Divine guidance inheres only in Quran and Sunnanh of the Prophet, peace be upon him. We invoke history for the purpose Quran has recommended it to us: as ibar .[2] There are lessons to be learnt, warnings to be heeded. We run a great risk in ignoring history. Knowledge of history may save us from repeating mistakes and encourage us onto following into footsteps of those who succeeded.
A greater risk inheres in focusing on only part of Islamic history and ignoring the rest. This elevates a particular history to a status it cannot claim and does not deserve. By committing this mistake we run the risk of alienating parts of humanity for no fault of theirs.’
Being Realistic: Feel of the Ground under your Feet
We know very little about contemporary Muslim economic behavior. There is lot of work on what Muslims should be doing as consumers, producers, employers, traders and managers. But what they actually do, and whether it is any different from what others are doing in similar situations, we hardly ever investigated. The same applies to our distinctive institutions like awqaf, zakat funds, even Islamic financial institutions. The question: What to do if and when a Muslim behaves differently from the way he or she should behave cannot be addressed without knowing what actual Muslim behavior is. Similarly we need to know whether our institutions are actually playing the role claimed for them in Islamic economic literature. Lack of adequate attention to finding out the actual state of Muslim individuals and institutions, needs some explanation. It will be too much to assume that we do not care, that all we care about is announcing what the desired model is. This cannot be true as the whole thing about Islamic economics is an offshoot of the movement towards Islamic living that the second and third decades of the last century witnessed. In other words Islamic Economics is not an academic exercise (no economics ever was). It is an offshoot of the Islamic Movement. So it must be caring about change, change from the current behavior and institutional structures to those in accordance with Islamic norms. But can we do so without first knowing what the state of Muslim individual and of Muslim institutions is, and why?
We claim a Muslim would behave ethically. That there are higher spiritual horizons he or she is looking at in the conduct of business. But how far they do so, and what explains the discrepancy? Does the fault always lie with human perfidy? Or, someone may have overshot in defining the norms and developing the concepts. There is also the problem that inheres is comparing today’s Muslims with the idealized image of Muslims during the days of the Prophet and the caliphs. The present we know and observe, but the past is partly a mental construct. The reports that form the basis for that construction are neither exhaustive nor all authentic. But their romantic spell is capable of clouding judgment and suppressing rational evaluation.
I suspect that is what happened, especially with regard to the period immediately following the Prophet. It might have been found to be prudent to underplay departures from Islamic norms as perceived. But that dilutes the didactic value of history as honest recording of facts.
A final verdict must await fresh research. Meanwhile it will do no harm to know the current state of affairs thoroughly. That needs being done with regards to individual behavior in all aspects relevant to economics. It needs being done for all regions and ethnic groups in matters where geography may matter. For comparison we need studies of non-Muslim behavior too, as we want to know impact of Islam, if any. The same has to be done about institutions like family, bazaar, and inter-Islamic trade as well as uniquely Muslim institutions like inheritance, the Hajj ,waqf and zakat .
If there is one lesson to be learnt from the collapse of the socialist agenda and demise of Soviet Russia during the short span of less than a century, it is that one must feel the ground underneath one’s feet before launching on a grand march to the ideal. Before one dreams of successes to come, there may be lessons to learn from past and current failures. This is especially true of priorities. What is to be done incase the peoples’ own concerns are widely different from priorities in the agenda of the reformers? Shall the reformers readjust to ground realities or persist with their own sequencing?
Consider the current focus of Islamic economists on Islamic finance and dearth of Islamic economic literature on poverty removal, inequality and development. Among the billion plus Muslims of the world, how many are bothered about banking and finance? How many of the over six billion inhabiting the planet care about Islamic finance, considering the fact that Islamic economics is for all?
Research Needs Money
Modern research needs lots of resources. Whether it is historical studies of the kind indicated above or empirical studies of the type we were talking about in the previous paragraphs, they both require large teams making sustained efforts over long periods of time. Their findings have no industrial application, so the market is not going to finance them. The costs of these public goods have to be borne by the Muslim society. If the record of the last forty years is an indicator (in which very few Muslim governments assigned any resources for these tasks, and the assignments have been too meager to deserve any mention), Muslim governments would not be funding the type of fundamental researches outlined above. Most of the contemporary regimes in the Islamic world that have resources to spare are happy with the status quo. Whatever the perceived tension between that status quo and the popular construct of Islamic history, it is well contained and poses no threat to the status quo. But the same cannot be true about the outcome of new probes into the past with a new set of questions in mind.
Most of the research output in Islamic economics so far owes itself to private charity and/or dedication of the researchers themselves. Happily the financial resources of the private sector are destined to grow with the passage of time. More and more wealth is likely to be created by human ingenuity and the relative share of scarce resources such as petroleum is destined to decline. While one should continue pressurizing governments, especially those in democratic countries, for allocating funds for historical and empirical research, current hope lies in persuading the voluntary sector to change its priorities from doing more of the same to exploring new directions. One ground for persuasion is the failure of the old to inspire fresh positive thinking and produce new agenda for reconstruction of the ummah. As things stand now, all new energy of Islamic activists seems to be destined for destroying what is perceived to be un-Islamic, with no clear vision of what to replace it with. It is precisely for recovering such a vision that fresh fundamental research in the past and a new understanding of the present is needed. Those who care for the destiny of the ummah and that of humanity, and there are many, would be willing to open their purses without expecting any material returns to themselves. The important thing is to impress on our people that the stakes are very high. Unless the ummah is given a new direction that is credibly rooted in the past, convincingly realistic regarding the present and reasonably confident about building a better future, an avalanche of crises may sweep away many a promising career.
Resources, to the extent available, need to be spent judiciously. It is not advisable to house all research under one roof or in one country, even in one region. It must also be multi lingual. Universities, autonomous institutes and associations like the International Association for Islamic Economics should all partake in this enterprise. A role awaits the publishing industry too, by way of patronizing young scholars and providing them with initial impetus. No less important is need for the media, including the mimbar, to orchestrate the new priorities so they are accepted by the ummah as a whole
Rights Protection
Plagiarism is an endemic disease afflicting scholarship. But does it pose a threat to proper development of Islamic economic scholarship? Frankly speaking, I don’t know. There are indicators, however that it is assuming bothersome proportions. There have been complaints on ibf net, the popular Islamic economic discussion forum in English. Some senior teachers and authors have also told me the same about research and publications in the Arabic language.
It will take time and efforts to root out the evil. Teachers and publishers have special responsibility, but peer review and vigilance must also play its role more effectively. But will they? We have some notions about knowledge being for the benefit of all, any proprietary claims to new ideas being essentially bad, un-Islamic. Besides being baseless in law and morality, such notions totally ignore the way new facts are discovered, fresh ideas originate, and new knowledge germinates and flourishes in a society. Original research in modern times demands life-long dedication. Each small brick laid could be the basis on which further edifice may rest. Unless it is secured in the name of the originator, and brings him or her any recognition and/or rewards society thinks fit for awarding, there would be no incentive for follow up work. It is in society’s interest to protect the rights of researchers, authors and publishers from plagiarism and piracy so that the flow of scientific research continues unabated. This social protection does not depend on law alone. More than legal provisions, it needs, first of all, to be clearly recognized as the norm. No one, neither a student nor an author has a right to lift even a sentence or two from any author’s work and present it as his or her own, without reference to the source and proper acknowledgement.
Cheating in scholarship is worse than robbing someone of material possessions. Plagiarism, unlike robbery, harms society much more than it hurts the victim. Taking it lightly is like allowing quakes to wear the mantle of physicians. The intellectual health of a society that fails to prevent it will be at grave risk.
The Essential and the Peripheral
Islam is for all times and all places, and so are its teachings that are relevant for the economic life of man. It was, however, revealed in seventh century Arabia. The time and place in which the Prophet, peace be upon him, gave Islam’s first concrete exemplification was bound to have its stamp on that example. But what was local and specific to those times cannot form part of the universal and eternal Islam. We who are engaged in living Islamically in the twenty-first century in a globalising world have the responsibility of sifting the eternal and the universal for implementation now and here, implementation that is bound to bear the stamp of a changed locale in a changed time. While all Muslims share this responsibility, and have to partake in its discharge, each according to his or her capacity, Muslim economists and social scientists have special responsibility. Having a better understanding of the changes that have occurred since the early centuries of Islam, and the features that distinguish modern living conditions from living in those times, they can identify the eternal and the universal, fit for adaptation and implementation.
The record of Islamic economic research so far has not been very promising. Islamic economists hardly did any better than those without any learning of social dynamics, specializing only in traditional Islamic sciences developed more than a thousand years ago. Hopes of getting better results by bringing the two expertise together by housing them in the same institution and/or seating them around the same conference table have not been very encouraging.[3] The result is a kind of intellectual paralysis. What is worse is the exploitation of this situation by a section of the market to offer conventional goods in superficial Islamic wrappings in the name of Islam.
It will take going into very many details fully to substantiate the above. I do not think it is necessary, even proper, to attempt doing that in this paper. I wish the task of substantiating (or refuting!) the point made above is taken up by someone with more time and energy than available to this writer. But I cannot miss this opportunity of giving at least one example, that of insurance. The Islamic economic literature on insurance during the last half- century, and the corresponding practice in the name of Takaful and Islamic insurance, exemplifies the problem, the predicament and the dangers I have indicated in the previous paragraph.[4]
In a world in which even such problems created by rapid technological change as job insecurity and increasing inequality in the distribution of income, are sought to be tackled by insurance[5], we are still discussing whether the idea of insurance itself is valid. Scholars would generally regard as alien, and therefore unacceptable, the idea of random events being subject to regularities that could be discovered, given a mathematical formulation and used for insuring against risk. Yet the same scholars would easily accept the fiction of tabarru’(donation) to validate thinly wrapped conventional insurance.[6]
I do not want to debunk the various Islamic insurance products available in the market. Let a hundred flowers bloom. What I am lamenting is a failure to accept anything that does not fit in the old mould despite its obvious wisdom. In trying to abide by derived rules we have distanced ourselves from the very source of rules. We have already noted the anomaly of Islamic economic research relegating poverty removal to the backburner and bringing investing rich peoples’ surpluses for making them richer to the fore. That is how the essence is overwhelmed by the peripheral.
The remedy lies in focusing on the vision of a Muslim and that of an Islamic society before we attend to rules of conduct and ways and means for their implementation. The so-called economic rules of individual conduct and social policy, most of them lifted from secondary sources, blur our vision of the total picture because we are living in a different time and place. The better method is to
perceive and conceptualize the totality from out of the primary sources, the Quran and the Sunnah. All the rest should follow and not lead, insofar as Islamic economic research is concerned.
The Human Element in the Islamic Heritage
This brings me to the last point: The need to distinguish what is human from what is divine in our Islamic heritage. The Prophet, peace be upon him, brought the word of God and explained it by living it and guiding a whole generation of men and women organize their lives, including their economic affairs, in accordance with divine guidance. The word of God is preserved in its originality, un-adulterated by word of man. But the same is not true of anything else. As the Prophet leaves the scene and his companions are left to fend for themselves, the problem gets more complicated. It is no longer a matter merely of authenticity of reports. We are now dealing with men like us, without any direct link with divinity. Facing new challenges, they no longer had the Prophet to ask how to meet them. All they had is the Quran and what they had heard from the Prophet or, seen him doing in different situations. Building on that, they had to decide for themselves, and they did. Times moved on. The second and third centuries of Islam brought new challenges and explored new solutions. It is during these times that most of the recorded Islamic heritage took shape. Besides the vast literature on what is characterized as Islamic sciences the age produced a rich harvest of living traditions, arts and culture. Supplemented by the intellectual contributions in the following centuries, that is the heritage we cherish and seek inspiration from in our own enterprise of living an Islamic life in this globalized world of the twenty-first century. So far so good.
In exercising ones own judgment in the enterprise of Islamic living, it is good to have so much to fall back on. It is a great help. But one should not be constrained by the sayings and doings of other humans. The divine is binding but the human is not. Additional constraints thwart fresh thinking and innovation. Sacralization of the non-sacred has been a great source of degeneration in human history. It is one thing to treat history as help and inspiration. It is very different when we try to recreate it in a changed world, and that too in economic affairs. History, even Islamic history, is not sacred. We run a great risk by giving it that status.
Well said, but has it any relevance to the subject in hand? I think it has. You need only a cursory glance at the Islamic economic literature on taxation, fiscal policy, social welfare and development financing to conclude that the writer is focused on some script, rarely looking up to gauge the reality faced in modern living. Most writers on Islamic Public Finance[7] are writing history, telling us how to recreate it. The divine in our heritage does not offer such script, so, how come? That is the problem.
The problem is not confined to archaic treatment of novel modern situations and issues. Our fixation with a particular history not only alienates us from current reality, it also isolates us from the rest of humanity. It reinforces Muslims’ sense of being different from others to undue proportions, making frank, sincere outreaching and interaction almost impossible. The normal process of learning from others’ experiences and contributions is replaced by, at the least, indifference and apathy, and often by suspicion and hostility. No wonder we get the same in response.
This situation has to be rectified before it goes out of hand. There is no better area for making a beginning than economics. I say this because the need to focus on the divine in human heritage and treat the human only as efforts in implementation from which lessons can be drawn is most obvious in economic matters. It is the economic affairs of man that bear the brunt of technological change and are often harbingers of change in other aspects of life. It is in economics more than in other areas that our focus should be on Maqasid al-Shriah [8](the objectives of Islamic Law) rather than what is commonly perceived as Law. Islamic economic research, unbound from the chains that human elements in Islamic heritage have put around it, can then bring Muslim intellectuals out of their shell into the company of other intellectuals for exploring ways and means of delivering humanity from the unprecedented predicament it finds itself in.
Regaining Self Confidence
A shrinking from independent thinking and total reliance on Islamic heritage came to Muslims after the first five hundred years of their history gradually and due to many factors. First it was to save Islamic law from becoming a hand-maid of petty rulers in a world of Islam torn asunder by sectarian squabbles and internecine wars. Then came the colonial era and the onslaught of Christian missionaries in the wake of western armies. The new emperors produced their own courtiers from out of greedy elite among the natives. Islamic thought was defended from inroads by foreigners and tampering by motivated insiders by declaring it self sufficient and immune to change. All that is history. Things have been changing after the coming of Muslim peoples from out of the yoke of colonialism during the last century. The intellectual scene of the ummah is humming with activity, the emergence of Islamic economics being one of its fruits. But it takes time. There is no justification for despondency. Nevertheless speed matters in this age of rapid change. The obstacles to progress in Islamic economic research are all removable. We can do that. Better begin by diverting existing resources to priority areas of research. The next step should be to revamp the existing institutions involved in Islamic economic research by giving them greater autonomy, making them more democratic and providing them with more resources. Let the newly rich among Muslims in India, China and South East Asia realize their potential and cast away the image of dependence on largesse from the oil-rich for funding their universities and research institutions. We need a strong center for research in Islamic economics located in the west. This will serve the dual purpose of benefiting from the well-established research traditions in the west and affording western scholars interested in the area, and they are an increasing lot, a closer look at the ideas.
The toughest nut to crack are the two last mentioned obstacles, failure to prioritize so that the essence prevails over the form and detaching the human accretions from the eternal and universal divine guidance. Two sides of the same coin, they are so well entrenched in traditional Islamic scholarship that even their mention is bound to raise eyebrows. Yet there would be no breakthrough without removing these obstacles. They are borne of precautionary defensive mechanisms created during the last one thousand years to protect Islam from corruption by the un-scrupulous Muslim autocrats, foreigners and their lackeys. Even after two hundred years of Islamic revivalist movements, many calls to ijtihad and fresh thinking, and hundreds of conferences and seminars to revive creativity among Muslim intellectuals, fear of the unknown makes the commonality of Muslims and their mentors stay close to the beaten path, if not quite on it. We may err if we think independently. There is bound to be variety of opinion if free discussion and independent judgment is encouraged. Far-flung regions of the Islamic realm, now bound together by adherence to half a dozen major schools of fiqh, may opt for newer directions, especially in matters of economic policy. And so on and so forth, goes the long list of reasons advising prudence, conservatism, at the least wait and see. The net result is restraining the pious, the knowledgeable and those likely to evoke trust from the Muslim masses, from ijtihad , leaving the field entirely, or mostly, to dare devil mujtahids. The outcome, not entirely unexpected, becomes yet other reason why the status quo should not be disturbed!
The status quo cannot sustain itself. If we do not change in a well-considered manner, change will be forced onto us in haphazard manner. I already see it happening in an area so dear to us Islamic economists[9], the area of Islamic finance. The remedy lies in getting rid of the fear psychosis, the fear of committing mistakes in matters of religion, thereby inviting the wrath of Allah. That is too dumb a view of God to be taken seriously. Did the Prophet not tell us there is a reward awaiting even the mujtahid who errs?[10] We have faith in God that needs to be buttressed by confidence in ourselves. The chances of making a mistake today are less, not more, than the chances of a Muslim thinker making a mistake in the third century of Islam. We have better access to Quran and Sunnah, more works on other Islamic sciences within easy reach, and better, faster means of mutual consultation and discussion than was available to our fore runners.
To the Organizers of this discussion
I congratulate the organizers. At least you recognized there are obstacles to research in Islamic economics that need serious discussion. You felt more of the same would not do. We need to take newer directions, break new paths. I have contributed my humble bit. I am sure the panel discussion will throw up ideas we can pursue on to the road of progress.
[1]…….al-Faharis al-Tahliliyah lil-Iqtisad al-Islami (1985-86) 5 vols. Amman, Jordan ,Maktabah Saleh Kamil & al- Majma’al-Malaki li-Buhus al-Hadarah al-Islamiyah, Mussasaah Aal-al-Bayt
[2].Certainly in the stories of the bygone people there is a lesson for people of understanding…..[12:111.] Also see , 59:2; 3:12
[3].Mohammad Nejatullah Siddiqi, ‘Shariah, Economics and the progress of Islamic Finance: The Role of Shariah Experts ”, Seventh Harvard Forum on Islamic Finance,21 April 2006.. Available at the author’s website<www.siddiqi.com/mns>
[4] Issa Abdoh (1978) al-Tamin bain al-Hill wa-l Tahrim , Cairo, Dar al-I’tisam. The book also records views of more than a dozen scholars other than Dr. Issa Abdoh. For the current position, see, Mohammad Obaidullah (2005): Islamic Financial Services, Jeddah, King Abdulaziz University pp.119-141
[5] .Robert J . Shiller (2003) The New financial Order, Risk in the 21st Century, Princeton University Press, page 4-7 & 149-164
[6] One scholar is reported to have defined it as “ ..a contract of donation with a condition of compensation..”. See the site http://www.kantakji.org/fiqh/files/insurance/diffbwconvIns.pdf ( accessed 21 March 2007) More on reciprocal tabarru’ http://www.Islamic-world.net/economics/takaful_intro.htm Many other details are available at websites of Bank Negara Malaysia and other Malaysian Islamic Financial Institutions and on IBF NET.
[7] S. A. Siddiqi (1948,1975) Public Finance in Islam, Lahore, Sheikh Mohammad Ashraf ; Ibrahim Yusuf Ibrahim (1980) al-Nafaqat al-?mmah fi’l Islam, Cairo, Matabi’ Diyab; …( 1989-90) al-Idarah al-Maliyah fi’l Islam,3 vol;s. Amman, Muassisat Aal al-Bayt
[8] Mohammad Nejatullah Siddiqi (2004) Key Note Address to Round Table on Islamic Economics, Jeddah IRTI, May 26-27,2004. Available on the author’s website <www.siddiqi.com/mns>
[9] Mohammad Nejatullah Siddiqi (2006)Islamic banking and Finance in Theory and Practice: A Survey of State of the Art, in Islamic Economic Studies(Jeddah) , Vol. 13,No. 2,pp. 1-48,Also by the same author (2007) Economics of Tawarruq : How its Mafasid overwhelm the Masalih, Harvard Law School and London School of Economics, Workshop on Tawarruq, Available at the author’s website <www.siddiqi.com/mns>
[10] Abu Dawood in his Sunnan has the following report: …Amr Ibn al-?s reports that the Prophet, peace be upon him, said, “When a ruler decides and exercises his judgment and gets it right, he is rewarded twice. When he exercises his judgment to decide and errs, he is rewarded once.” Hadeeth # 3574 . Kitab al –Aqdiyah , Bab # 2
موانع پژوهش اقتصاد اسلامي
هفتمين کنفرانس بين المللي اقتصاد اسلامي ، اقتصاد اسلامي مرکز تحقيقات ، KAAU ، جده ، آوريل 1-3،2008
(محمد Nejatullah mnsiddiqi@hotmail.com Siddiqi)
اين مقاله بر شش عامل به عنوان موانع اصلي در تحقيق در اقتصاد اسلامي پيشرفت است. آنها عبارتند از : فقدان مطالعات مناسب تاريخي ، فقدان مطالعات تجربي مربوط ، عدم حمايت کافي نهادي ؛ عدم رعايت هنجارهاي اخلاقي مربوط به تحقيقات و انتشارات ، ضعف بينايي از جامعه اسلامي و اقتصاد که کمر به ميان ذاتي و محيطي متمايز ، و ، آخرين اما دست کم نيست ؛ شکست بين الهي و انساني در ميراث اسلامي تمايز قائل شود. آنچه در زير هر يک از اين بحث کنيم ، با ادبيات موجود اقتصاد اسلامي در ذهن داشته باشند. سپس ما پيشنهاد راه هاي ممکن از بين بردن اين موانع براي پيشرفت بيشتر در پژوهش اقتصاد اسلامي. billah استرالياي غربي آل توفيق
مقدمه
قبل از درخواست ما راه اندازي ميکنيم مناسب است به خودمان اين سوال را بپرسي : چرا ما آن را انجام مي دهند؟ همه با تحقيقات اسلامي اقتصادي خوبي نمي باشد. شور و شوق از دهه هاي اوليه از ميان رفته است. افزايش ثبت نام در دوره هاي اقتصاد اسلامي ، به خصوص در بعد از فارغ التحصيل سطح ، مشاهده در دهه هشتاد از قرن گذشته ، تا به همه اما فروکش کرد. به جاي آن ما بايد بچه ها به دنبال شرايط مناسب در "امور مالي اسلامي" ، و جوانه از نهادهاي ارائه دروس از جمله "در خط" ، براي پاسخگويي به نيازهاي رو به رشد در صنعت. هيچ چيز بد است. هيچ تاسفي هم نخور. سوال اين است که ، چه در مورد ايده بزرگ از فراهم آوردن جايگزيني براي سرمايه داري و سوسياليسم ، است که در آن هدف اطلاع اخلاقي و با الهام از يک چشم انداز معنوي مي باشد. تا آن را به ميل به پيوستن به گله در شرايط خاص خود را تسليم؟ من گمان آن است تا ، و آن اين است که ، در ميان چيزهاي ديگر ، ريشه در تغيير از بار. آموزش و پرورش ، جامعه و دولت : در دهه شصت و هفتاد قرن بيستم جهان اسلام مملو از همه چيز اسلامي بود. در حال حاضر ، در دهه اول اگر قرن بيست و يکم است ، سقوط از برنامه هاي بزرگ ترک سناريوي رقت انگيز است که در آن همه چيز را در پودر وجود دارد : آموزش و پرورش ، جامعه ، دولت است. همانطور که من اقدام به ديسک ميکرو افت اقتصادي در تحقيقات اسلامي ، من به شما التماس کردن به دست نمي ديد از چارچوب کلان است که در آن آينده را اشکار شدن آن خود. دستور کار بزرگ اسلامي راه اندازي شد در دهه هاي اوليه قرن بيستم بوده است پشت به علت ضعف خود را تحت فشار قرار دادند.
فقدان حس تاريخچه
اقتصاد اسلامي ، تا جايي که از جنبه هاي اصلي آن مربوط مي شود ، بر هدايت الهي نشان داد در قرن هفتم سعودي را به مردم صحرا که بعدها آن را به اجرا درآمد به دره هاي حاصلخيز در شمال ، غرب و شرق ، و سپس در سراسر کوه و فراتر از آن بر اساس اقيانوس ها. مردم از همه hues و رنگ ، صحبت کردن به زبان هاي مختلف ، و cherishing سنت هاي مختلف ريشه در گذشته منحصر به فرد هر يک از مردم ، سعي کردم به زندگي مي کنند که هدايت. تلاش در جهت همين کار را در قرن بيست و يکم در جهان جهاني شدن ، ما نياز به دانستن همه چيز در مورد اين دادگاه ها قبل از ما مي توانيم يک برنامه عمل قرعه کشي.
اين جايي است که ما شکست خورده است. منبع بسياري از اقتصاد به عنوان پيش بيني فقه اسلامي شده است ، که تا حد زيادي در تجربه ي تاريخي از چهار قرن اول ، بر اساس عمدتا در آنچه اکنون ما تماس بگيريد شرق ميانه و شمال آفريقا. تجارب تاريخي بيش از هزار سال آينده ، به ويژه کساني که در هند و جنوب شرق آسيا ، ترکيه و ايران که نه مورد مطالعه قرار گرفته به درستي و نه اجازه ضربه کامل در فقه. در ميان تلاش بسيار کمي از طريق تاريخ اسلام براي دانستن بيشتر در مورد نهادها و تمرينات را به عنوان وقف ، زکات ، mudaraba ، suftajah غربال کردن ، و مفاهيمي مانند israf ، infaq ، و غيره [1] ، منابع پوشش داده شده همگي به زبان عربي و از يک منطقه خاص. اين ما را از انواع و تنوع تفسير از تجربه زندگي در توجه به قرآن و سنت از آن محروم کرد تاريخ اقتصادي از ملت هاي مسلمان منطقه بسيار نازک تحقيق است ، و لذا فکر اقتصادي مسلمانان است. اين به سختي مي تواند ، به عنوان زندگي با توجه به هنجارها و مفاهيم دست پايين قرن پيش يک کار چالش برانگيز ، به ويژه در امور اقتصادي انجام دهد. اين امر مي تواند کمک به برخي مي دانم که چگونه مسلمانان در پاسخ به تغييرات تکنولوژيک ، گسترش بازارها و منابع جديد انرژي در طول قرن ها. همانطور که مي ايستد ، بيشتر از ادبيات اسلامي اقتصادي درمان هنجارهاي اسلامي و مفاهيم مربوط به زندگي اقتصادي انسان به فوق زمان و مکان مي شود ، بي پيرايه توسط جمعيت افزايش شهرنشيني ، افزايش درآمد ، افزايش تجارت و بازرگاني و راه هاي خلاقانه براي دست زدن به پول و ارز و يعني سريع تر از حمل و نقل و ارتباطات است. اين غير قابل قبول است به عنوان حتي در طول چند قرن اول اسلام ، که آيا نمي شاهد هر گونه تغيير انقلابي در منابع انرژي و فناوري ، در حال حاضر برخي از انواع تفسير و تنوع را تمرين کن. آنچه ما نياز داريم به بررسي دقيق تر به آنچه که قرار بود در تاريخ در مناطق مختلف در زمان هاي مختلف مي باشد. که نياز به الک از طريق همه سوابق تاريخي موجود ، اين مکمل با مطالعه داستان (قصاص ، شعر و سفرنامه ها ، سوابق دادگاه ، و غيره اين است که براي تمام مناطق تحت مسلمانان ، پوشش تمام زبان گفتاري توسط آنها انجام شود و از طريق تمام 15 قرن است که بين در حال حاضر و روز از وحي الهي سپري شده است.
اجازه آن را مستقيم ، تاريخ ، حتي از ملت هاي مسلمان است ، يک منبع راهنمايي براي ما نيست. inheres هدايت الهي تنها در قرآن و Sunnanh از پيامبر ، عليه السلام. تاريخچه فراخواني ما به منظور قرآن است آن را به ما توصيه مي شود : به عنوان ibar [2] درس هاي آن را ياد گرفت ، اخطار به heeded وجود دارد. ما در اجرا ناديده گرفتن خطر بزرگ در تاريخ است. آگاهي از تاريخ ممکن است ما را از تکرار اشتباهات ذخيره و تشويق ما بر روي زير را در صداي پاي کساني است که موفق شد.
inheres خطر بيشتري در تمرکز بر روي تنها بخشي از تاريخ اسلام و ناديده گرفتن بقيه. ترفيع اين تاريخ خاص به اين وضعيت نمي تواند ادعا کند و سزاوار نيست. با ارتکاب اين اشتباه ما اجرا از خطر بيگانه بخشهايي از بشريت هيچ تقصير ندهد. '
احساس از زمين زير پاي شما : واقعي بودن
ما مي دانيم که بسيار کمي در مورد رفتار اقتصادي مسلمان معاصر. است بسياري از کار بر روي چيزي است که مسلمانان بايد به عنوان کار مصرف کنندگان ، توليد کننده ، کارفرمايان ، تجار و مديران وجود دارد. اما آنچه آنها در واقع انجام دهيد ، و آن است که آيا هر گونه متفاوت از آنچه که ديگران انجام مي دهند که در شرايط مشابهي ، ما به ندرت بررسي قرار گرفت. همين امر به موسسات متمايز ما مانند اوقاف ، صندوق زکات ، حتي اسلامي موسسات مالي. سوال : چه بايد بکنيد اگر و وقتي که يک مسلمان رفتار متفاوتي را از راه او بايد رفتار کنند مي توانند بدون دانستن اينکه چه چيزي واقعي رفتار مسلمان است نخواهد پرداخت. به همين ترتيب ما نياز به دانستن اينکه آيا نهادهاي ما در واقع بازي براي نقش آنها را در ادبيات اقتصادي اسلامي ادعا کرد. عدم توجه کافي براي پيدا کردن وضعيت واقعي افراد مسلمان و نهادها ، نياز به توضيح دارد. خواهد بود بيش از حد به فرض که ما اهميتي نمي دهند ، که همه ما در مورد مراقبت از آنچه اعلام شده است مدل مورد نظر باشد. اين نمي تواند درست باشد که کل آن به عنوان اطلاعات مربوط به اقتصاد اسلامي است شاخه اي از حرکت به سوي زندگي اسلامي که در دهه هاي دوم و سوم قرن گذشته شاهد بوده است. به عبارت ديگر اقتصاد اسلامي ورزش علمي نمي باشد (تا کنون هيچ اقتصاد بود). اين شاخه اي از جنبش اسلامي است. پس از آن بايد مراقبت در مورد تغيير ، تغيير از رفتار فعلي و ساختار نهادي به کساني که بر طبق هنجارهاي اسلامي است. اما مي توانيم اين کار را بدون دانستن اينکه چه چيزي براي اولين بار دولت از فردي مسلمان و نهادهاي اسلامي است ، و چرا؟
ما ادعا مي کنند مسلمان اخلاقي خواهد رفتار کنند. که افق هاي معنوي بالاتر وجود دارد که او به دنبال در در انجام کسب و کار. اما تا چه حد آنها انجام اين کار ، و آنچه را توضيح مي دهد که اختلاف؟ آيا تقصير هميشه دروغ با خيانت يک انسان هستيد؟ يا ممکن است کسي overshot در تعريف هنجارها و در حال توسعه مفاهيم داشته باشد. نيز وجود دارد که مشکل inheres است مقايسه مسلمانان امروز با تصوير ايده آل از مسلمانان در طول روز از پيامبر و خلفاي. حال حاضر ما مي دانيم و مشاهده است ، اما گذشته تا حدودي ذهني مي سازند. گزارش مي دهد که فرم پايه اي براي ساخت و ساز است که نه جامع و نه همه معتبر. اما طلسم عاشقانه خود را قادر به قضاوت clouding و سرکوب ارزيابي عقلاني.
من شک دارم که آن چيزي است که ، به ويژه با توجه به دوره بلافاصله پس از پيامبر رخ داده است. اين ممکن است يافت مي شود محتاطانه به دست خود را ادا نکردن خروج از هنجارهاي اسلامي را به عنوان درک شده است. اما اين dilutes ارزش اموزشي از تاريخ به عنوان ضبط صادقانه از حقايق.
حکم نهايي بايد تحقيقات تازه در انتظار. در همين حال آن را به هيچ آسيبي وضعيت فعلي امور به طور کامل انجام مي دانم. که نياز به بودن با توجه به رفتار فرد در تمام جنبه هاي مربوط به اقتصاد انجام مي شود. به آن نياز دارد که براي تمام مناطق و گروه هاي قومي در مسائل جغرافيايي که در آن ممکن است ماده انجام مي شود. براي مقايسه ما نياز به مطالعات رفتار غير مسلمان نيز ، همانطور که ما مي خواهند بدانند که ضربه از اسلام ، اگر هر کدام. همان است که بايد در مورد نهادهاي مثل خانواده ، بازار انجام مي شود ، و بين تجارت اسلامي و همچنين نهاد هاي منحصر به فرد مسلمان مانند ارث ، حج ، وقف و زکات.
اگر يک درس وجود دارد آن را ياد گرفت از سقوط از دستور کار سوسياليستي و نابودي اتحاد جماهير شوروي به روسيه در کوتاه کمتر از يک قرن ، اين است که بايد زمين زير پاي فرد قبل از پرتاب در يک راهپيمايي بزرگ به ايده آل احساس . قبل از خواب يکي از موفقيت هاي آينده ، ممکن است به درس آموختن از اشتباهات گذشته و جاري است. اين مسئله از اولويتها است. چيست که بايد انجام شود در صندوق قرار دادن نگراني خود مردم هستند به طور گسترده اي متفاوت از اولويت در دستور کار اصلاح طلبان؟ بايد اصلاح طلبان readjust به واقعيت زمين باقي بماند و يا با تعيين توالي خود را؟
در نظر بگيريد تمرکز فعلي از اقتصاددانان اسلامي در مالي اسلامي و کمبود از ادبيات اقتصادي اسلامي در حذف فقر ، نابرابري و توسعه است. در ميان مسلمانان ميليارد دلار به علاوه از جهان ، چگونه بسياري از آنها در مورد بانکي و مالي ناراحت؟ چند نفر از بيش از 6000000000 ساکن سياره مراقبت در مورد امور مالي اسلامي ، با توجه به اين واقعيت است که اقتصاد اسلامي براي همه؟
تحقيقات پول نياز
تحقيقات اخير نياز دارد مقدار زيادي از منابع است. چه اين مطالعات تاريخي از نوع مطالعات نشان داد بالا و يا تجربي از نوع ما به صحبت کردن در مورد در پاراگراف قبلي ، هر دو آنها نياز به تيم هاي بزرگ تلاش مستمر در طول دوره هاي زماني طولاني. يافته هاي آنان در هيچ نرم افزار هاي صنعتي ، بنابراين بازار مي گذرد ، نيست که آنها را امور مالي. هزينه هاي از اين کالاهاي عمومي بايد به جامعه مسلمان منتقل شود. اگر سابقه چهل سال گذشته است شاخص (که در آن تعداد کمي از دولتهاي مسلمان هر منابع براي اين وظايف محول شده و تکاليف شده اند بيش از حد لاغر به شايستگي هر اشاره) ، دولتهاي مسلمان نخواهد بود کمک هاي مالي از نوع تحقيقات بنيادي برشمرد بالا. بسياري از رژيم هاي معاصر در جهان اسلام است که منابع لازم براي فراغت خوشحال هستند با وضع موجود باشد. هر چه تنش بين که درک وضع موجود و محبوب ساخت از تاريخ اسلام ، آن را به خوبي موجود و هيچگونه تهديدي به وضع موجود باشد. اما همان نمي تواند واقعي در مورد نتيجه پروب هاي جديد به گذشته با مجموعه جديدي از سوالات در ذهن داشته باشند.
بسياري از خروجي پژوهش در اقتصاد اسلامي که تا کنون خود را مديون به موسسه خيريه خصوصي و / يا فداکاري از محققان خود را دارند. خوشبختانه منابع مالي از بخش خصوصي به مقصد تا با گذشت زمان رشد کند. بيشتر و بيشتر ثروت آن است که به احتمال زياد توسط نبوغ بشر و سهم نسبي از منابع کمياب از جمله نفت است به مقصد و کاهش ايجاد مي شود. در حالي که يکي بايد همچنان تحت فشار دولت ها ، به ويژه کساني که در کشورهاي دموکراتيک ، براي تخصيص بودجه براي تحقيقات تاريخي و تجربي ، اميد فعلي دروغ در متقاعد کردن بخش داوطلبانه براي تغيير اولويت هاي خود را از اقدام هاي بيشتري از همان به کاوش در جهت جديد است. يک زمين براي ترغيب شکست قديمي براي الهام بخشيدن به تفکر مثبت تازه و توليد برنامه جديد براي بازسازي امت است. همانطور که همه چيز ايستاده در حال حاضر ، تمام انرژي تازه اي از فعالان اسلامي به نظر مي رسد براي از بين بردن آنچه که تصور مي شود غير اسلامي ، با هيچ چشم انداز روشني از آنچه به جايگزيني آن با مقصد. اين دقيقا براي دوره نقاهت بعد چنين ديد که تازه تحقيق اساسي در گذشته و به درک تازه از حال حاضر مورد نياز است. کساني که براي سرنوشت امت و بشريت است که از مراقبت از خود ، و بسياري وجود دارد ، خواهد بود که مايل به باز purses خود را بدون انتظار هر گونه نقل مواد به خود را دارند. نکته مهم اين است که در مردم ما که تحت تاثير قرار دادن مخاطرات بسيار بالاست. مگر در مواردي که امت داده مي شود مسير جديدي است که معتبر در گذشته ريشه دارد ، متقاعد کننده اي واقع بينانه با توجه به حال و منطقي با اعتماد به نفس در مورد ايجاد آينده اي بهتر ، بهمن از بحران ها ممکن است دور رفت و برگشت بسياري از حرفه اي اميدوار کننده.
منابع ، به اندازه در دسترس ، نياز به صرف عاقلانه. بهتر است به خانه تمام تحقيقات زير يک سقف يا در يک کشور ، حتي در يک منطقه نيست. به اين نيز بايد چند زبانه باشد. دانشگاه ها ، موسسات و انجمن هاي مستقل مثل انجمن بين المللي اقتصاد اسلامي همه بايد در اين شرکت بازي کنند. نقش در انتظار صنعت چاپ و نشر بيش از حد ، از طريق سايه دار طلاب جوان و ارائه آنها را با انگيزه اوليه. کم اهميت تر نياز به رسانه ها ، از جمله mimbar ، هماهنگ و موزون به اولويت هاي جديد است به طوري که آنها با امت به عنوان يک کل مورد قبول
حفاظت از حقوق
اقتباس از آثار ادبي و پسرانتان را بورسيه بيماري بومي است. اما آيا اين يک تهديد براي رشد مناسب اقتصادي بورس اسلامي آن را برخواهد داشت؟ رک و پوست کنده حرف زدن ، من نمي دانم. از شاخص وجود دارد ، با اين حال آن است که با فرض نسبت آزاردهنده است. شده اند وجود دارد شکايت در خالص ibf ، محبوب اسلامي انجمن بحث و گفتگو اقتصادي به زبان انگليسي. برخي از معلمان ارشد و نويسندگان نيز به من گفت همان مورد پژوهش و انتشارات در زبان عربي.
زمان خواهد بود و تلاش براي ريشه کن کردن بد را. معلمان و ناشران را مسئوليت ويژه ، اما بررسي دقيق و هوشياري نيز بايد نقش خود را موثرتر. اما مي شود آنها را؟ در حال حاضر برخي از مفاهيم در مورد دانش ، به نفع همه ، هر گونه ادعا اختصاصي به ايده هاي جديد که در اصل بد ، غير اسلامي. علاوه بر اين که بي اساس در قانون و اخلاق ، انديشه هايي کاملا چشم پوشي از حقايق راه جديد کشف مي شوند ، ايده هاي تازه نشات گرفته ، و دانش جديد germinates و شکوفا در جامعه است. تحقيقات اوليه در برابر خواسته هاي فداکاري مدرن زندگي طولاني است. هر آجر کوچک گذاشته مي تواند اساس که بر روي بناي بيشتر ممکن است استراحت. مگر در مواردي که آن را در نام پديدآورنده امن ، و او را به ارمغان مي آورد و يا به رسميت شناختن او و يا جامعه فکر مي کند که پاداش هاي مناسب براي اعطاي ، وجود نخواهد داشت هيچ انگيزه اي براي پيگيري کار مي کنند. به نفع جامعه براي حمايت از حقوق از پژوهشگران ، نويسندگان و ناشران را از دزدي ادبي و دزدي دريايي به طوري که جريان از تحقيقات علمي است همچنان ادامه دارد. اين حمايت اجتماعي در تاريخ نشاني از قانون بستگي دارد نه به تنهايي. بيش از مقررات قانوني ، به آن نياز دارد ، اول از همه ، به وضوح به عنوان هنجار شناخته شده است. هيچ کس ، نه دانش آموز نه يک نويسنده حق دارد که براي بلند کردن حتي يک يا دو جمله از کار هر نويسنده و حال آن را به عنوان خود او ، بدون اشاره به منبع و اذعان مناسب.
تقلب در بورس است بدتر از غارت اموال کسي از مواد. اقتباس از آثار ادبي ، بر خلاف سرقت ، مضرات جامعه بسيار بيشتر از آن لطمه مي زند و قرباني. مصرف آن را به آرامي مانند quakes اجازه مي دهد براي پوشيدن رداي پزشکان. سلامت فکري جامعه اي که نتواند براي جلوگيري از آن را در معرض خطر جدي مي باشد.
ضروري و محيطي
اسلام براي همه زمان ها و همه مکان ها ، و لذا آموزه هاي خود را که مربوط به زندگي اقتصادي از مرد است. بود ، با اين حال ، نشان داد در قرن هفتم سعودي است. زمان و مکان است که در آن پيامبر صلح ، بر او ، داد اول اسلام مثال اوري بتن به مهر خود در آن به عنوان مثال محدود شده است. اما آنچه بود محلي و خاص آن زمان مي توانيد بخشي از اسلام جهاني و ابدي را شکل داد. ما که در زندگي Islamically در قرن بيست و يکم در جهان جهاني مشغول اند مسئوليت از الک ابدي و جهاني براي پياده سازي در حال حاضر و در اينجا ، پياده سازي است که ملزم به تحمل مهر از تغيير مکان در يک زمان تغيير کرده است. در حالي که همه مسلمانان به اشتراک گذاشتن اين مسئوليت ، و بايد در آن شريک شدن ترشحات ، هر مسئوليت با توجه به ظرفيت خود ، اقتصاددانان مسلمان و دانشمندان اجتماعي خاص است. داشتن درک بهتري از تغييرات که از قرون اوليه اسلام رخ داده است ، و ويژگي هاي متمايز که شرايط زندگي مدرن از زندگي در آن زمان ، آنها مي توانند ابدي و جهاني ، جا براي انطباق و پياده سازي را تشخيص دهد.
سابقه پژوهش اقتصادي اسلامي تا کنون بوده است نه چندان اميدوار کننده. اقتصاددانان اسلامي به سختي بهتر از کساني که بدون هيچ گونه يادگيري از پويايي اجتماعي را انجام داد ، تنها متخصص در علوم سنتي اسلامي توسعه يافته بيش از يک هزار سال پيش. اميد گرفتن نتايج بهتر با آوردن تخصص دو با هم مسکن آنها را در همان موسسه و / يا صندلي آنها در اطراف ميز کنفرانس يکسان شده اند نه چندان دلگرم کننده است. [3] نتيجه يک نوع فلج فکري. چه بدتر است بهره برداري از اين وضعيت توسط بخش بازار براي ارائه محصولات متعارف در wrappings سطحي اسلامي به نام اسلام است.
آن را به رفتن به جزئيات بسيار زيادي به طور کامل به اثبات بالا کليک کنيد. من فکر نمي کنم لازم است ، حتي مناسب ، به تلاش انجام است که در اين مقاله است. اي کاش کار substantiating (يا رد!) نقطه ساخته شده بالا از طرف کسي که با گذشت زمان بيشتر و مصرف انرژي از دسترس به اين نويسنده گرفته شده است. اما من مي توانم از اين فرصت دادن حداقل يک مثال را پيدا نکنيد ، که از بيمه. ادبيات اقتصادي اسلامي در بيمه در طول نيم قرن گذشته ، و عمل مربوط به نام Takaful و بيمه اسلامي ، نمونه اي از مشکل ، وضع نامساعد و خطرات من در پاراگراف قبلي نشان داد. [4]
در دنيايي که در آن حتي چنين مشکلاتي ايجاد شده توسط تغييرات سريع فن آوري به عنوان ناامني شغلي و افزايش نابرابري در توزيع درآمد ، در صدد هستند که بايد توسط بيمه [5] روبرو نشدهايم ، ما هنوز هم بحث در مورد اينکه آيا اين ايده از بيمه خود معتبر است. به طور کلي پژوهشگران را به عنوان بيگانه رابطه ، و در نتيجه غير قابل قبول است ، اين ايده از وقايع تصادفي بودن موضوع به نظم است که مي تواند کشف شود ، با توجه به فرمول هاي رياضي استفاده مي شود و براي بيمه در مقابل خطر است. با اين حال محققان همان راحتي که داستان از tabarru (کمک مالي) را به اعتبار بيمه نازک پيچيده شده معمولي است. قبول [6]
من نمي خواهم به کسي را اگاه و هدايت کردن هاي مختلف محصولات بيمه اسلامي موجود در بازار. بگذار صد گل آن را مي پرورانند. چيزي که من هستم lamenting شکست را قبول مي کند هر چيزي را که در قالب هاي قديمي متناسب نيست با وجود عقل آشکار آن است. در تلاش براي بدست آمده توسط قوانين ما بايد خودمان را از منبع بسيار دور از قوانين پيروي کنند. ما در حال حاضر اشاره کرد آنومالي تحقيقات اسلامي relegating اقتصادي حذف فقر به backburner و آوردن سرمايه گذاري مازاد مردم ثروتمند براي ساخت آنها را غني تر به جلو. اين است که چگونه اصل توسط محيطي دهيم.
درمان نهفته در تمرکز بر روي ديد از مسلمان ، و از جامعه اسلامي قبل از ما به قواعد رفتار و روش و وسيله اي براي اجراي آنها با حضور خود. قوانين اقتصادي به اصطلاح رفتار فردي و سياست اجتماعي ، بسياري از آنها را برداشته) از منابع ثانويه ، تاري ديد ما از تصوير در کل چون ما زندگي مي کنند در زمان هاي مختلف و محل. روش بهتر اين است که
درک و مفهوم کلي از از منابع اوليه ، قرآن و سنت. همه بايد به دنبال استراحت و منجر نشده ، تا جايي که تحقيقات اقتصادي اسلامي نگران است.
عنصر بشر در ميراث اسلامي
اين من به ارمغان مي آورد به آخرين نکته : نياز به تشخيص آنچه که انسان را از الهي در ميراث اسلامي ما چيست. پيامبر صلح ، بر او ، به ارمغان آورد و کلمه از خدا و آن را با زندگي آن و هدايت نسل کامل از مردان و زنان سازماندهي زندگي خود ، از جمله امور اقتصادي خود ، مطابق با هدايت الهي توضيح داد. کلام خدا در اصالت آن حفظ شود ، سازمان ملل متحد تقلبي کلمه از مرد است. اما همان درست است از هر چيز ديگري نيست. همانطور که پيامبر را ترک صحنه و اصحاب او از چپ به دفع کردن براي خود ، مشکل پيچيده تر مي شود. اين ديگر يک موضوع صرفا از صحت گزارش. ما در حال حاضر با مردان مانند ما خريد و فروش ، بدون هيچ گونه ارتباط مستقيمي با الوهيت. در مواجهه با چالش هاي جديد ، آنها ديگر به حال پيامبر بپرسيد که چگونه به مقابله با آنان. همه آنها به حال قرآن است و آنچه که از پيامبر شنيده بود و يا ، ديده مي شود او را در موقعيت هاي مختلف انجام مي دهند. ساختمان در آن ، آنها تا به حال براي خود تصميم بگيرند ، و آنها انجام داد. بار نقل مکان کرد. قرن دوم و سوم اسلام آورده چالش هاي جديد و بررسي راه حل هاي جديد. آن را در طول اين زمان محلي شما که بيشتر از ميراث ثبت اسلامي شکل گرفته است. علاوه بر اين ادبيات گسترده اي در مورد آنچه به عنوان علوم اسلامي سن مشخص توليد شده برداشت غني از سنت هاي زندگي ، هنر و فرهنگ. مکمل هاي مشارکت فکري در قرون بعد ، که ميراث ما گرامي داشتن و به دنبال الهام از در شرکت خود ما از زندگي اسلامي زندگي در اين دنياي جهاني در قرن بيست و يکم است. تا کنون خيلي خوب است.
در ورزش آنهايي که قضاوت خود را در شرکت زندگي اسلامي ، آن را خوب به چيزهاي زيادي براي پاييز پشت در. اين کمک بزرگي است. اما يکي بايد با حرفها و doings از انسان هاي ديگر نمي توان محدود شده است. الهي الزام آور است اما انسان نمي باشد. محدوديت هاي اضافي در خنثي کردن فکر تازه و نوآوري است. Sacralization از غير مقدس بوده است منبع بزرگي از انحطاط در تاريخ بشر است. اين يکي از چيزهايي است که براي درمان تاريخ به عنوان کمک و الهام بخش است. اين بسيار متفاوت است زماني که ما سعي مي کنيم آن را در جهان تغيير از نو خلق کردن ، و بيش از حد در امور اقتصادي است. تاريخ ، حتي تاريخ اسلام است ، مقدس نيست. ما اجرا مخاطرات بزرگ است با دادن آن است که وضعيت.
گفت : خوب است ، اما آن را هر ارتباطي به موضوع به دست؟ من فکر مي کنم آن است. شما بايد فقط يک نگاه گذرا در ادبيات اقتصادي اسلامي در ماليات ، سياست هاي مالي ، رفاه اجتماعي و تامين مالي توسعه به نتيجه گيري کرد که نويسنده در برخي از اسکريپت متمرکز شده است ، به ندرت به دنبال سنج تا واقعيت روبرو در زندگي مدرن است. اکثر نويسندگان در ماليه عمومي اسلامي [7] اين نامه تاريخ ، گفتن ما چگونه آن را از نو خلق کردن. الهي در ميراث ما نشاني اسکريپت چنين ارائه نمي دهد ، چنين است ، چگونه آمده است؟ اين مشکل است.
مشکل اين است که به درمان کهن از شرايط رمان مدرن و مسائل مربوط به آن محدود نمي شود. ثابت کردن ما با تاريخ خاص نه تنها ما alienates از واقعيت فعلي ، آن را نيز ما را از بقيه جدا شده از انسان. اين حس را تقويت مسلمانان بودن متفاوت از ديگران به نسبت ناروا ، ساخت صريح ، صميمي و تعامل outreaching تقريبا غير ممکن است. فرايند طبيعي يادگيري از تجارب ديگران و مشارکت است ، در دست کم ، بي تفاوتي و بي تفاوتي جايگزين ، و اغلب با سوء ظن و خصومت. جاي تعجب نيست که ما نيز به همان در پاسخ.
اين وضعيت تا به آن را جبران کرد قبل از آن مي رود از دست. بهتر است هيچ عرصه اي براي ساخت شروع از اقتصاد وجود دارد. من مي گويم اين به اين دليل بايد در الهي در ميراث بشري تمرکز و درمان انسان تنها به عنوان تلاش در پياده سازي که از آن درس مي تواند کشيده شده است بيشتر آشکار در امور اقتصادي است. اين امور اقتصادي از مردي که تحمل فشار از تغييرات تکنولوژيکي هستند و اغلب harbingers از تغيير در ديگر جنبه هاي زندگي است. آن را در علم اقتصاد است در بيش از ساير مناطق که تمرکز ما بايد بر روي Maqasid آل Shriah [8] (اهداف فقه اسلام) و نه از آنچه که معمولا به عنوان قانون تلقي مي شود. تحقيقات اقتصادي اسلامي ، بي بند و بار از زنجير که عناصر بشر در ميراث اسلامي بوده و در اطراف آن قرار دهيد ، پس از آن ميتوانيد از روشنفکران مسلمان را از پوسته خود را به شرکت ديگر از روشنفکران براي بررسي راه و روش تحويل بشريت را از مخمصه بي سابقه آن را خود در مي يابد .
به دست آوردن اعتماد به نفس
کاهش از تفکر مستقل و اعتماد به کل در ميراث اسلامي به مسلمانان بعد از پانصد سال اول از تاريخ خود را به تدريج و با توجه به عوامل بسياري آمد. اول آن بود براي نجات قانون اسلامي را از تبديل شدن به يک خدمتکار دست حاکمان خرده در جهان اسلام جدا از پاره هاي squabbles فرقه اي و جنگ هاي خونين. پس از آن آمد دوران استعمار و يورش مبلغان مسيحي در پي ارتش هاي غربي است. امپراطور جديد درباريان خود را از از نخبگان حريص در ميان ساکنان بومي توليد مي شود. انديشه اسلامي شد از تاخت و تاز هاي خارجي دفاع کرد و دستکاري شده توسط خودي ها با انگيزه با اعلام آن خود کافي و ايمني بدن را تغيير دهيد. تمام آنچه که تاريخ است. همه چيز در حال تغيير بوده اند پس از آمدن از ملت هاي مسلمان از يوغ استعمار در طول قرن گذشته. صحنه فکري امت مبهم است در رابطه با فعاليت ، ظهور اقتصاد اسلامي که يکي از ميوه هاي آن است. اما اين زمان مي بره. هيچ توجيهي براي خفگي وجود دارد. با وجود اين مسائل در اين دوران تغييرات سريع سرعت. موانع پيشرفت در تحقيقات اسلامي اقتصادي همه قابل جابجايي. ما مي توانيد. بهتر آغاز شده توسط انحراف منابع موجود به مناطق اولويت پژوهشي. گام بعدي بايد به وصله پينه کردن نهادهاي موجود که در پژوهش هاي اقتصادي اسلامي با دادن خودمختاري بيشتر آنها ، ساخت آنها را دموکراتيک تر و ارائه آنها را با منابع بيشتر. اجازه دهيد که به تازگي در ميان مسلمانان در هند ، چين و جنوب شرق آسيا تحقق توانايي هاي بالقوه خود و کشتي شکستن تصويري از وابستگي به سخاوتمندانه از نفت خيز براي تامين بودجه خود دانشگاه ها و موسسات تحقيقاتي غني. ما نياز به يک مرکز قوي براي تحقيق در اقتصاد اسلامي واقع در غرب. اين دو منظوره از بهره گيري از سنت هاي خوبي تثبيت پژوهش در غرب و affording دانشمندان غربي علاقه مند به منطقه خدمت مي کنند ، و آنها زيادي افزايش است ، به بررسي دقيق تر در ايده ها.
سخت ترين مهره به ترک هستند دو موانع ذکر شده ، عدم اولويت بندي به طوري که اصل غلبه بر فرم و detaching accretions انسان را از هدايت الهي ابدي و جهاني است. دو روي يک سکه هستند ، آنها را به خوبي در بورس سنتي اسلامي تثبيت شده است که حتي اشاره خود موظف است به منظور بالا بردن ابرو است. با اين حال مي شود وجود ندارد دستيابي به موفقيت بدون از بين بردن اين موانع. آنها از مکانيزم هاي پيشگيرانه دفاعي ايجاد شده در طي يک هزار سال گذشته براي حفاظت از اسلام از فساد شده توسط سازمان ملل ناشي از وسواس يا دقت زياد اقتدارگرايان مسلمان ، خارجي و lackeys خود را تحمل کرده. حتي پس از دو صد سال از جنبش طرفدار احياي مذهبي اسلامي ، خواستار بسياري را به تفکر و اجتهاد تازه ، و صدها کنفرانس ها و سمينارها براي احياي خلاقيت در ميان روشنفکران مسلمان ، ترس از ناشناخته ها باعث مي شود مشترک مسلمانان و مربيان آنان اقامت نزديک به مسير مورد ضرب و شتم ، اگر نه کاملا بر روي آن. ما ممکن است گمراه اگر ما فکر مي کنيم به طور مستقل. موظف است وجود دارد به تنوع افکار اگر بحث آزاد و مستقل قضاوت است تشويق کرد. مناطق پرت و دور افتاده از قلمرو اسلامي ، در حال حاضر هم با پايبندي به نيم دوجين از مدارس مهم فقه محدود ، ممکن است در مورد مسيرهاي جديدتر انتخاب کردن ، به ويژه در مسائل مربوط به سياست هاي اقتصادي است. و به همين ترتيب و به اين ترتيب مي رود ليست طولاني از دلايل ارائه مشاوره براي احتياط ، محافظه کاري ، در حداقل صبر کنيد و ببينيد. نتيجه خالص است محدود وارسته ، آگاه و کساني که به احتمال زياد به بيرون کشيدن از اعتماد توده هاي مسلمان ، از اجتهاد ، ترک ميدان به طور کامل و يا بيشتر ، به جرات mujtahids شيطان. نتيجه ، نه به طور کامل غير منتظره و در عين حال دليل ديگري که چرا وضع موجود نبايد ناراحت شود!
وضع موجود مي تواند خود را حفظ نمي کند. اگر ما به شيوه اي به خوبي در نظر گرفته شده را تغيير دهيد ، تغيير خواهد شد بر روي ما به صورت اتفاقي مجبور. من در حال حاضر ديدن آن در منطقه اتفاق مي افتد به طوري عزيز به ما اقتصاددانان اسلامي [9] ، از منطقه مالي اسلامي است. درمان نهفته در روان شدن از ترس ، ترس از ارتکاب اشتباه در مسائل مربوط به مذهب ، و بدين وسيله دعوت از خشم خدا ، خلاص شويد. که بيش از حد گنگ از نظر به خدا مي شود جدي گرفته است. آيا پيامبر به ما بگوييد که وجود ندارد حتي در انتظار پاداش مجتهد که errs است؟ [10] ما ايمان به خداوند متعال که بايد توسط اعتماد به نفس را در خودمان باشد buttressed. احتمال اشتباه امروز کمتر ، نه بيشتر ، از شانس متفکر مسلمان اشتباه در قرن سوم از اسلام است. در حال حاضر دسترسي بهتر و بيشتر به قرآن و سنت ، با اين نسخهها کار بيشتر در ساير علوم اسلامي را در دسترس آسان است ، و بهتر است ، يعني سريعتر از مشاوره متقابل و بحث از در دسترس بود به دوندگان جلو ما.
به برگزار کنندگان اين بحث
سازمان تبريک مي گويم. دست کم شما به رسميت شناخته شده هستند موانع پژوهش در اقتصاد اسلامي که نياز به بحث جدي وجود دارد. شما را بيشتر از همان نيست که انجام ندهم احساس مي شود. ما نياز به گرفتن جهت مورد جديدتر ، شکستن مسيرهاي جديد است. من سهم کمي متواضع من است. من مطمئن هستم ميزگرد پرتاب خواهد شد تا ايده ما مي توانيم در به راه پيشرفت ، دنبال کنيم.
[1]....... آل Faharis آل Tahliliyah lil - Iqtisad آل اسلامي (1985-1986) جلد 5. عمان ، اردن ، کميل صالح Maktabah و آل Majma'al ملکي - لي - Buhus آل Hadarah آل ??Islamiyah ، Mussasaah - آل بيت
[2] بديهي است در داستان از مردم گذشته درس براي درک مردم از... وجود دارد.. همچنين مشاهده کنيد ، 59:2 [12:111] ؛ 3:12
[3] محمد Nejatullah Siddiqi ، 'شريعت ، اقتصاد و پيشرفت اسلامي مالي : نقش خبرگان شريعت" ، هفتم هاروارد انجمن اسلامي در امور مالي ، 2006 آوريل 21.. موجود در <www.siddiqi.com/mns>وب سايت نويسنده
[4] عيسي Abdoh (1978) آل تامين bain بن هيل استرالياي غربي ل - Tahrim ، قاهره ، دار القاعده I'tisam. کتاب همچنين سوابق نمايش بيش از علماي ديگر از ده ها دکتر عيسي Abdoh. براي موقعيت فعلي ، نگاه کنيد به ، محمد عبيدالله (2005) : خدمات مالي اسلامي ، جده ، شاه عبدالعزيز دانشگاه pp.119 - 141
[5]. رابرت جي. Shiller (2003) سفارش هاي جديد مالي ، ريسک در قرن 21st ، دانشگاه پرينستون پرس ، صفحه 4-7 و 149-164
[6] يک محقق گزارش شده است که آن را به عنوان تعريف "# :.. از مبلغ قرارداد با شرط جبران..". مشاهده http://www.kantakji.org/fiqh/files/insurance/diffbwconvIns.pdf سايت اينترنتي 2007 مارس 21) بيشتر در مورد http://www.Islamic-world.net/economics/takaful_intro.htm tabarru متقابل ' بسياري از جزئيات ديگر موجود در وب سايت بانک Negara مالزي مالزي و ساير موسسات مالي و اسلامي در IBF دات نت.
[7] س Siddiqi (1948،1975) ماليه عمومي در اسلام ، لاهور ، شيخ محمد اشرف ؛ ابراهيم يوسف ابراهيم (1980) آل Nafaqat آل fi'l ?mmah اسلام ، قاهره ، Diyab Matabi '؛... (1989-1990)
http://www.siddiqi.com/mns/