انواع روش‌های جراحی شقاق و مراقبت بعد عمل

انواع روش‌های جراحی شقاق و مراقبت بعد عمل

بیماری شقاق یا همان فیشر، بیماری بسیار دردناک ناحیه مقعد است. شقاق موجب بروز زخمی عمیق در دیواره مقعدی می‌گردد. این زخم با گذر زمان عمیق تر شده و تا عضله اسفنکتر مقعدی نیز امتداد می‌یابد. ناحیه مقعد در اثر این زخم ملتهب و متورم می شود و درد بسیار زیادی را به خصوص به هنگام دفع به بیمار تحمیل می‌کند به گونه ای که بیمار در اغلب موارد اجازه معاینه به پزشک را نیز نمی‌دهد. از دیگر علائم این بیماری خارش، سوزش و خونریزی است.

درمان این بیماری بسته به شدت زخم و علت پدید آورنده آن متفاوت است. اگر زخم شقاق در مراحل ابتدایی و در حالت حاد باشد، اغلب با درمان‌های خانگی بهبودی حاصل می‌شود اما اگر به حالت مزمن در آمده، تنها راهکار قطعی درمان آن، عمل جراحی است که البته می‌توان از طریق جراحی سرپایی با لیزر مشکلات مربوط به عمل سنتی را نیز از بین برد.

همچنین روش‌های مختلفی برای جراحی شقاق وجود دارد که بسته به نوع شقاق و میزان پیشرفت بیماری، پزشک یکی از آنها را به شما پیشنهاد می‌دهد. این روش‌ها شامل جراحی با لیزر، فیشرکتومی، اسفنکتروتومی و در برخی موارد فلپ پیشرفته می‌باشد که در ادامه به بررسی آنها می‌پردازیم:

عمل شقاق با لیزر

درمان شقاق مقعدی

درمان شقاق با لیزر یک روش سرپایی و بدون بیهوشی است که تا کنون نتایج رضایت بخشی داشته و درصد بالایی از بیماران مبتلا به این نوع عارضه‌ها، لیزر را برای درمان انتخاب می‌کنند. لیزر در مقایسه با جراحی روش آسان‌تری می‌باشد که علاوه بر صرفه جویی در وقت و هزینه، بیمار درد و خونریزی را هم احساس نمی‌کند. همچنین از این روش هم برای درمان شقاق مزمن و هم حاد استفاده می‌شود و احتمال بازگشت دوباره بیماری در آن بسیار کمتر است.

اسفنکتروتومی

یکی از روش های موثر در درمان شقاق است که همراه با خطرات و عوارضی برای بیمار می باشد. در این روش با ایجاد شکاف عمیقی روی عضلات اسفنکتر اطراف مقعد، باعث کاهش فشار و برطرف شدن انقباض این عضلات شده و به بهبود زخم شقاق کمک می کند. اسفنکتروتومی در دو نوع باز و بسته انجام می‌شود و بیمار کاهش درد قابل توجهی را بعد از این جراحی تجربه می کند.

فیشرکتومی

فیشرکتومی

پوست اطراف مقعد که در نتیجه ایجاد زخم شقاق آسیب دیده است، در این روش با ایجاد برشی حذف شده و سپس ترمیم خواهد شد. برای افزایش اثربخشی فیشرکتومی، همراه با برش عضله اسفنکتر تزریق بوتاکس هم انجام می شود.

فلپ پیشرفته

این روش تنها در بعضی مواقع پیشنهاد می شود و در واقع نوعی پیوند پوست سالم بخشی از مقعد به پوست آسیب دیده محل شقاق (فیشر) است. استفاده از روش فلپ پیشرفته در مواردی که روش های دیگر مثل اسفنکتروتومی موثر نباشند انجام می شود.

رعایت چه نکاتی برای مراقبت بعد عمل شقاق ضروری است؟

مراقبت بعد عمل شقاق

نتیجه جراحی معمولاً موفقیت آمیز بوده و اغلب بیماران دچار عود مجدد نمی‌شوند و در نتیجه از انجام عمل رضایت دارند. اما دسته‌ای دیگر از افرادی به دلایل مختلفی دچار عوارض این عمل و یا حتی عود مجدد بیماری می‌شوند. به همین جهت مراقبت بعد عمل شقاق به بیماران توصیه می‌شود تا بتوانند این خطرات را به حداقل کاهش دهند. برخی از موارد مراقبت بعد عمل شقاق به این شرح است:

نوشیدن آب کافی

بیماران که در دوره نقاهت بعد عمل شقاق قرار دارند. باید به اندازه کافی آب بنوشند. نوشیدن آب کافی به این بیماران کمک می کند، تا بتوانند حرکات روده را تنظیم کرده و با هیدراته نگه داشتن بدن مانع از یبوست شوند. زیرا کم آبی می تواند موجب سفت شدن مدفوع شده و به مقعد آسیب وارد کند. حداقل میزان آب مصرفی در طول روز 8 لیوان تعیین شده است.

مصرف دارو

بیماران می بایست داروهای خود را مطابق با دستور پزشک مصرف کنند و از حذف خودسرانه دارو بپرهیزند. معمولاً پزشک در این دوره داروهای آنتی بیوتیک را به منظور کاهش احتمال عفونت و داروهای مسکن را برای جلوگیری از درد تجویز می کنند.

حفاظت از زخم

یکی از مهمترین موارد مراقبت بعد عمل شقاق محافظت از زخم است، که می تواند به نتیجه گیری بهتر از درمان کمک کند. برای محافظت این نکته را به یاد داشته باشد که باید از وارد کردن فشار به مقعد جلوگیری کنید. برای مثال می توانید برای نشستن از یک بالش نرم دوناتی شکل کمک بگیرید.

رعایت بهداشت مقعد و نیز تعویض پانسمان نیز می تواند اثر گذار باشد. اما از زیاده روی در شستشوی مقعد به خصوص با شوینده های معطر بپرهیزید، زیرا خود می‌توانند عاملی برای تشدید علائم بیماری و تحریک باشند.

مصرف فیبر

فیبر اصلی ترین مکمل خوراکی است که بیماران باید در دوره مراقبت بعد عمل شقاق آن را در رژیم غذایی خود داشته باشند. فیبر به افزایش حجم مدفوع کمک کرده و می تواند به نقش موثری در درمان یبوست داشته باشد. فیبر در انواع میوه ها، سبزیجات و غلات یافت می شود. هر فرد به طور متوسط به 25 گرم فیبر در طول روز نیاز دارد.

منبع




ادامه مطلب


[ شنبه 1 آذر 1399  ] [ 1:39 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

هموروئیدکتومی به چند روش انجام می‌شود؟

جراحی هموروئیدکتومی به چند روش انجام می‌شود؟

با توجه به پیشرفت چشمگیر بیماری بواسیر یا هموروئید در جامعه امروزی، تصمیم گرفتیم روش های مختلف درمان این عارضه را بطور دقیق بررسی کنیم. بواسیر عارضه ای نشیمنگاهی است که در داخل یا خارج مقعد ایجاد می‌شود و علائم آزاردهنده ای به همراه دارد. در مراحل ابتدایی بیماری، تغییر در رژیم غذایی و استفاده از روش های خانگی و دارویی می تواند در بهبود هموروئید تاثیرگذار باشد.
اما اگر علائم شما مثل درد، خونریزی، بیرون زدگی، التهاب و احساس دفع ناکامل مدفوع و… پیشرفت کرده، باید از سایر گزینه های درمانی استفاده کنید.
در حال حاضر یکی از روش های پر طرفدار درمان بواسیر با لیزر است که در صفحه مربوطه به آن پرداخته ایم. روش دیگر درمان این عارضه، عمل بواسیر به روش هموروئیدکتومی است که در ادامه با نحوه انجام، مزایا و معایب آن آشنا می‌شویم:

عمل بواسیر به روش هموروئیدکتومی

از این روش معمولا برای نوع پیشرفته (درجه ۳ و ۴) هموروئید استفاده می‌شود و گاها تنها گزینه درمانی است که بیمار پیش رو دارد. طی روش هموروئیدکتومی که نوعی از جراحی است، عروق و بافت های بواسیری بوسیله تیغ جراحی یا روش های دیگر برداشته می‌شوند تا بیماری بطور قطعی درمان شود.
البته میزان خطرات و ریسک این درمان نسبت به لیزر بالاتر است و احتمال ایجاد آسیب در عضلات اطراف مقعد وجود دارد.

هموروئیدکتومی

انواع هموروئیدکتومی

جراحی هموروئیدکتومی در بیمارستان و معمولا تحت بیهوشی کامل انجام می‌شود. این جراحی دارای چندین نوع مختلف است که در ادامه هر یک را بطور جامع بررسی خواهیم کرد:

هموروئیدکتومی باز

در جراحی هموروئیدکتومی به روش باز، جراح با ایجاد برشی تمام بافت های بواسیری را حذف می‌کند. در انتهای این جراحی، محل برش بخیه زده نمی‌شود و طبق نظر پزشک بصورت باز باقی می‌ماند تا خود به خود ترمیم شود.

نوع بسته

در نوع بسته این عمل که بیشتر برای بواسیرهای داخلی استفاده می‌شود، برش ایجاد شده در انتهای جراحی با نخ بخیه قابل جذب بسته می‌شود.

عمل استاپلر

استاپلر بواسیر هم یکی دیگر از روش های هموروئیدکتومی است که در مقایسه با جراحی معمولی احتمال عود مجدد در آن بالاست. اما باید درد و خونریزی کمتر را هم به عنوان مزایای این روش در نظر بگیریم.

جراحی بواسیر به روش اسفنکتروتومی

اسفنکتروتومی نسبت به سایر روش های جراحی، کمتر شایع است و معمولا همراه با هموروئیدکتومی برای کاهش درد و انقباض عضله اسفنکتر بکار می رود.

روش رابربند

در این روش با استفاده از یک حلقه لاستیکی که دور هموروئید می‌افتد، جریان خونرسانی به این بخش را متوقف می‌کنند. پس از گذشت چند روز زائده بواسیری از بین می رود.

 

مراقبتها و خطرات هموروئیدکتومی را اینجا بخوانید


ادامه مطلب


[ سه شنبه 8 مهر 1399  ] [ 11:32 AM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

بیماری بواسیر در زنان و علل شایع آن

آشنایی با بیماری بواسیر در زنان و علل شایع آن

بر اساس تحقیقات انجام شده بیماری بواسیر در زنان شایع تر از مردان است که علت این امر را می‌توان تفاوت در آناتومی بدن زن و مرد دانست. می‌دانیم که بواسیر یا هموروئید به گشاد شدن و ایجاد تورم در رگ‌های داخلی و خارجی مقعد اطلاق می‌شود. زنان به دلیل تجربه هایی مثل بارداری و زایمان، داشتن رابطه مقعدی، تغییرات هورمونی نزدیک به عادت ماهانه و … بیشتر به این عارضه مبتلا می‌شوند.

علائم این بیماری در هر فردی متفاوت است اما شایع ترین نشانه‌های هموروئید در زنان شامل خونریزی از مقعد، احساس درد بعد از دفع مدفوع، بیرون زدگی، التهاب و تورم می‌باشد. تنها حدود پنج درصد از عارضه‌های هموروئیدی بدون جراحی و با دارو درمان می‌شوند.

در ادامه علل ایجاد این عارضه در زنان را بررسی می‌کنیم. اگر به دنبال بهترین روش‌های درمان بواسیر هستید به صفحه مربوطه مراجعه کنید.

تغییرات هورمونی

هورمون‌ها بر عملکرد اندام های مختلف بدن تاثیرگذارند و در دوره‌های متفاوت زندگی مثل زایمان، بارداری ،قبل از قاعدگی و یائسگی دچار تغییراتی می‌شوند که کاملا طبیعی است. 

تاثیر تغییرات هورمونی بر متابولیسم کلی بدن، ممکن است یکی از علل ایجاد بواسیر در زنان باشد. ابتلا به یبوست گاهی بخاطر تغییرات هورمونی قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد و یبوست رابطه ای مستقیم با هموروئید دارد. در حقیقت یبوست و سختی مدفوع فشار زیادی را به مقعد وارد می‌کند و باعث ایجاد آسیب در رگ‌های دیواره مقعد و در نهایت بواسیر یا هموروئید می‌شود.

رابطه مقعدی

برقراری رابطه جنسی از طریق مقعد، مشکلات زیادی برای بدن به همراه دارد. این امر باعث ایجاد فشار بیش از اندازه در دیواره و عضلات اسفنکتر مقعد و در نهایت منجر به ایجاد آسیب‌های جدی می‌شود.

این آسیب در عضلات اسفنکتر حتی می‌تواند باعث بروز بی اختیاری در کنترل مدفوع شود. رابطه مقعدی در صورت تکرار یکی از عوامل اصلی ایجاد بواسیر در زنان به شمار می‌رود.

منبع: https://bit.ly/2Hz8ttr


ادامه مطلب


[ دوشنبه 7 مهر 1399  ] [ 10:28 AM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

چرا دچار ترشحات پشت حلق می‌شویم؟

غدد موجود در داخل بینی، گلو، راه‌های هوایی، معده و روده هر روز مخاط ایجاد می‌کند؛ روزانه بینی به تنهایی حدود یک چهارم از این مخاط را تولید می‌کند. مخاط مایعی غلیظ است که نواحی مذکور را مرطوب کرده و مهاجمان خارجی مانند باکتری‌ها و ویروس‌ها را قبل از ایجاد عفونت نابود می‌کند.

معمولاً شما متوجه ترشح مخاط بینی خود نمی‌شوید زیرا با بزاق مخلوط شده و بلعیده می‌شود. هنگامی‌که بدن بیش از حد معمول مخاط ایجاد کند یا وقتی مخاط بیش از حالت طبیعی غلیظ شود، ممکن است نشانه‌ای از وجود یک مشکل باشد.

در این حالت، مقدار اضافی آن از سوراخ بینی خارج می‌شود، اما هنگامی‌که مخاط از پشت بینی در گلو بریزد، آن را ترشحات پشت حلقی می‌نامند. در ادامه شما را با علت اینگونه ترشحات و علائم آن‌ها آشنا می‌کنیم:

علت ترشحات پشت حلقی چیست؟

دلایل زیادی برای ایجاد مخاط اضافی که محرک این ترشحات است، وجود دارد که در ادامه به بیان آن‎ها می‌پردازیم:

  • سرماخوردگی
  • آنفلوانزا
  • آلرژی که در این صورت به آن ترشحات پشت حلقی آلرژیک گفته می‌شود.
  • عفونت سینوسی یا سینوزیت که در واقع التهاب سینوس‌ها است.
  • جسم خارجی که در  بینی گیر افتاده باشد؛ این مورد شایع‌ترین علت ترشح در کودکان محسوب می‌شود.
  • بارداری
  • مصرف بعضی داروها، مانند داروهای ضدبارداری و فشار خون
  • کج‌شدگی تیغه بینی که وظیفه جداسازی دو سوراخ بینی را از هم دارد یا مشکلی دیگر در ساختار بینی که بر سینوس‌ها تأثیر می‌گذارد.
  • تغییرات آب و هوا مانند درجه حرارت پایین یا هوای خشک
  • مصرف بعضی غذاها (به عنوان مثال، غذاهای پرادویه ممکن است باعث تحریک جریان مخاط شود)
  • گاز ناشی از مواد شیمیایی، عطرها، مواد تمیز کننده، سیگار یا سایر مواد محرک

گاهی اوقات مسئله، تولید زیاد مخاط در بینی نیست، بلکه مشکل اینجا است که این مخاط خارج نمی‌شود. مشکلات بلع می‌تواند باعث ایجاد مایعاتی در گلو شود که همین امر به ایجاد ترشحات پشت حلقی می‌انجامد. این مشکلات گاهی اوقات ممکن است به علت افزایش سن، بیماری‌هایی مانند ریفلاکس معده رخ دهد.

 

منبع: www.imna.ir


ادامه مطلب


[ شنبه 5 مهر 1399  ] [ 1:48 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

درمان دارویی شقاق با پماد و احتمال بازگشت بیماری

درمان دارویی شقاق با پماد و احتمال بازگشت بیماری

شقاق یا فیشر از بیماری های رایج مقعدی است، که به ایجاد ترک در دیواره مقعد اطلاق می‌شود. این بیماری در اثر وارد آمدن فشار به مقعد ناشی از عواملی مانند یبوست، زایمان، بلند کردن اجسام سنگین، کهولت سن و… ایجاد می‌شود.

شقاق در مراحل ابتدایی تنها لایه نازکی از پوست را درگیر می کند، ولی با پیشرفت بیماری زخم عمیق تر شده و عضلات مقعد را نیز درگیر خواهند شد. این عارضه در مراحل ابتدایی توسط پماد شقاق و مصرف آنتی بیوتیک قابل درمان است. در این مقاله به معرفی بهترین روش‌های درمان دارویی شقاق می‌پردازیم :

پماد دیلتیازم (مهار کننده کلسیم)

پماد دیلتیازم معروف ترین درمان دارویی شقاق است که می تواند به سرعت علائم بیماری از جمله درد، خارش، سوزش و …. را کاهش دهد. این پماد شقاق یکی از مهمترین انواع داروهای مهار کننده کلسیم است که با مسدود کردن ورود کلسیم به داخل سلول و کاهش گردش خون، موجب از بین رفتن فشار در عضله مقعد می‌شود.

استفاده از این پماد برای درمان شقاق دوره نقاهت پس از عمل جراحی به منظور کاهش درد توصیه می‌شود. این پماد شقاق عوارض جانبی خاصی را به همراه ندارد، تنها در برخی موارد موجب سردرد، سرگیجه و سوزش مقعد می شود. دوره درمان شقاق مقعدی با این دارو در حدود 8 هفته است. موارد منع مصرف پماد دیلتیازم شامل مصرف همزمان آن با برخی داروها از جمله این مواد است :

  • داروهای بی‌حسی، دانترولن
  • داروی قلب
  • داروی فشار خون
  • برخی داروهای ضد افسردگی
  • برخی داروهای درمان صرع
  • داروی گشاد کننده برونش
  • داروهای ادرار آور
  • داروهای كورتیكواستروئیدها
  • روپرانولول
  • كاربامازپین
  • كینیدین
  • میدازولام
  • تریازولام
  • استاتین‌ها مثل لواستاتین، سیمواستاتین،سایمتیدین، دیگوكسین، سیكلوسپورین
  • بتابلاكرها مثل آتنولول
  • مهار‌كننده‌ها یا القاكننده‌های متابولیسم كبدی مثل ریفامپین، بوسپیرون، كلونیدین،

پماد نیتروگلیسیرین (G.T.N)

پماد نیتروگلیسیرین یا گیلسیرین تری نیترات با کاهش فشار درون عضله اسفنکتر و افزایش جریان خون در آن به درمان بیماری شقاق کمک می کند. مهمترین عارضه پس از مصرف این پماد سردرد و افت فشار خون است. دوره‌های مصرف این دارو متغیر بوده در صورت عدم درمان، احتمال بروز مجدد آن وجود دارد.

استفاده از این دارو باید هر 8 تا 12 ساعت یکبار و به مدت 6 الی 8 هفته باشد. بهترین زمان مصرف این درمان دارویی شقاق قبل از اجابت مزاج است. همچنین استفاده همزمان از این دارو با داروهای اختلال نعوظ ممنوع است و نباید تا 24 ساعت پس از مصرف این دارو ها از پماد نیتروگلیسیرین استفاده نمود.

پماد ام جی

داروی ام جی با استفاده از اسانس طبیعی گیاهان تولید می شود و دارای خواص ضد باکتری و آنتی باکتریال قوی است. این دارو در درمان و بهبود زخم ها موثر است و به درمان بیماری های مقعدی مانند شقاق و بواسیر کمک می کند. این دارو به غیر از فرم پماد، به شکل محلول نیز در دسترس است.

پماد ام جی به بهبود علائم بیماری مانند خونریزی، درد، خارش و سوزش کمک می کند، و هیچ موانعی مصرفی ندارد و در صورتی که پزشک دستور مصرف دیگری نداده باشد، باید به مدت 2 هفته و روزی 2 بار مصرف شود. همچنین پماد ام جی عوارض جانبی خاصی را به همراه ندارد، تنها در مواردی که بیش از مقدار تجویزی مصرف شده، واکنش های حساسیتی مشاهده شده است.

آنتی فیشر

پماد آنتی فیشر حاوی عصاره بابونه و عصاره دارمازو است، بابونه دارای اثرات ضد التهاب و ضد اسپاسم است و به درمان علائم بیماری کمک می کند. همچنین دارمازو دارای 70-60 درصد تانن است، که موجب می شود، اثرات قابض داشته باشد.

همچنین این دارو دارای اثرات ضد درد است و در کاهش التهاب ناشی از شقاق نیز موثر است. میزان مصرف پماد آنتی فیشر 2 بار در روز به اندازه یک لایه نازک بر روی شقاق است. هیچ عارضه جانبی برای این پماد شقاق معرفی نشده است اما در صورتی که در استفاده از آن زیاده روی کنید، احتمال بروز عوارض جانبی وجود دارد، که در این صورت باید مصرف دارو را قطع و به پزشک مراجعه نمایید.

درمان شقاق با پماد - کلینیک پایتخت




ادامه مطلب


[ چهارشنبه 2 مهر 1399  ] [ 11:33 AM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

درمان بواسیر خارجی بدون جراحی و هموروئید بیرون زدگی

بیماری هموروئید یا بواسیر خارجی (بیرون زدگی) شایع ترین بیماری مقعدی است. به طور کلی بواسیر به دو نوع خارجی و داخلی تقسیم می شود. که در نوع اول رگ های خارج از مقعد و در نوع دوم یعنی داخلی، عروق یا سیاهرگ های داخل کانال مقعد درگیر بیماری شده است.

هموروئید خارجی به تورم یا گشاد شدن سیاهرگ هایی که بیرون زده و در زیر پوست اطراف مقعد بر روی عضله اسفنکتر قرار دارد گفته می شود.

  • علائم هموروئید خارجی
  • برخی از علائم این بیماری:
  • خارش اطراف ناحیه مقعد یا رکتوم
  • درد، خونریزی یا خون در مدفوع
  • توده های متورم در نزدیکی مقعد

علت

این عارضه اغلب فشار به مقعد در اثر یبوست مداوم است، اما علل دیگری مثل بارداری، زایمان، اضافه وزن و … نیز برای این بیماری وجود دارد.

روش های درمانی مختلفی برای بواسیر پیشنهاد می شود. اما از آنجایی که اغلب مردم از جراحی می گریزند، تصمیم گرفتیم به تشریح روشهای درمان هموروئید خارجی بدون جراحی بپردازیم :

درمان با لیزر

درمان هموروئید خارجی با لیزر را می توانیم به عنوان بهترین روش برای درمان این بیماری معرفی کنیم. لیزر می تواند با کمترین میزان آسیب سیاهرگ های متورم را برطرف نماید. در این روش لیزر جایگزین تیغ جراحی شده، و به طور کامل و بدون وارد آمدن آسیب به نواحی اطراف توده بواسیر آن را برطرف می کند.

بهترین ویژگی لیزر قطعی بودن درمان است، زیرا امکان عود مجدد را به حداقل کاهش میدهد. آمار ها نشان داده، لیزر در ۹۸% از مواقع در درمان بواسیر خارجی موثر واقع شده است. از سایر ویژگی های این روش درمانی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

  • درمانی سریع، قطعی و سرپایی
  • بدون درد و یا خونریزی
  • کاهش دوره نقاهت پس از درمان به سبب تسریع بهبود زخم
  • به جای ماندن اسکار کمتر حاصل از زخم
  • هزینه مناسب و پرداخت آن تنها برای یکبار
  • کاهش خطر عود مجدد بیماری به حداقل
  • بدون نیاز به بستری در بیمارستان
  • کاهش خطر عفونت پس از درمان

اسکلروتراپی

اسکلروتراپی یا تزریق دیگر روش پرکاربرد درمان هموروئید خارجی بدون جراحی است. هدف از تزریق، قطع جریان خون رسانی به بافت آسیب دیده است. زیرا اگر در این بافت گردش خون نباشد، پس از مدتی خشک شده و از بین می رود.

برای انجام این درمان ماده به نام اسکلروزان به سیاهرگ آسیب دیده تزریق می شود. این ماده با ایجاد چسبندگی در سیاهرگ ها، موجب تورم دیواره آن شده و جریان خون را متوقف می کند و در نتیجه بافت متورم شده در طی چند روز از بین می رود.

این روش تنها برای بواسیر خارجی پیشرفت نکرده اثر گذار است. از مزایای اسکلروتراپی می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

  • سرپایی و سریع
  • بدون درد و خونریزی
  • بدون نیاز به بستری شدن در بیمارستان
  • بدون نیاز به طی کردن دوره نقاهت
  • تسریع در روند بهبودی
  • هزینه مناسب در مقایسه با سایر روشهای درمان

از عوارض و معایب احتمالی این روش می توانیم به این موارد اشاره کنیم:

  • میزان موفقیت این روش مشخص نبوده و شاید نیاز مجدد به انجام سایر روشهای درمانی باشد.
  • تغییر رنگ پوست در ناحیه آسیب دیده
  • خطر تجمع لخته خون
  • درد
  • سردرد پس از دریافت
  • خطر بی اختیاری در کنترل مدفوع
  • عفونت

درمان بواسیر خارجی ترومبوزه

ترومبوزه به معنی لخته خون است و منظور از بواسیر خارجی ترومبوزه، تجمع لخته خون در بافت بواسیری است. علت دقیق تجمع خون مشخص نیست، اما این حالت اغلب در هموروئیدهای خارجی مشاهده می شود. برای درمان، لازم است در اسرع وقت و در کمتر از ۴۸ ساعت از لخته شدن، خون را تخلیه نمایید.

هرگز خود در منزل برای تخلیه لخته اقدام نکنید، بلکه لازم است این کار توسط پزشک در محیطی استریلیزه انجام گیرد. برای این منظور پزشک برشی بر روی بواسیر ایجاد کرده و لخته را تخلیه می نماید. در صورتی که بیماری با این روش درمان نشود، پزشک انجام سایر روشهای درمانی را پیشنهاد می نماید.

منبع: https://bit.ly/2RlEnvb


ادامه مطلب


[ یک شنبه 23 شهریور 1399  ] [ 3:09 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

علائم چسبندگی روده چیست – نحوه تشخیص و درمان

علائم چسبندگی روده چیست – نحوه تشخیص و درمان

عارضه چسبندگی روده که احتمالا نام آن زیاد به گوشتان خورده است، وضعیتی است که در آن مسیر حرکت مواد غذایی داخل روده کوچک یا بزرگ مسدود می‌شود و شرایط خطرناکی را بوجود می آورد. چسبندگی یا انسداد روده باعث تجمع مواد غذایی و مایعات در روده شده و تحت این شرایط دفع مدفوع یا گاز برای بیمار بسیار دشوار می‌شود.

این عارضه هم در کودکان و نوزادان و هم در بزرگسالان دیده می‌شود و می‌تواند دلایل بسیاری داشته باشد. معمولا افراد دیر متوجه این بیماری می‌شوند و به همین دلیل بیماری خطرناک می‌شود. انباشته شدن مواد غذایی در روده اگر طولانی شود، علاوه بر ایجاد باکتری و مشکلات دیگر ممکن است خطر پارگی روده را به دنبال داشته باشد.

فردی که دچار چسبندگی روده شده چه علائمی دارد؟

بروز این بیماری معمولا با ایجاد نفخ و دردهای شکمی همراه است. در ادامه به علائم شایع دیگری که نشان دهنده چسبندگی روده است می‌پردازیم:

  • احساس تهوع
  • درد زیاد در شکم
  • اسهال
  • انقباض و تورم در شکم
  • بی اشتهایی
  • ناتوانی در دفع مدفوع و گاز
  • استفراغ

اگر مدتی است که علائم بالا را تجربه می‌کنید ممکن است خطری جدی سلامتی شما را تهدید کند. بنابراین در اولین فرصت به پزشک مراجعه کنید تا مشکلتان بررسی شود. معمولا انسداد روده با جراحی درمان می‌شود.

بررسی علل ایجاد چسبندگی روده

علت ایجاد چسبندگی می‌تواند ناشی از یک نقص در روده‌ها (نقص عملکردی) و یا وجود یک مانع در مسیر حرکت مواد داخل روده (نقص مکانیکی) باشد. به هر حال برخی از دلایل شایع این انسداد عملکردی یا مکانیکی را بررسی می‌کنیم:

  • وجود یک شیء خارجی
  • بیماری التهاب روده که به دلیل افزایش ضخامت دیواره‌ها ممکن است باعث چسبندگی شود
  • عمل جراحی اندام های داخلی شکم شامل آپاندیس، کیسه صفرا  یا جراحی لگنی
  • پیچ خوردگی روده
  • وجود عفونت
  • وجود التهاب در اجزای شکم مثل آپاندیس
  • فتق
  • برخی از اختلالات عصبی یا عضلانی
  • آماس واگراهه
  • تومور یا سرطان روده و معده
  • فلج روده بر اثر مصرف برخی از داروها مثل داروهای شیمی درمانی، ضد افسردگی یا مخدرها
  • بیماری کرون

موارد بالا بخشی از عوامل ایجاد چسبندگی روده است که با توجه به بیشترین علائمی که بیمار تجربه می‌کند، تشخیص محل گرفتگی تا حدی امکان پذیر است.

پزشک چگونه این انسداد را تشخیص می‌دهد؟

اولین مرحله برای تشخیص انسداد روده که توسط پزشک انجام می‌شود، معاینه فیزیکی و بررسی سابقه پزشکی بیمار است.

دکتر با لمس نقاط مختلف شکم وجود هرگونه گرفتگی و برآمدگی سفت در شکم را بررسی می‌کند. همچنین با استفاده از گوشی پزشکی فعالیت‌های روده و صدای حرکت آنها را گوش می‌کند. در مرحله بعدی دکتر انجام تست هایی را توصیه می‌کند که در ادامه به توضیح مختصر هر یک می‌پردازیم:

سی تی اسکن: انجام این آزمایش با گرفتن تصاویر واضحی از روده، به پزشک برای بررسی دقیق تر کمک می‌کند.

سی تی اسکن روده

آزمایش خون: برای بررسی فعالیت کلیه، کبد و شمارش الکترولیتها

کولونوسکوپی: اگر پزشک مشکوک شود که انسداد در بخشی از روده بزرگ اتفاق افتاده، انجام کولونوسکوپی را تجویز می‌کند. طی این آزمایش بیمار بیهوش شده و لوله ای که در ابتدای آن یک دوربین قرار دارد، از طریق مقعد وارد می‌شود تا امکان بررسی دقیق این بخش را برای دکتر معالج فراهم کند.

تصویر برداری از شکم با اشعه ایکس: تصاویری که در این روش گرفته می‌شود، مشابه سی تی اسکن به تشخیص محل چسبندگی کمک می‌کند.

منبع مقاله چسبندگی روده


ادامه مطلب


[ پنج شنبه 20 شهریور 1399  ] [ 11:24 AM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

انگل دمودکس چیست؟

دمودکس Demodex یک سرده از مایت‌های کوچک است که در داخل یا نزدیک فولیکول مو پستانداران زندگی می‌کنند. نزدیک به ۶۵ گونه از دمودکس‌ها شناخته شده‌اند. اکثر انسان‌ها دارای حداقل یک گونه از مایت‌ها بر روی بدن خود هستند. دو گونه‌ای که بر روی انسان زندگی می‌کنند عبارتند از:

دمودکس فولیکولوروم و دمودکس برویس که به هر دوی آن‌ها اغلب مایت مژه می‌گویند. گونه‌های مختلفی از حیوانات میزبان گونه‌های مختلفی از دمودکس‌ها هستند. دمودکس کنیس بر روی بدن سگ‌های خانگی زندگی می‌کند. آلودگی به دمودکس‌ها رایج و معمولاً از خود نشانه بیماری را بروز نمی‌دهند، اگرچه گاهی اوقات بعضی از بیماری‌های پوستی به علت وجود مایت‌ها بر روی بدن به وجود می‌آیند.

انواع دمودکس‌ها

  • فولیکولوروم (D. folliculorum)
  • برویس (D. brevis)
  • کِی نِس (D.canis)

فولیکولوروم و برویس

به‌طور معمول در انسان یافت می‌شوند. فولیکولوروم اولین بار در سال ۱۸۴۲ توسط سیمون و برویس بعدها در سال ۱۹۶۳ توسط اکبولاتووا شناخته شد. فولیکولوروم در فولیکول‌های مو یافت می‌شود، در حالی که برویس در غدد چربی وابسته به فولیکول‌های مو زندگی می‌کند. هر دو گونه در درجه اول در صورت، در نزدیکی بینی، مژگان و ابروها دیده می‌شوند، اما در جاهای دیگر بدن نیز وجود دارند.

ساختاربدن

کنه‌های بزرگسال فقط ۰٫۳–۰٫۴ میلی‌متر طول دارند، برویس کمی کوتاه‌تر از فولیکولوروم است. هرکدام دارای بدن نیمه شفاف و دراز هستند که از دو بخش متصل تشکیل شده‌است. هشت پای کوتاه بندبند به قسمت اول بدن متصل است.

بدن برای لنگر انداختن خود در فولیکول مو از مقیاس پوشیده شده‌است و کنه دارای دهانه‌هایی سوزنی مانند برای خوردن سلول‌های پوستی و چربی ای که در فولیکول‌های مو جمع می‌شوند. کنه‌ها می‌توانند فولیکول‌های مو را ترک کرده و به آرامی با سرعت ۸ تا ۱۶ سانتی‌متر در ساعت به خصوص در شب بپیوندند، چون از نور دوری می‌کنند.

انتقال

کنه‌ها از طریق تماس با مو، ابرو و غدد سباسه صورت بین میزبان‌ها منتقل می‌شوند. ماده فولیکولوروم از نرها بزرگتر و گردتر است.

 

ویکیپدیا




ادامه مطلب


[ یک شنبه 16 شهریور 1399  ] [ 2:13 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

عمل جراحی شقاق با روش‌های گوناگون و خطرات آن

عمل جراحی شقاق با روش‌های گوناگون و خطرات آن

شقاق مزمن به نوعی از این بیماری اطلاق می‌شود که بیشتر از ۶ هفته طول بکشد و دیگر با روش های خانگی و دارویی قابل درمان نباشد. حتی در معاینات بالینی هم این نوع فیشر به راحتی قابل تشخیص است، چون عمق پارگی ایجاد شده در دهانه مقعد زیاد است. در این مرحله تنها راه درمان، عمل جراحی شقاق است که به روش های گوناگون انجام می‌شود.

عمل جراحی تحت بیهوشی و یا بی حسی موضعی انجام می‌شود و معمولا با درد و خونریزی همراه است. همچنین بعد از انجام هر یک از روش‌های جراحی شقاق یا فیشر مقعد، نیاز به چند روز استراحت و مراقبت از زخم می‌باشد تا این ناحیه عفونت نکند.

کارهایی که قبل از جراحی باید انجام شود!

معمولا اگر زخم در نواحی جانبی دریچه مقعد ایجاد شده باشد، احتمال وجود بیماری های زمینه ای مثل کرون یا اختلالات دیگر وجود دارد. بنابراین در این شرایط، انجام آزمایشاتی برای بررسی بیشتر قبل از عمل لازم است.

آزمایشاتی که ممکن است قبل از عمل شقاق انجام شود شامل:

سیگموئیدوسکوپی: در این آزمایش یک لوله باریک و انعطاف پذیر برای بررسی بخش سیگموئید روده از طریق مقعد وارد شده و معمولا برای افراد زیر ۵۰ سال انجام می‌شود. این آزمایش هیچگونه خطری برای فرد نخواهد داشت.

آنوسوکوپی: این دستگاه یک لوله باریک است که و برای معاینه ناحیه انتهایی روده و مقعد از آن استفاده می‌شود.

کولونوسکوپی: این آزمایش زمانی انجام می‌شود که پزشک قصد بررسی کامل روده بزرگ را داشته باشد.

وقتی که فرد علائمی مثل درد شکم و اسهال را تجربه می‌کند که از عوامل خطر ابتلا به سرطان روده و سایر بیماری‌ها به شمار می‌رود، پزشک برای اطمینان خاطر انجام کولونوسکوپی را تجویز می‌کند. بخصوص مشاهده این علائم در افراد بالای پنجاه سال نیاز به انجام آزمایشات دقیق تری دارد.

راه‌های عمل جراحی شقاق

راه های مختلفی برای جراحی شقاق وجود که با توجه به محل ایجاد شکاف و شرایط پیشرفت بیماری، یکی از آنها انتخاب می شود.

اسفنکتروتومی

طی این روش در عضلات اسفنکتر اطراف مقعد برشی ایجاد می شود تا اسپاسم ایجاد شده در این ناحیه از بین برود و روند بهبود زخم شقاق آغاز شود. اسفنکتروتومی در دو نوع باز و بسته انجام می‌شود.

اسفنکتروتومی شقاق

اسفنکتروتومی باز: این جراحی تحت بیهوشی کامل و در اتاق عمل انجام می‌شود. طی این عمل برشی روی عضله اسفنکتر ایجاد می‌شود و در انتهای جراحی برش ایجاد شده را بخیه نمی زنند تا بصورت خود به خود و به مرور زمان بهبود یابد.

اسفنکتروتومی بسته: کاملا مشابه روش باز انجام می‌شود، با این تفاوت که در انتهای جراحی پزشک محل برش را با بخیه می‌بندد.

خطرات و عوارض

با وجود اینکه اسفنکتروتومی در بین روش های جراحی بسیار موثر عمل می کند اما این روش با عوارض بسیاری همراه است. شایع ترین عارضه عمل شقاق به روش اسفنکتروتومی، بی اختیاری مدفوع و گاز است و معمولا از هر ۱۰ نفر، ۳ نفر دچار این عارضه می شوند. البته عدم توانایی در کنترل حرکات روده گاهی یک مشکل جزئی است که بعد از مدتی بهبود می یابد اما در مواردی هم ممکن است این عارضه دائمی باشد.

همچنین از دیگر عوارض این روش می‌توان به احتمال بروز عفونت بعد از جراحی اشاره کرد. البته در صورتیکه بهداشت و مراقبت های بعد از عمل به درستی رعایت شود، احتمال بروز عفونت بسیار کاهش می یابد.

فلپ پیشرفته

در روش فلپ پیشرفته با گرفتن پوست از قسمت سالم مقعد و استفاده از آن برای پیوند به بخش آسیب دیده این بیماری را درمان می کنند. کمتر از این روش برای درمان شقاق استفاده می شود و معمولا برای نوعی از شقاق که چندین بار عود کرده مناسب تر است.

 

منبع: https://darmanlaser.com/blog/%d8%ac%d8%b1%d8%a7%d8%ad%db%8c-%d8%b4%d9%82%d8%a7%d9%82/


ادامه مطلب


[ یک شنبه 16 شهریور 1399  ] [ 2:08 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]

علل شایع خارش پوست چیست؟

دلایل متعددی برای خارش پوست وجود دارد که برخی از آنها مربوط به بیماری‌های پوستی است و برخی مربوط به بیماری های سیستمیک.

گاه خارش محدود به کف سر است، مانند کسانی که مبتلا به درماتیت سبوره هستند که باعث شوره سر و التهاب خارش دار می شود.

گاه فرد مبتلا به آلرژی، خشکی پوست یا اگزما است. این افراد از خارش شدیدی رنج می برند و به سبب آن، بیشتر قسمت های بدن خود را با خاراندن، زخم می کنند و نیاز به درمان طولانی مدت، زیر نظر پزشک متخصص پوست دارند.

در برخی بیماری های داخلی، خارش علامت مهمی محسوب می شود.

از مهم ترین علل خارش، هپاتیت و بیماری کبدی همراه با زردی و گاهی بدون آن است

همچنین نارسایی کلیه، کم کاری یا پرکاری تیروئید، کم خونی فقر آهن، پلی سیتمی ورا، برخی سرطان های خون شامل لوسمی و لنفوم (به خصوص لنفوم هوچکین)، انگل های روده ای و بیماری های روحی ـ روانی نیز از جمله علل خارش می باشند.

دیابت نیز جزء علل داخلی خارش مطرح می شود، اما اغلب افراد مبتلا به دیابت، خارش ندارند. اگر بیمار مبتلا به دیابت، فاقد بیماری پوستی خارش دار باشد و با خارش مراجعه کند، ابتدا باید به دنبال علتی غیر از دیابت گشت.

برخی بدخیمی های داخلی می توانند با خارش همراه باشند، لذا اگر فردی با خارش معمولی مزمن مراجعه کرد باید یک معاینه کامل و آزمایشات لازم برای بررسی بدخیم های داخلی و نیز آزمایشاتی جهت بررسی عملکرد تیروئید، کبد و کلیه و نیز بررسی های هپاتیت و حتی کم خونی فقر آهن، بر اساس صلاحدید پزشک مد نظر باشد.

کبد انسان

بیماری های کبدی مختلف می توانند با خارش همراه باشند و بطور کلی 20 تا 50 درصد بیماران مبتلا به یرقان (زردی) خارش دارند. خارش در این افراد احتمالاً منشأ مغزی دارد، زیرا مشاهده شده است که در سیستم اعصاب مرکزی، سطح پپتیدا اوپیوئید (مخدر) افزایش یافته و گیرنده های آنها کاهش یافته است. در این افراد، سطح اسیدهای صفراوی سرم با شدت خارش هماهنگی ندارد.

سیروز صفراوی اولیه نیز یکی از بیماری‌های کبدی است که بیشتر در خانم های بالای 30 سال رخ داده و می تواند با خارش شدیدی همراه باشد.

از بیماری های داخلی، نوعی پرخونی به نام پلی سیتمی ورا وجود دارد که در آن بیش از یک‌سوم افراد از خارش رنج می برند. خارش این افراد بیشتر با تغییرات حرارت و به خصوص دقایقی بعد از استحمام است. علت خارش در این بیماری مشخص نیست، ولی آسپیرین موجب تخفیف فوری خارش در آنها می شود (تحت نظر پزشک).

از بحث بیماریهای داخلی که بگذریم، بیماری های پوستی متعددی وجود دارند که خارش در آنها وجود داشته یا علامت و شکایت اصلی است. به عنوان مثال مشخصه اصلی بیماری هایی مانند اگزمای سرشتی، گال و درماتیت هرپتی فرم، خارش فراوان است.

بیشتر خارش ها با گرما تشدید می شوند. همچنین استرس، اضطراب و ترس می تواند خارش را تشدید نمایند. اکثر خارش ها، شب هنگام زمانی که فرد از کار و فعالیت روزانه فارغ می شود، تشدید می یابند

کانال گوش خارجی، پل و سوراخ بینی و ناحیه اطراف مقعد و ناحیه تناسلی نواحی مستعد خارش محسوب می شوند.

برخی خارش ها در حیطه بیماری های پوست و مو بسیار مرتبط با مسایل روحی و روانی هستند که به همین علت به آنها درماتیت های عصبی (نورودرماتیت) می گویند. در این بیماریها، فرد تمایل بسیار زیادی به خاراندن برخی نواحی در دسترس پوست مثل ناحیه پشت گردن، پلک فوقانی، ناحیه تناسلی و پشت پا یا جلوی ساق پا دارد.

خارش زیاد در این بیماران، موجب پیدایش پوست ضخیم شبیه به بیماری پسوریازیس (داءالصدف) می گردد. در درمان این افراد باید به مسائل روحی توجه شود و درمان جسمی کافی نمی باشد.

بسیاری از مواد مخدر نیز باعث خارش می شوند و در لیست مواد خارش زا، باید این مواد را نیز در نظر داشت.

 

ادامه مطلب در سایت بیتوته


ادامه مطلب


[ دوشنبه 10 شهریور 1399  ] [ 1:35 PM ] [ ghazalmah ]
[ نظرات(0) ]