‏

1- محمّد بن يزيد گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه فرمود: هر كس در راه خدا يك دوست به دست آورد، خانه‏اى در بهشت به دست آورده است.

2- شيخ صدوق در كتاب مجالس نقل كرده است كه لقمان به پسرش گفت: پسر عزيزم هزار دوست انتخاب كن و هزار دوست هم كم است و يك دشمن نگير زيرا يك دشمن هم زياد است.

3- حضرت على (ع) فرمود: بر تو باد به انتخاب دوستان خالص، زيرا هر گاه از آنها كمك بخواهى تكيه‏گاه و پشتيبان تو هستند.

هزار دوست و همدم زياد نيست ولى يك دشمن زياد است. در كتاب «الاخوان» اين حديث از امام صادق (ع) نقل شده است.

4- و آن حضرت از رسول اكرم (ص) نقل مى‏كند كه فرمود: كسى كه از پيش توشه‏اى نفرستد وارد بهشت نمى‏شود، گفته شد: اى رسول خدا هر كس بايد از پيش توشه‏اى بفرستد؟ فرمود: آرى، برادر دينى يكى از توشه‏هاى اوست 5- (5) امام جعفر صادق (ع) فرمود: دوستانتان را در دنيا زياد كنيد زيرا در دنيا و آخرت سودمند هستند. در دنيا رفع نيازها به آنان وابسته است. اما در آخرت اهل دوزخ مى‏گويند: «ما شفاعت‏كننده و دوست نزديكى نداريم» (6) 6- (7) امام صادق (ع) فرمود: دوستانتان را زياد كنيد، زيرا براى هر مؤمنى دعاى اجابت‏شده‏اى است.

و فرمود: دوست زياد بگيريد زيرا براى هر مؤمنى حقّ شفاعت است.

و نيز فرمود: برادران مؤمن را زياد كنيد، زيرا براى آنان در نزد خدا در روز قيامت دستى است كه به وسيله آن شفاعت مى‏كنند.

7- سيّد رضى در (نهج البلاغه) گويد: امير المؤمنين (ع) فرمود: ناتوانترين مردم كسى است كه از پيدا كردن دوست عاجز باشد، و ناتوانتر از او آن كسى است كه دوستى پيدا كند و از دست بدهد.