پزشكي سلامت

لوبيا ( Bean ) با نام علمي Phaseolus vulgaris متعلق به خانواده لوبيا (1) مي باشد.
ارزش غذايي بر مبناي 100 گرم لوبياي آب پزي به قرار زير است:

 

انرژی	25 کالری	ویتامین C	12 میلی گرم
پروتئین	1/6 گرم	الیاف	1 گرم
چربی	0/2 گرم	کلیسم	50 میلی گرم
ویتامین A	540 واحد	فسفر	37 میلی گرم
ویتامین B1	0/07 میلی گرم	آهن	0/6 میلی گرم
ویتامین B2	0/09 میلی گرم	سدیم	4 میلی گرم
نیاسین	0/5 میلی گرم	پتاسیم	151 میلی گرم

لوبياي سبز متعلق به آب و هواي گرم است، اگر چه آنها را در همه نوع آب و هوايي مي توان کاشت. براي کاشتن لوبيا بايستي صبر کرد تا خطر سرما و يخبندان کاملاً رفع شده و خاک گرم شود.
قبل از کاشت، خاک بايستي آماده شود ترجيحاً زمستان قبل. زمين را بايستي تا عمق 30 سانتي متر شخم کرد و با کود حيواني کهنه مخلوط نمود. خاک را بايستي قبل از کاشتن بذور کاملاً نرم کرد و اگر خاک اسيدي است بايستي به اندازه کافي آهک اضافه نماييد. بذور را رديفي با فواصل رديف ها در 50- 40 سانتي متر بکاريد. پس از رويش، فواصل 10 سانتي متر براي گياهچه ها را حفظ نماييد.

لوبيا را نبايستي زياد آبياري نمود چون نسبت به خاک تر حساس مي باشد. در جاهايي که تابستان ها گرم است بايستي براي لوبيا کمي سايه ايجاد کرد به خصوص در بعد از ظهرها.
به موازات رشد لوبياها باکتري هاي تثبيت کننده ازت به درون ريشه نفوذ نموده و کمک به تأمين منابع ازت مي نمايند. رشد سريع و پر توان لوبيا را مي توان از طريق تلقيح دانه ها با چنين باکتري هايي تضمين نمود. اين باکتري ها را مي توان به صورت گرد تجاري تهيه کرد. براي توليد دائمي لوبياي سبز، هر دو يا سه هفته يک مرتبه يک رديف جديد بايستي کاشت و اين کار مي تواند تا دو ماه قبل از اين که اولين آثار سرما و يخبندان ظاهر شود ادامه يابد. زمين را بايستي مرتباً براي کنترل علف هاي هرز شخم زد طوري که به ريشه ها صدمه اي وارد نشود. در هنگام آبياري که خاک و گياهان خيس هستند نبايستي لوبيا را درو کرد و يا روي آنها فعاليت ديگري انجام داد چون اين کار باعث مي شود تا بيماري هاي لوبيا تشويق شوند.

پي نوشت ها :

1. Leguminosae

منبع مقاله :
کيانمهر، هرمزديار، (1388)، گل هاي آپارتماني و سبزيکاري، تهران: آييژ، چاپ اول