سیستانی ها دارای نوع خاصی از سینه زنی هستند که به سینه زنی «شنستکا» یا نشسته یا چهار ضرب معروف است.

ماه محرم در میان ترکمنها به عنوان «عاشرآی» معروف می‌باشد و وجه تسمیه آن به خاطر وجود روز عاشورا در آن ماه می‌باشد. در حقیقت عاشورای مخفف دو کلمه عاشور و آی می‌باشد؛ یعنی ماه عاشورا که رفته رفته به خاطر سهولت در تلفظ به صورت عاشور آی و عاشرآی درآمده است.

هر شهر و منطقه از ایران در ماه محرم مراسمات مخصوص خود را دارد که با تاریخ آن شهر عجین است. شهر گرگان نیز در این ماه آیین های خاص خودش را دارد که از جمله انها می توان به دسته چوبی اشاره کرد. در شب دوازدهم ماه محرم که شب سوم شهادت امام حسین(ع) است، از بعضی محلات قدیم گرگان مانند سبزه مشهد، سر پیر، دباغان و میخچه گران دسته چوبی عازم محلات دیگر می شوند.

ورود مراسم «کرپ زنی» به عزاداری گیلانیان را منسوب به مرحوم محمد ابراهیم غبرائی (متخلص به فانی) می‌دانند که اواخر قرن ۱۲ هجری شمسی در سفر به کربلا این نوع ویژه عزاداری را دید و در بازگشت به شهر خود (لاهیجان) ریتم‌های جدیدی برای آن ابداع کرد و مرثیه‌هایی به زبان فارسی برای آن سرود و آن را در عزاداری‌های محله «شَعربافان» این شهر به اجرا در آورد.

 «چهل منبر» یکی از آیین‌هایی است که مردم گیلان در تاسوعای حسینی برگزار کرده و در آن عشق و اردات خود به سرور و سالار شهیدان را نشان می‌دهند.