تورفتی، دل از داغ لبریز شد غزلهای باران غم انگیز شد

محبّ صادق اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام و مروّجِ مذهبِ حقّۀ تشیع پژوهشگر ژرف اندیش،مورخ پیشکسوت، نویسنده توانا، مدافع غیورحریم ولایت،افشاگر توطئه های رنگارنگ استعمار و ایادی داخلی و خارجی آن، عالم عامل خادم الحجه(عج) استاد علی ابوالحسنی (مُنذِر) پس ازعمری خدمت بی شائبه، دعوت حق را لبیک گفت و به ملکوت اعلی پیوست و «عند ملیک مقتدر قرار و آرام یافت."

براستی ابوالحسنی که بود که مراجع در فقدانش گریستندو بزرگان اندیشه، فرهنگ و تاریخ ایران به سوگ او نشستند؟ این یادداشت می کوشد در حد بضاعت اندک خویش، گوشه ای از زندگی و اندیشه های متعالی آن بزرگمرد را به تصویر کشد.

ولادت

استادعلی ابوالحسني مشهور و متخلّص به "منذر" در سالروز ولادت مولی الموحدین(سیزدهم رجب) سال 1334 شمسی در يك خانواده روحاني در تهران متولد شد. پدرش مرحوم حجه الاسلام حاج شيخ محمد ابوالحسني از روحانيان وارسته و خدوم به شمار مي رفت.

وی پس از اخذ ديپلم وارد دانشگاه علم و صنعت تهران شد، ولي از آنجا كه دل در گرو تحصيلات حوزوي داشت، به حوزه ي علميه قم رفت و از محضر استادان بنامی بهره برد؛ اساتيدي همچون حضرات آيات و حجج اسلام: مدرس افغانی وموسوی گرگانی(ادبیات)، اعتمادی،راستی کاشانی،دوزدوزانی،جلال طاهرشمس گلپایگانی، موسوی تهرانی و سیدعلی محقق داماد، (اصول فقه)، ستوده و پایانی(مکاسب)،خزعلی و شب زنده دار(تفسیر)، جعفرسبحانی(رجال)، مصباح یزدی(معارف)، حسین مظاهری وجوادکربلایی (اخلاق)، جوادتبریزی و وحیدخراسانی (به ترتیب در فقه و اصول). وی همچنین از برخی اساتید به صورت غیررسمی بهره وافر بردکه از آن جمله می توان به آیت الله شیخ حسین لنکرانی

درتاریخ سیاست، تفسیر و ادبیات، سیدمحمد کاظم قزوینی در معارف اسلامی وولایت،دکتر سید احمد فردید و دکتر رضا داوری اردکانی در غرب شناسی اشاره کرد.

مرحوم ابوالحسنی مدرک سطح 4 حوزه (دکترا) را نیز اخذ نمود.