خانه گريزلند

نقشه خانه گريزلند در عمارت 13.8 هكتار واقع در ممفيس، تنسي، ايالات متحده آمريكا است، كه يكي از آن خواننده و بازيگر الويس پريسلي است. دختر او، ليزا ماري پرزلي، مالك خانه گريزلند از زمان عبور پدرش است. اين در 3764 بلوار الويس پريسلي در جامعه وسيع وايت هيفن واقع در حدود 9 مايل (14.5 كيلومتر) از مركز شهر و كمتر از 4 مايل (6 كيلومتري) شمال مرز ميسيسيپي واقع شده است. [5]

اين سايت به عنوان موزه در تاريخ 7 ژوئن سال 1982 به عنوان موزه باز شده است. اين سايت در تاريخ 7 نوامبر 1991 در مجله ملي مكانهاي تاريخي ثبت شده است و در تاريخ 27 مارس 2006 نشانه تاريخي ملي را اعلام كرده است.  خانه گريزلند ، [6] [7] [8] خانه اي در كاخ سفيد پس از كاخ سفيد بازديد كرد كه بيش از 650،000 بازديد كننده در سال است.

تاريخ

در ابتدا خانه گريزلند Farms متعلق به استفن C. Toof، بنيانگذار S.C. Toof & Co.، قديمي ترين شركت چاپ تجاري در ممفيس بود كه قبلا سرپرست مطبوعاتي روزنامه Memphis، Memphis Daily Appeal بود. "زمين" (قبل از خانه عمارت در سال 1939 ساخته شد) پس از دختر Toof، گريس نامگذاري شد. او در سال 1894 مزرعه خود را از پدرش به ارث برده است. پس از مرگ او، دارايي به روستاي مور، خواهر شهيد Memphis، كه همراه با شوهرش، توماس مور، همراه با همسرش، 10،266 فوت مربع (953.7 متر مربع) Colonial عمارت احياء در سال 1939. [9]
علامت ورودي اصلي خانه گريزلند

پس از الويس پريسلي كارهاي موسيقي خود را آغاز كرد، او براي خانه و خانواده اش در خانه 1034 Audubon Drive در ممفيس، TN، يك خانه 40،000 دلاري خريداري كرد. [10] همانطور كه شهرتش افزايش پيدا كرد، به ويژه پس از حضور وي در تلويزيون، شمار طرفداراني كه خارج از خانه جمع شده بودند، افزايش يافت. [10] همسايگان پريسلي، كه اكثر آنها خوشحال بودند كه يك شهر مشهور در اين نزديكي وجود داشته باشد، به زودي براي پيدا كردن يك پيوستن ثابت از طرفداران و روزنامه نگاران به يك مزاحم بود. [10]

در اوايل سال 1957، پريسلي پدر و مادر خود را، ورنون و گلاديس پريسلي، بودجه اي از 100،000 دلار داد و از آنها خواسته بود تا يك ملك "خانه دار" را خريداري كنند. [11] در آن زمان، خانه گريزلند در چندين مايلي فراتر از محدوده اصلي شهر ممفيس قرار داشت [11] در سال هاي بعد، ممفيس با مسكن گسترش پيدا مي كند و گريللستن توسط املاك ديگر احاطه شده است. [11] پريسلي خانه گريزلند در 19 مارس 1957 براي مبلغ 102،500 دلار خريداري كرد. [12]

پس از آن سال، پريسلي ريچارد ويليامز و خوان كازون

را به خانه دعوت كرد. كازون گفت: "ما به سمت حياط جلويي دلقك نگاه مي كرديم، با بهترين دوربين هاي راك رولان روبرو شديم و عكس ها را با دوربين كوچك تكان داديم. ما در پنجره هايي كه هنوز غرفه نداشتيم، از رنگ پاستيل استفاده كرديم ديوارها در اتاق هاي جلو با سايه هاي قرمز هاي روشن و بنفش كه الويس به طور قطع آن را انتخاب كرده بود. "[13] الويس مشتاق ادعا بود كه دولت ايالات متحده سفر به خانه گريزلند توسط نيكيتا خروشچف،" براي ديدن چگونه در آمريكا يك همكار مي تواند با هيچ چيز شروع كند و شما مي دانيد كه خوب است. [14]

پس از گلاديس در سال 1958 درگذشت، ورنون در سال 1960 به دي استنلي بازگشت و پسربچه يكبار در خانه گريزلند زندگي مي كرد. بين الويس و پسرانش دي در خانه گريزلند وجود داشت، با اين حال، و الين دندي گفت: "اين ورون با Dee كه جايي كه گلاديس يك بار سلطنت كرده بود، حل و فصل شد، در حالي كه خود خودش - زماني كه الويس بود دور بود - نقش معشوقه گريلندس به طور كامل به منظور تغيير مكان مبلمان و جايگزيني پرده هايي كه Gladys از آنها تأييد كرده است، جايگزين شود. " اين خيلي براي خواننده بود كه هنوز هم مادر ديرينش را عميقا دوست داشت. يك بعد از ظهر "يك ون وارد شد ... و همه كالاهاي خانه، لباس،" پيشرفت "، و طعمه حيوانات خانگي خود را در آن بارگذاري شد ...

در حالي كه ورنون، دي و سه فرزندش با ماشين به خانه نزديك در ارميتاژ تا زماني كه آنها در نهايت به يك خانه در Dolan Drive رفتند كه در كنار املاك الويس قرار داشت. »[15]

به گفته مارك كريسپين ميلر، خانه گريزلند به "پريسلي" تبديل شد

"خانه ي سازمان اي كه خودش بود، توسط يك قبيله ي بزرگ و ممتاز Presleys و معاون Presleys، كه هر كدام از مزاياي گسترده اي كه الويس براي حفظ لبخند تمام دنياش، رد شد، تمايل داشت." نويسنده اضافه مي كند كه پدر واسطه پريسلي ورون "داراي يك استخر شنا در اتاق خوابش بود"، در آنجا "جك بوكي در كنار استخر شنا وجود دارد كه حاوي پرونده هاي مورد علاقه ي الويس است" و "خود خواننده" ساعت ها در اتاق خواب خود، مالكيت در يك تلويزيون مدار بسته. "[16] براساس پسر عموي خواننده، بيلي اسميت، پريسلي شب را در خانه گريزلند با اسميت و همسرش اشغال كرد، بارها و بارها گفته بود:" ما همه سه ساعته بوديم كه ساعت ها در مورد همه چيز در جهان صحبت مي كرديم گاهي اوقات او رويا بدي دارد و

به دنبال من مي آيد تا با او صحبت كند و او واقعا در تخت خواب ما با ما به خواب مي رود. »[17] پريسيله بئوليو نيز در پنج سال پيش در خانه گريزلند زندگي مي كرد تا او و الويس در لاس وگاس متولد شدند ، نوادا، در تاريخ 1 مه 1967. [18] دختر ليزا ماري پرزلي در تاريخ 1 فوريه 1968 متولد شد و اولين سال زندگي خود را در املاك به سر برد تا پدر و مادرش در سال 1972 طلاق گرفته و با مادرش به كاليفرنيا نقل مكان كرد. هر سال در اطراف كريسمس، ليزا ماري پريسلي و تمام خانواده اش به گريسلند مي آيند تا جشن كريسمس را با هم بگذرانند. ليزا ماري اغلب به بازديدكننده گرايان خانه گريزلند مي رود.

تعطيلي عمارت گريلندس به عنوان يك نشانه تاريخي ملي در سال 2006

در 16 آگوست 1977، پريسلي در حمام در خانه گريزلند تحت عنوان حمله قلبي فوت كرد. الويس پريسليدر حالت دولتي در يك تابوت 900 پوند مسي قرار دارد كه در داخل فضاي داخلي قرار دارد و در حالي كه بيش از 3500 نفر از طرفداران عزاداري الويس، به پرداختن به احترام خود ادامه مي دهند. مراسم تشييع جنازه خصوصي با 200 نفر از متخلفان در 18 آگوست 1977 در خانه برگزار شد، در حالي كه در جلوي درب شيشه اي رنگ آميزي اتاق موسيقي قرار گرفت. گريسلند همچنان از اعضاي خانواده اش تا زمان مرگ دلتاي خاله الويس در سال 1993، كه در دعوت الويز پس از مرگ شوهرش، به اشغال درآمد، ادامه داشت. [20] دختر الويس، ليزا ماري پرزلي، در سال 1993 هنگامي كه او 25 ساله شد، املاك را به ارث برده است. [21]

سنگ قبر پرسي، همراه با والدين او گلاديس و ورنون پرليس و مادربزرگش ميني ماي پرسي، مي توانند در باغ مراقبه در كنار عمارت، در طول تورهاي عمارت يا به صورت رايگان قبل از شروع سفرهاي عمارت بازديد كنند. قصر گريسليس در تاريخ 7 نوامبر 1991 در مجله ملي اماكن تاريخي ذكر شده و در تاريخ 27 مارس 2006، يكي از نشانه هاي تاريخي ملي را به شمار آورد. [1] [4 ] خانه گريزلند اولين سايت مربوط به سنگ و رول بود كه در مجله ملي مكان هاي تاريخي وارد شده بود. [22]

معماري

خارجي

خانه اي كه توسط معماري معماري ممفيس، Furbringer و Erhmanis ساخته شده در بالاي تپه، در بلوط بلوط، با مراتع نوردي اطراف، خانه اي است كه دو طبقه و پنج مجسمه خليج در سبك انقلابي استعماري با رو به رو سقف كاذب تحت پوشش درون آسفالت، دوچرخه مركزي، دوچرخه سواري، و بال هاي يك طبقه در قسمت شمالي و جنوبي آن. به بال آن افزوده شده است يك بالشتك يك طبقه تكميل است كه در اصل يك گاراژ چهار خودرو داشت. دو دودكش وجود دارد يكي در ديوار جانبي بيروني شمالي و يك دودكش دوم كه از طريق ريل سقف در سمت جنوبي خانه بالا مي رود. نماي جلو و جانبي بلوك مركزي با سنگ آهك Tishomingo از ميسيسيپي پوشيده شده و ديوار عقب آن بافته شده است. همچنين بالهاي يك طبقه. نمايندگي نماي جلو در

طبقه اول شامل 12 تا 12 پنجره دو طرفه اي است كه در دهانه هاي قوسي با پانل هاي چوبي روي پنجره ها قرار دارد و پنجره هاي شش و شش تا دو طبقه در طبقه دوم قرار دارد. چهار مرحله سنگي كه توسط دو شير بزرگ قرار دارد، از طرف راهرو به دوچرخه سواري متشكل از چهار ستون Corinthian با پايتخت هايي كه پس از پورتيكوس هاي پيش فرض جيمز استوارت براي "برج بادها" در آتن ساخته شده اند، مي آيند. فريت آن داراي دندانه ها و يك پنجره بيضي مركزي، كوچك و سربدار است. ستون ها در گوشه هاي قطب نما با پيكان بندي هاي مختلف در نماي جلو قرار مي گيرند. درهاي ورودي داراي يك فورمت انقباضي شكسته، انباشتگي كامل و ستون هاي درگير است.

ترانس و ترمزهاي آن شامل شيشه اي رنگي و رنگارنگ است. در بالاي ورودي اصلي يك پنجره با بالكن آهن كم عمق است [24]

داخلي

طبقه اول
اتاق نشيمن گريلندل

خانه گريزلند است 17،552 متر مربع (1،630.6 متر مربع) و در مجموع 23 اتاق، از جمله هشت اتاق خواب و حمام. در سمت راست سالن ورودي، از طريق يك بازوي بيضي شكل با جزئيات كلاسيك، اتاق نشيمن، اتاق مجلل مجاور در پشت دروازه با طاووس هاي زنده واضح و روشن در شيشه هاي رنگي است. اتاق موسيقي داراي يك پيانو بزرگ كودك سياه و يك تلويزيون سبك 1950 است. اتاق نشيمن شامل يك مبل سفيد 15 فوت (4/6 متر) در كنار ديوار در حياط جلويي است. به سمت چپ يك شومينه سفيد است. نقاشي كه آخرين پاداش الويز از پدرش، ورنون بود، در اين اتاق آويزان شد. همچنين عكس هايي از والنس و گلاديس، الويس و ليزا ماري والدين الويس را نمايش مي دهد.

مجاور اتاق زندگي يك اتاق خواب است كه توسط والدين الويس گرفته شده است. ديوارها، فرش، سفارشي و تختخواب سفري به رنگ سفيد و تخت با پوشش تيره بنفش تاريك به نظر مي رسد. اتاق خواب نيز داراي حمام كامل و مجلل در صورتي است.

در سمت چپ سالن ورودي، آينه اتاق نشيمن، اتاق غذاخوري است. اين اتاق داراي كابينت هاي سوراخ دار گرد در گوشه هاي سمت شمالي اتاق و كف مرمر سياه و سفيد در مركز اتاق و فرش در اطراف محيط است. اتصال به اتاق غذاخوري، آشپزخانه است كه تا سال 1995 به عموم بازميگردد، زيرا دلتاي خاله الويس، تا سال 1993 در آن زندگي مي كند. [25]
اتاق جنگل، خانه گريزلند

بالون يك طبقه ي اصلي در انتهاي شمالي

محل اقامت شامل اتاق مكاني، اتاق خواب و حمام است. در اواسط دهه 1960، پريسلي نقشه خانه را بزرگ كرد تا يك مجسمه شناخته شود كه به عنوان اتاق جنگل شناخته مي شود كه داراي يك آبشار داخلي از سنگ برش بر روي ديوار شمالي است. در سال 1976، اتاق جنگل به يك استوديوي ضبط تبديل شد، جايي كه پريسلي بخش عمده اي از دو آلبوم نهايي خود را، از الويس پريسلي بلوار، ممفيس، تنسي و موودي آبي ضبط كرد. اين ها ضبط هاي نهايي خود را در يك محيط استوديويي ثبت كردند. [26] در اواسط دهه 1960 گسترش خانه، پريسلي يك بال بزرگ را در سمت جنوبي خانه اصلي كه يك پياده رو بود، بين اتاق موسيقي در قسمت اصلي يك طبقه و استخر شنا، كه به خانه متصل بود، ساخت.

توسط يك گالري كوچك محصور. جناح جديد در ابتدا يك رديف ماشين اسلات را در اختيار داشت و براي بسياري از اقلامش قدرداني كرد، اما بعدا به آنچه كه در حال حاضر به عنوان جايزه شناخته مي شود، بازسازي شده است. ساختمان جادو اكنون نمايشگاهي در مورد خانواده پرسيلي دارد و شامل لباس عروسي پريسيلا، لباس عروسي الويس، اسباب بازي اسباب بازي ليزا ماري و لباس هاي كودك و غيره است. [27]

هنگامي كه او تور مي دهد، در هتل اقامت مي كند، "اتاق ها قبل از ورود او، قبل از ورود او تغيير مي يابد، تا بتواند همان تنظيمات فضايي را در خانه داشته باشد - عمارت گريلندس، مبلمان او مي آيد و مي تواند پس از نمايش هاي او در اطراف كه كاملا آشنا و آرام بود، "اتاق مورد نظر،" اتاق جنگل "بودن" نمونه اي از كيتچ به ويژه لجوج "[19]

طبقه دوم

سالن ورودي شامل يك پله سفيد است كه منجر به طبقه دوم خانه با يك ديوار از آينه هاي بازتاب مي شود. طبقه اي از اتاق خواب الويس در گوشه ي جنوب غربي است كه به اتاق پانسمان و اتاق حمام در گوشه شمال غربي متصل مي شود. اتاق خواب دخترش ليزا ماري در گوشه شمال شرقي است و يك اتاق خواب در گوشه جنوب شرقي به عنوان دفتر شخصي شخصي الويس كار مي كند. طبقه دوم به بازديد كنندگان باز نمي شود، از احترام به خانواده پرسيلي، و تا حدي براي جلوگيري از تمركز نادرست در حمام كه محل مرگ او بود. [28] كف از روز الويس در معرض نابودي بوده و به ندرت توسط اعضاي غير خانواده ديده مي شود. [29]

زيرزمين / تلويزيون و اتاق هاي بيليارد

اتاق تلويزيون در زيرزمين، جايي است كه الويس اغلب سه تلويزيون را در يك زمان تماشا مي كند و در مجاورت يك نوار مرطوب قرار دارد. [30] ديوار غرب در اتاق تلويزيون با لوگو Elvis '1970s يك پيچ و تاب و رعد و برق و با initials TCB، براي "مراقبت از كسب و كار در فلش" نقاشي شده است. ديوار جنوبي داراي سه ساخته شده در تلويزيون، استريو و كابينت براي مجموعه ركوردهاي الويس است. در مقابل اتاق تلويزيون اتاق بيليارد است؛ الويس، يك بازيكن بيليارد مشتاق، ميز ميز بيليارد را در سال 1960 خريداري كرد و ديوارها و سقف را با 350-400 متر از پارچه پنبه پوشيده شده پس از دو اتاق زيرزمين در سال 1974 بازسازي كرد.
املاك

اين بخش براي تأييد نياز به استناد بيشتري دارد. لطفا با افزودن نقل قول به منابع قابل اعتماد، اين مقاله را بهبود بخشيد. اطلاعات بدون مرجع ممكن است مشكل ايجاد كرده و پاك شوند. (ژوئن 2017) (ياد بگيريد چگونه و هنگام حذف اين پيام الگو)
دروازه مضامين موسيقي

پس از خريد ملك، پريسلي بيش از 500،000 دلار صرف ساختن اصلاحات گسترده به تناسب نياز خود از جمله ديوار سنگي آلاباما صورتي متصل كرد كه زمينه هايي است كه چندين سال از نقاشي هاي گرافيستي بازديد مي كند، كه به سادگي به آن «ديوار» اشاره مي كند [ 31] يك دروازه ورودي فرانسوي طراحي شده و ساخته شده توسط اب Sauer، كه مانند يك ورق موسيقي شكل گرفته بود، با يادداشت هاي موسيقي رنگي سبز و يك شكل از الويس. پريسلي نيز يك استخر شنا در كليه ها و يك دادگاه راكتبله نصب كرده است.

دادگاه راتكتبال يادآور يك باشگاه قديمي كشور است

كه در چرم تيره و يك نوار كاربردي مجهز شده است. يك منطقه نشسته پايين افتاده با سيستم موجود هميشه در حال حاضر استريو موجود در سراسر نقشه خانه گريزلند ، و همچنين پيانو قهوه اي قهوه اي قهوه اي كه بر روي آن الويس براي آنچه كه آخرين آهنگ هاي خود را بازي كرد، "چشم آبي گريه در باران" و ويلي نلسون برادران شايسته "Melody Unchained". گزارشات مربوط به كدام يك آخرين آهنگ بود. منطقه نشستن داراي يك پنجره ضد ضربه به كف سقف است كه براي تماشاي بسياري از بازي هاي بتني كه در آن هنگام الويس زنده بود تماشا مي شد. در اوايل ساعات صبح، الويس جان او را از دست داد، دوست دخترش زنجبيل Alden، پسر عموي خود، بيلي اسميت و همسر بيلي Jo بازي يك بازي راكت بسكتبال

با پايان دادن به اين بازي با آهنگ در پيانو قبل از الويس به خانه اصلي براي شستن مو خود و رفتن به رختخواب امروز دادگاه دو داستان به همان شيوه اي كه الويس از ساختمان استفاده مي كرد، بازسازي شده است. [27]

يكي از تغييرات شناخته شده پريسلي، افزودن باغ مديتيشن بود كه توسط معمار برنارد گرنادير طراح و ساخته شده بود كه توسط الويس براي انعكاس هر گونه مشكلي يا شرايطي كه در طول زندگي او بوجود آمد، مورد استفاده قرار گرفت. اين نيز جايي است كه او، پدر و مادرش و مادربزرگش، ميني مائو هود پرسي، دفن شده اند. سنگ كوچك يادآور برادر دوقلوي الويس، جسي گارون، كه در هنگام تولد فوت كرد.

در جاي ديگر اين املاك يك ساختمان سفيد كوچك است كه به عنوان دفتر پدرش خدمت كرده است؛ يك دودخانه قديمي كه در محدوده تيراندازي الويس قرار دارد؛ و يك پايدار كاملا كاربردي از اسب ها.

مقصد گردشگري

اين بخش براي تأييد نياز به استناد بيشتري دارد. لطفا با افزودن نقل

قول به منابع قابل اعتماد، اين مقاله را بهبود بخشيد. اطلاعات بدون

مرجع ممكن است مشكل ايجاد كرده و پاك شوند. (ژوئن 2017)

(ياد بگيريد چگونه و هنگام حذف اين پيام الگو)
محل استراحت نهايي پريسلي در زمينه نقشه خانه گريزلند

پس از مرگ الويس پريسلي در سال 1977، ونون پريسلي به عنوان

مجري اموالش خدمت كرد. پس از مرگ او در سال 1979، او پريسيلا

را انتخاب كرد تا به عنوان وكيل املاك براي تنها فرزند الويس، ليزا ماري

كه فقط 11 ساله بود، خدمت كند. گرايانسلي خود را در طول

ساليانه 500،000 دلار هزينه مي كند و هزينه ها به ارث برده اليويس

و پريسيلا، ليزا ماري، به فقط 1 ميليون دلار. ماليات بر اساس مالكيت

بود؛ اين هزينه ها و ساير هزينه ها به بيش از 500،000 دلار رسيد.

در مواجهه با فروش خانه گريزلند ، پريسيللا ساير خانه هاي مشهور

/ موزه ها را مورد بررسي قرار داد و يك مدير عامل شركت Jack Soden

را استخدام كرد تا خانه گريزلند را به عنوان يك سرمايه گذار

تبديل كند. خانه گريزلند در روز 7 ژوئن سال 1982 به عموم باز شد.

قمار Priscilla پرداخت شد؛ پس از تنها يك ماه از افتتاح

درهاي خانه گريزلند ، املاك تمام پولي را كه سرمايه گذاري كرده بود،

بازگردانده است. پريسيلا پريسلي رئيس و رئيس شركت

الويس پريسلي يا EPE شد و اعلام كرد كه اين كار را تا ليزا ماري

21 ساله انجام خواهد داد. ثروت سازماني افزايش يافت و

در نهايت اعتماد به ارزش بيش از 100 ميليون دلار رسيد.

مراسم سالانه از طريق اموال و قبر گذشته Elvis در سالگرد مرگ او برگزار مي شود.

شناخته شده به عنوان الويز هفته، شامل برنامه كامل از سخنرانان و رويدادها

، از جمله تنها Elvis توده در كليساي سنت پل، برجسته براي بسياري از طرفداران

الvis ها از تمام اديان، و براي سالها يك نمايشگاه هنر الويس در خانه گريزلند

پلازا، جايي كه طرفداران الويس را با آثار هنري خلاق به ياد مي آورند.

(لري كاتر) (ژانويه 2005). "Elvis Art." "Forum Elvis International").

سالگرد 20 ساله در سال 1997، چند صد گروه رسانه اي از سراسر ج

هان حضور داشت كه در نتيجه اين رويداد بزرگترين تبليغات رسانه اي بود.

يكي از بزرگترين جمعآوريها در 25 سالگي در سال 2002 با يك

برآورد 40،000 نفر در حضور، با وجود بارانهاي شديد، مونتاژ شد.

در  سالگي گذرنامه الويس، حدود 30،000 نفر در شب 16 تا 15

اوت 2015 در مهماني شمع سازي شركت كردند.  در 40 سالگي

گذرنامه الويز، در 15-16 اوت 2017، انتظار ميرود حداقل 50،000

هوادار براي حضور در نورپردازي Candlelight Vigil حضور داشته باشند.

به نظر مي رسد هيچ رسمي رسمي آزاد نشده است، شايد دليل آنكه

براي اولين بار، شركت كنندگان مجبور بودند حداقل هزينه كمترين

هزينه را به مبلغ 28.75 دلار پرداخت كنند تا هزينه هاي امنيتي

اضافي را به دليل جمعيتي بزرگتر از معمول بپردازند.

براي بسياري از صدها هزار نفر از افرادي كه هر ساله از خانه گريزلند بازديد

مي كنند، ديدار به ديدگاه شبه مذهبي مي رسد . آنها ممكن است

براي سال ها برنامه ريزي  تا به خانه "شاه" و رول سفر كنند. در سايت

، هدفون ها وقايع  زندگي الويس را بيان مي كنند و آثاري را كه به اتاق

ها و راهرو ها تزئين شده اند معرفي مي كنند. حالت لفاظي اين است

كه شخصيت فوق العاده اي را جشن مي گيرد و بر سخاوت او، مهرباني

قصر پرسي

دلايل خانه گريزلند شامل يك مجتمع نمايشگاه جديد، Memphis الويس پريسلي، كه شامل يك موزه ماشين جديد، Presley Motors است كه Elvis Pink Cadillac را شامل مي شود. اين مجموعه شامل نمايشگاه هاي جديد و موزه ها و همچنين يك استوديوي كانال All-Elvis Presley Satellite Radio راديو است. [37] مشتركين سرويس سراسر آمريكاي شمالي مي توانند موسيقي پريسلي را از خانه گريزلند در سراسر ساعت بشنوند. ليلا ماري (Convair 880) و Hound Dog II (يك Lockheed JetStar) در دو صفحه نمايش دور از دسترس نيستند. جت ها توسط خانه گريزلند متعلق هستند و در نقشه خانه گريزلند در نمايش دائمي قرار دارند. [38]بود، يك استعداد موسيقي فوق العاده، يك گناهكار و سوء استفاده كننده و يك مذهب انسان

به انجيل و موسيقي آن اختصاص داده شده است. در باغ مديتيشن كه حاوي

گورۀ الويس است، برخي از بازديد كنندگان دعا، زانو و يا بي سر و صدا يكي

از سرودهاي مورد علاقه الويس را مي خوانند. ديوار آجري كه محوطه عمارت

را پوشش مي دهد، با نقاشي هاي ديواري پوشانده شده است كه براي خواننده

تحسين مي شود و همچنين تقاضا براي كمك و تشكر از كمك هاي ارائه شده است.

در اوايل ماه اوت سال 2005، ليزا ماري پريسلي 85 درصد از بخش كسب و كار

املاك پدرش را فروخت. او مالكيت خانه گريزلند را، و همچنين بخش عمده اي

از اموال يافت شده در آن را حفظ كرد و او مديريت خانه گريزلند را به CKX، Inc.،

يك شركت سرگرمي تبديل كرد (كه در آن هيئت مديره Priscilla Presley نشسته

است) كه همچنين داراي 19 سرگرمي ، خالق تلويزيون آمريكايي Idol TV.

خانه گريزلند  Holdings LLC، به رهبري مديريت شريك جوئل وينسكانكر،

مالك اكثريت EPE است. ليزا ماري پرزلي مالكيت 15٪ را در شركت حفظ مي كند.

ليزري ماري پريسلي تنها 100٪ مالكيت شخصي خود را از عمارت خانه گريزلند حفظ مي كند

و بيش از 13 هكتار زمين هاي اصلي و خصوصيات پدر او - به معني لباس، كمد،

جوايز، مبلمان، اتومبيل، و غيره او ساخته شده استملك Nsion و اثرات شخصي

پدرش براي هميشه براي تورهاي خانه گريزلند و براي استفاده در كليه عمليات EPE

در دسترس است. [39] Convair 880 پريسلي، ليزا ماري، نام او پس از

دخترش در ماه مه 2016، گريسلند از 20 ميليون بازديد كننده خود استقبال كرد. [40]

و همكاري خوب خود تأكيد مي كند، همانطور كه او يك بار يك پسر فقير

بازديد كنندگان قابل توجه

پل سايمون در اوايل دهه 80 از خانه گريزلند بازديد كرد و سپس آهنگي

را كه عنوان آهنگ آلبوم او خانه گريزلند بود، نوشت.
ژنيكويو كويزومي، نخست وزير سابق ژاپن در گرايان است

در 30 ژوئن 2006، زماني كه جورج دبليو بوش، رئيس جمهور ايالات متحده،

جونجيكويو كويزومي نخست وزير ژاپن را براي بازديد از عمارت، ميزباني كرد

، اين شهر يكي از چندين اقامتگاه در خاك آمريكا بود كه جز يك سفارت،

كاخ سفيد يا هركدام ديگر رياست جمهوري در حال برگزاري يك سفر مشترك

توسط يك رئيس جمهور نشسته و رئيس يك دولت خارجي است. (كوزومي،

كه به عنوان نخست وزير ژاپن از سال 2001 تا 2006 به عنوان نخست وزير

ژاپن كار مي كرد، يك طرفدار الويس پريسلي است و حتي روز تولد

پريسلي را در روز 8 ژانويه به اشتراك مي گذارد. پريسلي 7 سال از

كويزومي بزرگتر خواهد بود.)

در اوت 6، 2010، شاهزاده آلبرت دوم، رئيس جمهوري موناكو و نايب شارلين ويتسوتك، در سفر تعطيلات خود از ايالات متحده، همچنين به خانه گريزلند سفر كرد. [41] آلبرت توضيح داد: "اگر شما در يك تعطيلات تابستاني هستيد، بايد در اين زمان سال به آنجا بروم. من هميشه مي خواستم به خانه گريزلند بروم. شارلين و دوستان من مي خواستند امروز براي اين بازديد حضور داشته باشند، الويس دست زد زندگي ما و همچنين زندگي بسياري از مردم است. ما مي خواستيم كه احترام ما را بپردازيم و ببينيم اين مكان همه چيز مورد توجه است. »[41]

در تاريخ 26 مي 2013، سر پل مك كارتني از خانه گريزلند بازديد كرد و

يك گيتار را در قبر الويز ترك كرد و گفت: "بنابراين الويس مي تواند در بهشت ​​بازي كند". [42]

شاهزاده ويليام و پرنس هري، در حالي كه در ممفيس براي عروسي يك دوست، نقشه خانه گريزلند در 2 مه 2014 بازديد كردند. [43] آنها توسط عموزاده خود شاهزاده بئاتريس و شاهزاده يونگي براي يك تور خصوصي از املاك پيوستند. [43] پس از تور، يكي از اعضاي هيات نقل شده به نقل از جمله گفت: "بسيار زيبا است كه پادشاه آينده بايد وقت خود را براي بازديد پادشاه برود." [43]

خانه نيز توسط HRH شاهزاده يوگسلاوي، رئيس جمهور سابق جيمي كارتر، سفيران هند، چين، كره

و اسرائيل به ايالات متحده و همچنين چند فرماندار، اعضاي كنگره آمريكا و حداقل دو نوبل

برنده جايزه، باب ديلن خواننده و رئيس سابق كاستاريكا، اسكار آرياس، كه از 10 اكتبر 2001 بازديد كرد.

خانه مونتي سيلو

مونتي سيلو اولين كاشت توماس جفرسون، رئيس جمهور سوم ايالات متحده بود كه در سن 26 سالگي پس از به ارث بردن زمين از پدرش، طراحي و ساخت مونتي سيلو را آغاز كرد. واقع در خارج از شارلوتسويل، ويرجينيا، در منطقه پيمونت، كاشت در ابتدا 5،000 هكتار (20 كيلومتر مربع) بود، با جفرسون با استفاده از بردگان براي كشت گسترده توتون و مخلوط محصولات، بعد از تبديل از كشت دخانيات به گندم در پاسخ به بازارهاي در حال تغيير است. با توجه به اهميت معماري و تاريخي آن، املاك به عنوان نقطه عطفي تاريخي شناخته شده است. در سال 1987، مونتيسلو و دانشگاه ويرجينيا در نزديكي آن،

همچنين توسط جفرسون طراحي شده بودند، با هم به عنوان يك ميراث جهاني يونسكو انتخاب شدند. نيكل فعلي، يك سكه ايالات متحده، تصويري از خانه مونتي سيلو در سمت چپ آن را نشان مي دهد.

جفرسون خانه اصلي را با استفاده از اصول طراحي نئوكلاسيك توصيف شده توسط معمار ايتاليايي رنسانس آندريا پالادوي طراحي كرده و در طول رياست جمهوري خود از طراحي هاي عناصر طراحي محبوب در اواخر قرن هفدهم اروپا و تعدادي از ايده هاي خود استفاده كرده است. خانه مونتي سيلو نامي از ايتاليايي به نام "كوه كوچك" است كه در نشست يك قله بلند 850 پا (260 متر) در جنوب غربي كوههاي جنوب غربي رودخانه واقع شده است. در كنار يك خط برجسته در مجاورت خانه، Mulberry Row، گياه كاشته شده شامل آپارتمان هاي متعددي براي كارهاي تخصصي، مانند ناخنك است؛

محله براي برده هاي داخلي؛ باغ ها براي گل ها، توليد و آزمايش هاي جفرسون در پرورش گياه همراه با رشته هاي تنباكو و محصولات مخلوط. كابين هاي بردگان ميدان دورتر از عمارت بودند.

در جهت جفرسون، او در زمينه ها

در يك منطقه كه در حال حاضر به عنوان گورستان خانه مونتي سيلو تعيين شده، دفن شده است. اين گورستان متعلق به انجمن مونتي سيلو، جامعه اي از فرزندانش از طريق مارتا ويلز Skelton Jefferson است. [4] پس از مرگ جفرسون، دخترش مارتا جفرسون رندولف ملك را فروخت. در سال 1834 توسط Uriah P. Levy خريداري شد، يك شركت كالا در نيروي دريايي ايالات متحده، كه جفرسون را تحسين كرد و پول خود را براي حفظ اموال صرف كرد. خواهرزاده او، جفرسون مونرو لوي، در سال 1879، مالكيت خود را گرفت. او همچنين پول قابل توجهي براي بازگرداندن و حفظ آن سرمايه گذاري كرد. در سال 1923، مونرو لوي آن را به بنياد توماس جفرسون (TJF) فروخت، كه آن را به عنوان يك موزه خانه و موسسه آموزشي اجرا مي كرد.

طراحي و ساخت

نقشه خانه جفرسون ساخته شده بود به عنوان يك خانه گياهان دارويي كه در نهايت به شكل معماري يك ويلا در نظر گرفته شد. اين بسياري از پيشينه هاي معماري وجود دارد، اما جفرسون فراتر از آنها براي ايجاد چيزي بسيار خود را دارد. او آگاهانه به دنبال ايجاد يك معماري جديد براي يك ملت جديد بود. [5]

كار بر روي آنچه كه مورخين پس از آن به عنوان " خانه مونتي سيلو اول" در سال 1768، در كاشت 5000 هكتار (2000 هكتار) اشاره كرد. جفرسون در سال 1770 در غرفه جنوبي (يك ساختمان بيرون از خانه) حركت كرد، جايي كه مارتا ويلز اسكولتون، همسر جديدش، در سال 1772 به او پيوست. جفرسون كار خود را بر روي طراحي اصلي خود ادامه داد، اما چندين اختلاف را به پايان رساند. [5] جفرسون در ساخت و بعد از بازسازي نقشه خانه خود از تركيبي از كارگران آزاد، خدمتگزاران و كارگران بردگان استفاده كرد. [6]

پس از مرگ همسرش در سال 1782، جفرسون در سال 1784 مونتي سيلو را ترك كرد تا به عنوان وزير ايالات متحده به فرانسه خدمت كند. در طي چند سالي كه در اروپا بود، او فرصت ديدن بعضي از ساختمان هاي كلاسيك را داشت كه از خواندن او آشنا شده بود و همچنين به دنبال كشف "مدرن" در معماري فرانسه بود كه در پاريس شيك بود. تصميم خود براي تغيير خانه خود ممكن است از اين دوره باشد. در سال 1794، پس از خدمت به عنوان اولين وزير امور خارجه ايالات متحده (1783-1793)، جفرسون شروع به بازسازي خانه خود كرد و بر اساس ايده هايي كه در اروپا به دست آورد، شروع به كار كرد. اين بازسازي در طول رياست جمهوري او (1801-1809) ادامه يافت.

[7] اگر چه به طور كلي در سال 1809 تكميل شد، جفرسون تا سال 1826 در ساختار فعلي كار خود را ادامه داد.
زيرگنبد

جفرسون يك راهرو مركزي و يك مجموعه

موازي از ساختارهاي اتاق را اضافه كرد، بيش از دو برابر سطح آن است. او داستان دوم داستان كامل را از خانه اصلي حذف كرد و آن را با يك طبقه اتاق خواب آراسته جايگزين كرد. اين محوطه در دو اتاق بزرگ قرار دارد كه به عنوان يك موزه ورودي-سالن كه جفرسون منافع علمي و يك اتاق نشيمن را به نمايش گذاشت، متمركز است. [5] عظيم ترين اثر طراحي جديد، گنبد هشت ضلعي بود كه او در بالاي جلوي ساختمان غربي قرار گرفت و جاي جاي دوم را داشت. اتاق در داخل گنبد توسط يك بازديد كننده به عنوان "آپارتمان شريف و زيبا" توصيف شده بود، اما به ندرت مورد استفاده قرار گرفت،

شايد به اين دليل كه در فصل تابستان گرم بود و در زمستان سرد بود يا به دليل اينكه مي توانست با بالا رفتن از يك تپه و بسيار پرواز باريك از پله ها. اتاق گنبد در طول عمر جفرسون، با ديوارهاي "مريخ زرد" و يك طبقه رنگ سبز و سياه و سفيد، بازسازي شده است. [8]

دما در فصل تابستان در منطقه با درجه حرارت داخلي در حدود 100 درجه فارنهايت (38 درجه سانتيگراد) بالا است. جفرسون خود را شناخته شده است علاقه مند به متون رومي و رنسانس در مورد تكنيك هاي كنترل دماي باستان مانند هوا سرد زميني و طبقه هاي گرم است. [9] تالار مركزي بزرگ خانه مونتي سيلو و پنجره هاي تراز وسط قرار گرفته اند تا اجازه جريان هواي خنك كنندگي را از طريق خانه عبور كنند و كاپوت هشت ضلعي از هواي گرم به داخل و خارج خارج مي شود. [10] تهويه مطبوع متوسط، طراحي شده براي جلوگيري از آسيب به خانه و محتويات آن كه مي تواند ناشي از اصلاحات عمده و اختلافات دما بالا باشد، در اواخر قرن بيستم در خانه، يك جاذبه توريستي نصب شده بود. [11]

قبل از مرگ جفرسون، مونتي سيلو

علائم ناگواري را نشان داد. توجه پروژه دانشگاه جفرسون در شارلوتسويل، خواستار آن شد، و مشكلات خانوادگي، تمركز او را منحرف كرد. مهمترين دليل خرابي عمارت، بدهي هاي جمع شده اي بود. در چند سال گذشته زندگي جفرسون، بدون نياز به تعمير در خانه مونتي سيلو رفت. يك شاهد، ساموئل ويتكام جونيور، كه در سال 1824 از جفرسون بازديد كرد، فكر كرد كه اين كار را مي كند. او گفت: "خانه اش قديمي تر است و قوسي فرو مي ريزد؛ ظواهر در مورد حياط و تپه آن ها ناخوشايند است، اما چشم انداز وسيع آن، اما روز حبابي مه آلود، اما مي تواند كمي از مناظر اطراف را ببيند." ]

حفاظت

پس از جفرسون در تاريخ 4 ژوئيه 1826، تنها مأمور زندگياش، مارتا جفرسون راندولف، مونتيكلو را به ارث برده بود. املاك با بدهي ها تنگ شده بود و مارتا راندولف به علت بيماري روحي همسرش در خانواده اش مشكلي داشت. در سال 1831 او مونتي سيلو را به جيمز ترنر باركلي، متخصص محلي معرفي كرد. باركلي آن را در سال 1834 به Uriah P. Levy، اولين كمردور يهودي (معادل با درياسالار امروز) در نيروي دريايي ايالات متحده فروخته است. لوي، نسل پنجم آمريكايي كه خانواده اش براي اولين بار در ساوانا، جورجيا مستقر شده، به شدت از جفرسون تحسين كرده و از منابع مالي شخصي خود براي تعمير، بازيابي و حفظ خانه استفاده مي كند.

دولت كنفدراسيون در ابتداي جنگ داخلي آمريكا خانه را به عنوان دارايي دشمن فساد كرد و آن را به بنجامين فرانكلين فيكلين افسر كنفدراسيون فروخت. اموال لوي پس از جنگ، اموال را پس داد. [13]

وارثان Levy استدلال بر املاك خود را، اما پرونده هاي خود را در سال 1879 حل و فصل شد، زماني كه برادرزاده ارويا لووي، جفرسون مونرو لوي، يكي از وكلاي برجسته نيويورك، املاك و سهامدار و سهامدار (و بعدها عضو كنگره)، ديگر وارث 1050 دلار ، و كنترل خانه مونتي سيلو را گرفت. جفرسون لووي، مانند عموي خود، تعميرات، بازسازي و حفظ محوطه ها و خانه ها را به عهده داشت، كه در طول دادگاه هاي نيويورك و ويرجينيا به طور جدي رو به وخامت گذاشته بود. با هم، Levys خانه مونتي سيلو براي حدود 100 سال حفظ كرد. [14]

مونتي سليلو در معرض لايحه 2 دلاري 1953 قرار دارد

توجه داشته باشيد دو "شيرهاي لوي" در هر دو طرف ورودي. شيرها كه توسط Jefferson Levy قرار داشتند، در سال 1923 هنگامي كه بنياد توماس جفرسون خانه را خريداري كردند حذف شد.

در سال 1923، يك سازمان خصوصي غيرانتفاعي، بنياد توماس جفرسون، خانه را از جفرسون لووي خريداري كرد و صندوق هاي مالي تئودور فرد كوپر و ديگران را خريد. آنها تحت بازسازي بيشتر معماران از جمله Fiske Kimball و Milton L. Grigg مديريت كردند. [15] از آن زمان، ترميم ديگر در خانه مونتي سيلو انجام شده است. [نيازمند منبع]

بنياد خانه مونتي سيلو و زمينه هاي آن به عنوان يك موزه خانه و موسسه آموزشي فعاليت مي كند. بازديدكنندگان مي توانند از زمين ها و همچنين اتاق هاي تور در انبار و طبقه ي پايين سرگردان شوند. گزينه هاي گران تر تور شامل ساعت غروب آفتاب، و همچنين تورهاي طبقه دوم و طبقه سوم شامل گنبد نمادين مي باشد. [16]

مونتي سيلو يكي از نشانه هاي تاريخي ملي است. اين تنها خانه خصوصي در ايالات متحده است كه ميراث جهاني يونسكو را انتخاب كند. از جمله اين مشخصه ها، زمينه هاي اصلي و ساختمان هاي دانشگاه جفرسون ويرجينيا است. از سال 1989 تا 1992، يك تيم از معماران از نظرسنجي ساختمان هاي تاريخي آمريكا (HABS) ايالات متحده مجموعه اي از طرح هاي اندازه گيري شده از خانه مونتي سيلو را ايجاد كرد. اين نقشه ها توسط كتابخانه كنگره برگزار مي شود. [17]

در ميان ديگر طرح هاي جفرسون، Poplar Forest، عقب نشيني خصوصي اش در نزديكي لينچبرگ (كه او براي دخترش ماريا، كه در سن 25 سالگي درگذشت) بود؛ دانشگاه ويرجينيا و مجلس نمايندگان ويرجينيا در ريچموند [18] [19]

لوازم آرايشي و بهداشتي

بسياري از دكوراسيون داخلي خانه مونتي سيلو بازتاب ايده ها و آرمان هاي شخصي جفرسون است. [20]
در يك زمان قبل از يخچال، جفرسون داراي ماهي آبدار بود كه به صورت تقاضا در دسترس بود.

ورودي اصلي اصلي از طريق پورتيكو در قسمت شرقي است. سقف اين حوضچه شامل يك صفحه بادي متصل به يك بادگير هوا و جهت باد است. چهره ي ساعت بزرگ روي ديوار روبروي شرقي، تنها يك ساعت است زيرا جفرسون تصور مي كند كه اين اندازه كافي براي بردگان است. [21] ساعت نشان دهنده زمان نشان داده شده در "ساعت بزرگ"، طراحي شده توسط جفرسون، در سالن ورودي. سالن ورودي شامل تفريحات اقلام جمع آوري شده توسط لوئيس و كلارك در سفر متقابل كشور به سفارش جفرسون براي كشف خريد لوئيزيانا. جفرسون با استفاده از توصيه گيلبرت استوارت هنرمند "چمن سبز واقعي" را رنگ آميزي كرده بود، به طوري كه "مقاله اي در معماري" جفرسون مي توانست روح بيرون از خانه را به خانه دعوت كند [نيازمند منبع]

بال جنوب شامل مجموعه اي از اتاق هاي جفرسون است. كتابخانه كتاب هاي بسياري از مجموعه سوم كتابخانه خود دارد. اولين كتابخانه او در آتش سوزي تصادفي سوزانده شد و كتاب دوم خود را در سال 1815 به كنگره ايالات متحده منتقل كرد (يا فروخت) براي جايگزيني كتابهايي كه از زماني كه بريتانيا در سال 1814 قتل عام را سوزاند، جايگزين كرد. [22] اين كتابخانه دوم، هسته كتابخانه كنگره را تشكيل داد. [22]

به نظر مي رسد كه به عنوان "بزرگتر از زندگي"

به عنوان خانه مونتي سيلو ، خانه داراي حدود 11000 فوت مربع (1000 متر مربع) از فضاي زندگي است. [23] جفرسون مبلمان زيادي را به عنوان فاضلاب محسوب مي كرد، به همين دليل ميز غذاخوري تنها در هنگام غذا نصب شده بود و تخت ها به آلوهاي بريده شده به ديوارهاي ضخيم كه حاوي فضاي ذخيره سازي بودند ساخته شده بود. تخت جفرسون به دو طرف باز مي شود: به كابينه او (مطالعه) و اتاق خوابش (اتاق پانسمان) [24]

در سال 2017 يك اتاق كه به عنوان سالن هايمگين در منتيكلو، مجاور اتاق خواب جفرسون شناسايي شده بود، در يك حفاري باستان شناسي كشف شد. اين بازسازي و مرمت خواهد شد. اين بخشي از پروژه كوه نوردي است كه شامل ترميم هايي است تا گزارش كاملتري از زندگي خانواده هاي برده و آزاد در خانه مونتي سيلو را بدهد. [25] [26]

جلوي غرب (تصوير) تصويري از يك ويلاي نسبتا متوسط ​​دارد، با يك طبقه پايين تر كه در دامنه كوهپايه پوشانده شده است. [نيازمند منبع]

بال شمال شامل دو اتاق مهمان و اتاق غذاخوري است. اين يك لقمه اي است كه در داخل شومينه قرار گرفته است، و همچنين كابين هاي دندانه دار (جداول قفسه اي روي كاستورها) و يك درب خدمت پذير با قفسه ها. [27] [28]

چهارم برده در زراعت طلايي

جفرسون مجموعه اي از سطوح بردگان خود را در Mulberry Row،

جاده ي يك هزار پا برده، خدمات، و سازه هاي صنعتي قرار داد. Mulberry Row

در حدود 300 متري در جنوب مونتي سيلو واقع شده است. اين كابين هاي

برده توسط بردگان اشغال شده بودند كه در عمارت يا در فعاليت هاي

توليد جفرسون مشغول به كار بودند و نه كساني كه در اين زمينه كار مي كردند.
پلاك در خانه مونتي سيلو در مورد كار برده

در يك لحظه، "جفرسون طرح هايي را براي سطوح نقشه خانه هاي نئوكلاسيك

قابل توجه و با شكوه" براي Mulberry Row براي سياهان و كارگران

سفيد پوست گذاشت، "با توجه به يك رديف مجزا از مسكن". هنري

وايزك استدلال مي كند: "اين چيزي نيست جز استفاده از معماري

براي تساوي قابل توجه مسابقات." [29]

باستان شناسي سايت نشان

مي دهد كه اتاق هاي كابوس برده در سال هاي 1770 بسيار بزرگتر از دهه هاي 1790 بود. محققان مخالف اين موضوع هستند كه آيا اين نشان مي دهد كه بردگان بيشتر به فضاهاي كوچكتر شلوغ شده اند يا اينكه افراد كمتري در فضاهاي كوچك زندگي مي كردند. [30] پيش خانه هاي برده يك طرح دو اتاق داشتند، يك خانواده در هر اتاق، با يك درب، درب ورودي مشترك به خارج. اما از دهه 1790، تمام اتاق ها / خانواده ها درب هاي مستقل داشتند. اكثر كابين ها ساختارهاي تك اتاق هستند. [30]

با گذشت زمان مرگ جفرسون، بعضي از خانواده هاي برده مشغول كار بودند و براي چهار نسل در خانه مونتي سيلو زندگي مي كردند [30]. شش خانواده و فرزندان آنها در نمايشگاه برده داري در خانه مونتي سيلو جفرسون: پارادوكس آزادي (ژانويه تا اكتبر 2012) در موزه ملي تاريخ آمريكا آمريكا اسميتسونيان، كه همچنين جفرسون را به عنوان سرپرست بررسي مي كند. به عنوان يك همكاري بين موزه ملي تاريخ و فرهنگ آفريقايي آمريكايي و مونتي سيلو، توسعه يافته است، اولين نمايشگاه در مركز ملي براي رسيدگي به اين مسائل است. [31]

در ماه فوريه 2012 خانه مونتي سيلو يك نمايشگاه جديد در فضاي باز

را بر اساس زمينه هاي آن: Landscape of Slavery: Mulberry Row در

خانه مونتي سيلو باز كرد تا بيشتر در مورد زندگي صدها برده كه در كاشت زندگي مي كردند و كار مي كردند را بيان كنند.

حياط و كشت و زرع

باغ سبزي جفرسون
پلاك يادبود خانه مونتي سيلو گورستان، مالك و به طور جداگانه اداره انجمن خانه مونتي سيلو
قصر خانه مونتي سيلو

سنگ قبر جفرسون، با يك ضرب المثل نوشته شده توسط

، اشاره نمي كند كه او رئيس جمهور ايالات متحده است.

خانه اصلي توسط غرفه هاي كوچك به سمت شمال و

جنوب افزوده شده است. يك رديف از كارخانه هاي ساختماني

(لبنيات، شستشو، خانه هاي فروشگاه، يك كارخانه كوچك ناخن

يك كارخانه نجاري و غيره) و چهارگوشه هاي برده (كابين هاي

ورودي) كه به عنوان Mulberry Row شناخته مي شوند، در نزديكي

جنوب قرار دارند. كلبه سنگي باقي مانده است، همچون دودكش بلند

دالان، و پايه هاي ساختمان هاي ديگر. يك كابين در Mulberry Row،

براي يك زمان، نقشه خانه سلطنتي هيمينگ، برده خانگي بود كه به طور

گسترده معتقد است كه رابطه 38 ساله با بيوه جوفرسون داشته

و به او شش فرزند داشته است،

كه چهار نفر از آنها جان سالم به بزرگسالان ژنرال هلن F.M. لري نتيجه گرفت كه "زنجيره اي از شواهد ايمن فرزندان سلطنتي هيمينگ را به پدرش توماس جفرسون مي اندازد." [33] بعدها هاگينگ در اتاق "وابستگي به جنوب" در زير خانه اصلي زندگي مي كرد.

بر روي شيباني كه در زير Mulberry Row قرار دارد، بردگان يك باغ سبزي

بزرگ براي جفرسون و خانه اصلي را نگهداري مي كنند. جفرسون

علاوه بر رشد گل براي نمايش و توليد محصولات غذايي براي خوردن

از باغهاي مونتي سيلو براي آزمايش با گونه هاي مختلف استفاده كرد.

اين خانه مركز كشتزارهاي 5000 هكتار (2000 هكتار) بود كه

حدود 150 بردگي داشت. همچنين دو خانه در كل وجود دارد.

برنامه نويسي

در دهه هاي اخير، TJF برنامه هايي براي تفسير كامل زندگي بردگان

در خانه مونتي سيلو ايجاد كرده است. از سال 1993، محققان

با استفاده از برادران مونتي سيلو براي پروژه Word Getting a Word،

مجموعه اي از تاريخ شفاهي كه بينش كلي بر زندگي بردگان در

خانه مونتي سيلو و فرزندانشان را ارائه مي داد، مصاحبه كردند.

(در ميان يافته ها اين بود كه هيچ برده جفرسون را به عنوان

نام خانوادگي انتخاب نكردند، اما بسياري از آنها تا قرن 18

ميلادي نام خانوادگي خود را داشتند [34])

تحقيقات جديد، نشريات و آموزش براي راهنماهاي اضافه شده است از سال 2000،

زماني كه كميته تحقيقات بنياد نتيجه گرفت كه اين احتمال وجود دارد

كه جفرسون فرزندان سلطنتي هيمينگز را پدر خوانده است اضافه شده است.

بعضي از ريشه هاي Mulberry Row به عنوان سايت هاي باستان

شناسي شناخته شده اند كه در آن كاشت و تجزيه و تحليل در

مورد كشت برده در كاشت بسيار زياد است. در زمستان سال هاي

2000 تا 2001، زمين گورستان برده در مونتيكلو كشف شد. در

پاييز سال 2001، بنياد توماس جفرسون، جشن يادبودي را كه

در آن نامهاي برده هاي شناخته شده مونتي سيلو با صداي بلند

خوانده شد، برگزار كردند. كار باستانشناسي اضافي، اطلاعاتي

درباره شيوههاي دفن آفريقايي-آمريكايي است. [35]

در سال 2003، مونتيسلو استقبال از نسلي از جفرسون را از ط

رف طرفهاي Wayles و Hemings از خانواده پذيرفت. اين توسط

نوادگان سازماندهي شده است كه گروه جديدي به نام انجمن

مونتي سيلو ايجاد كرده اند. [36] احضارهاي اضافي و ب

زرگتر برگزار شده است.

خريد زمين

در سال 2004، امدادگران مزرعه Mountaintop (همچنين به طور محلي

به عنوان Patterson's يا Brown's Mountain شناخته مي شود)، تنها

اموالي كه خانه مونتي سيلو را ناديده مي گيرد، به دست آورد.

جفرسون Montalto كوه بلندتر را نام برد. براي جلوگيري از توسعه

خانه هاي جديد در سايت، اعضاي سپرده 15 ميليون دلار براي

خريد اموال صرف كردند. جفرسون آن را به عنوان بخشي از كاشت

گياهان خود قرار داده بود، اما پس از مرگ او فروخته شد. در قرن

بيستم، مزرعه هاي آن به بسياري از دانشجويان دانشگاه ويرجينيا

تقسيم شدند. مقامات در خانه مونتي سيلو مدت ها طول

كشيدند كه اين اموال يك چشم بر هم زدند و زماني كه

در دسترس قرار گرفتند، آن را به دست آوردند. [37]

معماري

مقاله اصلي: معماري جفرسوني

خانه به ظاهر مشابه به Chiswick House است، يك خانه

نئوكلاسيك با الهام معمار آندره Palladio ساخته شده در سال 1726-9 در لندن.
نمايندگي در رسانه هاي ديگر

خانه مونتي سيلو در توليد بابي ويلاي A & E Network، Guide to Historic Homes of America [38] در يك تور كه شامل Cottage Honeymoon و اتاق گنبدي بود، كه در هر تعداد محدودي از تورهاي هر ساله به عموم مردم باز مي شود، برجسته شد.
كپي ها

در سال 2014، پرستلي بليك يك ماكت 10،000 متر مربع از مونتي

سيلو در سامرز، كانكتيكات را ساخت. اين را مي توان در Rte 186

ديده مي شود همچنين به عنوان Hall Hill Rd شناخته مي شود. [39]

يك تكثير از مونتي سيلو در چيكاشا، اوكلاهما ساخته شد

غرفه ورود آكادمي نيروي دريايي Chapel يهوديان در آناپوليس بر روي خانه مونتي سيلو مدل شده است. [نيازمند منبع]

تالار چمبرلين در كالج Wilbraham & Monson در Wilbraham، ماساچوست، ساخته شده در سال 1962 و بر اساس خانه مونتي سيلو مدل، به عنوان محل دانشكده مدرسه آكادمي ارائه مي شود. [40]

در اوت 2015، دانشگاه باپتيست دالاس يكي از بزرگترين

تكثيرهاي مونتي سيلو را شامل سالن ورودي و يك اتاق گنبد

ساخت. تقريبا 23،000 فوت مربع، اين نقشه خانه دانشكده

رهبري گركي كوك و دفاتر مجلس دانشگاه است. [41]
ميراث
در 13 آوريل سال 1956، اداره پست ايالات متحده يك علامت پستي را به افتخار مونتي سيلو صادر كرد. [42]

تصوير مونتي سيلو در ايالات متحده و پول و تمبر پستي ظاهر شده است.

تصويري از جلوي غرب خانه مونتي سيلو توسط Felix Schlag بر روي

معكوس از نيكل حك شده از سال 1938 برجسته شده است

(با وقفه كوتاه در سال 2004 و 2005، زماني كه طرح سري

سفر Westward به جاي ظاهر شد). اين نيز به عنوان عنوان

براي سال 2015 بازي باغ جفرسون، كه در زندگي او متمركز بود استفاده مي شود.

خانه مونتي سيلو نيز در معرض لايحه دو دلاري از سال 1928 تا 1966،

زماني كه اين لايحه متوقف شد، ظاهر شد. لايحه جاري در سال 1976

معرفي شده است و پرتره جفرسون را در انتصاب حفظ مي كند، اما

خانه مونتي سيلو را جايگزين با توليد يك اصلاح شده حكاكي شده

از نقاشي جان ترومبول اعلاميه استقلال مي كند. مغازه هديه

در مونتي سيلو به عنوان تغييرات، صورتحساب دو دلاري را دريافت مي كند.

خانه مونتي سيلو

مونتي سيلو اولين كاشت توماس جفرسون، رئيس جمهور سوم ايالات متحده بود كه در سن 26 سالگي پس از به ارث بردن زمين از پدرش، طراحي و ساخت مونتي سيلو را آغاز كرد. واقع در خارج از شارلوتسويل، ويرجينيا، در منطقه پيمونت، كاشت در ابتدا 5،000 هكتار (20 كيلومتر مربع) بود، با جفرسون با استفاده از بردگان براي كشت گسترده توتون و مخلوط محصولات، بعد از تبديل از كشت دخانيات به گندم در پاسخ به بازارهاي در حال تغيير است. با توجه به اهميت معماري و تاريخي آن، املاك به عنوان نقطه عطفي تاريخي شناخته شده است. در سال 1987، مونتيسلو و دانشگاه ويرجينيا در نزديكي آن،

همچنين توسط جفرسون طراحي شده بودند، با هم به عنوان يك ميراث جهاني يونسكو انتخاب شدند. نيكل فعلي، يك سكه ايالات متحده، تصويري از خانه مونتي سيلو در سمت چپ آن را نشان مي دهد.

جفرسون خانه اصلي را با استفاده از اصول طراحي نئوكلاسيك توصيف شده توسط معمار ايتاليايي رنسانس آندريا پالادوي طراحي كرده و در طول رياست جمهوري خود از طراحي هاي عناصر طراحي محبوب در اواخر قرن هفدهم اروپا و تعدادي از ايده هاي خود استفاده كرده است. خانه مونتي سيلو نامي از ايتاليايي به نام "كوه كوچك" است كه در نشست يك قله بلند 850 پا (260 متر) در جنوب غربي كوههاي جنوب غربي رودخانه واقع شده است. در كنار يك خط برجسته در مجاورت خانه، Mulberry Row، گياه كاشته شده شامل آپارتمان هاي متعددي براي كارهاي تخصصي، مانند ناخنك است؛

محله براي برده هاي داخلي؛ باغ ها براي گل ها، توليد و آزمايش هاي جفرسون در پرورش گياه همراه با رشته هاي تنباكو و محصولات مخلوط. كابين هاي بردگان ميدان دورتر از عمارت بودند.

در جهت جفرسون، او در زمينه ها

در يك منطقه كه در حال حاضر به عنوان گورستان خانه مونتي سيلو تعيين شده، دفن شده است. اين گورستان متعلق به انجمن مونتي سيلو، جامعه اي از فرزندانش از طريق مارتا ويلز Skelton Jefferson است. [4] پس از مرگ جفرسون، دخترش مارتا جفرسون رندولف ملك را فروخت. در سال 1834 توسط Uriah P. Levy خريداري شد، يك شركت كالا در نيروي دريايي ايالات متحده، كه جفرسون را تحسين كرد و پول خود را براي حفظ اموال صرف كرد. خواهرزاده او، جفرسون مونرو لوي، در سال 1879، مالكيت خود را گرفت. او همچنين پول قابل توجهي براي بازگرداندن و حفظ آن سرمايه گذاري كرد. در سال 1923، مونرو لوي آن را به بنياد توماس جفرسون (TJF) فروخت، كه آن را به عنوان يك موزه خانه و موسسه آموزشي اجرا مي كرد.

طراحي و ساخت

نقشه خانه جفرسون ساخته شده بود به عنوان يك خانه گياهان دارويي كه در نهايت به شكل معماري يك ويلا در نظر گرفته شد. اين بسياري از پيشينه هاي معماري وجود دارد، اما جفرسون فراتر از آنها براي ايجاد چيزي بسيار خود را دارد. او آگاهانه به دنبال ايجاد يك معماري جديد براي يك ملت جديد بود. [5]

كار بر روي آنچه كه مورخين پس از آن به عنوان " خانه مونتي سيلو اول" در سال 1768، در كاشت 5000 هكتار (2000 هكتار) اشاره كرد. جفرسون در سال 1770 در غرفه جنوبي (يك ساختمان بيرون از خانه) حركت كرد، جايي كه مارتا ويلز اسكولتون، همسر جديدش، در سال 1772 به او پيوست. جفرسون كار خود را بر روي طراحي اصلي خود ادامه داد، اما چندين اختلاف را به پايان رساند. [5] جفرسون در ساخت و بعد از بازسازي نقشه خانه خود از تركيبي از كارگران آزاد، خدمتگزاران و كارگران بردگان استفاده كرد. [6]

پس از مرگ همسرش در سال 1782، جفرسون در سال 1784 مونتي سيلو را ترك كرد تا به عنوان وزير ايالات متحده به فرانسه خدمت كند. در طي چند سالي كه در اروپا بود، او فرصت ديدن بعضي از ساختمان هاي كلاسيك را داشت كه از خواندن او آشنا شده بود و همچنين به دنبال كشف "مدرن" در معماري فرانسه بود كه در پاريس شيك بود. تصميم خود براي تغيير خانه خود ممكن است از اين دوره باشد. در سال 1794، پس از خدمت به عنوان اولين وزير امور خارجه ايالات متحده (1783-1793)، جفرسون شروع به بازسازي خانه خود كرد و بر اساس ايده هايي كه در اروپا به دست آورد، شروع به كار كرد. اين بازسازي در طول رياست جمهوري او (1801-1809) ادامه يافت.

[7] اگر چه به طور كلي در سال 1809 تكميل شد، جفرسون تا سال 1826 در ساختار فعلي كار خود را ادامه داد.
زيرگنبد

جفرسون يك راهرو مركزي و يك مجموعه

موازي از ساختارهاي اتاق را اضافه كرد، بيش از دو برابر سطح آن است. او داستان دوم داستان كامل را از خانه اصلي حذف كرد و آن را با يك طبقه اتاق خواب آراسته جايگزين كرد. اين محوطه در دو اتاق بزرگ قرار دارد كه به عنوان يك موزه ورودي-سالن كه جفرسون منافع علمي و يك اتاق نشيمن را به نمايش گذاشت، متمركز است. [5] عظيم ترين اثر طراحي جديد، گنبد هشت ضلعي بود كه او در بالاي جلوي ساختمان غربي قرار گرفت و جاي جاي دوم را داشت. اتاق در داخل گنبد توسط يك بازديد كننده به عنوان "آپارتمان شريف و زيبا" توصيف شده بود، اما به ندرت مورد استفاده قرار گرفت،

شايد به اين دليل كه در فصل تابستان گرم بود و در زمستان سرد بود يا به دليل اينكه مي توانست با بالا رفتن از يك تپه و بسيار پرواز باريك از پله ها. اتاق گنبد در طول عمر جفرسون، با ديوارهاي "مريخ زرد" و يك طبقه رنگ سبز و سياه و سفيد، بازسازي شده است. [8]

دما در فصل تابستان در منطقه با درجه حرارت داخلي در حدود 100 درجه فارنهايت (38 درجه سانتيگراد) بالا است. جفرسون خود را شناخته شده است علاقه مند به متون رومي و رنسانس در مورد تكنيك هاي كنترل دماي باستان مانند هوا سرد زميني و طبقه هاي گرم است. [9] تالار مركزي بزرگ خانه مونتي سيلو و پنجره هاي تراز وسط قرار گرفته اند تا اجازه جريان هواي خنك كنندگي را از طريق خانه عبور كنند و كاپوت هشت ضلعي از هواي گرم به داخل و خارج خارج مي شود. [10] تهويه مطبوع متوسط، طراحي شده براي جلوگيري از آسيب به خانه و محتويات آن كه مي تواند ناشي از اصلاحات عمده و اختلافات دما بالا باشد، در اواخر قرن بيستم در خانه، يك جاذبه توريستي نصب شده بود. [11]

قبل از مرگ جفرسون، مونتي سيلو

علائم ناگواري را نشان داد. توجه پروژه دانشگاه جفرسون در شارلوتسويل، خواستار آن شد، و مشكلات خانوادگي، تمركز او را منحرف كرد. مهمترين دليل خرابي عمارت، بدهي هاي جمع شده اي بود. در چند سال گذشته زندگي جفرسون، بدون نياز به تعمير در خانه مونتي سيلو رفت. يك شاهد، ساموئل ويتكام جونيور، كه در سال 1824 از جفرسون بازديد كرد، فكر كرد كه اين كار را مي كند. او گفت: "خانه اش قديمي تر است و قوسي فرو مي ريزد؛ ظواهر در مورد حياط و تپه آن ها ناخوشايند است، اما چشم انداز وسيع آن، اما روز حبابي مه آلود، اما مي تواند كمي از مناظر اطراف را ببيند." ]

حفاظت

پس از جفرسون در تاريخ 4 ژوئيه 1826، تنها مأمور زندگياش، مارتا جفرسون راندولف، مونتيكلو را به ارث برده بود. املاك با بدهي ها تنگ شده بود و مارتا راندولف به علت بيماري روحي همسرش در خانواده اش مشكلي داشت. در سال 1831 او مونتي سيلو را به جيمز ترنر باركلي، متخصص محلي معرفي كرد. باركلي آن را در سال 1834 به Uriah P. Levy، اولين كمردور يهودي (معادل با درياسالار امروز) در نيروي دريايي ايالات متحده فروخته است. لوي، نسل پنجم آمريكايي كه خانواده اش براي اولين بار در ساوانا، جورجيا مستقر شده، به شدت از جفرسون تحسين كرده و از منابع مالي شخصي خود براي تعمير، بازيابي و حفظ خانه استفاده مي كند.

دولت كنفدراسيون در ابتداي جنگ داخلي آمريكا خانه را به عنوان دارايي دشمن فساد كرد و آن را به بنجامين فرانكلين فيكلين افسر كنفدراسيون فروخت. اموال لوي پس از جنگ، اموال را پس داد. [13]

وارثان Levy استدلال بر املاك خود را، اما پرونده هاي خود را در سال 1879 حل و فصل شد، زماني كه برادرزاده ارويا لووي، جفرسون مونرو لوي، يكي از وكلاي برجسته نيويورك، املاك و سهامدار و سهامدار (و بعدها عضو كنگره)، ديگر وارث 1050 دلار ، و كنترل خانه مونتي سيلو را گرفت. جفرسون لووي، مانند عموي خود، تعميرات، بازسازي و حفظ محوطه ها و خانه ها را به عهده داشت، كه در طول دادگاه هاي نيويورك و ويرجينيا به طور جدي رو به وخامت گذاشته بود. با هم، Levys خانه مونتي سيلو براي حدود 100 سال حفظ كرد. [14]

مونتي سليلو در معرض لايحه 2 دلاري 1953 قرار دارد

توجه داشته باشيد دو "شيرهاي لوي" در هر دو طرف ورودي. شيرها كه توسط Jefferson Levy قرار داشتند، در سال 1923 هنگامي كه بنياد توماس جفرسون خانه را خريداري كردند حذف شد.

در سال 1923، يك سازمان خصوصي غيرانتفاعي، بنياد توماس جفرسون، خانه را از جفرسون لووي خريداري كرد و صندوق هاي مالي تئودور فرد كوپر و ديگران را خريد. آنها تحت بازسازي بيشتر معماران از جمله Fiske Kimball و Milton L. Grigg مديريت كردند. [15] از آن زمان، ترميم ديگر در خانه مونتي سيلو انجام شده است. [نيازمند منبع]

بنياد خانه مونتي سيلو و زمينه هاي آن به عنوان يك موزه خانه و موسسه آموزشي فعاليت مي كند. بازديدكنندگان مي توانند از زمين ها و همچنين اتاق هاي تور در انبار و طبقه ي پايين سرگردان شوند. گزينه هاي گران تر تور شامل ساعت غروب آفتاب، و همچنين تورهاي طبقه دوم و طبقه سوم شامل گنبد نمادين مي باشد. [16]

مونتي سيلو يكي از نشانه هاي تاريخي ملي است. اين تنها خانه خصوصي در ايالات متحده است كه ميراث جهاني يونسكو را انتخاب كند. از جمله اين مشخصه ها، زمينه هاي اصلي و ساختمان هاي دانشگاه جفرسون ويرجينيا است. از سال 1989 تا 1992، يك تيم از معماران از نظرسنجي ساختمان هاي تاريخي آمريكا (HABS) ايالات متحده مجموعه اي از طرح هاي اندازه گيري شده از خانه مونتي سيلو را ايجاد كرد. اين نقشه ها توسط كتابخانه كنگره برگزار مي شود. [17]

در ميان ديگر طرح هاي جفرسون، Poplar Forest، عقب نشيني خصوصي اش در نزديكي لينچبرگ (كه او براي دخترش ماريا، كه در سن 25 سالگي درگذشت) بود؛ دانشگاه ويرجينيا و مجلس نمايندگان ويرجينيا در ريچموند [18] [19]

لوازم آرايشي و بهداشتي

بسياري از دكوراسيون داخلي خانه مونتي سيلو بازتاب ايده ها و آرمان هاي شخصي جفرسون است. [20]
در يك زمان قبل از يخچال، جفرسون داراي ماهي آبدار بود كه به صورت تقاضا در دسترس بود.

ورودي اصلي اصلي از طريق پورتيكو در قسمت شرقي است. سقف اين حوضچه شامل يك صفحه بادي متصل به يك بادگير هوا و جهت باد است. چهره ي ساعت بزرگ روي ديوار روبروي شرقي، تنها يك ساعت است زيرا جفرسون تصور مي كند كه اين اندازه كافي براي بردگان است. [21] ساعت نشان دهنده زمان نشان داده شده در "ساعت بزرگ"، طراحي شده توسط جفرسون، در سالن ورودي. سالن ورودي شامل تفريحات اقلام جمع آوري شده توسط لوئيس و كلارك در سفر متقابل كشور به سفارش جفرسون براي كشف خريد لوئيزيانا. جفرسون با استفاده از توصيه گيلبرت استوارت هنرمند "چمن سبز واقعي" را رنگ آميزي كرده بود، به طوري كه "مقاله اي در معماري" جفرسون مي توانست روح بيرون از خانه را به خانه دعوت كند [نيازمند منبع]

بال جنوب شامل مجموعه اي از اتاق هاي جفرسون است. كتابخانه كتاب هاي بسياري از مجموعه سوم كتابخانه خود دارد. اولين كتابخانه او در آتش سوزي تصادفي سوزانده شد و كتاب دوم خود را در سال 1815 به كنگره ايالات متحده منتقل كرد (يا فروخت) براي جايگزيني كتابهايي كه از زماني كه بريتانيا در سال 1814 قتل عام را سوزاند، جايگزين كرد. [22] اين كتابخانه دوم، هسته كتابخانه كنگره را تشكيل داد. [22]

به نظر مي رسد كه به عنوان "بزرگتر از زندگي"

به عنوان خانه مونتي سيلو ، خانه داراي حدود 11000 فوت مربع (1000 متر مربع) از فضاي زندگي است. [23] جفرسون مبلمان زيادي را به عنوان فاضلاب محسوب مي كرد، به همين دليل ميز غذاخوري تنها در هنگام غذا نصب شده بود و تخت ها به آلوهاي بريده شده به ديوارهاي ضخيم كه حاوي فضاي ذخيره سازي بودند ساخته شده بود. تخت جفرسون به دو طرف باز مي شود: به كابينه او (مطالعه) و اتاق خوابش (اتاق پانسمان) [24]

در سال 2017 يك اتاق كه به عنوان سالن هايمگين در منتيكلو، مجاور اتاق خواب جفرسون شناسايي شده بود، در يك حفاري باستان شناسي كشف شد. اين بازسازي و مرمت خواهد شد. اين بخشي از پروژه كوه نوردي است كه شامل ترميم هايي است تا گزارش كاملتري از زندگي خانواده هاي برده و آزاد در خانه مونتي سيلو را بدهد. [25] [26]

جلوي غرب (تصوير) تصويري از يك ويلاي نسبتا متوسط ​​دارد، با يك طبقه پايين تر كه در دامنه كوهپايه پوشانده شده است. [نيازمند منبع]

بال شمال شامل دو اتاق مهمان و اتاق غذاخوري است. اين يك لقمه اي است كه در داخل شومينه قرار گرفته است، و همچنين كابين هاي دندانه دار (جداول قفسه اي روي كاستورها) و يك درب خدمت پذير با قفسه ها. [27] [28]

چهارم برده در زراعت طلايي

جفرسون مجموعه اي از سطوح بردگان خود را در Mulberry Row،

جاده ي يك هزار پا برده، خدمات، و سازه هاي صنعتي قرار داد. Mulberry Row

در حدود 300 متري در جنوب مونتي سيلو واقع شده است. اين كابين هاي

برده توسط بردگان اشغال شده بودند كه در عمارت يا در فعاليت هاي

توليد جفرسون مشغول به كار بودند و نه كساني كه در اين زمينه كار مي كردند.
پلاك در خانه مونتي سيلو در مورد كار برده

در يك لحظه، "جفرسون طرح هايي را براي سطوح نقشه خانه هاي نئوكلاسيك

قابل توجه و با شكوه" براي Mulberry Row براي سياهان و كارگران

سفيد پوست گذاشت، "با توجه به يك رديف مجزا از مسكن". هنري

وايزك استدلال مي كند: "اين چيزي نيست جز استفاده از معماري

براي تساوي قابل توجه مسابقات." [29]

باستان شناسي سايت نشان

مي دهد كه اتاق هاي كابوس برده در سال هاي 1770 بسيار بزرگتر از دهه هاي 1790 بود. محققان مخالف اين موضوع هستند كه آيا اين نشان مي دهد كه بردگان بيشتر به فضاهاي كوچكتر شلوغ شده اند يا اينكه افراد كمتري در فضاهاي كوچك زندگي مي كردند. [30] پيش خانه هاي برده يك طرح دو اتاق داشتند، يك خانواده در هر اتاق، با يك درب، درب ورودي مشترك به خارج. اما از دهه 1790، تمام اتاق ها / خانواده ها درب هاي مستقل داشتند. اكثر كابين ها ساختارهاي تك اتاق هستند. [30]

با گذشت زمان مرگ جفرسون، بعضي از خانواده هاي برده مشغول كار بودند و براي چهار نسل در خانه مونتي سيلو زندگي مي كردند [30]. شش خانواده و فرزندان آنها در نمايشگاه برده داري در خانه مونتي سيلو جفرسون: پارادوكس آزادي (ژانويه تا اكتبر 2012) در موزه ملي تاريخ آمريكا آمريكا اسميتسونيان، كه همچنين جفرسون را به عنوان سرپرست بررسي مي كند. به عنوان يك همكاري بين موزه ملي تاريخ و فرهنگ آفريقايي آمريكايي و مونتي سيلو، توسعه يافته است، اولين نمايشگاه در مركز ملي براي رسيدگي به اين مسائل است. [31]

در ماه فوريه 2012 خانه مونتي سيلو يك نمايشگاه جديد در فضاي باز

را بر اساس زمينه هاي آن: Landscape of Slavery: Mulberry Row در

خانه مونتي سيلو باز كرد تا بيشتر در مورد زندگي صدها برده كه در كاشت زندگي مي كردند و كار مي كردند را بيان كنند.

حياط و كشت و زرع

باغ سبزي جفرسون
پلاك يادبود خانه مونتي سيلو گورستان، مالك و به طور جداگانه اداره انجمن خانه مونتي سيلو
قصر خانه مونتي سيلو

سنگ قبر جفرسون، با يك ضرب المثل نوشته شده توسط

، اشاره نمي كند كه او رئيس جمهور ايالات متحده است.

خانه اصلي توسط غرفه هاي كوچك به سمت شمال و

جنوب افزوده شده است. يك رديف از كارخانه هاي ساختماني

(لبنيات، شستشو، خانه هاي فروشگاه، يك كارخانه كوچك ناخن

يك كارخانه نجاري و غيره) و چهارگوشه هاي برده (كابين هاي

ورودي) كه به عنوان Mulberry Row شناخته مي شوند، در نزديكي

جنوب قرار دارند. كلبه سنگي باقي مانده است، همچون دودكش بلند

دالان، و پايه هاي ساختمان هاي ديگر. يك كابين در Mulberry Row،

براي يك زمان، نقشه خانه سلطنتي هيمينگ، برده خانگي بود كه به طور

گسترده معتقد است كه رابطه 38 ساله با بيوه جوفرسون داشته

و به او شش فرزند داشته است،

كه چهار نفر از آنها جان سالم به بزرگسالان ژنرال هلن F.M. لري نتيجه گرفت كه "زنجيره اي از شواهد ايمن فرزندان سلطنتي هيمينگ را به پدرش توماس جفرسون مي اندازد." [33] بعدها هاگينگ در اتاق "وابستگي به جنوب" در زير خانه اصلي زندگي مي كرد.

بر روي شيباني كه در زير Mulberry Row قرار دارد، بردگان يك باغ سبزي

بزرگ براي جفرسون و خانه اصلي را نگهداري مي كنند. جفرسون

علاوه بر رشد گل براي نمايش و توليد محصولات غذايي براي خوردن

از باغهاي مونتي سيلو براي آزمايش با گونه هاي مختلف استفاده كرد.

اين خانه مركز كشتزارهاي 5000 هكتار (2000 هكتار) بود كه

حدود 150 بردگي داشت. همچنين دو خانه در كل وجود دارد.

برنامه نويسي

در دهه هاي اخير، TJF برنامه هايي براي تفسير كامل زندگي بردگان

در خانه مونتي سيلو ايجاد كرده است. از سال 1993، محققان

با استفاده از برادران مونتي سيلو براي پروژه Word Getting a Word،

مجموعه اي از تاريخ شفاهي كه بينش كلي بر زندگي بردگان در

خانه مونتي سيلو و فرزندانشان را ارائه مي داد، مصاحبه كردند.

(در ميان يافته ها اين بود كه هيچ برده جفرسون را به عنوان

نام خانوادگي انتخاب نكردند، اما بسياري از آنها تا قرن 18

ميلادي نام خانوادگي خود را داشتند [34])

تحقيقات جديد، نشريات و آموزش براي راهنماهاي اضافه شده است از سال 2000،

زماني كه كميته تحقيقات بنياد نتيجه گرفت كه اين احتمال وجود دارد

كه جفرسون فرزندان سلطنتي هيمينگز را پدر خوانده است اضافه شده است.

بعضي از ريشه هاي Mulberry Row به عنوان سايت هاي باستان

شناسي شناخته شده اند كه در آن كاشت و تجزيه و تحليل در

مورد كشت برده در كاشت بسيار زياد است. در زمستان سال هاي

2000 تا 2001، زمين گورستان برده در مونتيكلو كشف شد. در

پاييز سال 2001، بنياد توماس جفرسون، جشن يادبودي را كه

در آن نامهاي برده هاي شناخته شده مونتي سيلو با صداي بلند

خوانده شد، برگزار كردند. كار باستانشناسي اضافي، اطلاعاتي

درباره شيوههاي دفن آفريقايي-آمريكايي است. [35]

در سال 2003، مونتيسلو استقبال از نسلي از جفرسون را از ط

رف طرفهاي Wayles و Hemings از خانواده پذيرفت. اين توسط

نوادگان سازماندهي شده است كه گروه جديدي به نام انجمن

مونتي سيلو ايجاد كرده اند. [36] احضارهاي اضافي و ب

زرگتر برگزار شده است.

خريد زمين

در سال 2004، امدادگران مزرعه Mountaintop (همچنين به طور محلي

به عنوان Patterson's يا Brown's Mountain شناخته مي شود)، تنها

اموالي كه خانه مونتي سيلو را ناديده مي گيرد، به دست آورد.

جفرسون Montalto كوه بلندتر را نام برد. براي جلوگيري از توسعه

خانه هاي جديد در سايت، اعضاي سپرده 15 ميليون دلار براي

خريد اموال صرف كردند. جفرسون آن را به عنوان بخشي از كاشت

گياهان خود قرار داده بود، اما پس از مرگ او فروخته شد. در قرن

بيستم، مزرعه هاي آن به بسياري از دانشجويان دانشگاه ويرجينيا

تقسيم شدند. مقامات در خانه مونتي سيلو مدت ها طول

كشيدند كه اين اموال يك چشم بر هم زدند و زماني كه

در دسترس قرار گرفتند، آن را به دست آوردند. [37]

معماري

مقاله اصلي: معماري جفرسوني

خانه به ظاهر مشابه به Chiswick House است، يك خانه

نئوكلاسيك با الهام معمار آندره Palladio ساخته شده در سال 1726-9 در لندن.
نمايندگي در رسانه هاي ديگر

خانه مونتي سيلو در توليد بابي ويلاي A & E Network، Guide to Historic Homes of America [38] در يك تور كه شامل Cottage Honeymoon و اتاق گنبدي بود، كه در هر تعداد محدودي از تورهاي هر ساله به عموم مردم باز مي شود، برجسته شد.
كپي ها

در سال 2014، پرستلي بليك يك ماكت 10،000 متر مربع از مونتي

سيلو در سامرز، كانكتيكات را ساخت. اين را مي توان در Rte 186

ديده مي شود همچنين به عنوان Hall Hill Rd شناخته مي شود. [39]

يك تكثير از مونتي سيلو در چيكاشا، اوكلاهما ساخته شد

غرفه ورود آكادمي نيروي دريايي Chapel يهوديان در آناپوليس بر روي خانه مونتي سيلو مدل شده است. [نيازمند منبع]

تالار چمبرلين در كالج Wilbraham & Monson در Wilbraham، ماساچوست، ساخته شده در سال 1962 و بر اساس خانه مونتي سيلو مدل، به عنوان محل دانشكده مدرسه آكادمي ارائه مي شود. [40]

در اوت 2015، دانشگاه باپتيست دالاس يكي از بزرگترين

تكثيرهاي مونتي سيلو را شامل سالن ورودي و يك اتاق گنبد

ساخت. تقريبا 23،000 فوت مربع، اين نقشه خانه دانشكده

رهبري گركي كوك و دفاتر مجلس دانشگاه است. [41]
ميراث
در 13 آوريل سال 1956، اداره پست ايالات متحده يك علامت پستي را به افتخار مونتي سيلو صادر كرد. [42]

تصوير مونتي سيلو در ايالات متحده و پول و تمبر پستي ظاهر شده است.

تصويري از جلوي غرب خانه مونتي سيلو توسط Felix Schlag بر روي

معكوس از نيكل حك شده از سال 1938 برجسته شده است

(با وقفه كوتاه در سال 2004 و 2005، زماني كه طرح سري

سفر Westward به جاي ظاهر شد). اين نيز به عنوان عنوان

براي سال 2015 بازي باغ جفرسون، كه در زندگي او متمركز بود استفاده مي شود.

خانه مونتي سيلو نيز در معرض لايحه دو دلاري از سال 1928 تا 1966،

زماني كه اين لايحه متوقف شد، ظاهر شد. لايحه جاري در سال 1976

معرفي شده است و پرتره جفرسون را در انتصاب حفظ مي كند، اما

خانه مونتي سيلو را جايگزين با توليد يك اصلاح شده حكاكي شده

از نقاشي جان ترومبول اعلاميه استقلال مي كند. مغازه هديه

در مونتي سيلو به عنوان تغييرات، صورتحساب دو دلاري را دريافت مي كند.

معماران
    Fanesi Navarro Arquitectas
    محل
    کوردوبا، آرژانتین
    معماران نویسنده
    Agustina Fanesi، Mariangel Navarro
    حوزه
    243.47 متر مربع
    سال پروژه
    2018
    عکس ها
    گونزالو ویمرانت
    سازندگان
    Edificor Srl، OSLO Amoblamiento Aplicado


شرح متن ارائه شده توسط معماران.پلان ویلایی این خانه در منطقه شمال از شهر کوردوبا واقع شده است، در محله خصوصی Santina Norte. کاربران خانه خواستار توسعه یک پروژه در طبقه همکف، خانه ای بودند که می توانست تمام آن را بدون فضایی که به استفاده های خصوصی محدود می شد، مورد استفاده قرار دهد. این پروژه در یک کارخانه تک توسعه یافته است. این شامل عمدتا از دو حجم مستطیل شکل است که در یک نقطه تقاطع دارند. پاسخ به ایده پروژه، جلد؛ هر کدام با ارتفاع متفاوت برای استفاده های مختلف از خانه استفاده می کنند، ساختار آنها را قابل مشاهده می کند، که از یک طرف دیگر پشتیبانی می شود. به این ترتیب، ساختار بخشی از نما در خانه می شود.


حجم با کمترین ارتفاع حاوی فضاهای خصوصی و گاراژ است، در حالی که حجم دیگری شامل فضاهای اجتماعی خانواده است. در این حجم بزرگ، دو ساختار سبپلان ویلایی وزن به هر یک از دو طرف متصل می شوند، که به عنوان ورودی و گالری در قسمت پشت ساختمان کار می کنند. ما به دنبال ساخت این پروژه با اشکال و مواد ساده بودیم. بنابراین، بتن در معرض و ورق فلز، کاملا ترکیب حجم در خارج از ترکیب.

فضای اجتماعی مسکن هسته مرکزی همان است که به یک فضای تک تبدیل می شود که شامل تمام استفاده روزانه خانه است. فضای آشپزخانه یکپارچه است به طوری که پلان ویلایی نه تنها ارتباط دارد، بلکه به عنوان یک نقش برجسته در طراحی آن نیز شناخته می شود. داخل خانه به منظور ایجاد فضاهای روشن، گرم و دلپذیر با دهانه های بزرگ طراحی شده بود. پیشاهنگان و گالری ها نه تنها عملکرد ارائه خانه را به یک فضای نیمه تحت پوشش، بلکه از ساخت و ساز از خورشید محافظت می کند.