اى پرتو مهتاب ، اى رخساره شبنم ، اى آيينه سحر
از هر چه بگذرم محالست كه از وجود بى مثال تو چشم بپوشم
زندگى را به خاطر تو دوست دارم
عشق را وراى خصال تو يافته ام اى درخت پر ثمر زندگى اى اعلى درجه محبت به تمناى نگاهت از زندگى ميگذرم .
اينك من به بهشت پاى گذاشته ام شايد هم زمين را متبرك كرده اى يا على
خدايا حضورمان را در بهشت عشق مولايمان على جاودانه كن

درس وارستگي و پارسايي

از زيباترين درس هاي مکتب امام حسين(ع)، معرفي زشتي هاي دنيا و لزوم پرهيز از آن است.

بر در دوست به امید پناه آمده‎ایم
همره خیل غم و حسرت و آه آمده‎ایم
چون ندیدیم پناهى به همه مُلک جهان
لاجرم سوى رضا بهر پناه آمده ‎ایم

یا ضامن آهو
تو بـر زخـم دلـم باریده اى باران رحمت را / تو را مـن مـیشناسم، مـنبع پاک کـرامت را
از آن روزى کـه حلقه بر ضریحت بست دستانم / دلم شـیدا شد و دادم ز کـف دامـان طاقت را . . .
شهادت امام رضا (ع) تسلیت باد

مهرت به کائنات برابر نمی شود
داغی ز ماتم تو فزونتر نمی شود
از داغ جانگداز تو ای گوهر وجود
سنگ است هر دلی که مکدر نمی شود
ظلمی که بر تو رفت ز بیداد اهل ظلم
بر صفحه خیال مصور نمی شود
تنها جنازه تو شد آماج تیر کین
یک ره شد این جنایت و دیگر نمی شود

روز عزاى رحمه للعالمین است
آغاز غربت امیرالمومنین است
در مرگ پیغمبر بودن خون قلب الش
بانگ اذان دیگر نیاید از بلاش