موضوع : انتخابات

منبع : خبرگزاري فارس

انتخابات 12 اسفند در راه است . ان‌شاءالله سه نسل در كنار هم در صفوف به هم فشرده  در حوزه هاي راي گيري حضور پيدا مي‌كنند و حماسه 22 بهمن را تكرار مي كنند و با شعار مرگ بر آمريكا ومرگ بر انگليس و مرگ بر رژيم صهيونيستي راي خود را به صندوقها مي ريزند. دشمن فكر مي كند با ناديده گرفتن بصيرت و موقع شناسي ملت مي تواند به شعور مردم ما توهين كند . لذا آواري از تبليغات ضد انقلابي را راهي سايت هاي مجازي و رسانه هاي اهريمني خود كرده است .
دولت و ملت ايران احساس مي كنند در دقيقه 90 سال 90 بايد چند گل به دروازه حريف بزنند. اولين گل همين راهپيمايي عظيم يوم الله 22 بهمن بود كه حيرت جهانيان را برانگيخت . چهارشنبه گذشته رئيس جمهور طي مراسمي از 3 دستاورد جديد هسته اي ايران پرده برداري كرد. بارگذاري صفحه سوخت اورانيوم 20 درصد در قلب راكتور تهران ، رونمايي از سانتريفيوژهاي نسل جديد و افزايش 50 درصدي ظرفيت توليد اورانيوم 5/3 درصد از جمله اخبار مسرت بخش هفته گذشته بود. همچنين در همين روز سفراي شش كشور اروپايي به  وزارت خارجه احضار شدند قطع صدور نفت ايران به فرانسه و هلند و نيز اولتيماتوم گرفتن يونان ، پرتغال ، ايتاليا و اسپانيا نمايش ديگري از اقتدار ايران بود تا دشمن بفهمد دست ما درمجازات كساني كه در تحريم با آمريكايي ها همراهي و همنوايي مي‌كنند بسته نيست. اينكه اروپايي‌ها اجرايي كردن تحريم خريد نفت ايران را 6 ماه به تأخير انداختند دو دليل داشت ؛
1- منتظرند ببينند تحولات سياسي درتهران چه رويكردي دارد و نتايج انتخابات بويژه ازحيث مشاركت مردم چه خواهد شد.
2-  برف و سرماي  زمستاني را پشت سر بگذارند و به لحاظ فني پالايشگاههاي خود را آماده پذيرش نفت جايگزين ايران بنمايند .
طبيعي است دولت و ملت ايران نمي توانند صبر كنند تا آنها خود را تجهيز كنند براي يك ضربه ديگر . لذا اقدام دولت در قطع صدور نفت به اروپا يك اقدام هوشمندانه، شجاعانه و بهنگام و از همه  مهمتر مقتدرانه و شايسته تقدير است. مهمترين كار ملت در دقيقه 90 سال 90 همين شركت گسترده و پرشور در انتخابات 12 اسفند است . حضور حماسي ملت ايران در يوم الله 22 بهمن نشان داد كه امكان تكرار اين حماسه شورانگيز در 12 بهمن دور از دسترس نيست . بايد ديد چرا موضوع كاهش مشاركت در انتخابات آينده و صدور فرمان تحريم شركت در انتخابات براي دشمنان نظام و ضد انقلاب حياتي است و چرا آنها فضاي سياسي كشور را بي رونق مي‌خواهند؟
پاسخ اين است كه مداخله بيگانگان در رقابت هاي سياسي و حمايت از يك ضلع بر عليه ضلع ديگر جواب نداده است. پاسخ اين است كه ضلعي كه مورد حمايت بيگانگان قرار داشت امروز روسياهترين جريان سياسي است . پاسخ اين است كه اگرهمه اپوزيسيون را امروز در داخل و خارج جمع كنند ارزش سرمايه گذاري و بهره وري سياسي براي غرب ندارند و جز هزينه برروي دست آنها چيزي نگذاشته است . آمريكايي‌ها فهميده‌اند عناصر ضد انقلابي كه در خارج زندگي مي كنند فقط به فكر شكم و شهوت خود هستند و اين را اولويت خود مي دانند و حاضر نيستند هزينه زيادي براي بازگشت استبداد و استعمار به ايران بپردازند . آمريكا، انگليس و رژيم صهيونيستي روز 25 بهمن يك بار ديگر رمق ضد انقلاب را آزمودند و فهميدند آنها حتي توان راهپيمايي سكوت هم ندارند تاچه رسد به فرياد و اعتراض و بلوا و آشوب !
لذا فريب و نيرنگ آنها امروز اين است كه گرد يأس و نااميدي به تداوم حركت انقلاب در مسير ملت بپاشند . انتخابات براي آنها يك كابوس است . حضور و هجوم مردم به صندوقهاي راي براي آنها يك كابوس است .  لذا هر رايي كه به صندوق ريخته مي شود فارغ از اينكه به نفع چه فرد يا گروهي است يك تير به قلب دشمن و يك ضربه اساسي به راهبرد سياسي آمريكا در ايران و منطقه است .
انتخابات 12 اسفند در راه است . ان‌شاءالله سه نسل در كنار هم در صفوف به هم فشرده  در حوزه هاي راي گيري حضور پيدا مي‌كنند و حماسه 22 بهمن را تكرار مي كنند و با شعار مرگ بر آمريكا ومرگ بر انگليس و مرگ بر رژيم صهيونيستي راي خود را به صندوقها مي ريزند. دشمن فكر مي كند با ناديده گرفتن بصيرت و موقع شناسي ملت مي تواند به شعور مردم ما توهين كند . لذا آواري از تبليغات ضد انقلابي را راهي سايت هاي مجازي و رسانه هاي اهريمني خود كرده است . مردم ان‌شاءالله در 12 اسفند به پاي صندوقهاي راي خواهند آمد و با گل طلايي خود در دقيقه 90 توطئه‌هاي دشمن را خنثي خواهند كرد . پاداش چنين مردم فداكاري اتحاد قوا ، اجماع نخبگان روي منافع ملي و پايان دادن به بگومگوهايي است كه در راستاي منافع ملي نيست . روزهاي پاياني اسفند ان‌شاءالله جهان شاهد ايراني متحد، منسجم و يكصدا عليه استبداد و استكبار جهاني باشد صدايي كه بيداري اسلامي در منطقه را تقويت و جنبش ضد سرمايه داري را حمايت كند.

موضوع : انتخابات

منبع : ليلة القدر

یک مسئله ی مهم تخصصی کردن انتخابات است. ائتلاف های انتخاباتی و کاندیداها باید مشخص کنند. در هر حوزه جه برنامه ی عینی را می خواهند پی بگیرند. هر نماینده می تواند عضو دو کمیسیون باشد، به کدام کمیسیون می خواهند بروند و برنامه شان برای آن جا چیست؟ اولویت های آن حوزه را چه می بینند و مشکلات کشور را چه می بینند. غیر از دیوان محاسبات و مرکز پژوهش ها کمیسیون ها را باید از زیر آب بیرون کشید. کمیسیون اصل نود، بهداشت و درمان، عمران، فرهنگی، قضایی و حقوقی، کشاورزی، صنایع و معادن، آموزش و تحقیقات، اجتماعی، اقتصادی، امنیت ملی، سیاست خارجی، انرژی، تلفیق، تدوین آیین نامه و... باید نوع فعالیت سیاسی یک دانشکده ی فنی با یک دانشکده ی پزشکی و علوم انسانی فرق کند. مثلاً کمیسیون های عمران و صنایع و معادن را چه کسی باید مورد مطالبه قرار دهد؟ کارنامه ی کمیسیون را باید در آورد و دید چه جایگاهی داشته چه کاری کرده است؟ الآن هم لیست ها می خواهند در این حوزه چه کنند؟ اصلا آدم های شاخصشان برای این کمیسیون ها کیست؟ آیا ترکیب لیستشان مناسب این کمیسیون ها هست؟ در آوردن سؤال تخصصی هم کاری ندارد. کافی است در هر حوزه سراغ یک سری از اساتید اصلی آن حوزه و نمایندگان فعلی و قبلی مجلس رفت، ظرف یکی دو روز با ۷- ۸ تا جلسه و تماس تلفنی سؤال های اصلی قابل احصاست. بعد لیست هایی که تنها دغدغه شان دفاع از دولت، یا مقابله با فتنه و انحراف یا ساکتین فتنه و انحراف است برنامه نداشته باشند که ندارند، هم دست و پایشان را جمع می کنند، مجبور می شوند حرفی بزنند، اگر هم حرف نداشته باشند تولید کنند و بعد همین ها را می شود ازشان مطالبه کرد، اگر پشتوانه نداشته باشد، سر بزنگاه، پقی می زند بیرون!. به جای این که صرفاً دو تا چهره ی تکراری دعوت شوند و افشاگری کنند، بیانیه ی رسمی بدهیم همین سؤال ها را بپرسیم، یا این گونه از لیست ها نماینده دعوت کنیم یا از طیف های مختلف در هر کمیسیون فعلی آدم بکشیم بیرون! (بیانیه ی مجمع مطالبه تحت عنوان انتخاب اگاهانه، سرخط های خوبی دارد)
پرسش از رسانه ها و اساتید و...
باید از رسانه ها پرسش کرد؟ باید از آن ها هم خواست که چه بخواهند. فقط به صورت رانت چند لیست در تلویزیون تبلیغ نشود، شبکه های استانی می توانند به صورت موثر، نقش ایفا کنند. اما به بهانه ی این که تعداد کاندیداها بالاست کلاً صورت مسئله را پاک می کنند. چند برنامه ی تکراری برگزار می کنند و می رود؟ خب چه کسی جز جنبش دانشجویی می تواند مطالبه کند؟ اصلا آقای ضرغامی در دانشگاه امام صادق ادعا کرد ۹۰ سیاسی برگزار کنید ما می آییم پخش می کنیم. نود سیاسی برگزار شود، منتها نه فقط برنامه های افشاگرانه برنامه ی های تخصصی نامه هم زده بشود، آقای ضرغامی و شبکه های استانی مدعی این هم کار تخصصی شما کجایید؟ باید حضوری و در قالب نامه های سرگشاده نخبگان حزب اللهی و فرهنگی و تریبون های نماز جمعه، شبکه های استانی، چهره های بارز اخلاقی در جامعه، را وارد صحنه کرد، جناح راستی ها از ترس «یک سر و دو گوش» ما و آن ها را ساکت کرده اند، هی فریاد می زند، «یک سر و دو گوش آمده» از ترس این «خرزو خوان ها» به ما رای بدهید. اصلا انتخابات فرصت تریبون درست کردن برای بحث های مبنایی تری نیز در فقه سیاسی و فلسفه ی سیاسی و هم چنین ساختار مدیریت و اداره ی کشور است. رهبری این همه می گویند کرسی آزاد اندیشی الآن که دغدغه هست می شود از این کارها کرد، خود رهبری هم که با وجود این که مخالف نظام پارلمانتاریستی هستند و شخصاً در مذاکرات بازنگری قانون اساسی فصل مشبعی در جلسه ی ششم علیه آن صحبت کرده اند (که در سایت شورای نگهبان قابل دست یابی است) برای باز کردن ذهن نخبگان همین را به عنوان یک مسئله ای که می شود رویش فکر کرد مطرح نمودند. کرسی آزاد اندیشی در قالب تریبون آزاد دانشجویی یا استادی بگذاریم، جایگاه مردم در نظام اسلامی، آسیب شناسی نظام انتخابات، آسیب های مجلس و... .

موضوع : انتخابات

منبع : پايگاه اطلاع رساني طرح ولايت بسيج دانشجويي

گشایش اولین مجلس شورای ملی ایران
فرمان مشروطیت در 14 مرداد 1285ش/14 جمادی الثانی 1324ق/5 اوت 1906م صادر شد. براساس آن مردم رخصت یافتند مجلسی مرکب از نمایندگان منتخبشان را برای مشاوره در امور مهم مملکتی و نظارت بر کار وزرا تشکیل دهند.
به موجب همین دستخط مظفرالدین شاه متعهد شد که «نظامنامه و ترتیبات این مجلس و لوازم تشکیل آن را مرتب و مهیا» کند. پس از بازگشت روحانیون مهاجر از قم به تهران و انجام دید و بازدیدهای معمول در 27 مرداد 1285/20 جمادی الثانی 1324ق/18 اوت 1906م مجلسی با حضور سه چهار هزار نفر از روحانیون، تجار، وزرا، شاهزادگان و عموم مردم در مدرسه نظامیه تشکیل شد. مشیرالدوله صدراعظم در سخنرانی اش درباره علت گردهمایی آن روز گفت: «چون لایحه قواعد انتخابات و لایحه نظامنامه این مجلس شورای ملی باید با کمال دقت موافق دستخط مبارک همایونی ترتیب داده شود و البته می دانید که انجام این کار مستلزم وقت و فرصت معینی است لهذا برای اینکه بندگان اعلیحضرت اقدس شاهنشاهی خلدالله ملکه، دلیلی واضح و حجتی کافی در تصمیم رای مبارک خودشان برای تشکیل و ترتیب مجلس شورای ملی به قاطبه اهالی ایران داده باشند مقرر فرمودند که عجالتا محل موقتی این مجلس محترم، معین و در آنجا با حضور آقایان علما و وزراء و اعیان و اشراف و تجار و اصناف، صرف شیرینی و شربت شود. حاج شیخ مهدی سلطان المتکلمین هم از طرف ملت لایحه ای قرائت کرد که ضمن تشکر از شاه و صدراعظم اعلام کرد که «عجالتا با این معدود وکلاء که منتخبین از پایتخت می باشند شروع به مقصود نموده انتظار می بریم که به فرصت وکلائی که باید از تمام بلاد منتخب شوند به ترتیب مخصوص انتخاب شده در دارالخلافه حاضر شوند و هر چه زودتر این مجلس که مجلس شورای ملی باشد موافق نظامنامه، تکمیل نواقص خود را نموده در استحکام مبانی سلطنت و استقرار حقوق ملت، نتابج مستحسنه را به عون الهی ظاهر سازد.»
بعد از نطق او مردم به صرف شربت و پرداختند سپس مجلس را ترک کردند. به این ترتیب مجلس موقتی تشکیل شد که نمایندگان آن از طریق آراء مردم انتخاب نشده بودند. این مجلس موقتی تا تشکیل مجلس منتخب هفته ای دو روز تشکیل جلسه داد و از طرف آن دوازده نفر که مرتضی قلی خان صنیع الدوله، مخبرالسلطنه، حاج امین الضرب، محقق الدوله، صدیق حضرت، حاج معین بوشهری و آقامیرزا محسن از جمله آنها بودند، مأمور نوشتن نظامنامه انتخابات مجلس شدند. پس از تهیه نظامنامه و تأیید آن توسط مظفرالدین شاه انتخابات تهران در 25 شهریور 1285ش/27 رجب 1324ق/16 سپتامبر 1906م آغاز شد. همچنین قرار شد فقط با حضور نمایندگان تهران مجلس شورای ملی را افتتاح کنند و منتظر نتیجه انتخابات شهرستانها نمانند. هیئت ناظر بر انتخابات تهران عبارت بودند از مخبرالسلطنه رئیس، مشیر دیوان منشی باشی از طرف صدراعظم، اعظم السلطنه و خازن الملک از طرف حکومت تهران، اسدالله میرزا و ثقه السلطنه از طرف شاهزادگان، امجدالسلطان از طرف قاجاریه، آقاسید حاج آقا و میرزا طاهر تنکابنی و سیدمحمدتقی هراتی و شیخ سیف الدین از طرف علما و طلاب، حاج سیف محمد صراف از طرف تجار، حاج محمدابراهیم و آقا شیخ حسین سقط فروش از طرف اصناف. انتخابات تهران برگزار شد و تقریباً اکثر نمایندگان تا 11 مهر 1285ش/14 شعبان 1324ق/2 اکتبر 1906م انتخاب شدند. در مورد نحوه انتخاب نمایندگان گفتگو بسیار است. ناظم الاسلام کرمانی در تاریخ بیداری ایرانیان مدعی است که «این مجلس بر وفق نظامنامه نمی باشد و دست تقلب و تدلیس در کار داخل شده» و معتقد است که متمولین با رشوه نتیجه انتخابات را تعیین کرده اند نمونه هایی هم برای اثبات ادعایش ذکر می کند. مرحله بعد تعیین روز تشکیل مجلس بود. ابتدا تصمیم داشتند افتتاح مجلس در نیمه شعبان باشد اما منصرف شدند. یحیی دولت آبادی در این باره می نویسد: «قرار است روز پانزدهم شعبان که عید مولود صاحب الزمان است روز افتتاح رسمی مجلس شورا باشد ولی به دو ملاحظه تأخیر می شود؛ یکی به ملاحظه تمام شدن انتخابات و دیگر آنکه روز افتتاح مجلس عید مخصوص باشد و با عید مذهبی تداخل نشود.»
از این رو روز جمعه 13 مهر 1285/16 شعبان 1324/5 اکتبر 1906م دعوتنامه رسمی از طرف مشیرالدوله صدراعظم برای عموم علما، وزراء، شاهزادگان، اعیان و سفرای خارجه ارسال شد و از آنها برای افتتاح مجلس شورا در روز یکشنبه 15 مهر 1285ش/18 شعبان 1324ق/7 اکتبر 1906م دعوت به عمل آمد. در روز موعود سه ساعت مانده به غروب مدعوین در اتاق برلیان عمارت گلستان جمع شدند. مظفرالدین شاه در مجلس حضور یافت و نظام الملک خطابه شاه را قرائت کرد. بی این ترتیب نخستين مجلس شوراي قانونگذاري ايران با خطاب مظفرالدين شاه در 18 شعبان 1324هـ.ق آغاز به كار كرد. پس از پایان خطابه موزیک نظام نواخته شد و بعد از پایان جلسه سلام، نمایندگان به مدرسه نظام که برای تشکیل مجلس شورا در نظر گرفته شده بود رفتند ولی به دلیل ضیق وقت جلسه را به عصر روز دوشنبه 16 مهر 1285ش/19 شعبان 1324ق/8 اکتبر 1906م موکول کردند. در آن جلسه صنیع الدوله به ریاست مجلس برگزیده شد و برای نخستین بار مجلس شورای ملی در ایران کار رسمی اش را آغاز کرد. براساس اولين نظامنامه انتخاباتي، كساني مي‌توانستند رأي بدهند كه صاحب ملكي باشند و يا حداقل ملك آنها هزار تومان قيمت داشته باشد.
در مجلس اول، 156 نماينده حضور داشتند. انتخابات ابتدا دو درجه‌اي بود يعني در دو مرحله كساني را انتخاب مي‌كردند. تا سال 1336، دوره مجلس دو ساله بود و پس از آن تا سال 1357، چهار ساله شد، طي اين مدت 34 دوره مجلس برگزار شد و مجلس بيست و چهارم در سومين سال خود با پيروزي انقلاب منحل شد. زنان در سال 1343 حق رأي بدست آورند.
علاوه بر مجلس قانون‌گذاري، در سال 1328 هـ.ق، مجلس سنا نيز فعاليت حضور خود را آغاز كرد. دوره اين مجلس ابتدا 6 ساله بود و در سال 1345 به 4 سال كاهش يافت. 30 نفر از 60 عضو سنا (15 نفر تهران + 15 نفر شهرستان‌ها) انتصابي بودند. اعضاي سنا را مالكان و تجار بزرگ، وزرا و نظاميان ارشد بازنشسته، سفرا يا استانداران و... تشكيل مي‌دادند.
مجلس شورای اسلامی
 در جمهوری اسلامی ایران فعاليت خود را آغاز كرد. براساس اصل 64 قانون اساسی عده‏ نمايندگان‏ مجلس‏ شوراي‏ اسلامي‏ دويست‏ و هفتاد نفر در نظر گرفته شد و تغییر این تعداد بر اساس سازوکاری پیش بینی شد که‏ از تاريخ‏ همه‏ پرسي‏ سال‏ يكهزار و سيصد و شصت‏ و هشت‏ هجري‏ شمسي‏ پس‏ از هر ده‏ سال‏، با در نظر گرفتن‏ عوامل‏ انساني‏، سياسي‏، جغرافيايي‏ و نظاير آنها حداكثر بيست‏ نفر نماينده‏ مي‏ تواند اضافه‏ شود.
اولين انتخابات مجلس  در بيست و چهارم اسفندماه 1358 برگزار شد و در روز هفتم خردادماه 1359 اولین جلسه مجلس شوراي اسلامي برگزار شد. با توجه به شرايط انقلابي جامعه ايران، اين دوره، به خاطر اختلاف‌نظر شديد نمايندگان كه از طيف‌ها و گروه‌هاي مختلف سياسي بودند، به تغيير قوانين قديمي و تصويب قوانين جديد مشغول شد. البته وقوع جنگ در سال 1359، سال‌هاي پاياني دوره مجلس اول را به خود مشغول كرد.
 انتخابات دومين دوره مجلس در بيست و ششم فروردين ماه 1363 برگزار شد. برگزاري انتخابات اين دوره با تصرف بخش‌هايي از مناطق مرزي كشور توسط نيروهاي عراق مصادف بود، اما انتخابات حوزه‌هاي جنگ زده براي مهاجرين آن شهرها در حوزه‌هاي مجاور برگزار شد. در اين دوره شديداً تحت‌الشعاع جنگ قرار داشت. علاوه بر اين، برخي از مسايل سياست خارجي نظير تداوم دشمني آمريكا و حمايت از عراق نيز از دل‌مشغولي‌هاي مجلس دوم بود.
در نوزدهم فروردين ماه 1367 كه آخرين سال جنگ تحميلي بود، انتخابات سومین دوره مجلس برگزار شد. در این دوره مباحث سازندگي ويرانه‌هاي جنگ ذهن مشغولي مجلس بود.
انتخابات دوره چهارم مجلس در 21 فروردين 1371 برگزار شد. تداوم سازندگي همچنان در رأس دستور كارهاي مجلس اين دوره بود.
انتخاب نمایندگان پنجمين دوره  مجلس در هجدهم اسفندماه 1374 صورت گرفت. مقابله با برخي از مسايل خارجي نظير افزايش فشارهاي آمريكا و اروپا بويژه پس از اعمال تحريم‌هاي آمريكا عليه ايران مهم‌ترين موضوع كاري مجلس پنجم بود.
بنابر سازوکاری که در اصل 64 قانون اساسی طراحی شده بود و بر اساس یکی از مصوبات دوره پنجم ، تعداد از دوره ششم مجلس شورای اسلامی به 290 نفر و تعداد حوزه های انتخابیه به 207 حوزه افزایش یافت.
 انتخابات ششمين دوره مجلس شوراي اسلامي در بهمن 1378 برگزار شد. اين دوره توسعه سياسي در عرصه داخلي و تنش‌زدايي در عرصه سياست خارجي را در دستور كار خود قرار داد.
 انتخابات هفتمین دوره مجلس شوراي اسلامي در اسفند 1382 برگزار شد. مقابله با مشكلات اقتصادي و اجتماعي، تصويب پروتكل الحاقي، تلاش براي پيوستن به سازمان تجارت جهاني و... از مهمترین موضوعاتی بود که پس از شروع به کار اين دوره  مجلس در دستورکار نمایندگان قرار گرفت.

موضوع : انتخابات

منبع : آواي نوآوران انديشه سبز

موضوع : انتخابات

منبع : خبرگزاري فارس