ماهي تا دهانش بسته باشد
كسي نمي تواند آن را صيد كند…
رازهايت را فاش نكن..
بعضي ها در آرزوي صيد يك اشتباه در انتظار نشسته اند …
اشتباه اصلي ما در زندگي.
هزاران كار غلطي نيست كه انجام مي دهيم
بلكه هزاران كار درستي است كه براي اشخاص غلط انجام مي دهيم

عارفی را پرسیدند :

زندگی به '' جبر '' است یا به '' اختیار '' ؟

پاسخ داد :
امروز را به '' اختیار '' است...
تا چه بکارم ...

اما
فردا ''جبر '' است... چرا که به '' اجبار '' باید درو کنم هر آنچه را که دیروز به ''اختیار'' کاشته ام .

 راننده خط، بی‌توجه به صف مسافران که در زیر باران منتظر ماشین بودند، کنار خیابون داد می‌زد:
 «دربـــــــــــــــــست...»

 نگاه معنی‌دار و اعتراض‌های گاه و بی‌گاه مسافران،
هم راننده رو کلافه کرده بود و هم ما رو.

همیشه
پر از "مهربانی" میمانم
حتی اگر هیچ کس
قدر مهربانیم را نداند…

 این "ذات و سرشت" من است.
من "خدایی" دارم
که به جای همه برایم جبران میکند ……

ﻟﻄﻔﺎ،
ﺷﮑﺴﺘﻬﺎ ﻭ ﻧﮕﺮﺍﻧﻰ ﻫﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺭﻫﺎ ﮐﻦ،
ﺧﺎﻃﺮﺍﺗﺖ ﺭﺍ ،
ﻧﻤﻴﮕﻮﻳﻢ ﺩﻭﺭ ﺑﺮﻳﺰ،
 ﺍﻣﺎ
ﻗﺎﺏ ﻧﮑﻦ ﺑﻪ ﺩﻳﻮﺍﺭ ﺩﻟﺖ ...
ﺩﺭ ﺟﺎﺩﻩ ﻯ ﺯﻧﺪﮔﻰ ،
ﻧﮕﺎﻫﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻘﺐ ﺑﺎﺷﺪ،
ﺯﻣﻴﻦ ﻣﻴﺨﻮﺭﻱ ...
ﺯﺧﻢ ﺑﺮﻣﻴﺪﺍﺭﻱ ...
ﻭ ﺩﺭﺩ ﻣﻴﮑﺸﻲ ...
ﺩﻭﺳﺖ ﺧﻮﺑﻢ:
ﻧﻪ ﺍﺯ ﺑﻲ ﻣﻬﺮﻱ ﮐﺴﻲ ﺩﻟﮕﻴﺮ ﺷﻮ ... ﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﺤﺒﺖ ﮐﺴﻲ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﻟﮕﺮﻡ ...
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺁﻧﭽﻪ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ، ﺩﻟﺴﺮﺩ ﻣﺒﺎﺵ،
ﺗﻮ ﭼﻪ ﻣﻴﺪﺍﻧﻲ؟
 ﺷﺎﻳﺪ ... ﺭﻭﺯﻱ ... ﺳﺎﻋﺘﻲ ... ﺁﺭﺯﻭﻱ ﻧﺪﺍﺷﺘﻨﺶ ﺭﺍ ﻣﻴﮑﺮﺩﻱ ..
ﺗﻨﻬﺎ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﮐﻦ ﻭ ﺧﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺑﺴﭙﺎﺭ ..
ﻫﻴﭻ ﮐﺲ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﻗﻮﻱ ﻧﯿﺴﺖ
ﮐﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﻋﮑﺲ ﻧﻔﺲ ﺑﮑﺸﺪ ...
ﺩﺭ ﺁﻳﻨﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺑﺰﻥ ...
ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺎﻥ ﺟﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﻲ !!...
ﻫﻴﭽﮑﺲ
ﺗﻮ
ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ
ﺷﺪ
" ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺳﻬﻢ ﺗﻮﺳﺖ......

چه هوایی ،
چه طلوعی ،
جانم ....
باید امروز حواسم باشد
که اگر قاصدکی را دیدم ،
آرزوهایم را
بدهم تا برساند به خدا ،
به خدایی که خودم میدانم ،
نه خدایی که برایم از خشم ،
نه خدایی که برایم از قهر،
نه خدایی که برایم ز غضب ساخته اند .....
به خدایی که خودم میدانم ،
به خدایی که دلش پروانه است ،
و به مرغان مهاجر هر سال راه را میگوید،
و به باران گفته است باغها تشنه شدند ،
و حواسش حتی
به دل نازک شب بو هم هست،
که مبادا که ترک بردارد ،

به خدایی که خودم میدانم
چه خدایی
جانم...

بیایید رودخانه باشیم

در زندگی باید:

همچون رودخانه ای باشیم!

 هرگاه شخصی به ما بدی کرد از بدی آن شخص مانند آب رودخانه که از سنگ و شن
می گذرد و آنها را شستشو می دهد
 و دچار تغییر میکند، ما هم از بدی های آن شخص بگذریم، چه بسا آن شخص هم با گذشت ما تغییر کند!

«وَلَا تَسْتَوِي الْحَسَنَةُ وَلَا السَّيِّئَةُ ۚ ادْفَعْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذِي بَيْنَكَ وَبَيْنَهُ عَدَاوَةٌ كَأَنَّهُ
وَلِيٌّ حَمِيمٌ»

«نیکی و بدی یکسان نیست.

 (هرگز بدی را با بدی، و زشتی را با زشتی پاسخ مگوی. بلکه بدی و زشتی دیگران را)
با زیباترین طریقه و بهترین شیوه پاسخ بده.

نتیجه‌ی این کار، آن خواهد شد که کسی که میان تو و میان او دشمنی بوده است، به ناگاه همچون دوست صمیمی گردد».
          
(فصلت/34)

مُـرداب بـه رودخـانـه گـفـت:

”چه کاری کردی که این همه زُلالی“

رودخـانـه جـواب داد:

”گــذشــتــم!

مطلبی بسیار جالب وحیرت انگیزاز کارکرد امواج نامریئ در اطراف ما

وقتی برای کسی از ته قلب آرزوی موفقیت شادی و سلامتی می کنید، امواج نامرئی تفکرات و انرژی شما تشخیص نمی دهد که این آرزو متوجه دیگریست.
 این موج نیک خواهی ابتدا خود شما را سرشار از ماهیت خویش می کند
در حالت دعا تمامی قوای معنوی، سلول های مغز و حتی سیستم عصبی، زیر بارش این ذرات بهشتی قرار می گیرند که خود شما آن را تولید کردید.

 اگر از کسی بیزار و متنفر باشید نیز ذرات و امواج کسالت و تنفر، نخست بر خود شما می بارد و سپس در ضمیرتان رسوب می کند.

با توجه به این واقعیت، ضمیر ناخودآگاه کسی که دعا و نفرین می کند، نمیتواند تشخیص دهد که این محصولات شفا بخش و یا مسموم کننده متعلق به فرد دیگریست و باید به سوی او صادر شود بلکه در این شرایط، ضمیر ناخودآگاه، آن محصولات را ابتدا خودش جذب می کند.

همیشه به یاد داشته باشید آبی که در رودخانه جاریست، نخست بستر خود را تر و سرشار از ذات خویش میکند و در نهایت به دریا میرسد