از عارفی پرسیدند: شما و شاگردانت چه میکنید؟
گفت: می نشینیم، راه میرویم و غذا میخوریم. گفتند: اما همه این کار را میکنند. عارف گفت: وقتی ما می نشینیم، میدانیم که نشسته ایم. وقتی راه میرویم، میدانیم که راه میرویم. ما گمشدگان زمانهای گذشته و آینده نیستیم. با تمرکز در زمان حال زندگی میکنیم. آنکه در لحظه حال زندگی میکند جاودانه است.