سلام

سلامی به رسم ادب و به نشانه احترام خدمت شما

از همين اول بايد عرض کنم که خودم خيلی حوصله زياد حرف زدن و حرف شنيدن را ندارم . بيشتر دوست دارم نوشته ها و نوشته هام کوتاه باشند اما

اما پر محتوا . . .

پس سريع ميرم سر اصل مطلب ؛

به تماشا سوگند و به آغاز کلام اصلاً دوست نداشتم که وارد دنيای مجازی بشم . بيشتر دوست دارم واقعيت ها را ببينم و با آدم های راست راستکی آشنا بشم .

به قول يه بزرگی آدما سه تا شخصيت دارند : 1- شخصيتی که آرزو دارند اون طور باشند 2- شخصيتی که نشون ميدن که اون هستند 3- شخصيت واقعی

من دوست دارم آدم ها را اون طور که هستند بشناسم و آدم ها نيز همون جنس واقعی خودشون را تو ويترين ظاهرشون قرار بدند .

اما . . .

اما وقتی تو دنيای حقيقی هم اين مدل از آدما خيلی خيلی کم هستند، در نتيجه فرقی بين دنيای حقيقی و مجازی باقی نمونه. پس سلام، سلام به همه دنيا مجازی ها!!!

و خدايی که در اين نزديکی است

اهل کاشانم 
 روزگارم بد نيست
تکه نانی دارم خرده هوشی سر سوزن ذوقی
مادری دارم بهتراز برگ درخت
 دوستانی بهتر از آب روان

 و خدايـی کـه درايـــن نزديکــی اسـت

لای اين شب بوها پای آن کاج بلند
روی آگاهی آب روی قانون گياه
 من مسلمانم
قبله ام يک گل سرخ
جانمازم چشمه مهرم نور
 دشت سجاده من
 من وضو با تپش پنجره ها می گيرم
 در نمازم جريان دارد ماه
جريان دارد طيف
سنگ از پشت نمازم پيداست
 همه ذرات نمازم متبلور شده است
 من نمازم را وقتی می خوانم
که اذانش را باد گفته باشد سر گلدسته سرو
 من نمازم را پی تکبيره الاحرام علف می خوانم
پی قد قامت موج
 کعبه ام بر لب آب
 کعبه ام زير اقاقی هاست
 کعبه ام مثل نسيم باغ به باغ می رود شهر به شهر
حجرالاسود من روشنی باغچه است