دوستان از بد گمانی نفرت از من میکند

ور نه من با دشمن خود مهربان گردیده ام

از مادر بزرگ پسر میشود بزرگ

زیبایی عقیق ز خاک یمن بود

گل چه میریزی به پای این و آن

لایق این گل فشانی مادر است