پنج شنبه 14 مرداد 1389 :: نويسنده : ابوالفضل اقایی
استقرار سراسري پزشك خانواده طي 5 سال عملي بود
عضو كميسيون بهداشت مجلس گفت: استقرار طرح ملي پزشك خانواده در سراسر كشور طي 5 سال عملي بود اما مطابق برنامه براي رسيدن به حد ايدهآل اين برنامه و اجراي كامل سيستم ارجاع 14 سال زمان لازم است.
بقيه در ادامه
وي ادامه داد: اجراي اين طرح حدود 5 سال پيش در وزارت بهداشت شروع شد اما مطابق برنامه اجرا نشد و هنوز در سراسر كشور عملي نشده است، آنچه اجرا شده است نيز پزشك درمانگاه است، نه پزشك خانواده كه ميبايستي مراقبت بهداشت و سلامت مردم باشد و به آنان مشاوره بدهد.
عضو كميسيون بهداشت و درمان مجلس گفت: البته اجراي كامل اين طرح زمان بر است، اگر قرار باشد براي هر 2 هزار نفر يك پزشك خانواده داشته باشيم بايد حدود 30 هزار پزشك و تيم سلامت را آموزش دهيم و اگر قرار باشد هر هزار نفر يك پزشك خانواده داشته باشند بايد 70 هزار پزشك خانواده در كشور تربيت كنيم و با توجه به ظرفيت محدود آموزش پزشكي آموزش اين تعداد به زمان نياز دارد.
وي ادامه داد: بر اساس برنامه تدوين شده براي طرح ملي پزشك خانواده، استقرار آن در سراسر شهرها و روستاهاي كشور طي 5 سال امكانپذير بود اما كيفي كردن خدمات و رساندن آن به ايده آل برنامه، در آن زمان كه كار شروع شد، پيش بيني شد كه به حدود 14 سال زمان نياز دارد.
پزشكيان گفت: البته اجراي كامل اين طرح به منابع و امكانات كافي نياز دارد و يكي از دغدغههاي كميسيون بهداشت در تدوين برنامه توسعه پنچم اين است كه منابع صندوقهاي سلامت را به قدري افزايش دهيم كه اجراي اين طرح عملي شود و خدمات بيمههاي سلامت نيز بعد از يكپارچه شدن به نحوي باشد كه ديگر كسي لازم نباشد براي گرفتن خدمات سلامت فرش و خانه خود را بفروشد يا به خاطر نداشتن پول او را در بيمارستان پذيرش نكنند.
به گزارش خبرنگار فارس، طرح ملي پزشك خانواده از مرداد 84 در زمان وزارت مسعود پزشكيان آغاز شد و اكنون بر اساس گزارشهاي رسمي در اكثر روستاهاي كشور عملياتي شده و با استقرار پزشكان عمومي در روستاها و توزيع دفترچههاي بيمه روستايي به مرحله اجرا گذاشته شده است.
اجراي اين طرح هنوز در شهرها عملياتي نشده و بنا به اظهارات مسئولان وزارت بهداشت و رفاه قرار است امسال در تمام شهرهاي 3 استان خوزستان، سيستان و بلوچستان و كهگيلويه و بوير احمد اجرايي شود با اين حال هنوز اجراي اين طرح در روستاها با مشكلاتي از قبيل فقدان پزشك در برخي روستاها، در دسترس نبودن پزشك در برخي روزهاي هفته، تأخير در پرداخت حقوق پزشك و تيم سلامت كه باعث ريزش اين افراد ميشود و مشكلاتي در ارجاع بيماران به شهرها براي گرفتن خدمات تخصصي و تشكيل پرونده سلامت براي بيماران وجود دارد.
همچنين گفته ميشود، طرح پزشك خانواده قرار بود، بيشتر به مباحث بهداشت، پيشگيري و آموزش مردم بپردازد اما عملاً پزشكان خانواده به پزشكان درمانگر و دارو نويس براي روستاييان تبديل شدهاند.
