به همین دلیل بیشتر پزشکان به بیماران دیابتی توصیه می‌کنند که برای بهبود و کیفیت زندگی خود و ادامه دادن یک زندگی سالم و عادی طبق یک برنامه روزانه و دائمی ورزش کنند. پزشکان می‌گویند: چاقی که یکی از عوامل مهم بروز دیابت است نیز با ورزش کردن تا حد زیادی قابل کنترل خواهد بود. دلایل متعددی وجود دارد که توجیه می‌کند چرا بیماران دیابتی نیاز به ورزش کردن دارند که یکی از مهم‌ترین و ابتدایی آنها کاهش میزان قند خون است. به گزارش سایت اینترنتی هلت می آپ، انجام تمرینات ورزشی متعادل و منظم به کاهش قند خون کمک می‌کند؛ وزن بدن را متعادل نگه می‌دارد و خطر ابتلا به امراض قلبی را به میزان چشمگیری در این بیماران کاهش می‌دهد. اما مهم‌تر از آن این است که ورزش کردن روشی موثر و کاربردی برای کمک به کنترل بهتر وزن بدن است و این فاکتور برای مبتلایان به دیابت نوع دوم بسیار حائز اهمیت است. علاوه بر اینها ورزش می‌تواند کارآیی انسولین را بهبود بخشد، به پایین آمدن فشار خون کمک کند، قند و کلسترول بد خون را کنترل نماید و در عین حال به تقویت عضلات و بهبود عملکرد آنها کمک کند. کارشناسان تناسب اندام و سلامت تاکید دارند که ورزش کردن در پیشگیری از انواع بیماری‌های ناشی از الگوی ناسالم زندگی موثر است و از آنجا که دیابت نوع دوم برخلاف دیابت نوع اول اغلب به دلیل الگوی غلط زندگی بروز می‌کند، توصیه می‌شود که برای مقابله با این بیماری مرگبار، ورزش کردن را در اولویت برنامه‌های روزمره قرار دهید. این کارشناسان تاکید دارند که بیماران دیابتی با مشورت پزشک معالج خود یک برنامه ورزشی مناسب را انتخاب و دنبال کنند. پزشکان می‌گویند: پنج راهکار برای پیشگیری از اثرات مخرب دیابت در زندگی عادی بیماران وجود دارد که شامل ورزش مداوم، کنترل بهتر استرس، کنترل وزن، انجام معاینات ادواری و نیز انجام آزمایشات تخصصی سالانه هستند و از این میان ورزش ظاهرا اولین راهکار موثر برای پیشگیری از دیابت و نیز کاهش علائم مضر این بیماری است.

در این گزارش همچنین توصیه‌هایی برای بیماران دیابتی در هنگام ورزش کردن ارائه شده که به قرار زیر است:

- اگر در حین ورزش، احساس درد داشتید، فورا دست از تمرینات بکشید. چون در این شرایط اگر فشار بیشتری به بدن وارد کنید بی‌تردید به بافت‌ها و مفاصل خود آسیب خواهید رساند. - قبل و بعد از ورزش، میزان قند خون را اندازه بگیرید. - همیشه میان وعده سالم به همراه داشته باشید که اگر در حین ورزش دچار افت قند شدید و خطرناک شدید، بلافاصله آن را مصرف کنید. - کفش‌های راحت بپوشید.

تغییر سبک زندگی می‌تواند یک قدم بزرگ به سمت پیشگیری از دیابت باشد و هیچوقت برای شروع دیر نیست. این نکات را در نظر داشته باشید. وقتی صحبت از دیابت نوع ۲ می‌شود--که متداول‌ترین نوع دیابت است--پیشگیری بهترین راهکار است. همچنین اگر در معرض خطر بالایی از ابتلا به دیابت هستید، مثلاً اگر اضافه وزن زیادی دارید یا سابقه خانوادگی دیابت دارید، خیلی مهم است که پیشگیری از دیابت را به اولویت زندگیتان تبدیل کنید. پیشگیری از دیابت درست مثل سالم غذا خوردن، بالا بردن فعالیت بدنی و کم کردن اضافه وزن، جزء اصول اولیه است و هیچوقت برای شروع دیر نیست. با ایجاد چند تغییر کوچک در سبک زندگی‌تان می‌توانید از بروز مشکلات جدی دیابت مثل تخریب اعصاب، کلیه‌ها و قلب، جلوگیری کنید.

نکته ۱: فعالیت بدنی‌ بیشتری داشته باشید.

فعالیت بدنی روزمره فواید بسیار زیادی دارد. ورزش کمکتان می‌کند تا: - وزنتان را پایین بیاورید. - قندخونتان را پایین بیاورید. - حساسیت شما به انسولین را بالا می‌برد--که کمک می‌کند قندخونتان در یک محدوده نرمال بماند. تحقیقات نشان می‌دهد که هم ورزش‌های هوازی و هم قدرتی می‌تواند به کنترل دیابت کمک کند اما بهترین نتیجه از برنامه تناسب‌اندامی حاصل می‌شود که از هر دوی این تمرینات استفاده می‌کند.

نکته ۲: فیبر فراوان بخورید.

فیبر کمک‌های زیادی به شما می‌کند: - با بالا بردن کنترل قندخونتان، احتمال بروز دیابت را کاهش می‌دهد. - احتمال بروز بیماری‌های قلبی را کاهش می‌دهد. - با کمک به احساس سیری، به کاهش وزن کمک می‌کند. موادغذایی سرشار از فیبر شامل میوه‌ها، سبزیجات، حبوبات، غلات کامل، آجیل و دانه‌ها می‌شود.

نکته ۳: تا می‌توانید غلات کامل مصرف کنید.

بااینکه دلیل آن چندان مشخص نیست اما غلات کامل می‌توانند احتمال بروز دیابت را پایین آورده و به حفظ سطح قندخون کمک کنند. سعی کنید حداقل نیمی از غلات مصرفی‌تان کامل باشد. بسیاری موادغذایی که از غلات کامل درست می‌شوند آماده خوردن هستند مثل نان‌های مختلف، پاستا و بسیاری سیریال‌ها.

نکته ۴: اضافه‌وزنتان را کم کنید.

اگر اضافه‌وزن دارید، پیشگیری از دیابت می‌تواند به کم کردن وزنتان بستگی داشته باشد. هر یک کیلویی که کم می‌کنید، سلامتی‌تان را بهبود می‌بخشد. در یک تحقیق مشخص شد که افرادیکه اضافه‌وزن دارند، با کم کردن هر یک کیلو از وزن بدنشان، خطر ابتلا به دیابت را ۱۶ درصد در خود کاهش دادند. هچنین آنهایی که وزن نسبتاً کمی پایین آورده--حداقل ۵ تا ۱۰ درصد از وزن اولیه خود--و به طور مرتب ورزش کردند، تا ۶۰ درصد احتمال ابتلا به دیابت را در خود کاهش دادند.

نکته ۵: از رژیم‌های غذایی جدید پرهیز کرده و انتخاب‌های سالمتری داشته باشید.

رژیم‌های کم‌کربوهیدرات، رژیم شاخص گلیسمی و سایر رژیم‌های جدید شاید در ابتدا به شما کمک کند وزنتان را پایین بیاورید اما تاثیر آنها در پیشگیری از دیابت شناخته شده نیست و اثر طولانی‌مدتی نیز نخواهند داشت. و با خارج کردن یا محدود کردن یک گروه غذایی خاص از برنامه روزانه، رسیدن موادمغذی لازم را به بدنتان محدود می‌کنید. درعوض این، برای داشتن یک برنامه‌غذایی سالم که به کاهش‌وزنتان کمک کند، بیشتر بر حجم وعده‌های غذایی و سالم بودن موادی که می‌خورید تمرکز کنید. چه زمان نزد پزشک بروید؟ اگر سنتان بالاتر از ۴۵ سال است و وزن نرمالی دارید، از پزشکتان بپرسید که لازم است تست دیابت انجام دهید یا خیر. انجمن دیابت امریکا در موارد زیر آزمایش گلوکز خون را توصیه می‌کند: - بالاتر از ۴۵ سال باشید و اضافه وزن داشته باشید. - کمتر از ۴۵ سال باشید و اضافه وزن را در کنار یک یا دو مورد عامل خطرزای دیگر برای دیابت نوع ۲ داشته باشید. - مثل سبک زندگی نشسته و ساکن یا سابقه خانوادگی دیابت. نگرانی‌های خود درمورد پیشگیری از دیابت را با پزشکتان مطرح کنید. او به شما کمک می‌کند از بروز دیابت پیشگیری کنید و برحسب سابقه پزشکی و سایر عوامل، توصیه‌های بیشتری به شما ارائه خواهد کرد.

طبقه‌بندي ديابت

1- ديابت نوع 1

2- ديابت نوع 2

3- ديابت حاملگي

4- ديابت همراه با بيماري‌هاي ديگر

1- ديابت نوع 1

يك فرد زماني مبتلا به اين نوع ديابت مي‌شود كه سلول‌هاي لوزاالمعده ديگر هيچ انسوليني ترشح نكنند. اكثر مبتلايان به ديابت نوع 1 را كودكان و نوجوانان و افراد زير 30 سال تشكيل مي‌دهند. تاكنون علت دقيق بروز اين نوع ديابت مشخص نگرديده است ولي متخصصان معتقدند كه عوامل زير مي‌تواند به بروز ديابت نوع 1 منجر شود: 1- داشتن زمينه ابتلا به ديابت 2- ويروس‌هايي كه مي‌توانند به پانكراس صدمه برسانند. 3- وجود اختلال در سيستم دفاعي بدن كه سبب از بين رفتن سلول‌هاي توليد كننده انسولين در لوزالمعده مي‌شود. علائم ديابت نوع 1 عبارتند از: - تشنگي فراوان - خستگي - گرسنگي شديد - تكرر ادرار - كاهش وزن بدن - بي‌حوصلگي اگر به ديابت نوع 1 مبتلا هستيد درمان شما عبارتند از: ((شركت مستمر در كلاس‌هاي آموزشي، تزريق انسولين، برخورداري از برنامه غذايي صحيح، فعاليت و ورزش و علاوه بر تمامي اين موارد،‌كنترل روزانه متابوليسم يعني اندازه‌گيري قند خون و قند ادرار توسط نوارهاي موجود در بازار.))

2-ديابت نوع 2

اين نوع ديابت، مهم‌ترين نوع و ((ديابت بزرگسالي)) معروف است. حدود 90% ديابتي‌ها دچار اين نوع ديابت هستند. در بدن اين افراد، ابتدا انسولين به اندازه كافي ترشح مي‌شود اما به عللي، مؤثر واقع نمي‌شود. اصولاً اختلال در پاسخ هورموني و مقاومت به انسولين عامل اصلي ايجاد ((هايپرگليسمي)) يا ((افزايش قند خون)) است. معمولاً افراد زير ممكن است به ديابت نوع 2 مبتلا شوند: - افراد بالاي 30 سال - افرادي كه استعداد چاقي دارند. - افرادي كه در خانواده درجه اول آنان ديابتي وجود دارد يا استعداد ابتلا به ديابت دارند. - برخي خانم‌هاي باردار - افرادي كه داراي فشار خون بالا هستند. - افرادي كه از ميزان بالاي چربي خون برخوردارند. در بسياري از افراد، علائم ديابت نوع 2 چندان مشهود نيست و يا اين كه بروز و پيشروي آن بسيار بطئي و كند است و به همين دليل تشخيص اين نوع ديابت غالباً دير هنگام صورت مي‌گيرد و متأسفانه اغلب اين ديابتي‌ها زماني به پزشك مراجعه مي‌كنند كه بسياري از ايشان دچار يكي از عوارض ديابت شده‌اند. مهم‌ترين علائم ديابت نوع 2 عبارتند از: 1- تشنگي فراوان 2- تكرر ادرار 3- عصبي و بي‌حوصله بودن 4- اختلال در بينايي 5- بي‌حسي و يا مورمور شدن انگشتان 6- ايجاد زخم و دير بهبود يافتن زخم‌ها ديابت نوع 2 اكثراً در ارتباط با درمان يك بيماري ديگر و يا هنگام يك آزمايش تصادفي تشخيص داده مي‌شود. اگر به ديابت نوع 2 مبتلا هستيد، بدانيد كه پايه اساسي درمان،‌ غير از آموزش، برنامه غذايي صحيح و فعاليت جسمي‌ (ورزش) است. در بعضي موارد، داروي خوراكي و يا تزريق انسولين نيز بخشي از درمان است. در هر حال، ((درمان ديابت نوع 2، كاهش وزن، رعايت تغذيه صحيح و ورزش است.))

3-ديابت حاملگي

حدود 3 تا 5 درصد خانم‌هاي باردار، به خصوص در اواخر دوران حاملگي، به ديابت مبتلا مي‌شوند. خانم‌هاي بارداري كه استعداد ابتلا به ديابت در ايشان وجود دارد داراري عوامل خطرزاي بسياري هستند كه احتمال ديابت حاملگي در ايشان شايع‌تر مي‌‌شود. اگر چه بعد از زايمان و به دنيا آمدن نوزاد، ديابت از بين مي‌رود اما ممكن است در بارداري بعدي، مجدداً ظاهر گردد. حدود 50 درصد خانم‌هايي كه طي دوران حاملگي دچار ديابت مي‌شوند ممكن است به طور دائمي به ديابت مبتلا شوند. در اين صورت حتماً بايد تحت نظر پزشك متخصص، براي خود و فرزندانشان برنامه‌هاي صحيحي را آموزش ببينند. به رغم اين كه ديابت با توجه به علم امروز عارضه‌اي است كه كاملاً رفع نمي‌شود و تا آخر عمر همراه ديابتي مي‌باشد،‌اما مي‌توان با همكاري پزشك و ديابتي آن را به گونه‌اي درمان نمود كه امري بسيار معمولي به نظر آيد و فرد ديابتي، تصويري از يك بيماري در ذهن خود ايجاد ننمايد.

4-ديابت همراه با بيماري‌هاي ديگر

در برخي افراد مبتلا به بعضي از بيماري‌ها (به عنوان مثال،: تالاسمي، بيماري‌هاي لوزالمعده، بيماري‌هاي غدد درون‌ريز و ...) ديابت نيز بروز مي‌كند.