اتحادیه جامعه اسلامی دانشجویان طی بیانیه‌ای شاخص‌های نماینده اصلح از نگاه خود را رائه کرد.

متن این بیانیه بدین شرح است:

انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی زوایایی دارد که باید از بیرون و داخل به طور کامل نگاه شود و درصورت نگاه ناقص و طیفی بخشی از آن را از دست خواهیم داد و تصمیم و نتیجه درست و کامل نمی‌توان از آن گرفت. انتخابات نهمین دوره مجلس در این دوره زمانی به دلیل اتفاقات بین‌المللی و تحولات رخ داده و در حال شکل‌گیری ناشی از بیداری اسلامی دارای اهمیت ویژه‌ای ست که تمام دست و پا زدن‌ها و تحریم و تهدید‌های غربی علیه ایران اسلامی برای این است که اعلام کنند به این حکومت‌های نوپا که اولاً ایران الگوی مناسبی برای شما نیست و ثانیاً اگر هم باشد ما در مقابل کشورهای مستقل و آزاده این گونه متحد می‌شویم و نمی‌گذاریم به روش ایران شکل بگیرید.

اما اینان غافل اند که همان طور که شما بساط قدرت نمایی خود را پهن کرده‌اید که تا جامعه متحول جهانی را از ایران دلسرد کنید همین بساط برای شما منجلابی خواهد شد که رسوایی و شکست بیشترتان را در مقابل ملت و نظام یکپارچه ایران اسلامی رقم خواهد زد.

ملت‌های منطقه به خصوص مردم مظلوم بحرین به ایران چشم دوخته‌اند چرا که بعد از شکل گیری این انقلاب‌ها این اولین انتخابات ایران اسلامی است هرچند مردم در راهپیمایی‌های این 2 سال اخیر نیز پشتوانی خود را از تئوری انقلاب اسلامی نشان داده‌اند ولی مردم منطقه بیدار شده برای الگو برداری و پیش بینی صحیح از آینده خود نیاز دارند که مشارکت و چگونگی انتخابات ایران را نظاره کنند.

چهار ضلعی آمریکا، اتحادیه اروپا، روسیه و چین به میدان نزاع جهانی وارد شده‌اند و دیگر گفت‌وگوهای پنهانی و تبانی‌های سیاسی کنار رفته و وارد میدان کارزار شده‌اند و.....

 قیناً کسی از کشوری خارجی، ایران آرمانی ما را نخواهد ساخت و این فرد فرد ما ایرانیانیم که باید برای ساختن ایران مطلوب خود، در راستای اهداف سند چشم انداز بیست ساله بکوشیم و هر چند مسئولان وظیفه‌ای مضاعف دارند، این ما رأی دهندگانیم که با انتخاب نمایندگانی شایسته، می‌توانیم و می‌باید آغازگر این حرکت ملی باشیم.

بایسته های انتخاب: آنچه در انتخاب نماینده باید در نظر داشته باشیم

1) جایگاه مجلس و اهمیت نمایندگی را در نظر داشته باشیم
انتخاباتی که ما در آن شرکت می کنیم، برای تعیین نمایندگانی است که «دست کم» چهار سال سرنوشت کشور و بیش از 70 میلیون ایرانی در دست آنان خواهد بود؛ بنابراین، به موضوع انتخاب نماینده به عنوان رویداد یکروزه یا به عنوان حمایت چشم و گوش بسته از یک فرد نگاه نکنیم؛ اگر «خرمن کوفتن کار هر کس نیست»، یقیناً قانونگذاری و نمایندگی مردم، «مرد کهن» می خواهد!

2) اهمیت رأی خود را بدانیم
هر رأی می‌تواند در تعیین سرنوشت انتخابات و در ادامه، در تعیین سرنوشت یک طرح و لایحه مؤثر باشد؛ زیرا این یک یک آرای ماست که به نفع کاندیداها خوانده می شود و در نهایت یکی از آنان که بیشترین آرا به نام او نوشته شد، به عنوان منتخب مردم منطقه به مجلس راه می یابد و این تک تک آرای نمایندگانی که همه ما انتخاب کرده ایم است که در رد یا تصویب یک طرح یا لایحه شمارش می شود و در نهایت با تصویب یا رد آن طرح، زندگی ما بدان پیوند می خورد؛ بنابراین، با به یاد داشتن این ضرب المثل ها که «قطره قطره جمع گردد، وانگهی دریا شود» و «از ماست که برماست»، اهمیت رأی خود را بدانیم.

3) در رأی دادن، رضای خداوند را در نظر داشته باشیم
همان گونه که از نمایندگان می خواهیم خدا و قیامت را به یاد داشته باشند و برای رضای خداوند کار کنند، خود نیز رضایت خداوند را در انتخاب کاندیدای مورد نظر در «دل» داشته باشیم و ملاک رأی دادن خود را تعلقات طایفه ای یا شهری در نظر نگیریم و به فرموده حضرت امام خمینی (ره) «در انتخاب وكلاي خود رضاي حق را بر رضاي خود مقدم داريم».

4) ملی بیندیشیم!
به دلیل منطقه ای بودن انتخاب نمایندگان مجلس، متأسفانه برخی به این اشتباه افتاده اند که باید نماینده ای انتخاب کنند که سهم بیشتری از بودجه کشور را به منطقه آنان سرازیر کند و بدبختانه برخی از کاندیداها نیز بر این باور غلط بساط جمع آوری آرای خود را پهن می کنند ؛ در حالی که اولاً فقط نماینده آنها در تصویب بودجه دخبل نیست، بلکه کارشناسان هیأت دولت..

 در دنیای امروز نظام انتخابات به عنوان یکی از مهم ترین راه کار های  موجود در هر جامعه ای برای انتخاب حاکمان  آن است. استفاده کشور های دیکتاتور منش از این راه کار نشان دهنده مفید بودن این مکانیزم است

کشور ایران هم به عنوان یک کشور دارنده ی آزادی مثبت از این مساله مستثنی نیست. اهمیت ذاتی این روش ازیک طرف و الهی بودن آن از طرف دیگر در جامعه ایران باعث دو چندان شدن اهمیت آن شده است. همین بحث الهی بودن ما را به این سمت سوق می دهد که بهترین گزینه را کسی بدانیم که به دنبال اجرای اصول اسلامی باشد و بیش از اینکه به فکر منافع و مصالح شخصی خود باشد منافع مملکتی به عنوان دغدغه اصلی او به حساب آید. در این میان یکی از مواردی که می تواند به بیانگر صدق دعوی فرد در اعلان و اولویت بندی منافع از نظر او و تنظیم آن در جهت مصالح مردم و مملکت باشد نحوه ی استفاده ی او از ابزارهای تبلیغاتی انتخابات است.

نحوه ی استفاده از ابزارهای تبلیغاتی را می توان به دو دسته تقسیم کرد: استفاده ی مثبت یا اخلاقی و استفاده ی منفی یا غیراخلاقی. آنچه مهم است دانستن این نکته است که شیوه های مثبت در کشورهای پیشرفته بیش از کشورهای با فرهنگ مشارکتی پایین کاربرد دارند.در حالیکه شدت استفاده از روش های غیراخلاقی در کشورهای جهان سوم بیش ازکشورهای جهان اول و دوم است.

از ابزارهای تبلیغاتی انتخاباتی به طور کلی می توان نشریه ها، تلویزیون،کنفرانسها، سخنرانی ها و… برشمرد. این ابزارها توسط تمامی کاندیداها مورد استفاده قرار می گیردو در جوامع اسلامی استفاده ی صحیح تر و اخلاقی تر از این ابزارها نشانگر صدق گفتار آن نامزد انتخاباتی، اخلاقی بودن او و باایمان بودن اوست. استفاده ی غیرصحیح و غیراخلاقی از این ابزارها شامل سوءاستفاده از احساسات و معنویت انسان ها،سوء استفاده دررفع نیازهای مردم به صورت مقطعی و دوره ای و نه حل ریشه ای آن و از همه مهم تر تخریب شخصیت رقیب است.که استفاده از روش سوم نشان دهنده ی شدت ضعف هرفرد در مقابل سایرین است.

کوتاه سخن اینکه برای انتخاب فرد اصلح، کسی که پیرو خط امام باشد، دلسوزانه برای مردم کار کند و قدرتمند و موفق باشد،یکی از راههای شناخت بررسی نحوه ی استفاده ی شخص ازابزارهای انتخاباتی است. پس چه بهتر که تمام تلاش خود را برای شناخت هر چه بیشتر و بهتر فرد به کار بریم تا با یک انتخاب درست دنیا و آخرت خود را بخریم.

منبع : http://shahroodnews.ir

تعهد یا تخصص؟

همواره یکی از مباحث جدال برانگیز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی این بوده است که از میان تخصص و تعهد کدام یک مقدم است؟ شاید عمده دلیل و ریشه این جدال بی فرجام را بتوانیم در ابهام معنی تعهد جستجو کنیم اگر معنی لغوی تعهد را پیمان بستن بدانیم با این اطلاق معلوم نیست تعهد به چه چیز و چه کس؟ تعهد به دنیا یا آخرت؟ تعهد به منافع شخصی یا تعهد نسبت به کار و مسئولیت؟ تعهد به این خط و آن خط یا...؟ پس یا باید برای کلمه تعهد معنی خاص و تعریف شده ای را معین کنیم یا آن که برای تعهد پسوندی مانند الهی، دینی، مکتبی قرار دهیم یا آن که از این کلمه بگذریم و به جای آن از تعبیر تقوی که کلمه ای شناخته شده در ادبیات دینی است و صدها آیه و حدیث معتبر معنی و حدود و ثغور آن را تبیین کرده است استفاده کنیم.در این صورت موضوع این جدال منتفی می شود و مساله تخصص همچون بسیاری از مسائل دیگر در قبال تقوی جای خود را پیدا می کند و معلوم می شود که اصولا تخصص در عرض تقوی نیست که بحث تقدم و تاخر آن مطرح شود بلکه تخصص در طول و در دل تقوی نهفته است.زیرا از مهمترین معیارهای تقوی این است که اگر انسان به خاطر فقدان تخصص و آمادگی همه جانبه، آمادگی و شایستگی لازم را برای به دوش گرفتن بار مسئولیتی نداشته باشد، هرگز نمی تواند آن مسئولیت را بپذیرد و در صورت پذیرفتن آن، فی الحال فاقد تقوی به حساب می آید و چنین مسئول و مدیری در این حالت کلا فاقد تقوی محسوب می شود و دیگر نوبت به بحث تقدم تقوی بر تخصص نمی رسد و به تعبیر دیگر در نظام شایسته سالار مدیریت اسلامی هیچگاه به چنین فردی نه به خاطر عدم تخصص بلکه به دلیل عدم تقوی نباید مسئولیتی سپرده شود.

انتخاب اصلح

از این بالاتر این که حتی در فرض احراز شایستگی باید تحقیق شود تا از میان شایستگان برای مسئولیت مورد نظر بهترین و شایسته ترین آنها از جهت احراز شرائط برگزیده شود.

از پیغمبر اکرم (ص) نقل شده است که فرموده:

«من استعمل عاملا من المسلمین و هو یعلم ان فیهم اولی بذلک و اعلم بکتاب الله و سنة نبیه فقد خان الله و رسوله و جمیع المؤمنین; ⁽²⁾

کسی که کارگزار و مدیری را به کار گمارد در حالی که می داند در میان مسلمانان فردی وجود دارد که برای آن سئولیت شایسته تر و به قرآن و سنت آگاه تر است در این صورت قطعا به خدا و رسول خدا و همه مؤمنان خیانت کرده است.»

در این حدیث اولا سخن از انتخاب فرد غیر شایسته نیست بلکه فرض بر شایستگی منتخب است در حالی که شخص شایسته تری وجود دارد.

ثانیا اولویت و برتری را با اعلمیت به قرآن و سنت آمیخته کرده است زیرا کسی که می خواهد مدیر نظام اسلامی باشد کسی است که می خواهد اسلام را در حوزه مدیریتی خود پیاده کند و طبیعی است که لازمه عمل به اسلام آگاهی هرچه بیشتر به اسلام است و مدیرانی که از معارف واحکام و اخلاق اسلامی کم اطلاع ...