اینکه امام سجاد(ع) 35 سال بر سیدالشهدا (ع) می گریستند، دو جنبه دارد: اول رابطه خودش با خداست. همانطور که ما با گریه بر سیدالشهدا(ع) مقرب می شویم، امام سجاد(ع) نیز مقرب می شوند. اگر مقرب نمی شدند گریه نمی کردند. از حضرت پرسیدند چرا 35 سال است گریه می کنید؟ حضرت فرمودند: یعقوب پیغمبر بود یا نه؟ قرآن هم اینهمه او را مدح کرده، 12 فرزند هم داشت که فقط یک نفر از آنها از مقابل چشمانش دور شد و می دانست که زنده است اما آنقدر گریست تا چشمانش سپید شد. امام سجاد(ع) میخواهد به او بفهماند که اگر گریه بر سیدالشهدا برای نزدیکی او به خدا نبود، گریه نمی کرد. اما روی دیگر سکه اینست که امام سجاد(ع) باب ورود عوالم از جمله ما را به واقعه عاشورا باز کردند. من تلقی خودم اینست که اگر کسی بخواهد به مصائب سیدالشهدا(ع) راه یابد که اعظم وسائط سلوک ماست و شفاعت ماست، باب آن امام سجاد(ع) است. باب ورود به
ادامه مطلب
