ا توجه به پیچیدگی های حاکم بر فضای سیاسی امروز کشور، بحث درباره تقسیم بندی گروه های سیاسی در ایران امروز کمی دشوار است. زیرا هیچ یک از گروه ها و جناح های سیاسی ایران در قالب احزاب با مرام های تعریف شده و کلاسیک امروزی نمی گنجد، چراکه اکثر گروه ها و جناح ها دارای دیدگاه هایی مبتنی بر اعتقادات اسلامی بوده و اکثراً به جدا نبودن دین از سیاست معتقد هستند و این موضوع باعث تفاوت ماوی در روش ها و منش ها مابین جناح ها و احزاب ایران امروز با احزاب سیاسی دنیا می شود که براساس تعریف های کلاسیک مادی شکل گرفته اند و از طرفی احزاب سیاسی دنیای امروز قائل به جدائی دین از سیاست هستند و آن را به عنوان اصل حاکم بر جهان سیاسی پذیرفته اند. همچنین کم تجربگی و نوپابودن احزاب سیاسی ایران امروز باعث شده که آنها نتوانند به صورت تشکل هایی سازمان یافته مطابق استانداردهای متداول در دنیای سیاست امروز ظهور یابند. به عبارت دیگر تعاریف پذیرفته شده و متداول در دنیای سیاست به هیچ وجه به طور کامل قابل تعمیم به هیچ یک از گروه ها و احزاب سیاسی ایران امروز نیست. افزون براین شفاف نبودن موضع گیری ها و یا تغییر موضع گروه های سیاسی پس از گذشته زمان یکی دیگر از مشکلات در زمینه تقسیم بندی این گروه هاست.
با این حال با توجه به برداشت های کلی از عملکرد و مواضع این احزاب در گذشته و حال، همچنین اصطلاحات و عبارات متداول در مطبوعات و بین علمای سیاست که به هریک از گروه ها نسبت داده می شود، می توان یک تقسیم بندی فرضی را که تا حدودی با واقعیت احزاب و گروه های مختلف مطابقت داشته باشد، انجام داد، اما پیش از این تقسیم بندی لازم است دو مفهوم متداول در مباحث سیاسی امروز کشورمان یکی جناح راست یا گروه های راست و دیگری جناح چپ و گروه های چپ را تعریف کنیم.
جناح راست :
گفته می شود اصطلاح چپ و راست برای گروه های سیاسی به مجمع ملی فرانسه که پس از انقلاب کبیر فرانسه تشکیل شده بود، مربوط می شود. در آن مجمع، نمایندگان تندرو در طرف چپ و محافظه کارها، در طرف راست مجلس می نشستند که البته این سنت، بعدها در دیگر پارلمان های اروپایی نیز باب شد. مفهوم راست را می توان به نوعی ارتجاع و مخالفت با هرگونه تغییر یا نوگرایی و یا به عبارتی اصرار به محافظه کاری دانست. برخی از ویژگی های راست یا جناح راست عبات است از:
1- بی تفاوتی نسبت به اختلاف طبقاتی و یا پذیرش اقتصاد سرمایه داری و در نتیجه نابرابری سطح امکانات افراد مختلف جامعه،
2- تأیید بر لزوم وجود نهادهای سنتی قدرت جامعه مثل سلطنت، رهبری مذهبی، انتقال قدرت به صورت موروثی و غیره،
3- تأیید و تشویق ملی گرایی (ناسیونالیسم) و تهییج احساسات میهن پرستانه و حتی نژادپرستانه و تبلیغ و رجحان فرهنگ ملی و بومی بر فرهنگ بیگانه،
4- اصالت دادن به نظام دموکراسی پارلمانیی و قانون گرایی،
5- تأکید بر اقتصاد مبتنی بر بازار آزاد.
جناح چپ :
مفهوم چپ به گروه هایی اطلاق می شود که خواستار اصلاح در دستگاه حاکم و حفظ روحیه انقلابی در جامعه، همچنین ترقی خواهی، برابری خواهی، دموکراسی، آزادی و حقوق بشر می باشند و  به معنای دیگر جناح چپ به گروه های انقلابی تندرو و هوادار تغییرات در جامعه گفته می شود که دارای دیدگاه هایی به شرح زیر می باشند:
1- طرفداری از تغییرات کلی و سریع اجتماعی و اقتصادی در جهت ایجاد برابری اجتماعی و اقتصادی افراد جامعه و از میان برداشتن فاصله طبقاتی با دخالت هرچه بیشتر دولت در امور اقتصادی و اجتماعی،
2- طرفداری از عقل گرایی و منطق و استدلال در پذیرش مسائل مذهبی و داشتن باورهای فلسفی دینی، همچنین پشتیبانی از آزادی آراء و عقیده و مذاهب و فرقه ها،
3- تأکید بر انترناسیونالیسم در مقابل ناسیونالیسم یا ملی گرایی افراطی. بدین معنی که این گروه ها دارای عقاید و سیاست هایی هستند که بر منافع مشترک اقوام و ملت ها تکیه می کنند و با ملی گرایی تندرو مخالفند. اینان با رد قدرت ملی یا امپریالیسم براین عقیده اند که اگر روابط مسالمت آمیز بین دولت ها برقرار باشد، بین ملت ها نیز روابط بهتری برقرار خواهد بود،
4- گرایش به سنت شکنی و روحیه انقلابی در تمام طول تاریخ، اجرای طرح های تازه اجتماعی، مخالفت با محافظه کاری، ارتجاع، انحصارطلبی و برعکس ایمان به مردم به عنوان مرجع تصمیم گیری و قدرت سیاسی و پذیرش آراء آنها در نتیجه پذیرش دموکراسی یا مردم سالاری،
5- در عرصه اقتصادی طرفدار رفع اختلاف طبقاتی، جلوگیری از انباشت سرمایه در دست طبقه خاصی از جامعه و مخالفت با هرگونه انحصار اقتصادی در نهادهای اقتصادی خصوصی و خواهان دخالت و اعمال کنترل دولت بر تمام بخش های اقتصادی و حتی به دستگیری کامل جریان اقتصاد به دست دولت هستند.
با تعریف این دو مفهوم و براساس نظرات و آراء برخی از اندیشمندان سیاسی، جناح های سیاسی موجود در کشور را می توان به دو جناج عمده چپ و راست و هریک از این جناح ها را به سه زیرگروه، جناح چپ را به چپ سنتی یا ارزشگرا، چپ مدرن (اصلاح طلب)، چپ میانه رو و جناح راست را به راست سنتی یا ارزشگرا، راست مدرن (اطلاح طلب)، و راست میانه رو تقسیم کرد.
تقسیم بندی گروه ها و احزاب سیاسی امروز کشور در غالب شش گروه فوق:
احزاب مذهبی :
1- جناح راست
- راست سنتی (ارزشگرا) : حزب جمهوری اسلامی - جامعه روحانیت مبارز - جمعیت مؤتلفه اسلامی - جریان راست اصولگرا - جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی - جامعه اسلامی مهندسین - جامعه اسلامی پزشکان - انصار حزب الله - جامعه زینب (س).
- راست میانه رو : حزب اعتدال و توسعه - حزب چکاد آزاد اندیشان - حزب تمدن اسلامی.
- راست مدرن (اصلاح طلب) : حزب کارگزاران سازندگی.
2- جریان سوم (مستقل)
گروه روزنامه انتخاب (راست مستقل) - حزب مردم سالاری (چپ مستقل) - جمعیت دفاع از ارزش ها.
3- جناح چپ
چپ سنتی (ارزشگرا) : مجمع روحانیون مبارز - حزب اعتماد ملی - سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی - حزب اسلامی کار - جمعیت زنان جمهوری اسلامی.
چپ میانه رو : حزب همبستگی ایران اسلامی.
چپ مدرن (اصلاح طلب) : جبهه مشارکت ایران اسلامی - دفتر تحکیم وحدت.
احزاب ملی ـ مذهبی و ملی :
1- احزاب ملی ـ مذهبی
- راست : نهضت آزادی ایران
- میانه رو : نیروهای ملی ـ مذهبی (گروه ایران فردا) - جامعه زنان انقلاب اسلامی.
- چپ :
جنبش آزادیبخش مردم ایران (جاما) - جنبش مسلمانان مبارز.
2- احزاب ملی
- راست : جبهه ملی ایران.
- میانه رو
- چپ : حزب ملت ایران.
برای هریک از این گروه ها و احزاب فوق با توجه به تشابه نظرات و دیدگاه های آنها به مکاتب سیاسی در غرب یک همانند سازی صورت گرفته و معادل نام نوع دیدگاه های این گروه ها در مکاتب سیاسی غربی ذکر شده است. تعریف برخی از مکاتب سیاسی غرب یا واژه های سیاسی مصطلح در جامعه که به گروه های سیاسی داخلی نیز اطلاق می شود، این اصطلاحات عبارت است از :
- ارتجاع :
در لغت به معنی بازگشت یا بازگشت کننده یا گذشته پرستی و گذشته خواهی است. به گروه هایی اطلاق می شود که مخالف هرگونه تغییرات بنیادی یا ظاهری در روابط سیاسی، اقتصادی، اجتماعی کنونی جامعه هستند و یا خواستار خنثی شدن تغییرات بوجود آمده در جامعه و بازگشت به گذشته می باشند و با هرگونه پیشرفت در جامعه مخالف هستند.
-  اکونومیسم :
مقدم داشتن اقتصاد و تأمین معیشت مردم بر سیاست و مبارزه سیاسی.
- آنارشیسم :
مبنای فکری که برپایه دشمنی با دولت استوار است و در عین حال وجود هرگونه قدرت سازمان یافته اجتماعی و دینی را نیز قبول ندارد. برخی، آنارشیست ها را آشوب طلب و هرج و مرج خواه معرفی می کنند، در حالی که اینان برخلاف این مطلب جامعه پرآشوب و بی سامان نمی خواهند، بلکه به نوعی نظام که براثر همکاری آزادانه افراد آن جامعه بنا شده است، اعتقاد دارند و بهترین جامعه را جامعه ای خودگردان می دانند.
- انترناسیونالیسم:
عقاید و سیاست هایی که برمنافع مشترک اقوام و ملت ها تکیه می کند و با ملی گرایی (ناسیونالیسم) پرخاشگرانه مخالف است.
- اصلاح طلبی :
طرفداری از سیاست تغییرات زندگی اجتماعی یا اقتصادی یا سیاسی با روش های ملایم و بدون تنش زائی در جامعه و از راه های دمکراتیک.
- تشنج زدایی :
کاهش تنش سیاسی در روابط دولت ها یا سیاست همزیستی مسالمت آمیز.
- جمهوری :
نوعی حکومت که خانوادگی و یا براساس جانشینی موروثی رئیس حکومت نیست و در آن مدت ریاست جمهوری محدود و انتخاب رئیس جمهور از طریق رأی مستقیم یا غیرمستقیم مردم صورت می گیرد.
- دمکراسی یا مردم سالاری :
عبارت از حق همگانی برای شرکت در تصمیم گیری در تمام امور جامعه که به دو نوع دمکراسی مستقیم که در آن مردم بطور مستقیم در وضع قوانین شرکت می کنند و دمکراسی غیرمستقیم که در آن نمایندگان خواست اکثریت مردم را به اجرا می گذارند، تقسیم بندی می شود. از نظر سیاسی دمکراسی در عمل به معنای حکومت اکثریت رأی دهندگان یعنی نصف به علاوه یک رأی دهنده اطلاق می شود.
- رادیکالیسم :
گرایس به دیدگاه های سیاسی تندرو در مقابل میانه روی در عملکردهای سیاسی و عبارت از نظرها و روش هایی که خواهان دگرگونی بنیادی و فوری در نهادهای اجتماعی و سیاسی موجود هستند و در مورد تمام جناح های سیاسی چه راست و چه چپ و چه مکاتب سیاسی متفاوت می توان صفت تندروی را برای برخی از اعضای تندرو آن در نظر گرفت.
- رواداری (تسامح و تساهل) :
روادانستن و محترم شمردن وجود عقاید و آراء مخالف و گوناگون سیاسی، دینی، اجتماعی، فلسفی، هنری در درون یک نظام سیاسی و اجتماعی. تسامح و تساهل یا رواداری یکی از اصول مهم لیبرالیسم و دمکراسی جدید است. بنابر اصل تسامح و تساهل رشد و بالندگی جامعه و دستیابی به نظم عقلی، سیاسی  و اجتماعی برپایه گزینش آزادانه افراد هنگامی ممکن است که جامعه و قدرت حاکمه اصل رواداری را پذیرفته باشند و همچنین مطابق این اصل آزادی های فردی تنها هنگامی پابرجا و در امان است که جامعه وجود باورها و آراء گوناگون را بپذیرد و آن را تحمل کند.
- سرمایه داری (کاپیتالیسم) :
سیستمی که در آن مالکیت خصوصی سرمایه تعیین کننده نظام اقتصادی و سیاسی آن جامعه و به وجود آورنده یک نظم خاص در جامعه است که در آن طبقه حاکم سرمایه دار یا بورژوازی از نیروی تولیدی جامعه به سود خود بهره گیری می کند.
- سوسیالیسم (جامعه گرایی) :
تئوری سیاسی که هدف آن مالکیت یا نظارت جامعه بر وسایل تولید، سرمایه، زمین، اموال و جزء آنها بطور کلی و اداره آنها به سود همگان است. به عبارتی سوسیالیسم طرفدار مالکیت و نظارت عموم افراد جامعه است که برخلاف و مقابل لیبرالیسم اقتصادی و فردگرایی و نفع فردی است. سوسیالیسم براین عقیده است دخالت اکثریت و دولت در مقام نمایندگی اکثریت می تواند نفع عمومی را تضمین کند. نمونه کشورهای سوسیالیست را در گذشته در فرانسه و اکنون در اکثر کشورهای اسکاندیناوی نظیر سوئد، فنلاند و غیره می توان دید.
- سوسیال دمکراسی :
شاخه ای از سوسیالسم که بر اصل مردم سالاری (دمکراسی) برای دگرگونی های اجتماعی و اصلاح طلبی تأکید دارد و نه بر انقلاب. این طرز فکر بر چند کشور اروپایی حاکم است.
- فاشیسم :
در اصطلاح عام؛ رژیم های استوار بر دیکتاتوری، ترور و خشونت را می گویند. فاشیسم نشأت گرفته از حکومت ایتالیا در زمان موسولینی در جنگ جهانی دوم است و حکومت موسولینی در آن زمان و حکومت های مشابه را فاشیسم می گویند. مثلاً حکومت هیتلر در آلمان در زمان جنگ جهانی دوم و پیش از آن.
- فردباوری :
نظریه سیاسی و اخلاقی که کامروایی فرد را غایت عمل اجتماعی و زندگی می شمارد و پایه آن براین فرض است که سودجویی فرد به خودی خود به سود کلی جامعه می انجامد.
- فن سالاری (تکنوکراسی) :
حکومتی که در آن دانشمندان، مهندسان و کارشناسان اقتصادی قدرت حاکمه را تشکیل دهند. قدرت فن سالاران (تکنوکرات ها)در حوزه تصمیم گیری های ایشان در زمینه برنامه ریزی های اقتصادی و طرح ریزی های استراتژیک سیاسی و نظامی و گسترش علم و پژوهش است.
- کثرت باوری یا پلورالیسم :
در سیاست به معنای باور به کثرت و استقلال گروه های سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در هر سیستم و هواداری از ارزش های اخلاقی و لزوم وجود گروه های گوناگون سیاسی، اجتماعی و اقتصادی در نظام است. کثرت باوران بر تقدم حقوق برخی گروه ها و نهادها مثل خانواده، کلیسا، اتحادیه ها و حکومت های محلی بر دولت تأکید می کنند و براین عقیده اند دولت مرکزی نباید انحصاری باشد بلکه دیگر نهادهای اجتماعی باید مقدم بر دولت و مستقل از دولت و قدرتمند باشند.
- کمونیسم :
در لغت به معنای اشتراکی و از دیدگاه سیاسی به ایده هایی اجتماعی اطلاق می شود که هدفش مالکیت اشتراکی تمام دارایی های یک جامعه است. یعنی برابری همه افراد جامعه بطور مساوی در داشتن اموال جامعه، شعار کمونیست ها این است که «از هرکس به اندازه تواناییش و به هرکس به اندازه نیازش».
- لیبرالیسم یا آزادیخواهی :
مجموعه روش ها و سیاست ها و ایدئولوژی هایی که هدفشان فراهم کردن آزادی هرچه بیشتر برای فرد است. به هوادار این سیاست ها لیبرال یا آزادیخواه می گویند. اصول اصلی سیاست های لیبرالی عبارت است از:
1) ارزشمند شمردن بیان آزادانه عقاید فردی،
2) این گروه براین عقیده اند که آزادی در بیان عقیده به سود جامعه و فرد است،
3) پشتیبانی از نهادهای اجتماعی که آزادی های عقاید را ممکن می کند،
4) در عرصه اقتصاد از بازار آزاد اقتصادی هواداری می کنند،
5) چندگانگی مراکز قدرت «کثرت باوری». لیبرالیسم اقتصادی که مبنای آن عملکرد عادی بازار آزاد است اکنون در آمریکا و بسیاری از کشورهای اروپایی در حکومت کاملاً دخالت دارد.
- ماتریالیسم :
ماده گرایی یا دیدگاهی که به تاریخ با دید مادی می نگرد.
- ماتریالیسم دیالکتیک :
نظریه فلسفی در زمینه مابعدالطبیعه که معتقد است بنیان هستی «ماده» است و همه صورت های هستی از منشأ مادی به وجود آمده اند و یا تغییر و توسعه یافته ماده اند، که برطبق قوانین خاص که دیالکتیک نامیده می شوند، تغییر می یابد.
- مارکسیسم :
نظریه ای در زمینه چگونگی تحول در زندگی اجتماعی و تاریخی انسان و قوانین حاکم برآن که پایه گذار آن کارل مارکس و انگلس هستند. براساس این نظریه نظام سرمایه داری به حدی پیشرفت می کند که فاصله طبقانی بین قشر سرمایه دار و توده های فقیر جامعه یا طبقه پرولتاریا بیش از پیش افزایش می یابد، یعنی طبقه جدیدی از کارگران استثمار شده در بخش صنعت به وجود می آیند که بر ضد نظام سرمایه داری و بهره کشی وارد عمل و باعث نابودی سرمایه داری شده اند و بدین وسیله کل بشر به آزادی های دلخواه می رسند. به تعبیر دیگر هر پدیده ای در درون خود همزاد متضاد با خود را پرورش می دهد که پس از گذشت دورانی آن پدیده متضاد طی فرآیندی باعث نابودی به وجودآوردنده خود می شود. مثل نظام سرمایه داری که یک توده کارگری فقیر یا طبقه پرولتاریا را در درون خود ر شد می دهد و پس از دوره ای این طبقه ضد نظام سرمایه داری قیام کرده و نظام سرمایه داری را سرنگون می کند.
- محافظه کاری :
بینش سیاسی که نهادهای قدیمی و ریشه دار را از نهادهای نو و بی تجربه ارزشمندتر و قابل اعتمادتر می داند. براساس این بینش سیاسی، اهمیت قانون و نظم، پیوستگی، سنت، احتیاط در نوآوری و اهمیت آداب و رسوم اجتماعی مورد تأکید هستند. اینان معتقدند امکان نابودی شر و بدی ها از روی زمین وجود ندارد، زیرا ذات بشر ناقص است.  اصول محافظه کاری بدین شرح است:
1) محافظه کاری در برابر تندروی (رادیکالیسم) گروه های سیاسی و انقلاب خواهان،
2) حفظ اصول لیبرالیسم،
3) احترام به مالکیت خصوصی افراد،
4) پذیرش درجاتی از نابرابری های اقتصادی و غیره میان افراد جامعه،
5) عدم دخالت فراگیر دولت در اقتصاد،
6) حفظ آزادی های فردی و سنت ها و رسوم اجتماعی و نهادهای سیاسی و تاریخی.
- ناسیونالیسم (ملی گرایی) :
دیدگاهی است که وطن پرستی و ویژگی های ملی چون نژاد، زبان، سنت ها و عادت ها، ارزش های اجتماعی و اخلاقی و به طور کلی فرهنگ یک کشور را به گونه مبالغه آمیزی برتر می شمارد و گاه ممکن است فرهنگ ملی خود را برترین فرهنگ نسبت به دیگر ملت ها بداند. وفاداری به خاک و تمامیت ارضی و فداکاری برای پاسداری از کشور از پایه های اساسی ملی گرایی بشمار می رود.
لیست احزاب و تشکل های قانونی کشور
تا مرداد 1379 تعداد 110 حزب و جمعیت سیاسی از کمیسیون ماده 10 احزاب وزارت کشور پروانه فعالیت دریافت کرده اند. نظرسنجی های عمومی نشان می دهد که مردم شناخت اندکی از این احزاب و مؤسسان و اهداف و عملکرد آنها دارند.
نام و تاریخ تشکل و اعضای هیئت مؤسس 94 حزب و تشکل سیاسی به ترتیب تاریخ اخذ مجوز از وزارت کشور بدین شرح است:
1- جمعیت زنان جمهوری اسلامی ایران در 68/4/12 ؛ زهرا مصطفوی، مرضیه حدیدچی (دباغ)، ربابه رفیعی طاری (فیاض بخش)، فاطمه ایران منش، صدیقه مقدسی، قدسیه فیروزان، سهیلا جلودارزاده و فاطمه طباطبایی.
2- مجمع روحانیون مبارز در 68/4/12 ؛ مهدی کروبی، سیدعلی اکبر محتشمی پور، سیدمحمدعلی ابطحی، سیدعبدالواحد موسوی لاری، مجید انصاری، اسدالله بیات، سیدمحمد خاتمی، رسول منتجب نیا، صادق خلخالی گیوی، سیدمحمود دعایی و محمدرضا توسلی.
3- جمعیت فداییان اسلام در 68/4/12 ؛ محمدمهدی عبدخدائی، محمدعلی لواسانی، سیدمحمد میرداماد اصفهانی، محمدرضا نیکنام امینی، سیدجواد واحدی، سیدحسن مرتضوی، اصغر عمری، علی بهارهمدانی و محمدمهدی فرجو.
4- کانون هنرمندان و نویسندگان مسلمان در 68/4/12 ؛ مرتضی حیدری، فرزین نگارستان، سیدمحمدباقر فدوی، ادهم ضرغام، بیت الله ستاریان، سیدامیر منصوری، ابوالقاسم کافی و علیرضا نوروزی طلب.
5- جامعه روحانیت مبارز تبریز در 68/5/28 ؛ سیدحسین موسوی تبریزی، محمد ایمانی جامچی، محمد کریمی، سیدرضی بلاغی، قدرت شجاعی، نجف آقازاده استرکان، اسحاق فروتن، محمد روحانی زاده و عزت لاهویت.
6- حزب هدایت اسلامی  در 68/11/1 ؛ علی اکبر خوشرو، سیدحسین ابطحی، ابراهیم حیدری، علیرضا الله دادی، داریوش زرگری، ابراهیم شمس و محمدرضا طالبیان (در سال 75 رسمی منحل شد).
7- کانون فارغ التحصیلان شبه قاره هند در 68/12/1 ؛ منوچهر متکی، سیدمهدی نبی زاده، عباسعلی تسلیمی، جواد سلیمی، مهدی محتشمی، سیداحمد میرجعفر تفتی، انوشه گیلانی نژاد، مسعود محمدزمانی و محمد اسدی طاری.
8- جمعیت مؤتلفه اسلامی در 69/9/21 ؛ حبیب الله عسگراولادی، سیداسدالله بادامچیان و سیداصغر رخ صفت.
 9- کانون اسلامی مهندسین در 69/9/21 ؛ غلامرضا عبداللهی، مجید حبیبیان، مختار متین رزم، علی اصغر خشه چی، مصطفی نوری لطیف، محمدحسن نجفی قدسی، محمدحسن تولایی و احمد روشنفکرراد.
10- کانون ولی عصر در 69/12/18 ؛ رمضان جنتی رضوی، حسن امیری قریه علی، محمد سهرابی، حسن رشیدی، محمدعلی خراسانی، علی اکبر امیری، محمدعلی حکیمی و غلامرضا خراسانی.
11- انجمن اسلامی معلمان ایران در 70/1/21 ؛ مرتضی کتیرائی، اصغر نوروزی موحدنیا، عباس دوزدوزانی و گوهرالشریعه دستغیب.
12- جامعه اسلامی مهندسین در 70/3/8 ؛ حسن غفوری فرد، محمدرضا باهنر، سیدمحسن بهفر، سیدمرتضی نبوی، سیدمجتبی شهره هاشمی و غلامحسین امیری.
13- انجمن مهندسان ایران در 70/7/10 ؛ رحمت اله خسروی، محمدرضا بهزادیان، علی محمداحمدی، سیدحسن الحسینی، کریم ملک آسا، احمد کبیری، محسن نریمان و محمد قمی.
14- سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در 70/7/10 ؛ محمد سلامتی، بهزاد نبوی و حسین صادقی.
15- انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه ها در 70/8/20 ؛ نجفقلی حبیبی، علیرضا صفاریان، محمد صارمی، داود سلیمانی، قربان بهزادیان نژاد و میرفضل الله موسوی.
16- جامعه زینب در 70/8/20 ؛ مریم زعفرانی بهروزی، منیره نوبخت، نفیسه فیاض بخش، پروین سلیحی، شمسی معتمدی، اعظم نوشه گل، ناهید اعظم، رام پناهی و معصومه رضایی نظری.
17- خانه کارگر در 70/10/15 ؛ علیرضا محجوب، حسین کمالی، علی ربیعی، رضا محمدولی، محمد دانشور، اسرافیل عبادتی و محمود اسدی.
18- مرکز اسلامی دانشگاهیان در 71/2/2 ؛ رضا دهقانی فرزام، مینو راست منش، محمدرضا شیرزاد، اصغر ذکائی، مجید قائمیان، بهمن نوری، ناصر درخشان و علی حسین پور.
19- انجمن اسلامی مهندسان زمین شناسی و معدن ایران در 71/3/6 ؛ حسین مظفری نژاد، محمدباقر فرهادیان، ابراهیم راستاد و محمدحسین اختیارآبادی.
20- جامعه اسلامی بختیاریها در 71/3/6 ؛ اسدالله کیان ارثی، امیدوار رضائی، قاسم سلیمانی، علی یوسف پور، قلی شیخی، علی قنبری، ذبیح کریمی و محمدرضا میرغایب.
21- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان اروپا، آمریکا و اقیانوسیه در 71/5/14 ؛ مهرداد فولادی نژاد، سیدحسین فصیحی لنگرودی، علی خوش باطن، ابراهیم نعمتی پور، علی اصغری، حمید مهدیقلی، حسین رقمی زاده و سیدامیرالدین صدرنژاد.
22- جامعه اسلامی فرهنگیان در 71/6/1 ؛ عزت الله دهقانی، منصوره فرهمندزاده، مریم زعفرانی بهروزی، منیره نوبخت، سیدابوالقاسم رئوفیان، علی فرهمندزاده، اسدالله بادامچیان و محمد الهیان.
23- جامعه زنان انقلاب اسلامی در 71/9/4 ؛ اعظم علائی طالقانی، بدرالملوک امام پور و پرویندخت یزدانیان.
24- انجمن اسلامی مهندسین خراسان در 71/9/4 ؛ علی اصغر اعظمی، حسن علیجانی مقدم، عباس امیری پور، احمد شخص سلیم، سیدمحسن بنی هاشم چهارم، احمدیار احمدی خراسانی، سیدهاشم بنی هاشمی و سیدخلیل مهدیزادگان.
25- انجمن اسلامی پزشکان در 71/11/1 ؛ علی اکبر ولایتی، عباس شیبانی، دکتر شهرزاد، وحید دستجردی و شهاب الدین صدر.
26- انجمن اسلامی جامعه پزشکی ایران در 72/1/21 ؛ محمد فرهادی، احمدعی نوربالاتفتی، حسن حسینی تودشکی، سیدمحمد صدر، محمدرضا راه چمنی، امیدوار رضائی میرقائد، سیدحسین فتاحی و محمدرضا واعظ مهدوی.
27- کانون اسلامی دانشگاهیان خراسان در 72/2/10 ؛ مهدی حسن زاده، محمدعلی گندمی، مهدی پارسا، محسن رزمی، سیدمجتبی سادات نعلچیان، محمدصادق جوادی حصار، ولی نیکنام شاهرک، نعمت الله رشیدنژاد، محمدتقی کره ای و محمدجواد واعظی پور.
28- انجمن اسلامی فرهنگیان خراسان در 72/7/10 ؛ احمد یاراحمدی، نصراله مجتهدپور، جواد آرین منش، سیدمحسن بنی هاشمی، سیدعلی فیاض بخش، غلامحسین افضلی، غلام نبی گلستانی، علی اصغر خلیل زاده و عزیزالله توکلی.
29- جامعه انجمن های اسلامی اصناف و بازار در 72/8/10 ؛ سعید امانی همدانی، حمید کریمی اصفهانی، ماشاءالله جواهریان، محمود فقیهی رضایی، مرتضی کاشانی زرین، مسعود زندیه، محمدحسینن عبدالخالقی و علی رحمانی.
30- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان آمریکا و کانادا در 72/9/3 ؛ رضا شیوا، فرخ پارس زاده، داود بهرامی سیاوشانی، حمید نصراللهی زاده، ناصر سلطانی و منصور خدادادی.
31- جامعه اسلامی دانشگاهیان ایران در 72/9/10 ؛ علی عباسپورتهرانی فرد، سیدمصطفی میرسلیم، عباس شیبانی، رضا مکنون و کریم زارع.
32- جامعه اسلامی کارمندان در 73/3/17 ؛ محمدصادق فیاض، نصراله میرزایی نصیر، حسن کاظم پوردهکردی، مصطفی بیگلر، احمدرضا بیات، سیدکمال سجادی، محمد بخارایی و رحیم علی زاده باروق.
33- اتحادیه اسلامی دانشجویان و فارغ التحصیلان دانشگاه ها و مؤسسات آموزش عالی در 73/9/20 ؛ حشمت الله طبرزدی، محمدحسن علیپور، رضا سرافراز، محمدحسین زارعی، محمد سلامتی و سیدجواد امامی.
34- جامعه اسلامی کارگران در 74/5/21 ؛ علیرضا صابرکوچکرانی، مصطفی بیگلر، عبدالله حمیدی، محمد اقبال، مسعود برهمن و مجید افشاری.
35- جامعه انجمن های اسلامی اصناف خراسان در 75/2/23 ؛ علی شمقدری، محمدعلی غفاریان، مسعود اخوی زاده، سیدعلی شوشتری، ناصر مقدم، محمدابراهیم واحدیان عظیمی و محمدحسین نیازمند.
36- جامعه اسلامی دندانپزشکان در 75/2/23 ؛ نصرالله عشقیار، عباس منزوی، محمدصادق احمدآخوندی، احمد حسین نکوفر و کاظم آشفته یزدی.
37- جامعه اسلامی دامپزشکان در 76/4/7 ؛ علی رضا صدیقی، محمدعلی اخوی زادگان، محمدکاظم کوهی و محمدعلی راد.
38- جمعیت اسلامی وکلای دادگستری در 76/4/14 ؛ نبی الله احمدلو، غلامرضا امینی، سعید خورشیدی و اباذر محبی.
39- انجمن روزنامه نگاران مسلمان در 76/5/12 ؛ حسین شریعتمداری، حسین انتظامی، سیدمحمد صفی زاده، سیدجلال فیاضی، عباس سلیمی نمین، سیدمرتضی نبوی، مهدی شجاعی، علیرضا مختارپور و مهدی نصیری.
40- جمعیت دفاع از ارزش های انقلاب اسلامی در 76/6/23 ؛ محمد محمدی نیک(ری شهری)، سیدعلی غیوری نجف آبادی، سیدعلی اکبر ابوترابی، علی رازینی، روح الله حسینیان، محمدصادق عرب نیا، احمد پورنجاتی، محمد شریعتمداری و محسن سلطانی شیرازی.
41- انجمن اسلامی کارگران خراسان در 76/11/12 ؛ احمد توکلی افشار، محمود محمدی ثانی، حسن صادقی فتح آباد، حسن سعیدی زاده، غلامحسین ترک زاده، غلامحسین حمیدی و محمد نجاتی.
42- کانون فارغ التحصیلان آذربایجان غربی در 76/12/20 ؛ علی کامیار، علیرضا سیاوش پور، قاسم مریدی، امیر اسلامی تبار و محسن باقرزاده.
43- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشکده فنی دانشگاه تهران در 76/12/23 ؛ علی اصغری، رضا فرجی دانا، سیدمهدی فخرائی، حبیب الله بی طرف و عبدالمجید شهیدی.
44- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری در 76/12/23 ؛ عبدالهاشم یعقوبی، محمدحسن پیرزاده، عباسعلی زارع، صف اله فغانپور عزیزی، محمدحسن میرزابیگی، منصور دست گشاده و علی اکبر ملاتباالهی.
45- جامعه اسلامی ناصحین قم در 77/1/25 ؛ حسین ایرانی، محمدعلی شرعی، اصغر عبداللهی، رضا آشتیانی عراقی، محمد خلج، علی اصغر میانجی و جعفر امامی.
46- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان دانشگاه تربیت معلم در 77/1/25 ؛ یوسف نیکی ملکی، یعقوب سیمین روی، عباس میرگلویی، کبری علی پور، مصطفی منصف و حسین صالحی.
47- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان فیلیپین در 77/3/12 ؛ محمدرضا نظام دوست، علی عابدزاده و حجت الله بختیاری.
48- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان ایتالیا در 77/3/12 ؛ سیدمحمدباقر حسینی، محمدحسن قدیری ابیانه، حجت بهرامی، قدرت الله کربلایی، حسن حاج نجاری و حسین مردی.
49- مجمع نمایندگان ادوار مختلف مجلس شورای اسلامی در 77/3/12 ؛ علی اصغر رحمانی خلیلی، محسن رهامی، عسگر فقیه علیه آباد، غلامرضا انصاری و ذبیح الله صفایی.
50- حزب همبستگی ایران اسلامی در 77/4/20 ؛ محمدرضا راه چمنی، سیدمحمود میرلوحی، غلامرضا انصاری، الیاس حضرتی، قدرت الله نظری نیا و علی اصغر عبداحمدی.
51- جمعیت فدائیان رهبر در 77/4/31 ؛ نعمت الله تقاء، عباس طوبایی، محمدحسین روزی طلب و محمدرضا مشفقیان.
52- جمعیت حقوقدانان ایرانی مدافع حقوق بشر در 77/6/9 ؛ غلامرضا امینی، قدرت الله نوروزی، فاطمه هیزمی آرانی، منصور علیزادی، نبی الله احمدلو، احمد عرب عامری، سعید خورشیدی، اباذر محبی و حمیدرضا دهقان بوده.
53- جمعیت اسلامی زنان در 77/7/27 ؛ مریم محسنی، بتول رنجبر کهن، فاطمه عزیزآبادی و زهرا عزیزآبادی فراهانی.
54- کانون نمایندگان ادوار مجلس شورای اسلامی در 77/8/18 ؛ علی مبینی دهکردی، علی نقی سیدخاموشی، مصطفی ناصری، محمدهاشم رهبری و عبدالله نوروزی.
55- جمعیت خدمتگزاران سازندگی خراسان در 77/8/18 ؛ احمدیار احمدی خراسانی، غفور حلمی طرفی، سیدجلال فیاضی، عبدالله کوپایی، سیدخلیل مهدیزادگان، محسن امیریان، محمدرضا محسنی، علیرضا صفری، غلامحسین حیدری، مصطفی یقینی، جواد آرین منش، عبدالمجید حلمی و علی اصغر اعظمی.
56- مجمع اسلامی کارمندان خط امام در 77/8/18 ؛ علی توحیدلو، سیدحسن کاظمی، محمدعلی صفری، رمضان میرزاپور شفیعی و معصومه محترمی.
57- جامعه اسلامی پزشکان در 77/8/20 ؛ خسرو رحمانی، سیداحمدعلی کاظمی، امیرمحمود تفضلی و رضا صادقی.
58- مجمع نیروهای خط امام در 77/8/20 ؛ سیدهادی خامنه ای، رحمت الله خسروی و احمد حکیمی پور.
59- جمعیت طرفداران نظم و قانون در 77/9/4 ؛ حسین طجرلو، علی بزم آزمون، یوسف شیخ نژاد و علی موشح.
60- کانون اسلامی استادان دانشگاه تهران در 77/9/5 ؛ بهزاد مشیری، کارن ابری نیا، مجتبی شریعتی نیاسر، محمدحسن پنجه شاهی، حسن فرهنگی، ناصر سلطانی، رضا شیوا و سیدمحمدحسین پیش بین.
61- جامعه اسلامی فارغ التحصیلان هنر در 77/9/5 ؛ عبدالهادی قزوینیان، محمدجواد رسائی و میرلطیف موسوی گرگری.
62- جامعه اسلامی ورزشکاران در 77/9/5 ؛ محمود مشحون، سیدمصطفی میرسلیم، محمدرضارحیمی، حسن غفوری فرد، عبدی علیجانی، محمد انصاری، سیدامیراحمد مظفری و احمد ناطق نوری.
63- مجمع اسلامی بانوان در 77/9/30 ؛ فاطمه کروبی، سیهلا جلودارزاده و سوسن سیف.
64- جمعیت پیروان ولایت فقیه دشتستان در 77/9/30 ؛ علی بهبهانی، سیداسماعیل حسینی نژاد، محمد عابدی، مسعود آتشی و اکبر مهاجری.
65- انجمن اسلامی کارکنان بیمه البرز در 77/10/5 ؛ داود علی شیرازی، هدایت صادقی عرصه گاه، مریم کریمی، علیرضا مقرب و قربانعلی فتحی گراشینی.
66- حزب تمدن اسلامی در 77/10/14 ؛ محمد هنردوست، مجتبی هراتی نیک، علیرضا منظری، مرتضی محمودی، میرمهدی نجفی، حمیدرضا علم الهدی و محمدعلی آقایی.
67- مجمع پویندگان اندیشه های اسلامی در 77/10/20 ؛ محمد اشرفی مهابادی، محمدعلی خلاقپور، علی داستانی، علی تیرداد، مسعود شفیع زاده، عیوض تیزجنگ و منوچهر عبادی.
68- انجمن اسلامی فر هنگیان استان قم در 77/10/20 ؛ سیدیوسف پوریزدان پرست، تقی ناظری، عباس محمدی، غلامرضا رضائیان و سیدعلی اصغر برقعی.
69- انجمن روزنامه نگاران زن ایران در 77/10/20 ؛ جمیله کدیور، اشرف گرامی زادگان، حمیرا حسینی یگانه، ژاله فرامرزیان بروجنی و پروانه محی.
70- کانون اسلامی مدرسان مراکز تربیت معلم در 77/10/25 ؛ ایوب وحدت نیا، محمدرضا هزاوه، حبیب الله جدیدی، طاهره شالچیان، محمد وکیلی محلاتی، روح انگیز رباطی و طیبه یزدانی.
71- مجمع دانشجویان و فارغ التحصیلان گیلانی در 77/10/30 ؛ بهزاد روحی، سیدصابر میرعطایی، سیروس بهرام زاده، علی فردوسی و شاهرخ رمضان نژاد.
72- جامعه دانشجویان و فارغ التحصیلان کرمانشاهی در 77/10/30 ؛ حمیدرضا حمدی شهره، مرضیه ماهیدشتی، نوشین محمدی، حمید فدایی، قدرت الله نجفی و مهدی رنجبر.
73- حزب اسلامی کار در 77/11/5 ؛ علیرضا محجوب، سهیلا جلودارزاده و عبدالرحمن تاج الدین.
74- مجمع اسلامی فارغ التحصیلان دانشگاه ابوریحان بیرونی در 77/11/5 ؛ محمد جاریانی، سیدعبدالحسین واحدی، محمدتقی شیرکوند، محمدرضا شریف، سیداحمد موسوی، سیدمرتضی صحری و اکبر حکاکان.
75- کانون تربیت اسلامی در 77/11/5 ؛ حسین احمدی، علیرضا براتیان، یوسف سلطانی و محمود فرشیدی.
76- جمعیت زنان انقلاب اسلامی در 77/11/5 ؛ زهرا مظلومی فرد، صدیقه بیگم حجازی قانکی، صدیقه تاجی فرد، نیره قوی، کبری خزعلی و حکیمه جعفری نسب کرمانی.
77- تشکل اسلامی فارغ التحصیلان لرستانی در 77/11/10 ؛ ابراهیم بارانی بیرانوند، علی میخک بیرانوند، محمد شرفی، بهادر ولی زاده، علی یار رشیدپور و فرود هاشمی.
78- مجمع دانشجویان و فارغ التحصیلان یزدی در 77/11/30 ؛ علی افخمی فتح آباد، محمدعلی سلمانی نژاد و محمدحسین شریفی نسب.
79- جمعیت جوانان انقلاب اسلامی در 77/11/30 ؛ اصغر ابوالقاسم پورکیا و علی اصغر میرزایی.
80- جمعیت مستقل ایران اسلامی در 77/12/1 ؛ قدرت علی حشمتیان، جواد باقرزاده، احمدعلی امجدیان، عبدالله فلاحی و فرشته حشمتیان.
81- حزب فرزندان ایران در 77/12/1 ؛ جمشید ایرانی، محمدرضا ابوالحسنی، محمدطاهر آهنگری اسبویی، آراسب احمدیان، بهروز صبوری سبحانی و علی جوادی.
82- حزب جبهه مشارکت ایران اسلامی در 77/12/1 ؛ محمدرضا خاتمی، حسین کاشفی و حسین نصیری.
83- کانون اسلامی قضات در 77/12/1 ؛ محمدحسن میرزابیگی، جمال قضاوتی و محمد محمدی.
84- جمعیت انصار المهدی(عج) در 77/12/11 ؛ عذرا انصاری، سیدمصطفی حسینی و عبدالرحمن انصاری.
85- مجمع دانشگاهیان استان گلستان در 77/12/15 ؛ حمید حق شناس یحیی نژاد، احسان مکتبی و مسعود رهنمایی.
86- کانون زندانیان سیاسی مسلمان دوران قبل از پیروزی انقلاب در 77/12/18 ؛ سیدکاظم اکرمی، مصطفی برزگر، احمدعلی برهانی، احمد حاتمی یزد، جلال صمصامی فرد، حسین طوسی، محمدرضاعلی حسینی عباسی، جواد منصوری و الله کرم میرزایی.
87- انجمن مدیران و متخصصین صنعتی و اقتصادی ایران در 78/2/15 ؛ محسن صفایی فراهانی، مرتضی الویری، مرتضی حاجی، نورالله عابدی و سیدرضا نوروززاده.
88- کانون همبستگی فرهنگیان ایران در 78/2/15 ؛ علی فایضی، محسن آشتیانی عراقی، محمود کاظمی بیدهندی و عباس اسلامی مفیدآباد.
89- حزب سعادت ایران در 78/2/30 ؛ غلامرضا صدیقی اورعی،حسن جمشیدی، محمدجواد فضائلی اخلاقی، ناصر محمدی، سیدرضا واسعی، حسین رثایی و حمیدرضا قندهاریون
90- کانون فرهنگی میثاق شهدا در 78/3/5 ؛ بی بی قدسیه علوی، زهره عرفانیان صغیرپرورجوان و نیره پورجواد.
91- جمعیت ایثارگران انقلاب اسلامی در 78/5/5 ؛ داود دانش جعفری، حسین فدایی، علی یوسف پور، عبدالحسین روح الامینی، علی دارابی، اصغر صبوری، مجتبی شاکری و احمدعلی مقیمی.
92- حزب اسلامی رفاه کارگران در 78/5/20 ؛ حسین سرافراز، عباس الهیار و حسین فرجی گلهین.
93- حزب کارگزاران سازندگی ایران در 78/5/25 ؛ محمد هاشمی بهرمانی، عطاالله مهاجرانی، غلامحسین کرباسچی، محسن نوربخش، محمدعلی نجفی، فائزه هاشمی بهرمانی، حسین مرعشی و رضا امراللهی.
94- انجمن اسلامی فارغ التحصیلان در 78/5/25 ؛ وحید احمدی، محمود نیلی احمدآبادی، عادل ترکمان رحمانی، رحمت الله قاجار، محمدعلی دوستاری، سیدحسام الدین ذگودی و ضیاءالدین شعاعی.

سرویس سیاسی : تنها 12 روز دیگر یکی از مهم ترین انتخابات های تاریخ جمهوری اسلامی ایران برگزار می شود و نمایندگان مردم در نهمین دور انتخابات مجلس شورای اسلامی راهی میدان بهارستان می شوند . در روزهای اخیر هیجان و شور انتخاباتی در فضای کشور به اوج خود رسیده است و هر یک از کاندیداها و طرفداران آنها تلاش می کنند با معرفی خود زمینه را برای ورود به خانه ملت فراهم سازند و در این میان گروه ها و احزاب سیاسی نیز هر یک با ارائه لیستی از کاندیداهای مورد نظر خود تلاش دارند ضمن معرفی افراد خود به مردم سهم بیشتری در صندلی های سبز هرم بهارستان داشته باشند .

در این میان برخی لیست ها و نام ها از مدت ها پیش حضور رسمی خود را در عرصه سیاسی انتخابات مجلس نهم اعلام کرده بودند و برخی لیست ها و گروه ها نیز در روزهای اخیر با اعلام موجودیت خود بخت خود را برای رای مردم به آزمون می گذارند . البته در این میان شاید مهم ترین لیست ها مربوط به پایتخت نشینان باشد چرا که به طور کلی در شهر تهران مردم به دلیل تعدد کاندیداها بیشتر به لیست گروه های معتمد خود برای رای دادن نظر دارند .بولتن نیوز در این میان با نگاهی کلی به لیست های ارائه شده توسط طیف های مختلف سیاسی نگاهی به اسامی اعلام شده توسط این گروه ها دارد و در روزهای آتی به بررسی تفصیلی اسامی لیست ها می پردازد.

1)     جبهه متحد اصولگرایان

جبهه متحد اصولگرایان که یکی از اصلی ترین لیست های انتخاباتی را در آستانه انتخابات اخیر ارائه داده است و به نظر می رسد کاندیداهایش در تهران و سراسر کشور بخت اول ورود به مجلس شورای اسلامی باشند مدت ها قبل با حضور چهره های شناخته شده و مطرح اصولگرایی و به محوریت حضرات آیات مهدوی کنی و یزدی تشکیل شد و با نظارت و اجرای افرادی چون سيد هاشم حسيني بوشهري، عباس كعبي، سيد رضا تقوي، محمد حسن ابوترابی فرد،  علي اكبر ولايتي، غلامعلي حداد عادل، حبيب الله عسگراولادي، حسين فدايي، عليرضا زاكاني، محمدرضا باهنر، سيدمهدي خاموشي وكاظم جلالي لیست خود را نهایی کرد . مردم تهران در صورت انتخاب این لیست برای رای دادن باید افراد زیر را مد نظر داشته باشند :

غلامعلی حداد عادل

حجت‌اسلام محمد حسن ابوترابی‌فرد

حجت‌الاسلام مصباحی مقدم

حجت الاسلام محسن کازرونی

مهرداد بذرپاش

حسین فدایی

علیرضا زاکانی

احمد توکلی

الیاس نادران

مجتبی رحمان‌دوست

محمدرضا باهنر

علیرضا مرندی

حسین مظفر

محمد اسماعیل کوثری

محمدنبی حبیبی

پرویز سروری

اسدالله بادامچیان

الهام امین‌زاده

زهره الهیان

محمد نبی رودکی

علی اصغر خانی

زهره طبیب‌زاده

مسعود میرکاظمی

لاله افتخاری

محمود فرشیدی

فاطمه رهبر

حسین نجابت

ابراهیم انصاریان

حمید فرمانی

2) جبهه پایداری

جبهه پایداری انقلاب اسلامی یکی از گروه های اصولگراست که برخی از اطرافیان آیت الله مصباح یزدی و تعدادی از دولتمردان سابق در مرداد ماه سالجاری آن را تشکیل دادند و پس از آن که نتوانستند مواضع سهم خواهانه خود را به جبهه متحد تحمیل کنند به ارائه لیست جدا پرداختند . این گروه که در میان سیاستمداران به اتخاذ رویکرد رادیکالی معروف هستند در حالی لیست خود را اعلام کرده اند که بسیاری از این افراد برای مردم تهران نا آشنا هستند . تهرانی ها برای انتخاب نمایندگان شهرشان از این لیست با این اسامی روبرو هستند :

حجت‌الاسلام و المسلمین آقاتهرانی

حجت‌الاسلام و المسلمین حسینیان

حجت‌الاسلام و المسلمین سید محمود نبویان

حجت‌الاسلام و المسلمین سقای بی‌ریا

علی اصغر  زارعی

غلامعلی‌ حدادعادل

مسعود میرکاظمی

دکتر سلیمانی

کوثری

کوچک‌زاده

حجت‌الاسلام و المسلمین رسایی

حجت‌الاسلام و المسلمین روانبخش

فاطمه آلیا

طبیب‌زاده

لاجوردی

نامجو

حمیدزاده

بیژن نوباوه

سیدمهدی هاشمی

علی خطیبی شریفی

کفایتی

علیرضا مرندی

خلیلیان

آقاپور

حسین طلا

دکتر جوانمردی

بهبهانی

  استاد آقا

محمدجواد محمدی

صفارزاده

3)     ائتلاف بزرگ اصولگرایان

ائتلاف بزرگ اصولگرایان یکی از ائتلاف هایی است که در روزهای اخیر و با حضور برخی نمایندگان مجلس شورای اسلامی همچون حسن غفوری فرد و برخی چهره های شناخته شده سیاسی همچون دکتر طاهره نظری اعلام موجودیت کرده است . برخی ایجاد این گروه را به دلیل قرار نگرفتن برخی افراد حاضر در آن در لیست جبهه متحد اصولگرایان می دانند اما هرچه که باشد هم پوشانی مناسب این لیست با لیست جبهه متحد و حضور چهره های قابل اعتنا در آن است .

حسن غفوري فرد

حجت الاسلام نواب

علي عباسپور تهراني فرد

حميدرضا كاتوزيان

علي مطهري

حجت الاسلام ابراهيمی

حجت الاسلام مصباحي مقدم

حجت الاسلام كازرونی

حجت الاسلام علي عسگري

حجت الاسلام تسخيري

دکتر طاهره نظري

فهيمه خان محمد زاده

سيد كمال سجادي

احمد نيكفر

حسن لاسجردي

حجت الاسلام علينقي خاموشي

حسين شيخ الاسلام

مصطفي رضا حسيني

عليرضا دهقان

حسن زماني

حميد فرماني

4)     جبهه ایستادگی

جبهه ایستادگی ایران اسلامی را گروهی از نزدیکان محسن رضایی از تجمیع احزاب نزدیک به دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام تشکیل دادند و در مواضع خود اعلام کردند در تعدادی از شهر های کشور لیست نهایی خواهند داد . محسن رضایی درباره چرایی تشکیل این جبهه چنین اظهار داشته است که : انگیزه تشکیل جبهه ایستادگی از زمان ملاقات 25 بهمن سال گذشته بنده با رهبر معظم انقلاب آغاز شد که ایشان بر شفاف کردن در مرزبندی‌ها با دشمنان انقلاب و وابستگان آنها تأکید داشتند و نیز با توجه به اینکه موضع‌گیری بنده را نیز در پس از انتخابات 88 مورد تأیید قرار داده بودند پس از این انگیزه‌ای شد که دوستان خود را به تشکیل جبهه ایستادگی تشویق کردم. لیست نهایی این جبهه در تهران چنین است :

حجه الاسلام والمسلمین سید محمود علوی

امیدوار رضایی

حجه الاسلام والمسلمین سید محمد حسن ابوترابی فرد

 حجه الاسلام والمسلمین محسن کازرونی

 علی مطهری

 حسین مظفر

محمدرضا باهنر

علی عباسپور تهرانی فرد

 حمیدرضا کاتوزیان

حسین فدایی آشیانی

پرویز سروری

 محمد سلیمانی

حجت‌الاسلام والمسلمین غلامرضا مصباحی مقدم

 بهنام ملکی

وهاب عزیزی

حبیب الله حبیبی

طاهره صاحب الزمانی

 ایراندخت فیاض

لاله افتخاری

 فرشته محمد علی

5)     جبهه حامیان ولایت

جبهه حامیان ولایت که شاید بتوان آن را جبهه دلاور صیامی بازرس ویژه شهردار تهران نیز نامید نیز در شهر تهران لیست جداگانه ای را ارائه داده است . البته  با توجه به اعلام قبلی دبیر کل این تشکل مبنی بر حمایت کامل از تصمیمات جبهه متحد اصولگرایان لیست این جبهه بسیار شبیه لیست جبهه متحد اصولگرایان است اما با این حال معلوم نیست چرا صیامی تصمیم گرفته است لیست جداگانه ای ارائه کند؟ لیست 26 نفره جبهه حامیان ولایت در شهر تهران به شرح زیر است :

علی مطهری

‏حجت الاسلام سید محمود علوی

‏حجت الاسلام سید محمد حسن ابوترابی فرد‏

‏ فهیمه خان محمد زاده

‏ قاسم ممی پور‏

‏علی اصغر خانی

‏ حسین شیخ الاسلام

‏ حسین مظفر

‏ محمد رضا باهنر‏

‏حمید فرمانی

‏حمد الله قهرمانی فر‏

‏محمد نبی رودکی

‏پرویز سروری

 
‏حمیدرضا کاتوزیان

‏ابراهیم انصاریان

‏بهنام ملکی

‏حسن زمانی

‏مهسا سادات شریفی

‏ احمد نیکفر

‏علی عباسپور تهرانی فرد‏

‏سید حسین هاشمی

‏اسماعیل کوثری

 
‏مرتضی غرقی

‏ سید حیدر سجادی

‏ سید ابوالحسن مخزن موسوی

‏رضا حسینی

6)     جبهه مردمی اصلاحات

اصلاح طلبان که در ماه های قبل مواضع مختلفی را در قبال انتخابات اتخاذ می کردند و منتظر مواضع سران خود بودند اما در حالی که مواضع متناقض سران اصلاحات به خوبی روشن نبود طیفی از اصلاح طلبان میانه رو تر تصمیم به ارائه لیست گرفتند که در این میان حجت الاسلام زارع فومنی دبیر سابق ستاد اصلاح طلبان جوان با تشکیل جبهه مردمی اصلاحات وعده ارائه لیست در شهر تهران و برخی شهرهای کشور را داد . فومنی با رایزنی با برخی اصلاح طلبان ثبت نام کرده در نهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی لیست 16 نفره ای را برای شهر تهران به معرض آزمون مردم گذاشته است :

الهه راستگو

علیرضا محبوب

علی مطهری

دکتر امیدوار رضایی

سید حسین هاشمی

سید مرتضی موسوی

محمدعلی رجایی نیا

وهاب عزیزی

محمدرضا طاهری

سالار حسن زاده

ابوالفضل غراخانی

حسن خزائی

سید کریم السادات مظلوم

مهدی سورانی

عباس بقائی

نصرالهه بشار

7)     جبهه بصیرت و بیداری اسلامی

سید شهاب الدین صدر پس از اینکه در لیست جبهه متحد اصولگرایان قرار نگرفت و با توجه به اینکه در انتخابات دوره هشتم مجلس شورای اسلامی خود مدیریت گروه 5+6 را بر عهده گرفته بود با اعلام موجودیت جبهه بصیرت و بیداری اسلامی به دبیرکلی خودش به ارائه یک لیست انتخاباتی پرداخت اما به نظر می رسد این لیست بیشتر می تواند لیست مشترک سه جبهه متحد، پایداری و ایستادگی نام بگیرد . اگر صدر تائید صلاحیت شود و جبهه اش را مدیریت کند این لیست نهایی وی در شهر تهران خواهد بود :

سید شهاب الدین صدر
مرتضی آقا تهرانی
سید مهدی هاشمی

حسن غفوری فرد

سید محمود علوی

طیبه صفایی
روح الله حسینیان

علی اصغر زارعی

صفار زاده
سید علی ریاض
سید محمود نبویان

قاسم روانبخش

 حمید رسایی

فاطمه آلیا

مهدی کوچک زاده

امیدوار رضایی

محمد سلیمانی

ناصر سقایی بی ریا

سید کمال سجادی
مهرداد بذرپاش

 بیژن نوباوه وطن

  محمد رضا مرندی

  زهره سادات لاجوردی

سعید قاسمی
 محمدهادی زاهدی وفا
حسن حمید زاده
 مسعود میرکاظمی

محمد کوثری

حمید فرمانی

  سید محمد طباطبایی

8)     جبهه صدای ملت (منتقدین دولت)

علی مطهری نماینده جنجالی مجلس هشتم که مواضع مختلفش در طول 4سال همواره مورد توجه رسانه های مختلف بوده است پس از رد صلاحیتش به همراه حمیدرضا کاتوزیان و علی عباسپور تهرانی فرد در مرحله اول هیئت های اجرایی و بعد از اینکه مطمئن شد در لیست جبهه متحد اصولگرایان جایی ندارد استارت تشکیل جبهه ای را به نام منتقدین دولت زد که خیلی زود نام صدای ملت را برای آن برگزید . مطهری که خود در مجلس هشتم با حمایت از محمود احمدی نژاد ردای نمایندگی مردم تهران را به تن کرده بود این بار با انتقاد از سیاست های وی امیدوار به ماندن در میدان بهارستان است . فعلا 9 نفر زیر حاضر به همراهی در لیست جبهه منتقدین دولت شده اند :

علی مطهری

امیدوار رضایی

 حمیدرضا کاتوزیان

 علیرضا محجوب

 علی عباسپور تهرانی

مصطفی رضا حسینی

حجت الاسلام علی عسگری

حسن غفوری فرد

حسن زمانی

9)     جبهه مردم سالاری

در هیاهوی تشکیل جبهه های مختلف برای ارائه لیست های انتخاباتی و در حضور کم رنگ سران اصلاح طلبی مصطفی کواکبیان نیز بدش نیامد لیستی از سوی حزبش را با نام جبهه مردم سالاری به رای مردم بسپارد . جبهه مردمسالاری به عنوان مطرح ترین گروه اصلاح طلب در رقابتهای انتخابات مجلس نهم وارد شده است به همین دلیل این جبهه با رایزنی با نامزد های مختلف توانست جایگاه خوبی در میان اصلاح طلبان پیدا کند اما دبیر کل حزب مردم سالاری ترجیح داد برای شهر تهران 15 نفر را معرفی کند :

سید حسین هاشمی

علیرضا محجوب

علی مطهری

سهیلا جلودارزاده

الهه راستگو

حجت الاسلام علی عسگری

حمیدرضا کاتوزیان

حجت الاسلام محمدرضا جعفری

محمد علی رجایی نیا

سید مرتضی موسوی

سید علی محمد خادمی

مصطفی مصطفایی

یونس قربانی

علیرضا نژاد صاحبی

سالار حسن زاده

10)     جبهه دانشگاهیان انقلاب اسلامی

سید محمد حسینی وزیر نام آشنای فرهنگ و ارشاد اسلامی که دبیرکلی جبهه دانشگاهیان انقلاب اسلامی را بر عهده دارد هم در آستانه انتخابات با برگزاری چند جلسه در دانشگاه های سراسر کشور ضمن معرفی تشکل خود وعده یک لیست دانشگاهی در شهر تهران را داده است که 30 نفر آن به شرح زیر است :

غلامعلي حداد عادل

محمدرضا مرندي

حجت الاسلام مرتضي آقا تهراني

حجت الاسلام محمد حسن ابوترابي فرد

ايراندخت فياض

فرهاد جوانمردي
 

شهاب الدين صدر

مسعود مير کاظمي

علي اصغر زارعي

حجت الاسلام محمدرضا باقر زاده
 

محمد کوثري

محمد سليماني
 

حجت الاسلام حسينيان
 

طيبه صفايي
 

لاله افتخاري

الهام امين زاده

محمد هادي زاهدي وفا
 

حجت الاسلام نبويان

مهرداد بذرپاش
 

طالب زاده

سيد علي رياض

سيدکمال الدين سجادي

حسين نجابت

مجتبي ميردامادی

محمد نبي حبيبی

سيد مهدي هاشمي
 

احمد زماني گندماني
 

پرويز سروري

فاطمه رهبر

حسين طلا

برخی دیگر از ائتلاف ها و گروه های سیاسی کمتر شناخته شده هم اعلام اسامی خود را به پایان بررسی صلاحیت ها ارجاع داده اند اما در مجموع می توان حدس زد غیر از اسامی اصلی که در لیست های بالا به آن اشاره شده ترکیب لیست های دیگر هم دستخوش تغییرات زیادی نشود و فقط نفراتی اضافه و یا کم شوند . اما آنچه که بسیار اهمیت دارد این است که علاوه بر لیست های معمول تعداد زیادی از رقبای قدرتمند و شناخته شده هستند که به طور مستقل وارد عرصه انتخابات مجلس می شوند و به طور طبیعی رقیبی قدرتمند برای لیست های سیاسی محسوب می شوند و ممکن است رای مناسبی از مردم را هم به خود اختصاص دهند

 آشنایی با تاریخ ایران

هنگامی که سخن از تاریخ ایران می‌رود، باید به این نکته توجه داشت که آیا منظور تاریخ اقوام و مردمانی است که از آغاز تاریخ تا کنون در مرزهای سیاسی ایران امروزی زیسته‌اند یا تاریخ اقوام و مردمانی است که خود را به نحوی از انحاء ایرانی می‌خوانده‌اند و در جغرافیایی که دربرگیرندهٔ ایران امروز و سرزمین‌هایی که از دیدگاه تاریخی بخشی از ایران بزرگ (ایرانشهر) بوده‌است زیسته‌اند. گاه تاریخ ایران را از ورود آریایی‌ ها که نام ایران نیز از ایشان گرفته شده‌است، به فلات ایران آغاز می‌کنند. ولی این به این معنی نیست که فلات ایران تا پیش از ورود آریایی ها خالی از سکنه یا تمدن بوده‌است. پیش از ورود آریاییان به فلات ایران تمدنهای بسیار کهنی در این محل شکفته و پژمرده شده بودند و تعدادی نیز هنوز شکوفا بودند.

تاریخ ایران را اصولا به دو بخش کلی تاریخ ایران قبل از اسلام و تاریخ ایران بعد از اسلام تقسیم می کنند که اینها خود نیز به بخش های کوچکتری تقسیم می شوند.

تاریخ ایران قبل از اسلام:
 خود به سه بخش تقسیم می شود:
-ایران قبل از آریایی ها
-مهاجرت آریایی ها به ایران
-ایران باستان

تاریخ ایران قبل از آریایی ها
پيش از آريائى‌ها اقوام گوناگونى در قسمت‌هاى مختلف فلات ايران مى‌زيسته‌ اند.در تاریخ ایران قبل از آریایی ها تمدن‌های شهر سوخته (در سیستان)، تمدن ایلام (در شمال خوزستان)، تمدن جیرفت (در کرمان)، تمدن ساکنان تپه سیلک (در کاشان)، تمدن اورارتو (در آذربایجان)، تپه گیان (در نهاوند) و تمدن کاسی‌ها (در کرمانشاه و لرستان) و تپورها در تبرستان (مازندران) در سرزمین ایران بودند.

بزرگ‌ترين تمدن تاریخ ایران دولت عيلام بوده است که سرزمين آنها در جنوب غربى ايران و کمابيش مطابق با خوزستان بوده است. پايتخت عيلام شهر شوش بوده که آثار مربوط به آنها در اين شهر پيدا شده است. ظاهراً بخش‌هاى مختلف در عيلام حکومت‌هاى جداگانه و هر يک پادشاهان مربوط به خود را داشته‌اند.

اين چهار منطقه اَوان، اَنشان، سيمش و شوش بوده‌اند. دولت عيلام غالباً با دولت‌هاى بيشتر تکامل يافتهٔ بين‌النهرين يعنى سومرى‌ها، اکدى‌ها، بابلى‌ها و آشورى‌ها در جنگ بوده است. اين دولت در دوره‌اى از تاریخ ایران از بزرگ‌ترين نيروهاى اين منطقه شد. از زمان پيدايش امپراتوران ايران (۵۵۰‌ق‌م) عيلام از ولايات خراجگزار ايران شد. شهر شوش در اين زمان نيز شهر ثروتمند و با شکوهى بود. زبان عيلامى يکى از سه زبانى بوده است که متون سلطنتى ايران به آن زبان‌ها نگاشته مى‌شده است.

مهاجرت‌ آريایى‌ها به ايران
آريایی ها شعبهٔ وسيعى از نژاد سفيد هستند که سرزمين اوليهٔ آنها احتمالاً از شمال درياى سياه و خزر تا حوالى رودهاى سيحون و جيحون بوده است. آنها بعدها بخشى به اروپا و دسته‌هائى به سمت ايران و هند حرکت کرده‌اند. در نتيجه به اقوام آسيائى و زبان آنها، هند و اروپائى گفته مى‌شود. آريائى‌ به معنى شريف است. آريائى‌های هند و ايران مدت‌ها با هم مى‌زيسته‌اند و پس از مدت‌ها از هم جدا شدند و تا قبل از جدا شدن، افسانه‌ها و سازمان اجتماعى و زبان مشترکى داشتند.

در کتاب های تاریخ ایران زمان آمدن آريایى‌ ها به ايران را برخى ۲۰۰۰ سال ق‌م و بعضى قرن ۱۴ ق‌م تا قرن ۶ ق‌م نوشته اند. آريایى‌ ها هنگامی که به فلات ايران رسيدند، در ابتدا مردمان بومى را قلع و قمع کردند ولى سپس آنها را به‌کار گرفتند. آريائى‌ها پس از ورود به ايران به طوايف مختلف تقسيم شدند که مهم‌ترين آنها مادها و پارت‌ها و پارس‌ها هستند. نام ايران از اسم آريایى‌ ها گرفته شده و به‌ معنى سرزمين آريایى است.

تاریخ ایران باستان

تاریخ ایران باستان را دوران تشکیل دولت ماد تا پایان حکومت ساسانیان و حمله اعراب به ایران دانسته اند.

مادها حدود ۷۰۸تا ۵۵۰ق‌م
مادها قومی ایرانی بودند از تبار آریایی که در بخش غربی فلات ایران ساکن شدند. سرزمین مادها دربرگیرنده بخش غربی فلات ایران بود. سرزمین آذربایجان در شمال غربی فلات ایران را با نام ماد کوچک و بقیهٔ ناحیه زاگرس را با نام ماد بزرگ می‌شناختند. پایتخت ماد هگمتانه است آنها توانستند در اوایل قرن هفتم قبل از میلاد اولین دولت تاریخ ایران را تأسیس کنند. دولت ماد در ۵۵۰ پیش از میلاد به دست کوروش منقرض شد و سلطنت ایران به پارسی‌ها منتقل گشت.

هخامنشيان - ۵۵۰ تا ۳۳۰ ق‌م
هخامنش جدّ اين خاندان، قبيله‌هاى پارس را تحت فرمان خود درآورد. پس از او چيش‌پش، پسرش در ناحيهٔ انشان (شرق شوشتر) به شاهى رسيد. بعدها آنها پاسارگاد را مرکز خود قرار دادند. تا زمان کوروش سوّم (بزرگ)، شش پادشاه از اين خاندان حکومت کردند.

تاریخ ایران و دوره های تاریخی آن

سلوکيان
پس از مرگ اسکندر (۳۲۳ ق. م) فتوحاتش بین سردارانش تقسیم شد و بیشتر متصرفات آسیایی او که ایران هسته آن بود به سلوکوس اول رسید. به این ترتیب ایران تحت حکومت سلوکیان (۳۳۰ - ۲۵۰ ق.م.) در آمد.  آنها مدت هشتاد سال بربخش بزرگى از غرب ايران سلطنت کردند ولى در قلمرو آنها تقريباً هيچگاه آرامش وجود نداشت. پس از مدتی پارت‌ها نفوذ خود را گسترش دادند و سرانجام توانستند سلوکیان را نابود کنند و چون اولین پادشاه اشکانیان اشک نام داشت نام این سلسله را اشکانیان گذاشتند.

اشکانيان - ۲۵۰ قبل از ‌ميلاد تا حدود ۲۲۶ ميلادى
اشکانيان تمدن يونانى را که در دورهٔ سلوکيان در ايران به‌وجود آمده بود، ارج مى‌گذاشتند. برخى از پادشاهان اشکانى به خوبى با ادبيات يونانى آشنائى داشتند و برخى نمايش‌هاى يونانى در دربار پادشاهان اشکانى اجراء مى‌شد. در آن دوره مجلسى موسوم به مهستان بود که خود مرکب از دو مجلس بود يکى مجلس اشراف و ديگرى مجلس ”دانايان و مغان“ که جنبهٔ مشورتى داشت و نفوذ چندانى در امور نداشت.

در اين دوره از تاریخ ایران دامپروى و کشاورزى و تجارت رونق بسيار داشت و برده‌دارى رشد مى‌کرد. دين آنها دين زرتشت و نيز پرستش اجداد آنها بود. ساير اديان نيز آزادى داشتند. اشک ۲۲ (بلاش اوّل) کسى بود که به‌ جمع‌آورى اوستا پرداخت. زبان آنها پارسى ميانه بود که به‌علت تماس زياد با رومى‌ها، زبان و تمدن رومى نيز در دربار آنها نفوذ داشته است. خط آنها آرامى سريانى بوده و روى برخى سکّه‌ها عبارات يونانى حکّ شده است. از آثار اين دوره از تاریخ ایران معبد آناهيتا در کنگاور، خرابهٔ معبد کنگاور، نقوش برجسته از دورهٔ مهرداد و گودرز در بيستون است.

ساسانیان
ساسانیان خاندان شاهنشاهی ایرانی در طول تاریخ ایران هستند که در سالهای ۲۲۴ تا ۶۵۱ میلادی حکومت می کردند. شاهنشاهان ساسانی که اصلیتشان از استان پارس بود بر بخش بزرگی از غرب قارهٔ آسیا چیرگی یافتند. پایتخت ساسانیان شهر تیسفون در نزدیکی بغداد در عراق امروزی بود.

سلسله اشکانی به دست اردشیر اول ساسانی منقرض گردید. وی سلسله ساسانیان را بنا نهاد که تا ۶۵۲ میلادی در ایران ادامه یافت. دولت ساسانی حکومتی ملی و متکی به دین و تمدن ایرانی بود و قدرت بسیار زیادی کسب کرد. در این دوره نیز جنگ‌های ایران و روم ادامه یافت.

تاریخ ایران بعد از اسلام
پس از استقرار دین اسلام در سرزمین ایران که در نتیجه پیروزی اعراب مسلمان بر ساسانیان و فتح ایران توسط آنها روی داد، تحولات بسیاری در عرصه‌های اجتماعی، مذهبی و سیاسی در تاریخ ایران به وجود آمد.

استيلاء مسلمانان بر ايران به سادگى نبود. شهرها زودتر پذيراى سلطهٔ مسلمانان شدند ولى دهات به سادگى به حکومت ايشان تن ندادند. نقاط شرقى ايران و نيز طبرستان و گيلان ديرتر از نواحى غربى به تصرف مسلمانان درآمدند. آنان مجبور مى‌شدند که يک محل را بارها فتح کنند.

ایرانیان که از تبعیض طبقاتی موجود در کشورشان ناراضی بودند اسلام را پذیرفتند و در اشاعه آن کوشیدند ولی با این حال هرگز در طول تاریخ ایران مخالفت خویش را با سلطه امویان و عباسیان بر خاک ایران پنهان نکردند و جنبش‌های استقلال‌ طلبانه‌ای را به پا ساختند که تشکیل حکومت‌هایی چون طاهریان (۸۸۱-۸۲۶ م) و صفاریان (۹۰۳-۸۶۶ م) را می‌توان از نتایج آنها برشمرد.

طاهریان برای اولین بار پس از ظهور اسلام در طول تاریخ ایران نواحی شرقی ایران همچون خراسان را به استقلال رسانیدند و صفاریان نیز برای اولین بار از زبان خارجی به جای زبان عربی استفاده کردند. از دوره سامانیان (۹۹۹- ۸۱۹ م) نیز خط فارسی نوین پدید آمد و الفبای عربی با زبان فارسی رواج یافت.

حکام آل بویه (۱۰۵۵-۹۴۵ م) پس از فتح شیراز و تأسیس حکومت خویش راهی بغداد شده آن را تصرف نمودند و مقام خلافت را به آلت دست خویش تبدیل نمودند و قدرت واقعی را در دستان خویش گرفتند.

غزنویان (۱۱۸۶-۹۷۷ م) خود را در تاریخ ایران به عنوان غازیان یا جنگجویان مسلمان مطرح ساختند و سرزمین‌هایی همچون هندوستان را مورد تهاجم خویش قرار دادند.

تاریخ ایران بعد از اسلام

 سلجوقیان (۱۱۹۴- ۱۰۳۸ م) با پیروزی بر غزنویان حکومت خویش را تأسیس نمودند و سراسر ایران را تحت سیطره خویش درآوردند و به یاری وزرای بزرگ و دانشمند ایرانی قدرت خود را تثبیت نمودند ولی در نهایت توسط خوارزمشاهیان از میان رفتند.

حکومت خوارزمشاهیان (۱۲۳۱-۱۰۷۷ م) یکی دیگر از حکومتهای تاریخ ایران بود که با تهاجم مغول‌ها به خاک ایران آغاز گردید. نتیجه این تهاجم انقراض حکومت خوارزمشاهیان و غارت شهرها و قتل عام مردم ایران بود که با نابودی اقتصاد و کشاورزی ایران همراه گردید.

مغول‌ها به سرعت خاک ایران را تصرف نمودند و ضمن لشکرکشی به بغداد و به قتل رساندن خلیفه عباسی خلافت اسلامی را از میان بردند (۱۲۲۸ م)

پس از مغول‌ها، تیموریان (۱۵۰۶-۱۳۷۰ م) به خاک ایران هجوم آوردند و بار دیگر سرزمین ایران را عرصه تاخت و تاز و غارت قرار دادند.

از دوره صفوی (۱۷۳۲-۱۵۰۱ م) برای اولین بار در تاریخ ایران مذهب تشیع به عنوان مذهب رسمی ایران معرفی گردید. مذهب تشیع با ویژگی‌های سیاسی و اجتماعی خویش باعث اتحاد و استقلال ایران گردید و هویت ملی آن را در برابر تهاجمات و ضربات مهلک امپراتوری عثمانی حفظ نمود و بار دیگر در طول تاریخ ایران توانست به عنوان یک قدرت بزرگ سیاسی و مذهبی قد علم کند.

در دوره شاه عباس کبیر شهر اصفهان به عنوان پایتخت ایران انتخاب گردید و به اوج عظمت و شکوه دست یافت به طوری که یادگارهای بسیاری از آن دوران تا عصر حاضر نیز بر جای مانده‌اند. صفویان در نتیجه تهاجم افغان‌ها و تصرف اصفهان توسط آنها از صفحه تاریخ ایران حذف شدند.

نادرشاه افشار افغان‌ها را شکست داد و ضمن تسلط بر تمامی خاک ایران، سلسله افشاریان را تأسیس نمود (۱۷۳۴ م). پس از افشاریان، زندیان (۱۷۹۶-۱۷۵۰ م) بر اریکه قدرت تکیه زدند و در دوره حکومت آنها شهر شیراز به پایتختی انتخاب گردید و به شهری باشکوه و بزرگ تبدیل شد.

دوره قاجاریان (۱۹۲۴-۱۷۷۹ م) از دوره های تاریخ ایران بود که نفوذ قدرت‌های استعماری همچون انگلیس و روسیه تزاری در ایران توسعه یافت و این قدرت‌ها با تحمیل عهدنامه‌هایی همچون ترکمانچای، گلستان و پاریس بر دولت ایران سرزمین‌های وسیعی در آذربایجان، گرجستان، ارمنستان و خراسان را از خاک ایران جدا کردند. نتیجه این تحولات وقوع جنبش‌هایی چون قیام تنباکو، مشروطیت، جنبش جنگل و قیام محمد خیابانی در ایران بود.

در سال ۱۹۲۴ میلادی رضاخان به حکومت دست یافت و تاسیس سلسله پهلوی را اعلام نمود. در دوره پهلوی صنعت نفت ایران به رهبری دکتر محمد مصدق ملی شد و همین مسأله زمینه‌ساز قیام‌های استقلال‌ خواهانه گردید که در نهایت به انقلاب ایران در سال ۱۳۵۷ ش (۱۹۷۹ میلادی) منجر گردید.

دوره های تاریخی ایران بعد از اسلام
•    طاهریان (۸۲۰ - ۸۷۳ م. / ۲۰۵ - ۲۵۹ ه. ق. / ۱۹۹ -۲۵۲ خ.) بنیان‌گذار طاهر ذوالیمینین
•    صفاریان (۸۷۵-۹۰۰ م. / ۲۶۱ - ۲۸۷ ه. ق. / ۲۵۴ - ۲۷۹ خ.) بنیان‌گذار یعقوب لیث
•    سامانیان (۸۷۵-۹۹۹ م. / ۲۶۱ - ۳۸۹ ه. ق. / ۲۵۴ - ۳۷۸ خ.) بنیان‌گذار نصر یکم شهریاران بزرگ اسماعیل سامانی و نصر بن احمد
•    زیاریان (۹۲۸ - ۱۰۷۰ م. / ۳۱۵ - ۴۶۲ ه. ق. / ۳۰۶ - ۴۴۹ خ.) بنیان‌گذار مرداویج پسر زیار شهریار معروف قابوس بن وشمگیر
•    بوییان (۹۳۲ - ۱۰۴۹ م. / ۳۲۰ - ۴۴۰ ه. ق. / ۳۱۱ - ۴۲۸ خ.) بنیان‌گذار عمادالدوله علی شهریار بزرگ عضدالدوله
•    غزنویان (۹۹۸ - ۱۱۶۰ م. / ۳۸۸ - ۵۵۵ ه. ق. / ۳۷۷ - ۵۳۹ خ.) بنیان‌گذار سلطان محمود غزنوی
•    سلجوقیان (۱۰۳۸ - ۱۱۹۴ م. / ۴۲۹ - ۵۹۰ ه. ق. / ۴۱۷ - ۵۷۳ خ.) بنیان‌گذار طغرل بیک شهریاران بزرگ ملکشاه و سلطان سنجر
•    خوارزمشاهیان (۱۰۷۸ - ۱۲۲۰ م. / ۴۷۰ - ۶۱۷ ه. ق. / ۴۵۶ - ۵۹۹ خ.) بنیان‌گذار (انوشتکین غرجه) شهریار معروف محمد خوارزمشاه
•    ایلخانیان (۱۲۵۶ - ۱۳۳۶ م. / ۶۵۴ - ۷۳۶ ه. ق. / ۶۳۵ - ۷۱۴ خ.) بنیان‌گذار هولاکوخان
•    تیموریان (۱۳۷۰ - ۱۴۹۸ م. / ۷۷۱ - ۹۰۳ ه. ق / ۷۴۸ - ۸۷۷ خ.) بنیان‌گذار تیمور گورکانی
•    صفویان (۱۵۰۱ - ۱۷۲۳ م. / ۹۰۶ - ۱۱۳۵ ه. ق. / ۸۷۹ - ۱۱۰۲ خ.) بنیان‌گذار شاه اسماعیل یکم شهریار بزرگ شاه عباس یکم
•    افشاریان (۱۷۳۵ - ۱۷۴۸ م. / ۱۱۴۸ - ۱۱۶۱ ه. ق. / ۱۱۱۴ - ۱۱۲۷ خ.): بنیان‌گذار نادرشاه
•    زندیان (۱۷۵۰ - ۱۷۹۵ م. / ۱۱۶۳ - ۱۲۰۹ ه. ق. / ۱۱۲۹ - ۱۱۷۳ خ.) بنیان‌گذار کریم‌خان زند
•    قاجاریان (۱۷۹۵ - ۱۹۲۷ م. / ۱۲۰۹ - ۱۳۴۵ ه. ق. / ۱۱۷۳ - ۱۳۰۵ خ.) بنیان‌گذار آقامحمدخان شهریار بزرگ ناصرالدین شاه
•    سلسله پهلوی (۱۹۲۶ - ۱۹۷۹ م. / ۱۳۴۴ - ۱۳۹۹ ه. ق. / ۱۳۰۴ - ۱۳۵۷ خ.) بنیان‌گذار رضاشاه
•    جمهوری اسلامی (آغاز ۱۹۷۹ م. / ۱۳۹۹ ه. ق. / ۱۳۵۷ خ.) بنیان‌گذار روح‌الله خمینی

   با برگزاری انتخابات هیئت رئیسه مجلس نهم، تکلیف کرسی ریاست این مجلس هم مشخص شد. به این بهانه نام رئیسان مجالس اول تا کنون و نایب رئیسان این مجالس را بازخوانی می کنیم.

بر اساس این آمار، اکبر هاشمی رفسنجانی، با دو دوره و نیم ریاست بر مجلس، بیشترین سابقه را در این عرصه دارد. ( او از خرداد 68 به ریاست جمهوری رسید و مهدی کروبی جایگزینش شد.)

علی اکبر ناطق نوری و علی لاریجانی ، هر کدام با دوبار ریاست بر مجلس (البته ریاست دور دوم لاریجانی تازه آغاز شده است)، مشترکاً دوم هستند و کروبی و حداد عادل ، به ترتیب با یک ونیم و یک دوره ، در انتهای جدول رؤسای مجلس قرار دارند.

همچنین باهنر و ابوترابی، با سه بار نائب رئیسی در این زمینه رکورددار هستند. آنها هم در زمان ریاست حداد و هم در دوران لاریجانی ، نائب رئیس مجلس بوده اند.

از نکات جالب این جدول ، تعداد نواب رئیس است که در مجالس مختلف، تعدادشان متغیر بوده است به گونه ای که از 5 نفر نائب رئیس در مجلس اول به دو نفر در مجلس نهم رسیده است.
  

تعدادی از نواب رئیس، بعدها به سمت هایی مانند ریاست قوه قضاییه (آیت الله محمد یزدی) ، ریاست قوه مقننه (کروبی) ، دبیری شورای عالی امنیت ملی (حسن روحانی) ،وزارت (اکبر پرورش) و ... رسیدند و از این رو ، ضمن آن که نائب رئیسی مجلس به نوبه خود پست مهمی است ، می تواند سکوی پرشی هم برای افراد باشد.

همه مجالس جمهوری اسلامی ، در هفتم خرداد آغاز به کار کرده اند به جز مجلس پنجم که با 5 روز تأخیر در 12 خرداد افتتاح شد.

 

بازگشت امام خمینی به میهن و آغاز دهه فجر

با گسترش قیام مردم و خروج شاه از ایران، شاپور بختیار به عنوان آخرین و تنها امید رژیم پهلوی و سردمداران غربی پشتیبان این رژیم، به عنوان نخست وزیر باقی مانده بود. در طرف مقابل تظاهرات مردم هر روز پر شورتر و مصمم‌تر می‌شد و شعار استقلال،‌ آزادی، جمهوری اسلامی بعنوان اصلی ترین خواسته مردم در نهضت انقلابی به رهبری امام خمینی مطرح می‌شد. امام خمینی كه شرط ورود خود را به كشور، خروج شاه، اعلام كرده بودند، با فرار شاه در 26 دی 1357، تصمیم به بازگشت گرفتند. قرار بود این رجعت تاریخی در روز پنجشنبه پنجم بهمن 1357 انجام گیرد اما بختیار، با بستن فرودگاه ها مانع از انجام این امر شد. با انتشار خبر بسته شدن فرودگاهها، مردم خشمگین به خیابان ها ریخته و با تحصن و شعارهای كوبنده، دولت بختیار را تحت فشار شدیدی قرار دادند. در همین زمان رییس شورای سلطنت، سید جلال تهرانی،‌ در پاریس ضمن استعفا خدمت امام، اعلام كرد كه شورای سلطنت غیر قانونی است. سرانجام، تحصن‌ها و تظاهرات عظیم مردم بختیار را مجبور كرد،‌ فرودگاه ها را باز كند. كاركنان اعتصابی تلویزیون اعلام كردند برای ضبط و پخش مستقیم مراسم آماده‌اند. فرودگاه مهرآباد آماده استقبال از پرواز انقلاب بود. روز 12 بهمن 1357، پرشكوه ترین استقبال تاریخی رقم خورد و هواپیمای ایرفرانس در حوالی ساعت 9 صبح در فرودگاه مهرآباد نشست و حضرت امام، با قلبی آرام و مطمئن پس از 15 سال هجرت، پا به خاك میهن اسلامی گذاشتند. صدها خبرنگار و عكاس و فیلمبردار به ثبت این رویداد تاریخی پرداختند. جمعیت استقبال كننده در طول 33 كیلومتر از فرودگاه امام تا بهشت زهرا كه مقصد بعدی امام بود. بین 4 تا 8 میلیون نفر تخمین زده می‌شد. امام از فرودگاه مستقیما به بهشت زهرا رفتند و ضمن ادای احترام به شهدای انقلاب اسلامی، سخنرانی تاریخی خود را در آنجا ایراد كردند. در این سخنرانی امام نخست وزیری شاپور بختیار را غیر قانونی اعلام كرده و فرمودند: «من به پشتیبانی این ملت دولت تعیین می‌كنم.» بدین ترتیب از ورود امام ده روز تاریخی كه بعدها دهه فجر انقلاب اسلامی نام گرفت، سپری شد تا طومار رژیم پهلویو 2500 سال استبداد شاهنشاهی برای همیشه در هم تنیده شود