مثل یک زخم کهنه می ماند

که خوب نمی شود

که با همه غصه های دنیا فرق می کند

با غم شما نمی توان خوب گریست

هر چه هم که اشک بریزیم…

آخرش  باز یک سوزی می ماند توی سینه مان…

به یقین همه‌ی  غم‌ها توی دریای مصیب غرق میشوند توی چشم به‌هم‌زدنی؛

لقد عظُمت الرّزیّه و جلّت المُصیبه …