رُوی أنّ الحسین بن علی علیهما السلام جاءَه رجل وقال: أنا رجل عاص ولا أصبر عن المعصیة، فعِظنی بموعظةٍ فقال علیه السلام: «افعَل خمسةَ أشیاء واذْنِب ما شِئتَ،
فأوّلُ ذلک: لا تأکُل رزقَ الله واذنِب ما شئْتَ،
والثانی: أخْرُج من ولایةِ الله وَاذْنِبْ ما شِئتَ،
والثالث: أطلُب موضِعاً لا یَراکَ الله واذنِب ما شئتَ،
والرابع: إذا جاءَ ملکُ الموتِ لِیَقبضَ رُوحکَ فادفَعهُ عن نَفْسِکَ واذنِب ما شئتَ،
والخامس: إذا أدْخَلَکَ مالکَ فی النار فلا تدخُل فی النار واذنِب ما شئت.
روایت شده که مردی نزد امام حسین(ع) آمد و گفت:من مردی گناه کارم و وقتی کار گناه پیش می آید. نمی توانم صبر کنم و بی اختیار به طرف آن می روم ،پس مرا موعظه کن و پند و اندرز بده. و امام فرمودند: پنج کار انجام بده آن وقت هر گناهی خواستی بکن.
اولی:روزی خدا رو نخور هر گناهی خواستی انجام بده.
دومی:از ولایت و سرزمین خداوند خارج شو و هرگناهی خواستی انجام بده.
سومی:مکانی رو جستجو کن(پیدا کن)که خدا تو را نبیند و هرگناهی خواستی انجام بده.
چهارمی:وقتی که ملکه ی موت آمد جان تو را بگیرد،او را از خود دفع کن وهرگناهی خواستی انجام بده.
پنجمی: وقتی مالک(نگهبان جهنم) آمدکه تو را پرت کند در آتش بگو نمی روم وهرگناهی خواستی انجام بده.

(منبع: بحارالانوار، ج ۷۸، ص ۱۲۶)