یکی دیگر از شیوههای رمزنگاری ابتدایی، پیچیدن یک نوار کاغذی بر روی استوانهای با قطر مشخص و سپس نوشتن پیام روی کاغذ پیچیده شده بودهاست. بدیهی است بدون اطلاع از مقدار قطر استوانه، خواندن پیام کار بسیار دشواری خواهد بود و تنها کسانی که نسخههای یکسانی از استوانه را داشته باشند میتوانند پیام را بخوانند.
در قرن بیستم میلادی از همین روش به همراه موتورهای الکتریکی برای رمزنگاری با سرعت بالا استفاده شد که نمونههای آن در ماشین رمز لورنتز و ماشین رمز انیگما دیده میشود.
|
|