آسمان خواهد که امشب با زمین ساغر زند

از کف ساقی شراب صاف و جان‌پرور زند

ساقی گل‌چهره امشب جلوه دیگر کند

مطرب خوش‌نغمه امشب پرده دیگر زند

ماه امشب خوش نشسته در میان اختران

گاه نوشد باده گاهی بوسه بر اختر زند

این‌همه‌زیور‌به‌خود بسته‌است‌امشب‌آسمان

تا مگر جامی ز دست ساقی کوثر زند

آسمان راگفتم این بزم نشاط از چیست؟ گفت:

چون که فردا آفتاب ازبرج خاور سر زند

من در آن بزمی کنم خدمت که شاه اولیا

مصطفی(ص)، تاج ولایت بر سر حیدر(ع) زند

در غدیرخم چو دریا، خلق خیزد موج‌موج

کشتی "لولاک" چون آن‌جا رسد لنگر زند

بر جهاز اشتران خواند «محمد» (ص) خطبه‌ای

خطبه‌ای کاندر حلاوت، طعنه بر شکّر زند

کاین علی باشد ولی الله، باید بعد من

بر سریر دین نشیند، برسرش افسر زند

هرکه من مولای اویم، بعد من مولاش اوست

مرد حق باید قدم در راه این رهبر زند

من همان شهرم که باشد چون علی آن را دری

ره به شهر علم یابد، هرکه براین در زند

نیست اورنگ خلافت جز سزاوار علی (ع)

پیش سلطان لاف شاهی گو گدا کمتر زند

بنده دربار شاهی باش کز قدر و جلال

ناز بر خاقان فروشد، طعنه بر قیصر زند

پرچم شاه ولایت بین که درهر بامداد

خنده‌ها بر پرچم دارا و اسکندر زند

طبع شعر من کجا و مدح شاه اولیا

طایر اندیشه آن‌جا کی تواند پر زند؟