احمد بن محمد مغیرى گوید:
کانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلىٍّ علیهماالسلام جَعْدَ الشَّعْرِ، حَسَنَ الْبَدَنِ، کَثَّ اللِّحْیَةِ.
امام حسن بن على علیه‏ السلام موهاى بهم پیچیده، بدنى زیبا و ریشى پرپشت داشت.
 

واصل بن عطاء گوید:
کانَ الْحَسَنُ بْنُ عَلىٍّ علیهماالسلام عَلَیْهِ سیماءُ الاَْنْبِیاءِ وَ بَهاءُ الْمُلُوکِ.
در امام حسن علیه‏ السلام سیماى پیامبران و شکوه و جلوه پادشاهان جمع بود.
 

ابى بکره مى‏ گوید:
کانَ رَسُولُ اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله یُصَلّى بِالنّاسِ فَاِذا سَجَدَ وَثَبَ الْحَسَنُ عَلى ظَهْرِهِ أَوْ عَلى عُنُقِهِ فَرَفَعَ رَأْسَهُ فَیَضَعُهُ وَضْعا رَفیعا لِئَّلا یَصْرِعَ.
پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه‏ و‏آله وقتى با مردم نماز مى‏ خواند و به سجده مى ‏رفت، حسن بر پشت یا گردن او سوار مى‏ شد و حضرت سرش را بلند کرده و امام حسن علیه‏ السلام را آرام زمین مى‏ گذاشت تا آزرده نشود.
 

ابوالفتوح مى‏گوید:
اِنَّ الْحَسَنَ بْنَ عَلىٍّ علیهماالسلام کانَ یَحْضُرُ مَجْلِسَ رَسُولِ‏اللّه‏ِ صلى‏الله‏علیه‏و‏آله وَ هُوَ اِبْنُ سَبْعِ سِنینَ فَیَسْمَعُ الْوَحْىَ فَیَحْفَظُهُ فَیَأْتى لاُِمِّهِ فَیُلْقى اِلَیْها ما حَفِظَهُ.
حسن بن على علیهماالسلام 7 ساله بود که در مجلس پیامبر خدا صلى ‏الله ‏علیه ‏و‏آله حاضر شده و وحى را مى‏ شنید و آن را به خاطر مى ‏سپرد و نزد مادرش مى ‏آمد و آنچه را حفظ کرده بود براى مادرش بازگو مى‏ کرد.
 

ابن حریث گوید:
رَأَیْتُ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ علیهماالسلام یَخْضِبانِ بِالْحِنّاءِ وَ الْکَتَمِ.
امام حسن و امام حسین علیهماالسلام را دیدم که با حنا و کتم (نوعى گیاه رنگى) رنگ موى خود را مى ‏زدند.