امام علی علیه السّلام فرمودند:
لَولا... ما اَخَذَ اللّه ُ عَلَى الْعُلَماءِ اَلاّ يُقارّوا عَلى كِظَّةِ ظالِمٍ وَ لا سَغَبِ مَظْلومٍ لاََلْقَيْتُ حَبْلَها عَلى غارِبـِها؛
اگر خداوند از علما پيمان نگرفته بود كه با پرخورى ظالم و گرسنگى مظلوم آرام نگيرند، زمام خلافت را به حال خود رها مى كردم.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما تركت صلاة الليل منذ سمعت قول النبى -صلى الله عليه وآله - صلاة الليل نور، فقال ابن الكواء و ليلة الهرير؟ قال : و ليلة الهرير؛
از روزى كه رسول خدا (صلى الله عليه وآله) فرمودند: ((نماز شب نور است ))، نماز شب را ترك نكردم. ابن كواء از حضرت پرسيد حتى در ليلة الهرير (شب عمليات جنگ صفين ) امام فرمودند: حتى در آن شب .
 

امام صادق علیه السّلام فرمودند:
إنَّ أميرَ المؤمنينَ عليه السلام أشبَهُ الناسِ طُعمَةً برسولِ اللّه صلى الله عليه و آله و سلّم ، كانَ يَأكُلُ الخُبزَ والخَلَّ والزَّيتَ ، ويُطعِمُ الناسَ الخُبزَ واللَّحم ؛
امير المؤمنين عليه السلام در زمينه طـعـام و غـذا ، شبيه ترين مردم به رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلّم بود ؛ خودش نان و سركه و روغن مى خورد و به مردم نان و گوشت مى خوراند .
 

امام رضا علیه السّلام فرمودند:
كانَ أميرُ المؤمنينَ عليه السلام لايَنامُ ثلاثَ ليالٍ: لَيلةَ ثلاثٍ وعِشرِينَ مِن شَهرِ رَمَضانَ ، ولَيلةَ الفِطرِ ، ولَيلةَ النِّصفِ مِن شَعبانَ ، وفيها تُقسَمُ الأرزاقُ والآجالُ وما يَكونُ في السَّنَةِ .
امير المؤمنين عليه السلام سه شب را نمى خوابيد: شب بيست و سوم ماه رمضان ، شب عيد فطر و شب نيمه ماه شعبان ؛ در اين شبها ، روزيها تقسيم و مدّت عمر و هر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعيين مى شود .
 

امام على علیه السّلام فرمودند:
و قد علمتم موضعى من رسول الله (صلى الله علیه و آله و سلم) بالقرابة القریبة و المنزلة الخصیصة، وضعنى فى حجره و أنا ولد یضمنى الى صدره ، و یکنفنى الى فراشه، و یمسنى جسده، و یشمنى عرفه، و کان یمضغ الشیى ء ثم یلقمنیه، و ما وجد لى کذبة فى قول و لا خطلة فى فعل.
شما خود در پیوند با رسول خدا (صلى الله علیه و آله و سلم) هم بدلیل خویشاوندى و هم به سبب موقعیت ویژه من، جایگاه مرا مى شناسید. او مرا از روزگارى که نوزادى بودم در دامن خود مى نشاند و بر سینه مى چسبانید، در بستر خویش مى خوابانید و بدنش را به بدنم مى سایید و از عطر دلپذیرش بهره مندم مى ساخت، لقمه را مى جوید و در دهانم مى گذاشت و هرگز در گفتارم دروغى نشنید و در رفتارم لغزش و سبک سرى ندید.