پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله به امام علی علیه السلام فرمودند:
... اِنَّکَ تَسْمَعُ ما اَسْمَعَ وَ تَری ما اَری، اِلّا اِنَّکَ لَسْتَ بنَبیٍّ و لکنَّکَ لوزیرٌ و إِنَّکَ لَعَلَی خَیْرٍ؛
... تو می‌شنوی آن چه را که من می‌شنوم، و می‌بینی آن چه را که من می‌بینم، جز آن که پیامبر نیستی؛ ولی وزیر و یاور من هستی و بر راه خیر می‌روی.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:

من از کسانی هستم که در راه خدا از سرزنش کنندگان نمی‌ترسم، از آنانم که سیمایشان سیمای صدیقان، و گفتارشان گفتار نیکان است، شب زنده‌دار و روشنی بخش روز‌اند، دل‌هایشان‌ در بهشت و پیکرهایشان در کار طاعت خداوند است.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:
ما شَككتُ في الحَق مُذْ اُريتُه.
از زماني كه حق را به من نشان داده‌اند در آن شك نكرده‌ام.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:
وللهِ لَابنُ ابي طالب آنسُ بالموَتِ مِنَ الطِفلِ بثَدْيِ اُمّهِ.
به خدا سوگند، اُنس و علاقه پسر ابوطالب به مرگ از اُنس طفل شيرخوار به پستان مادر بيشتر است.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:

زمانی که دیگران سستی کردند من به انجام وظیفه برخاستم و هنگامی که هر کس سر در لاک خود فرو برده بود، من آشکارا به میدان آمدم و آن زمان که زبان همه بسته بود من سخن گفتم، وقتی که همگان در راه مانده بودند من با نور خدا گام در راه نهادم، در هنگام شعار صدایم از همه آهسته تر بود، ولی در مقام عمل از همه برتر بودم.