ابوذر از پيامبر اکرم صلّي الله عليه و آله پرسيد: يا رسول الله من مي ترسم از اين که قرآن را فراگيرم ولي به آن عمل نکنم، پس پيامبر اکرم صلّي الله عليه و آله فرمودند:
لا يعذب الله قلباً اسکنه القرآن.
خداوند قلبي را که قرآن در آن جاي گرفته است، عذاب نمي کند.
 

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
من تعلم القرآن ثم تفقه في الدين ثم اتي صاحب سلطان تملقاً اليه و طمعا لما بين يديه خاض بقدر خطاه في نار جهنم.
هر کس که قرآن را فراگيرد و سپس در دين تفقه و کوشش کند، بعد آن را نزد پادشاهي بياورد و تملق او را بکند يا چشم بدوزد به آن چه نزد سلطان است؛ فرو مي رود به مقدار خطاي خود در آتش جهنم.
 

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
من تعلم القرآن للدنيا و زينتها حرّم الله عليه الجنّة.
هر کس قرآن را براي دنيا و زينتهاي آن فراگيرد، خداوند بهشت را بر او حرام مي کند.
 

پیامبر اکرم صلّی الله علیه و آله فرمودند:
من علّم ولده القران فکانّما حج البيت عشرة آلاف حجة و اعتمر عشرة آلاف عمرة و اعتق عشرة آلاف رقيه من ولد اسماعيل و ... .
کسي که به فرزند خود قرآن بياموزد مثل اين که ده هزار حج و ده هزار عمره انجام داده و ده هزار بنده از اولاد اسماعيل را آزاد کرده و در ده هزار غروه شرکت کرده و ده هزار مسکين گرسنه را طعام داده است.
 

امام علی علیه السّلام فرمودند:
و امّا حق الولد علي الوالد ان يُحسّن اسمه و يُحسّنَ ادبه و يعلمه القرآن.
حق فرزند بر پدر آن است که براي او اسم نيکو انتخاب کند و او را نيکو ادب کند و به او قرآن بياموزد.