💒💒💒 احادیث 💒💒💒

یکى از اصحاب امام صادق علیه ‏السلام از آن حضرت پرسید: خانه و قرارگاه مهدى علیه ‏السلام کجاست؟ آن حضرت فرمودند:

دارُ مُلْکِهِ الْکُوفَةُ وَ مَجْلِسُ الْحُکْمِ جامِعُها وَبَیْتُ مالِهِ وَ مَقْسَمُ غَنائِمِ‏الْمُسْلِمینَ مَسْجِدُ السَّهْلَةِ وَ مَوْضِعُ خَلَواتِهِ الزَّکَواتُ الْبِیضُ مِنَ‏الْغَرِیَّیْنِ.

محل حکومت او کوفه خواهد بود و جایگاه قضاوت و حکمرانیش مسجد جامع کوفه، بیت المال و محل تقسیم غنیمتها مسجد سهله و جایگاه استراحت و خلوتگه او در مکان ریگهاى سفید نجف خواهد بود.

نوائب الدهور، ج 3، ص 125

امام صادق علیه ‏السلام فرمودند:

فَما تُنْکِرُ هذِهِ الأُمَّةُ اَنْ یَفْعَلَ اللّهُ جَلَّ وَ عَزَّ بِحُجَّتِهِ کَما فَعَلَ بِیُوسُفَ اَنْ یَمْشىَ فى اَسْواقِهِمْ وَیَطَأَ بُسُطَهُمْ حَتّى یَأْذَنَ‏اللّهُ فى ذلِکَ لَهُ.

چگونه این امت (وجود حضرت مهدی علیه السلام را) انکار مى‏‌کنند که خداوند با حجت خویش آن گونه رفتار نماید که با حضرت یوسف رفتار نمود (امام زمان علیه ‏السلام به صورت ناشناس) در بازارهایشان حرکت نماید و پاى بر فرشهایشان بگذارد تا این که خدا در این باره به او اجازه (ظهور) بدهد.

الکافى، ج 1، کتاب الحجة، ص 134، روایت 885

از امام صادق علیه‏ السلام روایت شده که فرمودند:

مَنْ بَسْمَلَ وَ حَوْلَقَ [حَوْقَلَ] فى دُبْرِ کُلِّ صَلاةٍ مِنَ الْفَجْرِ وَ الْمَغْرِبِ سَبْعا دَفَعَ اللّه‏ُ تَعالى عَنْهُ سَبْعینَ نَوْعا مِنْ أنْواعِ الْبَلاءِ... قالَ أَبُوالْحَسَنِ علیه‏ السلام: وَ أَنَا أَقُولُها مِائةَ مَرَّةٍ.

هرکس پس از نمازصبح و مغرب هفت‏ بار «بسم‏ اللّه‏، و لاحول و لاقوّة اِلاّ باللّه‏» را بخواند، خداوند هفتاد نوع از انواع بلا را از او دور مى‏ نماید... امام کاظم علیه‏ السلام فرمودند: من این ذکرها را روزى صدبار مى‏گویم.

امام صادق علیه ‏السلام فرمودند:

کانَ عَلِىٌّ علیه ‏السلام اِذا هالَهُ شَیْى‏ءٌ فَزِعَ اِلَى الصَّلاةِ. ثُمَّ تَلا هذِهِ الأَیَةَ: وَاسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلاةِ. وَ قالَ علیه ‏السلام: ... کان فى آخِرِ عُمْرِهِ یُصَلّى فى‏کُلِّ یَوْمٍ وَ لَیْلَةٍ أَلْفَ رَکْعَةٍ.

هرگاه حضرت علی علیه ‏السلام از موضوعى نگران و هراسناک مى‏شد به نماز پناه مى‏برد. سپس امام صادق علیه ‏السلام این آیه را خواند: «وَاسْتَعینُوا بِالصَّبُرِ وَالصَّلاةِ ... از شکیبایى و نماز یارى بجویید . . . »(بقره/45). و باز فرمودند: حضرت علی علیه ‏السلام در اواخر عمر خود هر شبانه روز، هزار رکعت نماز مى‏خواند.

حماد بن عثمان (از یاران امام صادق علیه‏ السلام) مى‏گوید:

رَأَیْتُ أَباعَبْدِاللّه‏ِ علیه‏ السلام یَجْلِسُ فى بَیْتِهِ عِنْدَ بابِ بَیْتِهِ قِبالَةَ الْقِبْلَةِ.

امام صادق علیه‏ السلام را مى‏دیدم که در خانه‏اش جلوى درِ اتاق رو به قبله مى‏نشست.

مشکاة الانوار: 206

امام صادق علیه‏ السلام فرمودند:

مَا اتَّخَمْتُ قَطُّ وَ ذلِکَ أَنّی لَمْ أبْدَأْ بِطَعامٍ اِلاّ قُلْتُ بِسْمِ اللّه‏ِ وَ لَمْ أَفْرَغْ مِنْ طَعامٍ اِلاّ قُلْتُ أَلْحَمْدُ لِلّهِ.

هرگز هضم غذا بر من مشکل نشده است، زیرا هیچ گاه شروع به غذا نکردم مگر اینکه «بسم ‏اللّه‏»گفتم و هیچ گاه از غذا خوردن فارغ نشدم مگر آنکه «الحمد للّه‏» گفتم.

وسائل الشیعه ج 16 ص 586 ح 7

معاویه بن عمار (از اصحاب امام صادق علیه‏ السلام) مى‏گوید:

رَأیْتُ أَبـاعَبْدِاللّه‏ِ علیه‏ السلام یَخْتَضِبُ بِالَحنّاءِ خِضابا قانِیا.

امام صادق علیه‏ السلام را دیدم که موى خویش را با حناى پررنگى حنا بسته است.

بحارالانوار ج 47 ص 46 ح 65

مفضل (یکى از یاران امام صادق علیه‏ السلام) مى‏گوید از آن حضرت شنیدم که مى‏فرمودند:

ما مِنْ طَعامٍ اکُلُهُ اِلاّ وَ أَنَا أَشْتَهى أَنْ یُشْرِکَنى فیهِ اِنْسانٌ…

هیچ غذایى نمى‏خورم مگر این که دوست دارم انسان دیگرى نیز در خوردن غذا با من همراه شود.

کافى ج 6 ص 353 ح 6

حفص بن غیاث مى‏گوید امام صادق علیه‏ السلام فرمودند:

یا حَفْصُ ما مَنْزِلَةُ الدُّنْیا مِنْ نَفْسى اِلاّ بَمَنْزَلَةِ الْمَیْتَةِ اِذا اضْطَرَرْتُ اِلَیْها أَکَلْتُ مِنها.

اى حفص موقعیّت دنیا در نزد من همانند مردارى است که چون ناچار شوم از آن استفاده مى‏کنم.

وسائل الشیعه 16: 312 ح 6

ابى خدیجه (از راویان حدیث) مى‏گوید:

اَنَّهُ کانَ [أَبى عَبْدِاللّه‏ِ علیه‏ السلام] یَجْلِسُ جِلْسَةَ الْعَبْدِ وَ یَضَعُ یَدَهُ عَلى الاَْرْضِ وَ یَاکُلُ بِثَلاثِ أَصابِعَ.

امام صادق علیه‏ السلام همچون بردگان (با تواضع تمام) مى‏نشست و دست خویش را بر زمین مى‏نهاد و با سه انگشت غذا مى‏خورد.

کافى 6: 297 ح 6