💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام علی علیه السّلام فرمودند:

لِكُلِّ امْرِئٍ عَاقِبَةٌ حُلْوَةٌ أَوْ مُرَّةٌ

هر كس را سرانجامي است شيرين يا تلخ.

نهج البلاغه، حکمت 143

امام علی علیه السّلام فرمودند:

لِكُلِّ مُقْبِلٍ إِدْبَارٌ وَ مَا أَدْبَرَ كَأَنْ لَمْ يَكُنْ

خوشي يا ناخوشي دنيا ماندگار نباشد، و آنچه درگذرد گويي اصلًا نبوده است.

نهج البلاغه، حکمت 144

امام علی علیه السّلام فرمودند:

هَلَكَ امْرُؤٌ لَمْ يَعْرِفْ قَدْ

آن كس كه منزلت خويش نشناسد به هلاكت رسد.

نهج البلاغه، حکمت 141

امام علی علیه السّلام فرمودند:

يَنْزِلُ الصَّبْرُ عَلَى قَدْرِ الْمُصِيبَةِ وَ مَنْ ضَرَبَ يَدَهُ عَلَى فَخِذِهِ عِنْدَ مُصِيبَتِهِ حَبِطَ أَجْرُهُ؛

صبر به اندازه مصيبت فرود آيد، و آن كه به هنگام مصيبت خود را زند اجرش ضايع گردد.

نهج البلاغه، حکمت 136

امام علی علیه السّلام فرمودند:

كَمْ مِنْ صَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ صِيَامِهِ إِلَّا الْجُوعُ وَ الظَّمَاءُ وَ كَمْ مِنْ قَائِمٍ لَيْسَ لَهُ مِنْ قِيَامِهِ إِلَّا السَّهَرُ وَ الْعَنَاءُ حَبَّذَا نَوْمُ الْأَكْيَاسِ وَ إِفْطَارُهُمْ؛

چه بسيار روزه داري كه از روزه اش جز گرسنگي و تشنگي سودي نبرد، و چه بسيار نمازگزاري كه از بپا خاستنش جز رنج و بيداري او را حاصلي نباشد. آفرين بر خواب و خوراك زيركان.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

تَنْزِلُ الْمَعُونَةُ عَلَى قَدْرِ الْمَئُونَةِ؛

كمك الهي، به اندازه تلاش آدمي رسد.

نهج البلاغه، حکمت 133

امام علی علیه السّلام فرمودند:

مَا عَالَ امْرُؤٌ اقْتَصَدَ؛

آن كه به اندازه خرج كند تهيدست نشود.

نهج البلاغه، حکمت 134

امام علی علیه السّلام فرمودند:

قِلَّةُ الْعِيَالِ أَحَدُ الْيَسَارَيْنِ وَ التَّوَدُّدُ نِصْفُ الْعَقْلِ وَ الْهَمُّ نِصْفُ الْهَرَمِ؛

كمي عائله، افزايشِ توانگري است، و اظهار دوستي، نيمي از عقل است، و اندوه پذيري نيمي از پيري است.

نهج البلاغه، حکمت 135

امام علی علیه السّلام فرمودند:

آن كه چهار نعمت بدو داده شود از چهار رحمت محروم نگردد: آن كه «دعا» به او داده شد از «اجابت»، و آن كه «توبه» به او داده شد از «پذيرش»، و آن كه «استغفار» به او داده شد از «مغفرت»، و آن كه «شكرگزاري» به او داده شد از «زياد شدن نعمت». و تصديق آن در كتاب خداوند است كه در باره دعا فرمود: «مرا بخوانيد تا پاسختان گويم»، و در باره استغفار فرمود: «آن كس كه دست به بدي و كار ناشايست زند يا بر خود ستم روا دارد و آنگاه از خدا آمرزش خواهد، خداي را بسيار آمرزنده مهربان يابد»، و در باره شكر فرمود: «حتماً چنين است كه اگر مرا سپاس گوييد نعمت هاتان را افزون كنم»، و در باره توبه فرمود: «جز اين نيست كه پذيرش توبه بر خداست براي آنها كه اگر از روي ناداني دست به كار ناشايست زنند، سپس بزودي توبه كنند، خداوند بر آنان ببخشايد، كه پروردگار داناي حكيم است».

امام علی علیه السّلام فرمودند:

الصَّلَاةُ قُرْبَانُ كُلِّ تَقِيٍّ وَ الْحَجُّ جِهَادُ كُلِّ ضَعِيفٍ وَ لِكُلِّ شَيْ ءٍ زَكَاةٌ وَ زَكَاةُ الْبَدَنِ الصِّيَامُ وَ جِهَادُ الْمَرْأَةِ حُسْنُ التَّبَعُّلِ؛

نماز نزديك كننده پرهيزكاران به خدا، و حج، جهاد هر ناتوان است. و هر چيز را رويش و پالايشي است و رويش و پالايشِ بدن، روزه است. و جهادِ زن، گرم نگه داشتن كانون خانواده و لبخند زندگي و حُسن تدبير منزل است.

نهج البلاغه، حکمت 131