💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام علی علیه السّلام فرمودند:

إِنَّ الدُّنْيا دارُ صِدْقٍ لِمَنْ صَدَقَها،وَدارُ عافِيَةٍ لِمَنْ فَهِمَ عَنْها،وَدارُ غِنًى لِمَنْ تَزَوَّدَ مِنْها،وَدارُ مَوْعِظَةٍ لِمَنِ اتَّعَظَ بِها.مَسْجِدُ أَحِبَّاءِ اللّه ِ،وَمُصَلَّى مَلاَئِكَةِ اللّه ِ،وَمَهْبِطُ وَحْيِ اللّه ِ،وَمَتْجَرُ أَوْلِياءِ اللّه؛

بى گمان دنيا براى راستان سراى راستى و براى دنياشناسان سراى عافيتو براى توشه گيران سراى بى نيازى و براى پند پذيران سراى پند و اندرز است.دنيا مسجد دوستان خدا و نمازخانه فرشتگان او و جايگاه فرود وحى و بازار اولياء خداوند است.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

يُسْتَدَلُّ عَلَى إِدْبارِ الدُّوَلِ بِأَرْبَعٍ:تَضْيِيعِ الْأُصُولِ وَ التَّمَسُّكِ بِالْفُرُوعِوَ تـَقْديمِ الْأَراذِلَ وَ تَأْخيرِ الْأَفاضِلِ؛

چهار چيز نشانه سقوط و انحطاط دولت هاست: تباه ساختن ريشه ها و دست يازيدن به شاخ و برگها و پيش انداختن فرومايگان و پس راندن فرزانگان.

[غرر الحكم: 2 فصل 88 ح 12 .]

امام علی علیه السّلام فرمودند:

يُسْتَدَلُّ عَلَى الأَْْبارٍ بِأَرْبَعٍ: بِسُوءِ التَّدْبيرِوَ قُبْحِ التَّبْذيِر وَ قِلَّةِ الأَْْتبِارِ وَ كَثْرَةِ الأَْْتِرارِ؛

چهار چيز نشانه انحطاط و ارتجاع است: تدبير و مديريت بد، ولخرجى هاى زشت و ناپسند، از حوادث روزگار كم عبرت گرفتن و غرور و فريب دنيا را فراوان خوردن.

[غررالحكم: 2، فصل 88 ح 4 .]

امام علی علیه السّلام فرمودند:

فَانْظُرْ إِلَى الشَّمْسِ وَالْقَمَرِ، وَالنَّبَاتِ وَالشَّجَرِ، وَالْمَاءِ وَالْحَجَرِ، وَاخْتِلاَفِ هذَا اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ، وَتَفَجُّرِ هذِهِ الْبِحَارِ، وَكَثْرَةِ هذِهِ الْجِبَالِ، وَطُولِ هذِهِ الْقِلاَلِ. وَتَفَرُّقِ هذِهِ اللُّغَاتِ، وَالْأَلْسُنِ الُْمخْتَلِفَاتِ.فَالْوَيْلُ لِمَنْ أَنْكَرَ الْمُقَدِّرَ، وَجَحَدَ الْمُدَبِّرَ! زَعَمُوا ...؛

خورشيد و ماه وگياه و درخت و آب و سنگ را بادقت بنگر، و نيز آمد و شد شب و روز را و درهم خروشيدن درياها و انبوهى كوهها و بلنداى قله ها را و نيز كثـرث واژگان و گوناگونى زبانها را در نظر آر.با اين همه، واى بر آنان كه تقدير گر آفرينش را انكار مى كنند و مدبر نظام هستى را ناديده مى گيرند. اينان مى پندارند چون علفهاى هرز، كشاورزى ندارند و چهره هاى گونه گون آنان را نگارگرى نيست، بى آنكه براى پندار خود به دليل و برهانى تكيه كنند و براى جنجال بيهوده شان پشتوانه تحقيق و پژوهشى داشته باشند.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

أَلْحَمْدُ لِلّهِ الَّذى لا تَدْرِكُهُ الشَّواهِدُ وَ لاَ تَحْويهِ الْمَشاهِدُ وَ لا تَراهُ النَّواظِرُ وَ لا تَحْجُبُهُ السَّواتِرُ. الدّالُ عَلىَ قِدَمِهِ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ وَ بِحُدُوثِ خَلْقِهِ عَلى وُجُودِهِ وَ بِاشْتِباهِهِمْ عَلى أَنْ لاشَبَهَ لَهُ؛

سپاس خداوندى را كه تجربه ها او را دريافت نمى كند و در هيچ عرصه اى نمى گنجد، چشمها او را نمى بينند و پرده ها او را نمى پوشند. با آفرينش پديدارها برقديم بودن خود دليل آورد و پديده ها را دليل هستى خود ساخت و همانندى آنها را گواه بى همانندى خود آورد.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

اِخْفِضْ لِلرَّعِيَّةِ جَناحَكَ؛

با رعيت فروتن باش.

نهج البلاغه: نامه 46، ص 976

امام علی علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ الْمُؤْمِنَ إِذا نَظَرَ اعْتَبَرَ؛

مؤمن هرگاه بنگرد، پند گيرد.

تحف العقول، ص 235

جابر گفت: أميرالمؤمنين عليه السّلام (هنگامي که شنيد مردي به قنبر فحش مي دهد و قنبر قصد او را كرده است) قنبر را ندا دادند كه:

مَهْلاً يا قَنْبَرُ، دَعْ شاتِمَک مُهاناً تُرْضِي الرَّحْمنَ وَ تُسْخِطُ الشَّيْطانَ وَ تُعاقِبُ عَدُوَّک ... ؛

اي قنبر آرام باش ! فحاش را با بي اعتنايي به حال خود گذار تا خدا را با اين عمل از خود راضي و شيطان را ناراحت و بدحال سازي و از اين راه دشمن خود را عقوبت دهي. قسم به خدایي که گندم را از دل خاک شکافت و گياه را روياند، راضي نمي كند مؤمن پروردگارش را به عملي مانند «حلم» و چيزي ناراحت کننده تر از «سکوت» براي شيطان نمي باشد و آدم أحمق را مکافاتي بدتر از سکوت نيست.

امام علی علیه السّلام فرمودند:

انّ الزّاهدين ... يَشتَدُّ حزنُهم و اِن فَرِحُوا؛

انسان هاي زاهد ... حزن و اندوهشان شديد است گر چه (در ظاهر) خوشحال هستند.

نهج البلاغه، خطبة 112

امام علی علیه السّلام فرمودند:

ثمن الجنّةِ الزّهدُ في الدّنيا؛

ثمن و بهاي بهشت، زهد در دنياست.

غرر الحكم، ص 276، ح 6090