💒💒💒 احادیث 💒💒💒

ابن مهران گويد: با امام حسن علیه السّلام در مسجد و در حال اعتکاف نشسته بوديم. مردي خدمت آن حضرت آمد و گفت: اي فرزند پيامبر خدا! فلان شخص مالي از من طلب دارد و مي خواهد مرا به سبب عدم پرداخت آن زنداني کند. امام حسن علیه السّلام فرمودند:

سوگند به خدا! مالي ندارم تا بدهي تو را بپردازم. آن شخص گفت: پس با طلبکارم صحبت کنيد (تا مهلت دهد). امام آماده ي حرکت شدند. عرض کردم: اي فرزند رسول خدا! آيا فراموش کرده ايد که در حال اعتکاف به سر مي بريد؟ (و نبايد از مسجد خارج شويد؟) حضرت فرمودند: فراموش نکرده ام بلکه شنيده ام از پدرم که از جدّم رسول الله (صلی الله علیه و آله) روايت مي کرد: هر کس براي برآورده شدن حاجت برادر مسلمانش تلاش کند، گويا نه هزار سال روزها را روزه گرفته و شب ها را به عبادت سپري کرده است.

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

إنّ الحسينَ بنَ عليٍّ عليهماالسلام ، بعدَ وفاةِ نَفْسي ومُفارَقَةِ رُوحي جِسْمي ، إمامٌ مِن بَعدي ، وعندَ اللّه ِ جلّ اسمُهُ في الكتابِ ، وِراثة مِن النّبيِّ صلى الله عليه و آله أضافَها اللّه عزّ وجلّ لَه في وِراثةِ أبيهِ واُمّهِ ، فعَلِمَ اللّه ُ أنّكم خِيَرةُ خَلقِهِ ، فاصْطَفى مِنكُم مُحمّدا صلى الله عليه و آله ، واختارَ محمّدٌ عليّا عليه السلام ، واختارَني عليٌّ عليه السلام بالإمامةِ ، واخْتَرْتُ أنا الحُسَينَ عليه السلام؛

بعد از وفات من و جدا شدن روح از بدنم، حسين بن على عليهماالسلام امام است. وراثت او از پيامبر صلى الله عليه و آله نزد خدا در كتابْ [لوح محفوظ يا قرآن و يا وصيت نامه] ثبت است كه خداوند عز و جل اين وراثت را به وراثت از پدر و مادرش افزوده است؛ زيرا خدا دانست كه شما بهترين خلق او هستيد. از اين رو، از ميان شما محمّد صلى الله عليه و آله را برگزيد و محمّد، على عليه السلام را و على عليه السلام مرا به امامت انتخاب كرد ومن حسين عليه السلام را برگزيدم.

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

إذا سَمِعتَ أحَدا يَتَناوَلُ أعراضَ النّاسِ فَاجتَهِد أن لايَعرِفَكَ ؛

هر گاه شنيدى شخصى آبروى مردم را مى ريزد ، بكوش تا تو را نشناسد .

بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 198

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

مَن عَدَّدَ نِعَمَهُ ، مَحَقَ كَرَمَهُ ؛

هر كس احسان هاى خود را برشمرد ، بخشندگى خود را تباه كرده است .

بحار الأنوار ، ج 74 ، ص 417

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

اَلمَعروفُ مالَم يَتَقَدَّمهُ مَطَلٌ و لَم يَتبَعهُ مَنٌّ ؛

احسان آن است كه تأخيرى در پيش و منّتى در پس نداشته باشد .

بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 115

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

تَمامُ الصَّنِيَعةِ خَيرٌ مِن ابتِدائِها؛

تمام كردن احسان از آغاز كردن آن بهتر است .

بحار الأنوار، ج 78، ص 111

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

عَلَيكم بِالفِكرِ، فَإنَّهُ حَياةُ قَلبِ البَصيرِ ومَفاتيحُ أبوابِ الحِكمَةِ؛

بر شما باد به تفكّر، كه تفكّر مايه حيات قلب شخص بصير و كليد درِ حكمت است.

إعلام الدين، ص 297

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

لايَغُشُّ العاقِلُ مَنِ استَنصَحَهُ؛

خردمند به كسى كه از او نصيحت مى خواهد، خيانت نمى كند.

تحف العقول، ص 120

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

مَنِ اتَّكَلَ عَلى حُسنِ الاِختيارِ مِنَ اللّه ِ لَهُ لَم يَتَمَنَّ أنَّهُ في غَيرِ الحالِ الَّتِي اخْتارَهَا اللّه ُ؛

هر كه به حُسن اختيار خدا براى او اعتماد كند، آرزو نمى كند كه در حالتى جز آنچه خدا برايش اختيار كرده است، باشد.

تحف العقول، ص 169

امام حسن علیه السّلام فرمودند:

القَريبُ مَن قَرَّبَتهُ المَوَدَّةُ وان بَعُدَ نَسَبُهُ؛

خويشاوند كسى است كه دوستى سبب خويشاوندى او است، اگرچه نسبش دور باشد.

تحف العقول، ص 168