💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِعْلَمْ اَنَّهُ مَنْ لَمْ يُنْفِقْ فى طاعَةِ اللّهِ اُبْتُلِىَ بِاَنْ يُنْفِقَ فى مَعْصِيَةِ اللّهِ عَزّوَجَلّ، وَ مَنْ لَمْ يَمْشِ فى حاجَةِ وَلِىِّ اللّهِ اُبْتُلِىَ بِاَنْ يَمْشِىَ فى حاجَةِ عَدُوِّاللّهِ؛

بدان كه هر كس در راه طاعت خدا خرج نكند، به خرج كردن در راه معصيت خدا گرفتار مى شود و هركس در راه انجام نياز دوستِ خدا گام برندارد، به تلاش در راه تأمين نياز دشمن خدا گرفتار مى شود.

وسائل الشیعه، ج 6، ص 25.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ اللّهَ تَعالى خَلَقَ خَلْقا مِنْ خَلْقِهِ اِنْتَجَبَهُمْ لِقَضاءِ حَوائِجِ فُقَراء شيعَتِنا عَلى ذلِكَ الْجَنَّةُ، فَاِنِ اسْتَطَعْتَ اَنْ تَكُونَ مِنْهُمْ فَكُنْ؛

خداى متعال، گروهى از آفريدگان خود را براى تأمين نيازمنديهاى شيعيان تنگدستِ ما برگزيده است و پاداش آنان براين كار، بهشت است. اگربتوانى از اين گروه باشى، باش!

[محجه البيضاء، ج 3، ص 378.]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

لَيْسَ يَتْبَعُ الرَّجُلَ بَعْدَ مَوْتِهِ مِنَ الأَجْرِ اِلاّ ثَلاثُ خِصالٍ: صَدَقةٌ اَجْراها فى حَياتِهِ فَهِىَ تَجْرى بَعْدَ مَوْتِهِ، و سُنَّةُ هُدىً سَنَّها فَهِىَ يُعْمَلُ بِها بَعْدَ مَوْتِهِ، اَوْ وَلَدٌ صالِحٌ يَدْعُولَهُ؛

پس از مرگ انسان، جز از ناحيه سه خصلت، پاداشى به او نمى رسد: صدقه اى كه در حال حياتش جارى ساخته و پس از مرگش هم جريان مى يابد، سنّت و روش هدايتى كه بنيان گذاشته و پس از مرگ هم به آن عمل مى شود، و فرزند شايسته اى كه براى او دعا مى كند.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ لِصاحِبِ الْمالِ اَنْ يَعْمَلَ بِـمالِهِ ماشاءَ ما دامَ حَيّا، اِنْ شاءَ وَهَبَهُ، وَ اِنْ شاءَ تَصَدَّقَ بِهِ وَ اِنْ شاءَ تَرَكَهُ اِلى اَنْ يَأتِيَهُ الْمَوْتُ، فَاِنْ اَوْصى بِهِ فَلَيْسَ لَهُ اِلاّ الثُلُثُ، اِلاّ اَنَّ الْفَضْلَ فى اَنْ لا يُضَيِّعَ مَنْ يَعُولُهُ وَ لا يَضُرَّ بِوَرَثَتِهِ؛

شخص پولدار مى تواند تا زنده است، هر نوع تصرّفى در مال خود انجام دهد: اگر بخواهد، آن را مى بخشد و اگر بخواهد، آن را صدقه مى دهد و اگر بخواهد، مى تواند همانطور بگذارد تا مرگش فرا رسد. پس اگر وصيّت كرد (كه در راهى خرج شود) جز به اندازه يك سوم حق وصيّت ندارد، الاّ اينكه فضيلت در آن است كه حقِ افراد تحت تكفّل خود را ضايع نكند و به ورثه خود زيان نرساند.

ابى ولاّد حنّاط مى گويد: از امام صادق عليه السلام درباره آيه: «وبالوالدين احسانا» سؤال كردم، حضرت فرمودند:

اَلاِحْسانُ اَنْ تُحْسِنَ صُحْبَتَهُما وَلاتُكَلِّفَهُما اَنْ يَسْأَلاكَ شَيْئا يَحْتاجانِ اِلَيْهِ؛

نيكى به پدر و مادر اينست كه با آنها خوشرفتارى كنى و نياز آنها را قبل از درخواست آنـها بـرطرف كنى تا مجبور به درخواسـت نشـوند.

[بحارالأنوار، 74/79 .]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اَحْسِنْ مُجاوَرَةَ مَنْ جاوَرْتَ تَكُنْ مُسْلِما.

با همسايه ات خوشرفتارى كن تا مسلمان راستين باشى.

[ بحارالأنوار، 74/158 .]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

عَلَيْكُمْ بِحُسْنِ الْجَوارِ فَاِنَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ اَمَرَ بِذلِكَ؛

بر شما باد به خوشرفتارى با همسايه، چون خداوند تبارك و تعالى به آن امر فرموده است.

[ بحارالأنوار، 74/150 .]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ صِلَةَ الرَّحِمِ تُهَوِّنُ الْحِسابَ يَوْمَ الْقِيامَةِ؛

معاشرت و رفت و آمد با خويشاوندان، حساب روز قيامت را بر انسان آسان مى كند.

[ بحارالأنوار، 74/102 .]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِذا اَحْبَبْتَ رَجُلاً فَاَخْبِرْهُ؛

وقتى شخصى را دوست دارى، دوست داشتن خود را به او اعلام كن.

[ بحارالأنوار، 74/ 181 .]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اَفْضَلُ الاْعَمالِ الصَّلاةُ لِوَقْتِها، وَبِرُّالْوالِدَيْنِ وَالْجِهادُ فِى سَبيلِ اللّهِ؛

برترين اعمال سه چيز است: 1 ـ خواندن نماز در وقت آن. 2 ـ نيكى با پدر و مادر. 3 ـ جهاد در راه خدا.

[ بحارالأنوار، 74/ 85 .]