💒💒💒 احادیث 💒💒💒

از امام صادق عليه السلام سؤال شد: شهرهاى جبل كجاست؟ براى ما نقل شده زمانى كه حكومت به شما برگردد قسمتى از آن از بين مى رود. امام عليه السلام فرمودند:

اِنَّ فيها مَوضِعا يُقالُ لَهُ «بَحْر» وَ يُسَّمى بِقُم وَ هُوَ مَعْـدَنُ شيعَتِنا؛

در آن جبل مكانى است كه به آن «بحر» گفته مى شود و آن قسمت «قم» ناميده مى شود. آنجا مركز شيعيان ماست.

بحارالانوار، ج 60 ، ص 212

عفّان بصرى مى گويد: امام صادق عليه السلام به من فرمودند:

أَتَدْرى لِمَ سُمِّىَ قُم؟ قُلْتُ: أَللّه ُ وَ رَسُولُهُ وَ أَنْتَ أَعْلَمُ. قالَ: اِنَّما سُمِىَّ قُم لاَِنَّ أَهْلَهُ يَجْتَمِعُونَ مَعَ قائِمِ آلِ مُحمَّدٍ صَلَواتُ اللّه ِ عَلَيهِ وَ يَقُومُونَ مَعَهُ وَ يَسْتَقيمُونَ عَلَيْهِ وَيَنْصُرُونَهُ؛

مى دانى چرا قم (به این نام) ناميده شد؟ گفتم: خدا و پيامبرش و شما آگاهتريد. حضرت فرمودند: قم ناميده شد چون اهل آن با قائم آل محمد(عليه السلام) همراه مى شوند و با او قيام مى كنند و او را يارى مى كنند و استوار خواهند بود.

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اَهْلُ خُرسانَ أَعْلامُنا، وَ أَهْلُ قُم أَنْصارُنا، وَ أَهْلُ كُوفِةِ أَوْتادُنا، وَ أَهْلُ هَذا السَّوادُ مِنّا وَ نَحْنُ مِنْهُمْ؛

مردم خراسان نشانه هاى ماهستند، ومردم قم ياران ما، و مردم كوفه مايه استوارى ما، و اهل اين كوفه از ما هستند و ما هم از آنها هستيم.

بحارالانوار، ج 60 ، ص 214

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِذا أَصابَتْكُمْ بَلِيَّةٌ وَ عِناءٌ فَعَلَيْكُمْ بِقُم، فَاِنَّهُ مَأْوَى الفاطِميينَ...؛

زمانى كه رنج و زحمت و گرفتارى به شما رو آورد، به قم روى آوريد، زيرا قم پناهگاه فاطمي ها و محل آسايش مؤمنان است.

بحارالانوار، ج 60 ، ص 215

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

لاتُفسِدْ عَلَى القَومِ ماءَهُم ؛

آب مورد نياز مردم را آلوده نكن .

تهذيب الأحكام ، ج 1 ، ص 185

مرازم بن حكيم می گوید:

زامَلتُ مُحَمَّدَ بنَ مُصادِفٍ، فَلَمّا دَخَلنَا المَدينَةَ اعتَلَلتُ، فَكانَ يَمضي إلَى المَسجِدِ ويَدَعُني وَحدي، فَشَكَوتُ ذلِكَ إلى مُصادِفٍ، فَأَخبَرَ بِهِ أباعَبدِاللّه ِ علیه السّلام فَأَرسَلَ إلَيهِ: قُعودُكَ عِندَهُ أفضَلُ مِن صَلاتِكَ فِي المَسجِدِ؛

با محمّد بن مصادف همسفر شدم . چون به مدينه وارد شديم، بيمار شدم . او [در اين مدّت] به مسجد مى رفت و مرا تنها مى گذاشت. از اين كار به مصادف، گلايه كردم. او هم امام صادق(عليه السلام) را از اين جريان آگاه كرد. امام صادق(عليه السلام) برايش چنين پاسخ فرستادند:« نشستن تو نزد او، از نماز خواندنت در مسجد برتر است» .

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

يَكِرُّ مَعَ القائِمِ عليه السلام ثَلاثَ عَشرَةَ امرَأةً . . . . يُداوِينَ الجَرحى ويَقُمنَ المَرضى ؛

سيزده زن در ركاب امام مهدى(عليه السلام) حضور خواهند داشت . . . زخميان را درمان و از بيماران پرستارى مى كنند.

[دلائل الإمامه، ص 484]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

عَلَيْكُمْ بِالدُّعاءِ فَاِنَّكُمْ لاتَتَقَرَّبُونَ بِمِثْلِهِ وَ لاتَتْرُكُوا صَغيرَةً لِصِغَرِها أَنْ تَسأَلُوها فَإِنَّ صاحِبَ الصِّغارِ هُوَ صاحِبُ الكِبارِ؛

هيچ گاه دست از دعا بر نداريد، كه شما به هيچ وسيله اى به مانند آن به درگاه خدا نزديكى پيدا نمى كنيد، و هيچ گاه درخواست حاجتى را به خاطر كوچك بودنش رها نكنيد، چرا كه اختياردار حاجات ناچيز همان اختياردار حوائج بزرگ است.

[امالى مفيد، مجلس دوم ح 9 ص 31]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ العَبْدَ إذا كَثُرَتْ ذُنُوبُهُ وَ لَمْ يكُنْ عِندَهُ مايُكَفِّرُها إبتَلاهُ اللّه ُ تَعالى بِالحُزْنِ فَيُكَفِّرُ عَنهُ ذُنُوبَهُ؛

چون گناه بنده (مؤمنى) فراوان شود و عمل صالحى نداشته باشد كه جبران آن گناهان كند، خداوند او را به غم و اندوه گرفتار مى سازد تا گناهانش را پاك كند.

[امالى مفيد، مجلس سوم ح 7 ص 36]

امام صادق علیه السّلام فرمودند:

قالَ الامامُ الصّادِقُ عليه السلام فى وَصفِ الكامِلينَ مِنَ المُؤمِنين: هُمُ البَرَرَةُ بِالاِخْوانِ فى حالِ العُسرِ وَاليُسرِ، ألمُؤثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِم فى حالِ العُسرِ، كَذلِكَ وَصَفَهُمُ اللّه ُ فَقالَ: «وَيُؤثِرُونَ عَلى أَنْفُسِهِم وَلَوْ كانَ بِهِم خَصاصَةٌ.» ؛

امام صادق (عليه السلام) در وصف مؤمنان كامل مى فرمايند: آنان كسانى اند كه در روزگار سختى وآسايش به برادران خود نيكى مى كنند، در تنگدستى ديگران را بر خود ترجيح مى دهند و خداوند در وصف ايشان فرموده است «و از خود گذشتگى مى كنند، در حالى كه خود بشدّت به آن نياز دارند.»