💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

من زارنى و هو يعرف ما اوجب الله تعالى من حقى و طاعتى فاناو آبائى شفعائه يوم القيامة و من كنا شفعائه نجى؛

هر كه مرا زيارت كند در حالى كه حق و طاعت مرا كه خدا بر اوواجب كرده بشناسد، من و پدرانم در روز قيامت شفيع او هستيم وهر كه ما شفيع وى باشيم نجات يابد.

وسائل الشیعه، ج 5، ص 436.

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

انى ساقتل بالسم مظلوما فمن زارنى عارفا بحقى... غفر الله ما تقدم من ذنبه و ما تاخر؛

من به زودى مظلومانه با سم به قتل خواهم رسيد. پس هر كه باشناخت حق من زيارتم كند خداوند گناهان گذشته و آينده او راببخشايد.

وسائل الشیعه، ج 10، ص 438.

ریان گوید: به امام رضا علیه السلام عرض کردم مردم مى گویند شمابا این که اظهار بى رغبتى به دنیا مى کنید، ولایتعهدى راپذیرفته اید؟ امام رضا علیه السلام فرمودند:

قد علم الله کراهتى لذلک، فلما خیرت بین قبول ذلک و بین القتل اخترت القبول على القتل؛

خداوند خود مى داند که من این امر را ناپسند مى داشتم ولى چون بین پذیرش آن و مرگ مخیر شدم، قبول آن را بر مرگ ترجیح دادم.

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

من زارنى على بعد دارى و مزارى اتيته يوم القيامه فى ثلاثة مواطن حتى اخلصه من اهوالها اذا تطايرت الكتب يمينا و شمالا وعند الصراط و عند الميزان؛

كسى كه با دورى راه سرا و مزارم را زيارت كند، روز قيامت درسه جا [براى دستگيرى] نزد او خواهم آمد و او را از بيم وگرفتارى آن موقفها رهايى خواهم بخشيد: هنگامى كه نامه ها [ى اعمال] به راست و چپ پراكنده شود، نزد صراط و نزد ميزان [هنگام سنجش اعمال].

امام رضا علیه السّلام خطاب به خداوند متعال عرضه داشتند:

اللهم انک تعلم انى مکره مضطر فلا تؤاخذنى کما لم تؤاخذ عبدک و نبیک یوسف حین وقع الى ولایة مصر؛

بار خدایا تو مى دانى که من بر پذیرفتن ولایتعهدى مامون مجبور و ناچارم پس مرا مؤاخذه مکن همان گونه که بنده و پیامبرت یوسف را به هنگام پذیرفتن حکومت مصر مؤاخذه نکردى.

بحارالانوار، ج 49، ص 130.

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

ان لكل امام عهدا فى عنق اوليائه و شيعته و ان من تمام الوفاء بالعهد و حسن الاداء زيارة قبورهم؛

هر امام و رهبرى، عهد و ميثاقى بر پيروان و دوستدارانش داردو همانا يكى از اعمالى كه نمايانگر وفادارى و اداى ميثاق است، زيارت آرامگاه آنان است.

بحارالانوار، ج 100، ص 116.

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ لِلّهِ عِبادا فىِ الأَرْضِ يَسْعَوْنَ فى حَوائِجِ النّاسِ هُمُ الاْمِنُونَ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَمَنْ اَدْخَلَ عَلى مُؤْمِنٍ سُرُورا فَرَّحَ اللّهُ قَلْبَهُ يَوْمَ القيامَةِ؛

همانا خداوند را در روى زمين بندگانى است كه در راه نيازهاى مردم مى كوشند، آنان در روز قيامت، ايمن و آسوده اند و هر كس كه بر دل مؤمنى شادمانى وارد كند، خداوند در روز قيامت، قلبش را شاد مى سازد.

[اصول كافى، ج 2، ص 197.]

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

بِرُّوا اَوْلادَكُمْ وَاَحْسِنُوا اِلَيْهِمْ فَاِنَّهُمْ يَظُنُّونَ اَنَّكُمْ تَرْزُقُونَهُمْ؛

با فرزندان خود خوشرفتارى نمائيد و به آنها احسان كنيد چون آنها گمان مى كنند، كه شما روزى آنها را مى دهيد.

[ بحارالأنوار، 74/77 .]

مُعمّربن خلاّد گويد: از امام رضا عليه السلام شنيدم كه فرمودند:

مَنْ حَمِدَاللّهَ عَلَى النِّعْمَةِ فَقَدْ شَكَرَهُ، وَكانَ الْحَمْدَ اَفْضَلُ مِنْ تِلْكَ النِّعْمَةِ؛

كسى كه خدا را بر نعمتى كه به او داده ستايش نمايد، شكر او را بجا آورده است، و ستايش خدا از آن نعمت برتر است.

[ بحارالأنوار، ج 71، ص 31 .]

امام رضا علیه السّلام فرمودند:

مَنْ لَمْ يَشْكُرِ الْمُنْعِمَ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ لَمْ يَشْكُرِ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ؛

كسى كه از انسانهاى نيكوكار تشكر و قدرانى نكند، از خداوند سبحان هم قدرانى نكرده است.

[ بحارالأنوار، ج 71، ص 44 .]