💒💒💒 احادیث 💒💒💒

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

خشم گرفتن بر کسی که در اختیار توست، پستی است.

اعلام الدین، ص 311.

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

من كان علی بینة من ربه هانت علیه مصائب الدنیا و لو قرض و نشر

هر كه بر طریق خداپرستی محكم و استوار باشد، مصائب دنیا بر وی سبك آید، گر چه تكه تكه شود.

تحف العقول ، ص 511

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

لو سلک الناس وادیا شعبا لسلکت وادی رجل عبد الله وحده خالصا ؛

اگر همه مردم مسیری را انتخاب کنند و در آن گام نهند ، من به راه کسی که تنها خدا را خالصانه می پرستد خواهم رفت.

بحار الانوار ، ج 78 ، ص 245

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

اَلنّاسُ فِى الدُّنیا بِالاَموالِ وَ فِى الآخِرَةِ بِالاَعمالِ

اعتبار مردم در دنیا به مال است و در آخرت به عمل.

بحارالأنوار، ج 78، ص 368، ح3

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

أمّا إنّک لَو زُرتَ قَبرَ عَبدِ العَظیمِ عِندَکم لَکنتَ کمَن زارَ الحُسَینَ بنَ عَلِیِّ (علیه السّلام)؛

(خطاب به یکی از اهالی ری)بدان که اگر قبر عبد العظیم در شهر خودتان را زیارت کنى، همچون کسى باشى که حسین بن على (علیه السّلام) را زیارت کرده باشد.

میزان الحکمه، ح 7984

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

اِنَّ الحَرامَ لا ینمى وَ اِن نَمى لا یبارَک لَهُ فیهِ وَ ما اَنفَقَهُ لَم یؤجَر عَلَیهِ وَ ما خَلَّـفَهُ کانَ زادَهُ اِلَى النّارِ

به راستى که حرام، افزایش نمى یابد و اگر افزایش یابد، برکتى ندارد و اگر انفاق شود، پاداشى ندارد و اگر بماند، توشه اى به سوى آتش خواهد بود.

کافى، ج 5، ص 125، ح 7

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

اُذکر حَسَرَاتِ التَّفرِیطِ بِأَخذِ تَقدِیمِ الحَزمِ؛

با مقدم داشتن دوراندیشی، حسرت کوتاهیها را به یاد آور.

بحارالأنوار، ج 78، ص 370

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

العُجبُ صارِفٌ عَن طَلَبِ العِلمِ ، داعٍ إلَى الغَمطِ والجَهلِ؛

خودپسندى، آدمى را از دانش جويى باز مى دارد و به ناسپاسى و انكار حق مى خواند.

بحار الأنوار، ج 69، ص 199

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

مَن جَمَعَ لَكَ وُدَّهُ ورَأيَهُ فَاجمَع لَهُ طاعَتَكَ؛

هر كه تمامت دوستى خود را براى تو فراهم آورد ، تو نيز تمامت طاعت خود را برايش فرآهم آور.

تحف العقول ، ص 483

امام هادی علیه السّلام فرمودند:

مَن يَزرَع خَيراً يَحصُد غِبطَةً و مَن يَزرَع شَرّاً يَحصُد نَدامَةً ؛

هر كه بذر خوبى بكارد ، شادمانى بدرود و هر كه تخم بدى بيفشاند ، پشيمانى مى درود .

بحار الأنوار ، ج 75 ، ص 373